Tibetan
མཆོད་བརྗོད་བཤད་པ། མཆོད་བརྗོད་བཤད་པ། སྲིད་དང་ཞི་བའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་ཀྱང་། །སྲིད་ཞིའི་ཕུན་ཚོགས་མ་ལུས་འབྱུང་བའི་གཞི། །རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་སྐྱེད་བྱེད་བྱམས་པའི་ཡུམ། ཁྱེད་ཀྱི་དགེ་ལེགས་༼བཟང་པོས་སྐྱོང་གྱུར་ཅིག །༽ ཕ་མཐར་སོན་པ་མཁྱེན་ལྡན་བདེ་གཤེགས་དང་། །ཕ་མཐའ་ཡས་པ་དེ་སྲས་དམ་པའི་ཆོས། །ཕས་རྒོལ་བདུད་ལས་རྒྱལ་བ་སློབ་མའི་ཚོགས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡུམ་གྱིས་ཤིས་པ་མཛོད། །བྱམས་པའི་ཆུ་བ་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་བརྟན། །དགའ་བའི་མེ་ཏོག་བཏང་སྙོམས་ཟེ་འབྲུས་མཛེས། །བཅོས་མེད་ཕྲིན་ལས་བཟང་པོའི་དྲི་བསུང་ཅན། །མི་ཕམ་ཡང་དག་བཞུགས་པ་བདག་ལ་སྩོལ། །སྡེབས་ལེགས་ཆུ་སྐྱེས་ལེགས་བཤད་འདབ་བརྒྱ་ཅན། །ཟབ་དོན་སྙིང་པོའི་གེ་སར་ལྷམ་མེ་བ། །རྒྱལ་ཡུམ་ཆུ་གཏེར་མཛེས་བྱེད་རྒྱན་འདི་ནི། །བློ་གྲོས་པད་མོའི་གཉེན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཐབས་དམ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཀའ་བསྩལ་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རིགས་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་མཁྱེན་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་བཞིན་དུ་འབད་པ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་དང་། དེ་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཙལ་བར་བྱ་ཞིང་དེའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྙིང་པོའི་དོན་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་དབུ་མ་རིགས་པའི་ཚོགས་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཞུང་རྣམས་སུ་ལུང་དང་རིགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ནི། སྙིང་པོའི་དོན་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ས་འོག་གི་གཏེར་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གབ་ཅིང་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིས་འཇུག་གི་གདུལ་བྱ་བློ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པ་དག་གིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དང་། ཉིད་ལས་གཞན་ལ་དེ་སྟོན་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་དགོངས་ནས་རྒྱལ་བའི་རྒྱ
Chinese
礼赞释说 礼赞释说 不住有寂之边，有寂一切圆满生之基， 诸佛及子生母慈爱之母，祈愿您的吉祥（愿善妙守护）！ 已达彼岸具知善逝，无边无际彼佛子之正法， 胜伏他敌魔众声闻僧，度母祈愿圆满波罗蜜多！ 慈爱之水，悲悯之根稳固，喜乐之花，舍心花蕊庄严， 无伪事业，善妙之香芬芳，祈请无畏真实安住赐予我！ 文句优美莲花，善说百瓣具足，甚深精要花蕊，光彩闪耀。 胜母，点缀水藏之庄严，是智慧莲友之显现。 善逝为已真实进入大乘之所化众生，宣说了获得一切种智之殊胜方便——般若波罗蜜多。如经所说：舍利子，若有菩萨摩诃萨欲于一切法现证一切种智，当学般若波罗蜜多。如是宣说。 是故，凡是安住种姓，发起菩提心，希求一切种智者，当如常啼菩萨一般，以大精进寻觅般若波罗蜜多之经函，以及宣说此法之善知识，并如理修学。 般若波罗蜜多之义有二：精要之义与现证之次第。 初者，圣者龙树论师之《中观理聚论》，及其随行之论典中，以教理之聚，已极明晰地确立，故当随学而通达。 现证之次第者，以精要之义间接显示而需证悟，如地下之宝藏般，极为隐蔽而不明显，故对于后世根器迟钝、精进不足之所化众生而言，甚难证悟。且尊者认为除自身外，无人能诠释此法，故诸佛之
English
Explanation of Praise Explanation of Praise Though not abiding in the extremes of existence and peace, you are the basis from which all the perfections of existence and peace arise. Victorious One, loving mother who gives birth to all the sons, may your virtues (be protected by goodness)! Those who have reached the far shore, the wise Sugatas, and the boundless Dharma of the noble sons, The Sangha of disciples who conquer enemies and demons, may the Mother grant auspiciousness to the Paramitas! The water of love, the root of compassion is firm, the flower of joy, adorned with the saffron of equanimity, Genuine activity, with the fragrance of goodness, grant me the fearless and true abiding! The well-arranged lotus of eloquence, with a hundred petals, the essence of profound meaning, the stamens shining brightly, Victorious Mother, the ornament that adorns the water treasure, is the manifestation of the friend of the lotus of wisdom. The Sugata, for the disciples who have truly entered the Great Vehicle, taught the supreme means of attaining omniscience, the Perfection of Wisdom. As it is said in the sutra: Shariputra, if a Bodhisattva Mahasattva wishes to realize all phenomena in all ways, he should train in the Perfection of Wisdom. Thus it is taught. Therefore, those who abide in their lineage, generate Bodhicitta, and seek omniscience, should, like the Bodhisattva Sadaprarudita, with great diligence seek the scriptures of the Perfection of Wisdom and the virtuous friends who teach it, and train in its meaning properly. The meaning of the Perfection of Wisdom is twofold: the essential meaning and the order of realization. The former is clearly established by the collections of reasoning and scripture in the Madhyamaka collections of reasoning of the noble Nagarjuna, and the treatises that follow it, so one should follow them and understand them. The order of realization is to be realized by the force of the essential meaning being directly shown, so it is very hidden and unclear like a treasure under the ground, so it is difficult for disciples of later times who are dull in intellect and lack diligence to realize, and because the Lord thought that no one other than himself had the ability to show it, the Victorious Ones
Tibetan
ལ་ཚབ་ཀྱི་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་གཟིགས་ཏེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་དེ་བླག་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ཉིད་མདོ་དང་བཅས་པ་འཕགས་པ་མི་ཕམ་པ་ཉིད་ལ་དངོས་སུ་གསན་ནས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བའི་མདོའི་འགྲེལ་པ་མཛད་ཅིང་། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་མདོའི་འགྲེལ་པ་མཛད་མོད། གཉིས་ཀས་ཀྱང་མདོ་དང་རྒྱན་དུ་མ་སྦྱར་ཞིང་སྙིང་པོའི་དོན་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བཀྲལ་ལོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་སོ། །དེའི་འོག་དུ་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་རྒྱན་དང་སྦྱར་ཞིང་། མདོ་མཚམས་དང་ཚིག་གི་དོན་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་དང་མཐུན་པར་རྣམ་པར་བཀྲལ་བས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བདེ་བླག་དུ་རྟོགས་པའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དང་བྲལ་ཞིང་། བློའི་མཐུ་ཆུང་བ་དག་གིས་མདོ་དང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་དཀའ་བར་གཟིགས་ནས་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཟབ་དོན་གྱི་ཉིང་ཁུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ལེགས་པར་རྒྱས་པ། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་དང་མཐུན་པར་དག་པར་གཏུགས་ཏེ། གང་ཟག་ལུང་སྟོན་པ་དང་སྔོན་བྱུང་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བ་རྣམས་དོར་ནས། མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་དོན་བདུན་ཅུ་དང་བཅས་པ་དང་རེ་རེ་ནས་སྦྱར་བ་ལེའུ་བརྒྱད་མའི་བསྡུས་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་མཛད་ཅིང་། མདོ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ན་མངོན་རྟོགས་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་སྟོན་པའི་ཚིག་མེད་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་སྦྱར་བ་དཀའ་བར་གཟིགས་ཤིང་། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། བརྒྱད་སྟོང་འདིར་དོན་མ་ཚང་མེད། །དེ་གཞུང་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །དོན་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་དེ་ཉིད། །ཅེས་གཞུང་བསྡུས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་རྒྱས་འབྲིང་དང་། དོན་ཁྱད་མེད་པར་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འདིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཚང་བར་སྟོན་པར་དགོངས་ནས། དེ་དང་རྒྱན་དུ་སྦྱར་བ་བརྒྱད་སྟོང་པ
Chinese
拉措大师以其卓越的慈悲，如实地观察到，为了使人容易理解现观的次第，他撰写了《现观庄严论》的偈颂。此论及其根本经典，是圣弥勒亲自传授给圣无著的，无著将现观分为八事，并著有经典的注释。之后，世亲论师也追随其后，撰写了经典的注释。然而，据说以前的论师们都认为，这两位大师都没有将经典和庄严论结合起来，只是将核心意义解释为唯识而已。在此之后，圣解脱军的尊者将《二万五千颂般若经》与庄严论相结合，清晰地划分了经文的段落和词句的含义，并以符合离边中观的方式进行了解释，从而成为了有缘者们轻松理解其含义的入门。即便如此，由于缺乏上师传承的口诀，并且对于那些智慧不足的人来说，理解经典和偈颂的含义仍然很困难。因此，善于通达自宗和他宗的宗义，精通般若波罗蜜多深奥意义的精华，智慧卓越的狮子贤论师，追随圣解脱军的足迹，将《二万五千颂》与《现观庄严论》相对应地进行了校对。他舍弃了诸如补特伽罗的预言和过去的故事等对于现观次第不太重要的内容，并将阐述现观次第的经典与包括八事七十义在内的现观一一对应，撰写了八品《略义释》。他认为在《八千颂》中没有逐一显示现观的词句，因此很难与现观相结合。法称论师曾说：“此八千颂中，义无不具足，彼经是略摄，然义如是说。”因此，他追随法称论师的观点，认为《八千颂》只是略摄，内容与广本和中本并无差别，为了完整地阐释现观的意义，他将《八千颂》与庄严论相结合。
English
Lhatsop, with his supreme compassion, truly observed that in order to make the stages of Abhisamaya easily understood, he composed the verses of the Abhisamayalankara. This very text, along with its root sutra, was directly heard by Arya Asanga from Arya Maitreya himself. Arya Asanga divided the Abhisamaya into eight topics and composed a commentary on the sutra. Following him, Acharya Vasubandhu also composed a commentary on the sutra. However, it is said that the previous teachers widely proclaimed that neither of them combined the sutra and the Ornament, and they only explained the essential meanings as mere consciousness. After that, the venerable Arya Vimuktisena combined the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita with the Ornament, clearly dividing the sections of the sutra and the meanings of the words, and explaining it in accordance with the Madhyamaka free from extremes, thus becoming an entrance for those with good fortune to easily understand the meaning. Even so, since it was separated from the oral instructions of the lineage of lamas, and it was difficult for those with little intelligence to understand the meaning of the sutra and the verses, Acharya Simhabhadra, who had reached the other shore of the ocean of tenets of himself and others, and whose intellect was well-developed by the essence of the profound meaning of the Prajnaparamita, followed in the footsteps of Arya Vimuktisena and accurately compared the Twenty-five Thousand Verse with the Abhisamayalankara. He discarded those things that were not closely needed for the stages of Abhisamaya, such as the prophecies of individuals and past events, and he composed a commentary on the condensed meaning of the eight chapters, combining the sutras that show the stages of Abhisamaya one by one with the eight Abhisamayas and seventy topics. Since there were no words in the Eight Thousand Verse Sutra that showed each of the Abhisamayas individually, he saw that it was difficult to combine it with the Abhisamaya. Acharya Dignaga said, "In this Eight Thousand, there is nothing incomplete. It is considered a condensed text. The meaning is just as it is said." Therefore, following the words of Acharya Dignaga, who said that it was only a condensed text and that there was no difference in meaning between the extensive and intermediate versions, he also thought that it would show the complete meaning of the Abhisamaya, and he combined the Eight Thousand Verse with the Ornament.