Tibetan
ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྣམ་བཤད་རིགས་པའི་འདོད་འཇོ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྣམ་བཤད་རིགས་པའི་འདོད་འཇོ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྣམ་བཤད་རིགས་པའི་འདོད་འཇོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་པའི་དབུ་ཕྱོགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་ཝེ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྣམ་བཤད་རིགས་པའི་འདོད་འཇོ་ཞེས་བྱ་བ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཚོགས་གཉིས་ཆུ་གཏེར་འཇིང་ལས་ལེགས་འཁྲུངས་ཤིང་། །རྣམ་དག་ཕྲིན་ལས་བསྡུ་བཞིའི་བང་རིམ་ཅན། །གདུལ་བྱ་གླིང་བཞིའི་དབུས་ན་ལྷམ་མེ་བ། །སྟོན་པ་མཚུངས་མེད་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །དགོངས་དོན་འབྱེད་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་ཅིང་། །རིགས་པའི་ང་རོས་ཕས་རྒོལ་ཀླད་འགེམས་པའི། །རིགས་སྨྲ་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམ་གཉིས་རྒྱལ། །ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་གནས་ཕྱིར་དང་། །རང་ཉིད་ལེགས་བཤད་གོམས་པ་འཕེལ་ཕྱིར་དང་། བདག་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་གཞན་ལ་ཡང་། །ཕན་འདོད་བློ་ཡིས་རིགས་པའི་འདོད་འཇོ་བྱ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ནི་ཅི། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བརྩམས། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་གཅིག་ཏུ་ཕན་པ་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཚར་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་མཛད་ཅིང་། དེ་ལ་ཡང་མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་དུ་མ་བྱུང་བས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་དེའི་གཞུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བསྟན་བཅོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྡེ་བདུན་མཛད་དེ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་སློབ་མ་དག་གིས་དེའི་གཞུང་ཚིག་བརླིང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་དག་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་ཚིག་གི་ཆ་འགྲེལ་པ་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་དང་། རང་གཞན་གྱི་པཎྜི་ཏ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་རྟོག་གེ་མི་ཤེས་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་དོན་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེེ་དེའི་གཞུང་འཛུགས་པར་བྱེད་པ་རྣམ་ངེས་དང་། གཞུང་རྒྱས་པ་དེ་དག་གི་དོན་ཚིག་ཉུང་ངུས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དག་གི་ཕྱིར་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རྒྱས་པར་དོར་ནས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དཀྱུས་མ་ཙམ་སྟོན་པ་རིགས་པའི་ཐིགས་པ་དང་། གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གཞུང་དེ་དག་གི་རང་དོན་ལེའུའི་སྐབས་སུ་རྟོགས་དཀའ་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་
Chinese
《量理释论·理智之满愿》 《量理释论·理智之满愿》 名为《量理释论·理智之满愿》之论著的开篇。顶礼 गुरु (藏文：གུ་རུ་，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु)。名为《量理释论·理智之满愿》。 顶礼十方诸佛及其眷属！ 二资水库深处善妙生， 清净事业四摄之阶梯。 调伏四洲中央极明耀， 无等导师之前我顶礼。 彼之教言十二分支义， 诠释不依他人唯自力， 以理智吼摧伏他宗敌， 理学论师二胜者得胜。 为使能仁教法久住世， 为令自之善说渐增上， 亦为与我具缘诸有情， 欲利他故造此理智满。 此论之关联为何？为何而作？所言之义为何？ 于众生唯一有益者乃能仁之教法。为断除于彼邪说，为显明彼教法，导师陈那造了总集一切诠释量之体性的论著。然于彼论亦生诸多未解与邪解，为遣除彼等，导师法称造了随行彼论之七部论著。然导师之弟子们，因未如实解悟彼论之坚固词句，故而随持。为释总集之词句部分，造《量理释论》。为遣除某些自他班智达不解陈那论理，而作邪解，故以理智确定总集之义，而立彼论之宗，造《释量论》。为使欲以简短词句轻易了知彼等广论之义者，故舍弃广繁之诤论，仅示量之体性之寻常者，造《理滴论》。于彼等为主之论著中，于自义品之时，为确定难解之因之体性差别，
English
"A Commentary on the Compendium on Valid Cognition: The Fulfilling of Intellectual Desires" "A Commentary on the Compendium on Valid Cognition: The Fulfilling of Intellectual Desires" This is the beginning of the treatise called "A Commentary on the Compendium on Valid Cognition: The Fulfilling of Intellectual Desires." Namo Guruve (藏文：ན་མོ་གུ་རུ་ཝེ།，梵文天城体：नमो गुरुवे，梵文罗马拟音：namo guruve，汉语字面意思：敬礼 गुरु). Homage to all the Buddhas of the ten directions and their retinues! From the depths of the reservoir of the two accumulations, well-born, Possessing the tiers of the four means of gathering a pure activity, Shining brightly in the center of the four continents to be tamed, To the incomparable Teacher, I pay homage. To clarify the meaning of his teachings, the twelve branches, Without relying on others, but with self-power, With the roar of reason, crushing the brains of opponents, The two lords of reason, masters of reasoning, are victorious! In order for the teaching of the Able One to last long, And in order for my own good explanations to increase, And also for others who share the same fortune as me, With the mind of wanting to benefit, I make this fulfilling of intellectual desires. What is the connection of this treatise? Why was it composed? What is to be said? The one thing that is solely beneficial to beings is the teaching of the Able One. In order to cut off wrong speech about it, and in order to clarify that teaching, the teacher Dignāga composed the Compendium, which gathers together all the treatises that show the nature of valid cognition. However, since there have been many misunderstandings and wrong understandings of it, in order to dispel those, the teacher Dharmakīrti composed the seven treatises that follow that treatise. However, since the disciples of the teacher did not understand the firm words of that treatise as they were, they followed them. In order to explain the part of the words of the Compendium, he composed the Commentary on Valid Cognition. In order to dispel the wrong understandings of some scholars, both self and others, who do not understand Dignāga's reasoning, he established the meaning of the Compendium with reason, and established the tenets of that treatise, and composed the Ascertainment of Validity. In order for those who wish to easily understand the meaning of those extensive treatises with few words, he abandoned the extensive elaborations of refutation and establishment, and only showed the ordinary nature of validity, and composed the Drop of Reason. In the context of the chapter on self-benefit in those principal treatises, in order to specifically determine the nature of the difficult-to-understand reason,
Tibetan
གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་དང་། རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་འབྲེལ་བ་བརྟག་པ་དང་། དེ་དག་གི་གཞན་དོན་གྱི་སྐབས་ལས་འཕྲོས་ནས། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་རྩོད་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་རྩོད་པའི་རིགས་པ་དང་། མངོན་སུམ་གྱི་སྐབས་སུ་མཐར་ཐུག་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས་སྒྲུབ་པ་དགོད་པའི་ཡུལ་བདག་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཞེས་རྩོད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་རྣམས་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་བའོ། ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། དེ་དག་གི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་མི་རྟག་སྟོང་པ་བདག་མེད་སོགས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པས་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་དགོས་པའོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གི་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འགྱུར་བྱེད་པའི་ལོ་ཙྪ་བ་རྣམས་ཀྱིས། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་མ་ཎ་བཱར་ཏི་ཀ་ཀཱ་རི་ཀཱ་ཞེས་པ། བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་དང་། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ཕྱག་མཆོད་དང་བཅས་པ་ཐོག་མར་བཀོད་པ་ནི་གོ་སླ་བས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་མི་དགོས་ལ། གལ་ཏེ་ཤེས་པར་འདོད་ན་ཡང་རྣམ་བཤད་གཞན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་འདིར་གང་བཤད་པར་བྱ་བའི་གཞུང་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པར་བཞེད་ནས། ཐོག་མར་སློབ་དཔོན་རང་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ཕྱག་གི་མཆོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིར་དྲང་ངོ་། །ཡུལ་གང་ལ་ན། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་མིང་ཅན་གྱི་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལའོ། །འོ་ན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ནི་ཅི་ཞིག་མངའ་ཞིང་། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ན་ཕྱག་འཚལ་ཞེ་ན། གང་ལ་ཡོད་ན་ལུས་ཅན་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཉེན་པོ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བསལ་ཞིང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཉན་རང་སོགས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའི་ཟབ་མོའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོ
Chinese
《正理滴论》和，对相符之法（指因明）的关联进行详细阐述的《关联考察》，以及从这些的为他意义的角度出发，详细展示辩论者反驳辩论的论证方式的《辩论理路》，并在现量（ प्रत्यक्ष ）的章节中，最终确定唯识的观点，从而驳斥主张所证悟的境属于他人相续的观点，为了消除这种争论，而造了《成立他相续论》等论著，这被称作是论典的关联。所化众生能够轻易地理解世俗谛的两种量（ प्रमाण ）的定义，并能很好地考察它们的事物实相，如无常、空性、无我等，如理如实地修习，从而证得远离一切垢染的胜义谛量，这被称作是撰写论典的必要。所有将要讲解的论典的意义都是所要表达的内容，对此，翻译经典的译师们，在印度语中称之为“Pramāṇavārttikakārikā”（藏文，प्रमाणवार्तिककारिका，pramāṇavārttikakārikā，量释论颂），翻译成藏语则是“量释论颂”，这是论典的名称。以及“顶礼圣妙吉祥童子”（藏文， ， ， ，），将顶礼和供养一起放在开头，因为这很容易理解，所以不需要详细解释。如果想要了解，也可以在其他的注释中理解。在此，将要讲解的论典是：论师想要撰写论典，首先，为了展示论师自身与圣者的行为相符，所以首先赞颂了导师释迦牟尼佛世尊的无与伦比的功德，然后表达了顶礼的供养，即以“顶礼”作为特殊的基础。向谁顶礼呢？向名为“普贤”的导师释迦牟尼佛世尊顶礼。那么，他拥有什么样的功德呢？又是什么原因要向他顶礼呢？因为他具备这样的功德：对于众生束缚于轮回的根本原因——对事物显现的实有执着的分别念之网，他以对治无分别智完全断除了，并且连同习气也一并断除了，这是断除的功德；并且现量证悟了外道和声闻缘觉等未能证悟的无二的甚深
English
"The Drop of Reasoning" and "Examination of Connection," which elaborates on the relationship between signs and properties (referring to Hetuvidya), and proceeding from the aspect of their benefit for others, "The Reasoning of Debate," which extensively demonstrates the methods of debaters refuting arguments, and in the chapter on direct perception (pratyakṣa), ultimately establishing the view of Mind-Only, thereby refuting the assertion that the object of realization belongs to the continuum of others, in order to eliminate such disputes, treatises such as "Establishing the Continuum of Others" were composed, which is known as the connection of the treatise. The disciples can easily understand the definitions of the two types of valid cognition (pramāṇa) in conventional truth, and can well examine the nature of their objects, such as impermanence, emptiness, selflessness, etc., and by practicing them correctly and truly, they can realize the valid cognition of ultimate truth, which is free from all defilements, which is known as the purpose of writing the treatise. The meaning of all the treatises that will be explained is what is to be expressed, and for this, the translators who translate the scriptures, in the Indian language, call it "Pramāṇavārttikakārikā" (藏文，प्रमाणवार्तिककारिका，pramāṇavārttikakārikā，Commentary on Valid Cognition), translated into Tibetan it is "Verses on the Commentary on Valid Cognition," which is the name of the treatise. And "Homage to the youthful Mañjuśrī" (藏文， ， ， ，), placing the homage and offering together at the beginning, because it is easy to understand, so there is no need to explain in detail. If you want to know, you can also understand it in other commentaries. Here, the treatise to be explained is: The teacher wants to write a treatise, first, in order to show that the teacher himself is in accordance with the behavior of the saints, so first praising the incomparable qualities of the teacher, the Buddha Shakyamuni, the Bhagavan, and then expressing the offering of homage, that is, taking "Homage" as a special basis. To whom do we pay homage? To the teacher Shakyamuni Buddha, the Bhagavan, named "Samantabhadra." So, what kind of qualities does he possess? And for what reason should we pay homage to him? Because he possesses such qualities: For the root cause of beings being bound in samsara—the network of conceptual thoughts that cling to the apparent reality of things, he completely eliminates it with the antidote of non-conceptual wisdom, and even the habitual tendencies are also eliminated, which is the quality of elimination; and directly realizes the profound meaning of non-duality that outsiders and Śrāvakas and Pratyekabuddhas have not realized.