Tibetan
ཐོས་བསམ་བྱས་པར་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་པ་ངེས་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པར་གདམས་པ།། ཐོས་བསམ་བྱས་པར་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་པ་ངེས་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པར་གདམས་པ།། ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། སྐྱེས་བུ་ཀུན་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་ཀུ་རེ་ཀུ་རེ་ལ་ཨ་མ་བག་མར་འགྲོ་གསུངས་ཏེ། དེ་རིང་ཡིན་སང་ཡིན་སྙམ་སྟེ་མི་ཚེ་ཟད་པ་ཡིན། ཆོས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོན་ཏན་ཡེ་མེད་པ་འདི་ཅིས་ལན་སྐྱེས་བུ་སོམས་དང༌། བག་ཅིག་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དུ་མ་སོང་བ་ཚིག་ཏུ་སོང་བས་ལན་པས། དེ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་མང་པོས་བཤད་ཀྱི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས། ལྔ་རིག་པའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤམ་ཐབས་བཅུ་བཅུ་གསེར་སྲང་བྱེ་བ་ལ་སོགས་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་དང་འཚོ་བ་དང་ལྷག་པ་གསུམ་སོགས་རེ་མཁས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནང་བ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། སྔོན་འཕགས་པ་ཉེར་དགའ་ཡང་མཁས་པ་འདུལ་བའི་བཅས་པ་དང་ཉེས་ལྟུང་གིས་མ་གོས་པར་གསེར་སྲང་བྱེ་བ་གཅིག་བསགས་པས། དམྱལ་བར་ལྟུང་བ་ལུང་བསྟན་ཏེ་གདའ་བས་ཆགས་པ་ལགས་སམ། དེས་ན་མྱོང་བ་ཡོད་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་རྗེ་བཙུན་མི་ལ་ལྟ་བུ་ཕོར་ཅིག་དང་དབྱུག་པ་གཅིག་བཟུང་བས། རེས་རི་ཁྲོད་རེས་ནགས་ཁྲོད་རེས་ལུང་ཁྲོད་དུ་གཅིག་པུ་རྒྱུ་ཞིང་ཉམས་སུ་ལེན་ཏེ། གཅིག་པུ་རྒྱུ་བའི་སྙིང་སྟོབས་ཅན། །རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་མ་ལགས་སམ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་འདི་ཡང་མྱོང་བ་ཡོད་པའི་ཀུ་སཱ་ལི་དེ་སྙམ་ནས་མཁས་པ་འདི་སྙིང་རེ་རྗེ་ན་སྙམ་པ། དེ་སྙམ་ན་ཀུ་སཱ་ལི་པ་འདི་སྙིང་རེ་རྗེ་ན་སྙམ་སྟེ། དཔེ་གྲོག་མའི་རྐེད་པ་དང་ཁྲུང་ཁྲུང་གི་བཞིན་དུ། དེས་ན་བླ་མ་མྱོང་བ་མེད་པས་བྱིན་རླབས་མེད་དེ་བཤད་ཀྱང་སྒྲའམ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལྟར་སོང་བ་ཡིན་པས་མི་རྟོག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡིན་ཚིག་དེ་མིན། བྱམས་པ་ཡང་དྲིན་ཆེ་བར་བཤད་པའི་ཚིག་དེ་མིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། རི་དྭགས་རྒྱལ་པོ་རུ་རུའམ་ཁྲི་སྙན་ས་ལེས་ཚིག་མི་ཤེས་ཏེ་བྱམས་པ་ཤེས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་བཅུ་པར་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ། སྟག་མོར་ལུས་སྦྱིན་པས་ཟ་མ་ནུས་པར་ལྡག་ཅིང་མོ་རང་གི་བུ་ལྔ་པོ་བས་གཅེས་པར་བྱས་སྐད། དེ་ནས་ཤིང་ལས་ལྷུང་སྟེ་ལྕེབས་ནས་ཟོས་པ་ལྟ་བུ་དེས་ཀྱང་ཚིག་མི་ཤེས། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གསུམ་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བདུད་དམག་བྱེ
Chinese
教诫说，闻思之后没有生起功德，是由于没有定解的过失。 教诫说，闻思之后没有生起功德，是由于没有定解的过失。 我又听到这样一件事，一次，所有的人都听喇嘛仁波切说笑话，说“妈妈要嫁人了”，就这样今天明天地想着，一生就过去了。闻思修三者都做了，却一点功德都没有，这是什么原因呢？各位想想。如果一点定解都没有生起，那就是这样了，所有的佛法都没有变成实义，只是变成了语言，所以，即使修习死亡无常，也只是用很多理由来说，却没有真正体验到。五明的大学者们，需要十件僧裙、价值百亿金币的财物、生活用品和额外的三样东西等等。他们说这是佛允许的。以前，圣者近喜（阿难陀）虽然也是学者，但没有被戒律的规定和罪过所玷污，积累了一百亿金币，也被预言会堕入地狱，这是贪执吗？因此，像密勒日巴尊者那样，拥有体验的修行者，只拿一个碗和一根杖，有时在山里，有时在森林里，有时在山谷里，独自修行，体验佛法。“独自修行的心力者，不是瑜伽自在者吗？”就像这样，这也是因为觉得那个拥有体验的库萨里（流浪瑜伽士）很可怜，才觉得这些学者很可怜。如果这样想，就会觉得这个库萨里很可怜，就像蚂蚁的腰和鹤的脸一样。因此，没有体验的喇嘛没有加持，即使说法也像声音或外道的论典一样，不是让不分别的智慧在相续中生起，而是语言。慈悲也是，不是说“恩重如山”的语言，而是要在相续中生起。就像鹿王如如或具千妙耳者，虽然不懂语言，却懂得慈悲。功德圆满的菩萨国王在转生为十车王时，将身体布施给母老虎，让它得以食用，并且比它自己的五个孩子还要疼爱它。之后，像从树上掉下来被舔食一样，它也不懂语言。大慈悲需要因、道、果三者。佛陀用
English
Admonition that not generating qualities after hearing and contemplating is the fault of not having definitive understanding. Admonition that not generating qualities after hearing and contemplating is the fault of not having definitive understanding. Again, I heard it said that once, all the people heard Lama Rinpoche joking, saying, "Mother is going to get married," and just thinking about it today and tomorrow, life passed by. All three, hearing, contemplating, and meditating on the Dharma, are done, but there is no merit at all. What is the reason for this? Think about it, everyone. If even a little definitive understanding is not generated, then it is like this. All the Dharma has not become meaningful, but has only become words. Therefore, even meditating on death and impermanence is only explained with many reasons, but there is no real experience. The great scholars of the five sciences need ten sets of monastic robes, wealth worth a hundred billion gold coins, necessities, and three extra things, etc. They say that this is allowed by the Buddha. In the past, the venerable Ānanda, although he was also a scholar, was not defiled by the rules of discipline and transgressions, and accumulated a hundred billion gold coins. It was also prophesied that he would fall into hell. Is this attachment? Therefore, like Jetsun Milarepa, a practitioner with experience, only took a bowl and a staff, sometimes in the mountains, sometimes in the forests, sometimes in the valleys, practicing alone and experiencing the Dharma. "Isn't the one who practices alone with strength of heart a lord of yoga?" Like this, it is also because they feel sorry for the Kusalis (wandering yogis) who have experience, that they feel sorry for these scholars. If you think like this, you will feel sorry for this Kusali, like the waist of an ant and the face of a crane. Therefore, lamas without experience have no blessings. Even if they teach, it is like a sound or a heretical treatise. It is not that non-conceptual wisdom arises in the mindstream, but only words. Compassion is also not the words that say "kindness is as heavy as a mountain," but it must arise in the mindstream. Just like the deer king Ruru or Trisrota-sālin, although they do not understand language, they understand compassion. When the Bodhisattva king with perfect qualities was reborn as the King of Ten Chariots, he gave his body to the tigress, allowing her to eat, and cherished her more than his own five children. Afterwards, like falling from a tree and being licked, he also did not understand language. Great compassion needs three things: cause, path, and result. The Buddha used
Tibetan
་བ་ཕྲག་དུང་ཕྱུར་བྱམས་པ་ཆེན་པོས་བཏུལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡང་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གཉུག་མ་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས། ཞེས་པ་ལྟ་བུ། །སྙིང་རྗེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ། དེས་ན་བླ་མ་དམ་པ་མཁས་པ་ཞིག་ལ་བསྟེན་དགོས། རྗེ་བཙུན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་དེ་ཨ་མོ་གྷ་པ་ཤ་དང༌། བཅུ་གཅིག་པའི་གཟུངས་དང་དཔལ་ལྷ་མོའི་བསྟན་བཅོས་ནས། སྐུ་མདོག་དཀར་བ་ཞལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཚིག་ཡིན། ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དང༌། དབུ་མ་དང་རྙིང་མས་རྫོགས་ཆེན་དང༌། གསར་མས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཚིག་ཡིན། དེའི་དོན་གཅིག་ཡོད་དེ་ཚིག་དང་དོན་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་སྤུའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད། དེས་ན་བླ་མ་མཁས་པ་ཞིག་བཙལ་ནས་དེས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་བསྒོམས་པ་ལ། ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་རླུང་གི་གདམས་པ་ལྟ་བུས་ད་ལྟ་རང་འདིར་འོང་ཞེས་པ་སྐྱེ་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ་ཐོག་མར་བླ་མས་བསྟན་པས་གོ་བ་དེའི་རྒྱུའི་དབང་བྱ་བ་ཡིན། ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྐྱེས་པ། ལམ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟའི་དབང་བསྐུར་མཁན་ཀུན་རུང་ཆུ་འདེབས་བྱ་བ་ཡིན། དབང་ཅི་ལ་ཟེར་ཁོང་རང་ལ་ཡང་རྒྱུས་མེད་དེ་མོ་འདེབས་པ་ལ་སོགས་པ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་བེའུ་བུམ་འདི་ཟབ་བམ་ཟབ་བམ་ཞེས་པའི་མོ་འདེབས་རྗེ་འོལ་ཁ་བས་གསུངས། ཡང་མཁས་པ་ཆ་པ་ལྟ་བུའི་རིགས་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་བརྐྱང་དུ་བཏུབ་པ་ཕྱེད་དང་གསུམ་ཞེས་གཙང་དག་གིས་ཕྱེ་བ་དང་འདྲ། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་འདུལ་བ་འཛིན་ཡང་མ་གོ་བས། དེ་ལ་ཚིག་དང་དོན་གཉིས་ལས་དོན་དེ་ཆོས་ཡིན་ཚིག་དེ་རྣམས་ཆོས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། ལུང་བསྟན་ཐོབ་པ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་དང༌། འཛམ་བུ་གླིང་པའི་ཤེས་རབ་ཕྱོགས་གཅིག་པས་ཆེ་བའི་དཔལ་ལྡན་ནཱ་རོ་པ་སྒོ་བ་བཞིའི་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཆེ་བ་ཤ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་དང་ཏིལླི་པའི་ཀུ་སཱ་ལིའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཟེར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བྱམས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་མམ། སྙིང་རྗེ་མར་མེའི་འོབས་ན་འདུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་སྐྱེས་པའམ། དབང་བསྐུར་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་པ་ལ་ལྷའི་སྤྱན་དང་སྟག་ཤམ་ལ་སོ
Chinese
是无数俱胝大慈者所调伏，在道之時也以慈之等持而调伏，一切有情本性即是大慈之等持。如是等等。悲心也与此相同。因此必须依止一位具德上师。如至尊大悲尊，阿摩伽帕夏（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），十一面观音陀罗尼和吉祥天母的论典中，所说的身色洁白，面容手等等，那些都是词句。还有般若波罗蜜多中所说的诸法皆是空性，以及宁玛派的大圆满，噶举派的大手印，那些都是词句。其意义是唯一的，词句和意义之间连一根毛发的联系都没有。因此要寻找一位具德上师，他修持大悲尊等，以身之幻轮，心之所缘，气之窍诀等，现在就能到这里来，是有可能产生的。同样，大手印也是如此，首先由上师指示，理解其意义是因之作用。通过修持而生起，此道现前是果。现在的所有灌顶者，都是做洗脚水的工作。灌顶是什么，他们自己也不知道，只是做占卜等等。大智者们都说，占卜时会说“这个瓶子深不深啊？”。还有像智者洽巴一样的，能将七十二种理路延伸为一半又一半，就像工匠切割一样。因此，一切佛法的根本是舍弃烦恼，但连调伏也搞不明白。对于这些，词句和意义两者中，意义是佛法，词句都是佛法之外的东西。得到授记的龙树论师，以及赡部洲智慧第一的吉祥那若巴，是无与伦比的四门之主。三千大千世界的智慧第一的舍利子等，也说要追随婆罗门和底洛巴的库萨里。追随佛陀的意义是，体验到哪怕一瞬间的慈心吗？或者对身处火坑之中的痛苦，生起一瞬间的悲心吗？灌顶之后修持生圆次第，得到天眼和虎皮等等。
English
It is subdued by countless kotis of great loving-kindness. Even during the path, it is subdued by the samadhi of loving-kindness. All sentient beings are inherently the samadhi of great loving-kindness. Like that and so on. Compassion is also the same as that. Therefore, one must rely on a virtuous and learned lama. Like the venerable Avalokiteśvara, in the Amoghapasha (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), the Eleven-Faced Dharani, and the treatises of Pal Lhamo, the descriptions of the white body color, face, hands, etc., are all words. Also, the Prajnaparamita Sutra says that all phenomena are emptiness, and the Nyingma school's Dzogchen and the Sarma school's Mahamudra are all words. Their meaning is one, and there is not even a hair's breadth of connection between the words and the meaning. Therefore, one must seek a learned lama who also meditates on Avalokiteśvara, etc., with the body's trul khor, the mind's object of focus, and the wind's instructions, etc., so that it is possible to come here right now. Similarly, Mahamudra is also like that. First, the lama points it out, and understanding its meaning is the function of the cause. It is born through practice, and the path becoming manifest is the result. All the initiators nowadays are doing the work of washing feet. What is initiation? They themselves do not know, they are just doing divination, etc. Great scholars all say, when divining, they say, "Is this vase deep or not?" Also, like the wise Chapa, who can extend seventy-two kinds of reasoning to one and a half, like a craftsman cutting. Therefore, the root of all Dharma is to abandon afflictions, but even taming is not understood. For these, of the two, words and meaning, meaning is Dharma, and all the words are outside of Dharma. The prophesied master Nagarjuna, and the glorious Naropa, who is the greatest wisdom in Jambudvipa, is unparalleled as the master of the four gates. Shariputra, who is the greatest wisdom in the three thousand great thousand worlds, etc., also say to follow the Brahmin and Tilopa's Kusali. Does following the Buddha mean experiencing even a moment of loving-kindness? Or generating even a moment of compassion for the suffering of those in the pit of fire? After initiation, practicing generation and completion stages, obtaining divine eyes and tiger skins, etc.