Tibetan
རྫོགས་ཆེན་མ་རྒྱུད་མཁའ་འགྲོ་གསང་བ་ལམ་ཁྱེར་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཤོག་དྲིལ། གཏེར་སྟོན་མ་ཀུན་དགའ་འབུམ། རྫོགས་ཆེན་མ་རྒྱུད་མཁའ་འགྲོ་གསང་བ་ལམ་ཁྱེར་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཤོག་དྲིལ། གཏེར་སྟོན་མ་ཀུན་དགའ་འབུམ། རྫོགས་ཆེན་མ་རྒྱུད་མཁའ་འགྲོ་གསང་བ་ལམ་ཁྱེར་ལས༔ ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཤོག་དྲིལ་བཞུགས་སོ༔ ན་མོ་གུ་རུ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི༔ དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཞེ་སྡང་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་འདི་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ༔ སྔོན་འགྲོ༔ དངོས་གཞི་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྟོན་པར་བྱ་སྟེ༔ ཐོག་མར་རི་ཁྲོད་དམ༔ གངས་ཁྲོད་དམ༔ ནགས་ཁྲོད་དམ༔ དབེན་པའི་གནས་སུ༔ བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གདབ༔ མཎྜལ་འབུལ༔ མཁའ་འགྲོ་ལ་ཚོགས་དང་གཏོར་མ་བཤམ༔ གཞི་བདག་ལ་བདེན་པ་བདར༔ ལན་ཆགས་ལ་བགེགས་གཏོར་གཏང༔ འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ༔ བླ་མ་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་རྣམ་ཐར་ཚོ་ཡིད་ལ་དྲན་པར་བྱས་ལ༔ སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས༔ རྟོགས་ལྡན་གྱི་བླ་མ་དམ་པ་གཅིག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་མོས་གུས་དུང་པའི་སྒོ་ནས་གདམས་པ་ཞུ་ཞིང་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱ་སྟེ༔ སྔོན་འགྲོ་འདི་རྣམས་ལ་ནན་ཏན་ཆེར་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ༔ དེ་ནས་དངོས་གཞི་སྟོན་པར་བྱ་སྟེ༔ དང་པོ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་གཅད་པ་ནི༔ འདི་ལ་གཉིས་ཏེ༔ དང་པོ་ཀུན་གཞི་རང་ལ་བརྟེན་ པའི་ཞེ་སྡང་དང༔ དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་པ་མ་རིག་པའི་ཞེ་སྡང་གཉིས་སོ༔ ད་ནི་དང་པོ་རང་ལ་བརྟེན་པའི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་གཅད་པ་ནི༔ ཞེ་སྡང་གི་ངོ་བོ་གཅེར་གྱིས་བལྟས་ཏེ༔ ཞེ་སྡང་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཅི་འདུག༔ གཟུགས་ཅི་འདུག༔ ཁ་དོག་ཅི་འདུག༔ དངོས་པོ་ཅི་འདུག་ལེགས་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་དེ་རང་ཡིན་ནམ༔ གཞན་ཡིན༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་དེ་གང་ཡིན་ལྟོས༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོས་ཞེ་སྡང་རང་ལ་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་མ་རྙེད༔ ཁ་དོག་དང་དངོས་པོ་མ་རྙེད་ན༔ ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་དྲན་མེད་གཅིག་ཡིན་ནམ༔ དྲན་པ་དང་བཅས་པ་གཅིག་ཡིན་ནམ་ལེགས་པར་ལྟོས་ཤིག༔ དེར་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་མ་རྙེད་ན༔ མ་རྙེད་པ་དེ་རང་གི་ངང་ལ་དར་ཅིག་ཞོག་ལ་ཐག་ཆོད་ཅིག༔ ཡང་ཅིས་ཀྱང་མ་རྙེད་ན༔ ཡར་སངས་རྒྱས་དང་གཅིག༔ མར་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་དང་གཉིས༔ སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཡོང་དོན་མེད་པ་ལ༔ འདི་གང་ནས་བྱུང༔ ལེགས་པར་ཐག་ཆོད༔ དེ་ནས་ཞེ་སྡང་ལ་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་མ་རྙེད་ན༔ དེ་ཁ་ཚུར་ལོག་ལ༔ ཡེ
Chinese
大圆满母续空行秘密道用嗔恨金刚纸卷。 掘藏师母 衮噶 邦。 大圆满母续空行秘密道用嗔恨金刚纸卷。 掘藏师母 衮噶 邦。 大圆满母续空行秘密道用中，嗔恨金刚纸卷安住。 拿摩 咕噜 班杂 达吉尼。（藏文：ན་མོ་གུ་རུ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི，梵文天城体：नमो गुरु वज्र डाकिनी，梵文罗马拟音：Namo guru vajra ḍākinī，汉语字面意思：顶礼 गुरु 金刚 空行母） 顶礼吉祥金刚空行母！ 此嗔恨转为道用有三义：前行，正行以二门而宣说：首先于寂静处，或于雪山中，或于森林中，或于僻静处，日夜不断向喇嘛祈请，献曼扎，设空行会供及朵玛，对地神作真实语，偿还宿债作驱魔朵玛，修轮回之过患，忆念喇嘛成就者们苦行之传记，于前行发心皈依后，向具证之上师以恭敬虔诚之心祈请，请受口诀并修持，此等前行务必勤奋极为重要。 彼后宣说正行：首先，追究生嗔恨之根源，此有二：首先，依于阿赖耶识自身之嗔恨，依于彼而生起错乱无明之嗔恨二者。 今首先追究依于自身而生嗔恨之根源：赤裸裸观视嗔恨之自性，于彼嗔恨有何自性？有何形色？有何颜色？有何事物？善为决断。 生嗔恨之根源是自抑或他？观视生起嗔恨者为何？生嗔恨之根源于嗔恨自身未寻得自性与形色，未寻得颜色与事物，又是无有任何之无记耶？抑或是有念之耶？善为观视。 若于彼未寻得生嗔恨之根源，则将未寻得之彼置于自性中稍顷而作决断。 若无论如何亦未寻得，则上与佛陀为一，下与轮回之有情为二，于过患功德二者等无有意义者，此从何来？善为决断。 彼后若于嗔恨未寻得自性与形色，则将彼转向此处，耶。
English
The Wrathful Vajra Paper Scroll from the Mother Tantra Great Perfection, Secret Path of the Dakinis. Treasure revealer Ma Kunga Bumpa. The Wrathful Vajra Paper Scroll from the Mother Tantra Great Perfection, Secret Path of the Dakinis. Treasure revealer Ma Kunga Bumpa. From the Mother Tantra Great Perfection, Secret Path of the Dakinis: The Wrathful Vajra Paper Scroll is present. Namo Guru Vajra Dakini! (藏文：ན་མོ་གུ་རུ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི，梵文天城体：नमो गुरु वज्र डाकिनी，梵文罗马拟音：Namo guru vajra ḍākinī，汉语字面意思：Homage to the Guru Vajra Dakini) Homage to the glorious Vajra Dakini! This taking wrath as the path has three meanings: the preliminaries, and the main practice, which will be shown through two doors. First, in a mountain retreat, or in a snow retreat, or in a forest retreat, or in a solitary place, pray to the lama day and night continuously. Offer mandalas. Arrange tsok and tormas for the dakinis. Make truthful statements to the local deities. Send obstacle-removing tormas to repay karmic debts. Meditate on the faults of samsara. Remember the biographies of the lamas and siddhas who practiced austerities. Having put refuge and bodhicitta in front, pray to a realized and holy lama with devotion and longing, request instructions, and practice them. It is very important to put great effort into these preliminaries. Then, the main practice will be shown. First, investigate the source of the arising of wrath. This has two aspects: first, the wrath that relies on the alaya itself, and second, the wrath of delusion and ignorance that arises from that. Now, first, investigate the source of the arising of wrath that relies on oneself. Look nakedly at the nature of wrath. What nature does that wrath have? What form does it have? What color does it have? What substance does it have? Decide well. Is the source of the arising of wrath oneself or other? Look at what that arising of wrath is. If the source of the arising of wrath does not find nature and form in wrath itself, and does not find color and substance, then is it an unconsciousness without anything at all? Or is it something with consciousness? Look well. If you do not find the source of the arising of wrath there, then leave that unfound state in its own state for a moment and decide. If you still do not find it in any way, then upwards it is one with the Buddha, downwards it is two with the sentient beings of samsara. In something where faults and virtues and so forth have no meaning, where did this come from? Decide well. Then, if you do not find nature and form in wrath, then turn that face back here, ye.
Tibetan
་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང༔ རང་བཞིན་གྱིས་གསལ༔ ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་མི་འགག་པ་གཅིག་ཡིན་པ་ལ༔ དེ་ལྟར་དུ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་པའི་མ་རིག་པ་བྱུང་བ་ལགས་མོད༔ འཁོར་བར་འཁྱམས་ནས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བ་ལགས་མོད༔ ད་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེ་སྡང་དེ་སྟོང་པའི་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་ནས༔ ཞེ་སྡང་གི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན༔ ཞེ་སྡང་གི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཡིན༔ ད་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ཚད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང༔ རང་བཞིན་གསལ༔ ཐུགས་རྗེ་འགག་པ་མེད༔ དུས་དེ་ཙམ་ན་ཞེ་སྡང་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་མིན་པ༔ དོན་ལ་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད༔ རང་ཞེ་སྡང་ཡིན༔ ཞེ་སྡང་ཡང་རང་ཡིན༔ ངོ་བོ་གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན༔ གཉིས་པོ་རང་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པར་ཤེས་པས༔ ཞེ་སྡང་གི་ངོ་བོ་བྲལ༔ གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ངོ་འཕྲོད༔ ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་དང༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དགྲ་སྡང་མི་སྡང་དང༔ གཉེན་བྱམས་མི་བྱམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང༔ ངོ་འཕྲོད་ནས་སྤང་བླང་དང་བྲལ༔ དེ་ཙ་ན་རང་ལ་བརྟེན་པའི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་ རྩད་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ༔ ད་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་པ་མ་རིག་པའི་ཞེ་སྡང་རྩད་གཅད་པ་ནི༔ རང་ལ་སྙིང་ན་བའི་དགྲ་དང་འཕྲད་པའམ༔ དོན་མེད་པའི་མིས་རང་གི་དངོས་པོ་ཕྲོགས་པའམ༔ སེམས་ལ་ཕོག་པའི་གཏམ་མི་སྙན་པའམ༔ དེ་འདྲ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་ལྷང་པ་གཅིག་སྐྱེས་འོང༔ དེ་རང་ལ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནམ༔ དགྲ་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་ཡིན༔ ལེགས་པར་ཐག་བཅད་མ་ཤེས་པར་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་ཡིན་མོད༔ ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་ནས་ཞེ་སྡང་རང་སར་གྲོལ་ཙ་ན༔ ཕྱི་རོལ་དུ་དགྲ་དང་འཕྲད་ཀྱང་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ༔ དངོས་པོ་ཕྲོགས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ༔ གཏམ་མི་སྙན་པ་ཐོས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ༔ གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་རང་སར་ཁྲོལ་གྱིས་འགྲོ༔ ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རུ་ཤེས་ཙ་ན༔ ཕྱི་རོལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དགྲ་དང་གཏམ་མི་སྙན་པ་ཅི་བྱུང་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་ཤར་ཏེ༔ མེ་འབར་བ་ལ་ཤིང་བསྣན་པ་དང་འདྲའོ༔ དཔེར་ན་མཚོ་ལ་རྦ་རླབས་འཕྲོས་ཀྱང་མཚོ་རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན༔ ཤིང་ལ་ཡན་ལག་དང་མཛེར་པ་ སྐྱེས་ཀྱང་ཤིང་རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན༔ དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ཡུལ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ༔ ནང་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་ཐམས་
Chinese
從原始以來，本質自性即空。 自性光明。本來不生不滅是一體的，像這樣不了解，就產生了迷惑的無明。雖然在輪迴中漂泊，經歷了各種痛苦。現在自己的本質，那個嗔恨，與空性的本性相符， 嗔恨的自性是空性。嗔恨的自性是法性。現在所有產生的嗔恨的本質是空性。自性光明。慈悲沒有止境。在那一刻，所有的嗔恨都不是自心的幻化， 實際上沒有獨立存在的事物。自己就是嗔恨。嗔恨也是自己。一個本質顯現為二。當知道這兩者也是本性空性時，就脫離了嗔恨的本質。領悟了二元的意義，一切都與自心相符。外面產生嗔恨，以及產生嗔恨的對象，敵人，可恨與不可恨，親人，慈愛與不慈愛，所有這些， 一旦相符，就脫離了取捨。那時，依賴於自己的嗔恨產生的根源 就被徹底切斷了。現在，依賴於外在環境，來根除迷惑無明的嗔恨，就是當遇到讓自己心痛的敵人，或者無意義的人搶走了自己的東西，或者聽到刺痛內心的不悅之語，或者依賴於類似的事情，就會產生一股嗔恨。這是在自己身上產生的嗎？還是在那個敵人身上產生了嗔恨？雖然沒有好好地做出決定就產生了嗔恨，一旦與本性相符，嗔恨自然解脫時，即使在外面遇到敵人也不會產生嗔恨。即使東西被搶走也不會產生嗔恨。即使聽到不悅之語也不會產生嗔恨。如果產生了，只要觀察它的本性，它就會自然而然地消失。當知道外在產生嗔恨的所有對象和環境都是自心的本質時，外在產生嗔恨的對象，敵人和不悅之語，所有發生的事情都會顯現為朋友，就像在燃燒的火上添加木柴一樣。例如，即使海面上波濤洶湧，也是海洋本身的幻化。樹木長出枝幹和瘤子， 也是樹木本身的幻化。同樣，依賴於外在環境，所有產生嗔恨的對象都是自己內心的幻化，內在產生的所有嗔
English
From the very beginning, essence and nature are empty. Nature is clear. Originally unborn and unceasing, it is one. Not knowing it as such, the ignorance of delusion arises. Although wandering in samsara, experiencing various sufferings. Now, one's own essence, that hatred, aligns with the very nature of emptiness, The nature of hatred is emptiness. The nature of hatred is dharmata. Now, the essence of all arising hatred is emptiness. Nature is clear. Compassion is endless. At that moment, all hatred is not a manifestation of one's own mind, In reality, there is not a single thing that exists separately. Self is hatred. Hatred is also self. One essence appears as two. When knowing that both are also empty in nature, one is separated from the essence of hatred. Realizing the meaning of non-duality, everything aligns with one's own mind. When hatred arises externally, and the object of arising hatred, enemies, hateful and non-hateful, relatives, loving and unloving, all of these, Once aligned, one is free from acceptance and rejection. At that moment, the source of hatred arising dependent on oneself is completely cut off. Now, relying on external environmental factors to eradicate the hatred of delusion and ignorance is when encountering an enemy who hurts oneself, or when a meaningless person steals one's belongings, or when hearing unpleasant words that sting the heart, or relying on similar things, a surge of hatred arises. Does it arise in oneself? Or does hatred arise in that enemy? Although hatred arises without properly making a decision, once aligned with the true nature, when hatred naturally dissolves, even when encountering an enemy externally, hatred does not arise. Even when belongings are stolen, hatred does not arise. Even when hearing unpleasant words, hatred does not arise. If it arises, by observing its nature, it will naturally disappear on its own. When knowing that all objects and environments that cause hatred to arise externally are the essence of one's own mind, all the things that happen externally, the object of hatred, enemies, and unpleasant words, will appear as friends, just like adding wood to a burning fire. For example, even when waves surge on the sea, it is a manifestation of the sea itself. When branches and tumors grow on trees, it is a manifestation of the tree itself. Similarly, relying on external environmental factors, all objects that cause hatred to arise are manifestations of one's own mind, all the hatred that arises internally