Tibetan
ན་ནས་རིག་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སེམས་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་དེ་ཡིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མདོ་སྡེ་པ་དག་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། གང་གི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཞིང་། ཡུལ་ཅན་རྣལ་འབྱོར་པའི་བློ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བློ་དེ་ཡུལ་སྐྱེ་མེད་དེའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་པའི་བློ་དེ་ཡིས་ཡུལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་སོ། །ཡང་དག་པར་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཚེ་འགའ་ཞིག་གིས་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའམ་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་ཤེས་བྱའང་ཡོད་པ་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་བྱ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པའི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐ་སྙད་དུ་མི་མངའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་མང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སྦྱངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཀྱང་བློས་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། གང་ཞིག་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་མེད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རི་མོ་དང་ཐག་པ་ལ་གནོད་སྦྱིན་དང་སྦྲུལ་དུ་བརྟགས་པ་དེ་དང་དེར་རྟོག་པ་མེད་པ་ན་མི་འབྱུང་བ་བཞིན། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་དག་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་འདི་དག་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདི་དག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་དགར་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲས་ན་བདེན་པ་ཞིག་ན། འདི་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཁྱད་པར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པར་མི་རུང་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་རག་ལས་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་མཚན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་དག་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་གཏན་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀའང་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་དེ་གཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མངའ་བའི་ཡོན་ཏན་མདོ་སྡེ་དག་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་ཁས་ལེན་པ་ན། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་གང་དུའང་ལྷུང་བ་མེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་དུའང་གཞན་གྱི་ཀླན་ཀའི་སྐབས་འཇུག་པའི་མཐར་ལྷུང་གི་དམ་བཅའ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །མཐའ་དང་མཐའ་མེད་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་ནས་ཉོང་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུའང་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཚུལ་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཀྱང་ཐུགས་སུ་མ་ཆུད་ན་གངས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་དམུས་ལོང་ལྟ་བུ་འདི་དག་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རེ་སྐན། གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཇུག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ནའང་འཇིག་རྟེན་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པ་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བསོད་ནམས་ཀྱིས།
Chinese
乃至于了知。如同经部师们立宗说，心如何成为蓝色等境的行相，那个心就完全了知蓝色等境一样。何时，胜义是无生自性，具有境的瑜伽者的心也变成远离生灭的自性，彼时，心依随境无生的行相，由此，瑜伽者的心就证悟了境无生的胜义，这是依于世俗谛而安立的。真实而言，瑜伽者证悟胜义之时，不是某者证悟某者，因为能知和所知二者都是无生的缘故。如果彼时有随带分别或无分别的某种能知，则所知也必然存在，因为没有见到没有所知的能知之故。这样一来，能知和所知的戏论就没有止息。如同孩童的 अवस्था一样，分别念不会止息。即使如此，如来仍然有名言上的如所有性和如所有性智，因为依靠 বহু 劫修习智慧资粮，就能生起无量 शक्ति 和 फोर वे जैसे गुण。 शक्ति 等 गुण 也是分别假立的，因为是缘起法，如同幻术等。凡是分别假立的，若无分别则不会存在，如同在图画和绳子上分别有魔鬼和蛇，没有分别就不会出现一样。何时瑜伽者以一切 प्रकार 完全现证诸法，彼时，一切分别念都会止息， शक्ति 等 गुण 的分别念也同样会止息。如果这些 गुण 只是分别假立的，那为什么不是一切众生都生起具有 शक्ति 等 गुण 的分别念呢？如果说这些 गुण 不依赖因和缘，而是随心所欲地由分别假立，那才是真实的。这些 गुण 是长期串习智慧资
English
And so on, it is knowledge. Just as the Sutra masters establish that the mind, how it becomes the aspect of an object such as blue, that mind completely knows the object such as blue. When the ultimate is of the nature of non-arising, and the mind of the yogi possessing the object also becomes of the nature of being free from arising and ceasing, then the mind follows the aspect of the object's non-arising, and thus the yogi's mind realizes the ultimate of the object's non-arising, this is established based on the conventional truth. In reality, when a yogi realizes the ultimate, it is not that someone realizes someone, because both the knower and the known are unborn. If at that time there is some knower with or without conceptualization, then the known must also exist, because no knower without a known has been seen. In that way, the elaboration of the knower and the known is not pacified. Like the state of a child, conceptualization will not cease. Even so, the Tathagata still has the wisdom of knowing the suchness and the extent of suchness in name, because by relying on the accumulation of wisdom practiced for many eons, immeasurable qualities such as strength and fearlessness arise. Those qualities such as strength are also merely conceptually imputed, because they are dependent arising, like illusion and so on. Whatever is merely conceptually imputed does not exist without conceptualization, just as the imputation of demons and snakes on drawings and ropes does not occur without conceptualization. When a yogi completely and perfectly awakens to all dharmas in all aspects, then all conceptualizations cease, and the conceptualizations of qualities such as strength also cease. If these qualities are merely conceptually imputed, then why do not all beings generate conceptualizations possessing qualities such as strength? If it is said that these qualities do not depend on causes and conditions, but are merely imputed by conceptualization at will, then that is true. These qualities are the result of long-term habituation to the accumulation of wisdom.
Chinese
因为考察到是由特殊的因和缘所产生的，所以没有过失。如果说，从因和缘产生的事物，是以自性成立的，所以仅仅考察是不合理的。不是这样的，如果以自性成立，就不应该依赖因和缘，因为自性已经成立为依赖于他者。经论中也说：自性是不造作的，不依赖于他者。因此，有些人说如来具有自续的自性智慧，另一些人说如来像睡眠和昏厥等状态一样，完全没有智慧，这两种说法都落入了增益和诽谤的极端，因此没有正确地理解如来的功德。我们认为，如来所具有的功德，如经部中所说的那样，并以缘起的方式来承认，这样就不会落入增益和诽谤的任何极端，因为对于说缘起的人来说，即使在名言中，也没有陷入他人责难的极端的主张，因为之前已经说过了。因此，经论中也说：常与无常等四者，寂灭中哪里有？有边与无边等四者，寂灭中哪里有？所说的就是这个意思。我们不是仅仅以这种方式来承认如来的功德，而是承认所有被烦恼和清净所涵盖的法，即使在名言中，也是从一切边解脱的缘起，仅仅是这种因缘的自性。然而，如果连圣地的伟大车乘师们都没有领悟这种方式，那么雪域的这些像盲人一样的众生，又怎么能成为他们智慧的对象呢？第二，驳斥向世间显示真如是不合理的观点。瑜伽士现证法身时，心和心所的行相虽然确实止息，但即便如此，向世间显示真如并非不可能，就像这样，他的受用圆满报身，以福德……
English
Because it is considered to arise from specific causes and conditions, there is no fault. If it is said that things arising from causes and conditions are established by their own nature, so mere examination is unreasonable, it is not so. If it were established by its own nature, it should not depend on causes and conditions, because its own essence is already established as dependent on others. The scriptures also say: 'Self-nature is uncreated and does not depend on others.' Therefore, those who say that the Tathagata has self-sustaining wisdom with its own characteristics, and others who say that the Tathagata has no wisdom at all, like in states of sleep and fainting, both fall into the extremes of exaggeration and denigration, and therefore do not correctly understand the qualities of the Tathagata. We believe that the qualities possessed by the Tathagata, as described in the sutras, and acknowledge them in the manner of dependent origination, so we do not fall into any extreme of exaggeration or denigration, because for those who speak of dependent origination, even in conventional terms, there is no assertion that falls into the extreme of being subject to others' criticisms, as has been said before. Therefore, the scriptures also say: 'The four, such as permanence and impermanence, where are they in peace? The four, such as end and endlessness, where are they in peace?' This is what is being said. We do not merely acknowledge the qualities of the Tathagata in this way, but we acknowledge all phenomena encompassed by defilement and purification as dependent origination, liberated from all extremes even in conventional terms, and as the nature of mere causes and conditions. However, if even the great charioteers of the noble lands have not understood this way, how can these blind beings of the snowy lands become objects of their wisdom? Second, refuting the view that it is unreasonable to show Suchness to the world: Although it is true that when a yogi directly realizes the Dharmakaya, the activities of mind and mental factors are nearly pacified, even so, it is not impossible to show Suchness to the world, like this: His Sambhogakaya, the body of perfect enjoyment, through merit...
Tibetan
།ཟིན་དང་སྤྲུལ་པ་མཁའ་གཞན་ལས་དེའི་མཐུས། །སྒྲ་གང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྟོན་འབྱུང་བ། །དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་རིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གང་ལ་བཞུགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་བསོད་ནམས་བརྒྱས་ཟིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་ལ། བསོད་ནམས་བརྒྱས་བསྐྲུན་པའི་སྐུ་དེ་ལྟ་བུ་ལས། འཇམ་དཔལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ་ཞེས་སོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་སྒྲ་གང་ཞིག་འབྱུང་བ་དེ་ལས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྟོན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་གདུལ་བྱས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །བསོད་ནམས་བརྒྱས་བསྐྲུན་པའི་སྐུ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟ་ཞོག དེ་ཡིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ལས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་སྒྲ་གང་ཞིག་འབྱུང་བ་དེ་ལས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །སྤྲུལ་པ་ལས་འབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཇུག་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། གཞན་ནམ་མཁའ་དང་ཤིང་དང་རྩིག་པ་དང་བྲག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྒྲ་གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་དེ་ལས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱིས་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སེམས་དང་སེམས་ལས་འབྱུང་བ་མེད་པ་དག་ལ་ནི་བློའི་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་མི་འཇུག་ན་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཔེ་བཀོད་པ། ཇི་ལྟར་རྫ་མཁན་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ཡུན་རིང་འབད་པས་ཆེས་བསྐོར་འཁོར་ལོ་ནི། །དེ་རྩོལ་ད་ལྟར་སྐྱེས་པ་མེད་བཞིན་དུའང་། །འཁོར་ཞིང་བུམ་པ་ལ་སོགས་རྒྱུར་མཐོང་ལྟར། །དེ་བཞིན་ད་ལྟ་སྐྱེས་རྩོལ་མེད་བཞིན་དུ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཅན་སྐུ་ཉིད་ལ་བཞུགས་དེའི། །འཇུག་པ་གདུལ་བྱའི་དགེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི། ཁྱད་པར་གྱིས་འཕངས་ལས་ཆོས་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཇི་ལྟར་རྫ་མཁན་གྱིས་ཡུན་རིང་དུ་འབད་པ་ཆེན་པོས་བསྐོར་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་སྔོན་བཟོ་བོ་མཁས་པས་ལེགས་པར་བཟོ་བྱས་པ་དང་འབད་པ་ཆེན་པོས་བསྐོར་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་བསྐོར་བའི་རྩོལ་བ་ད་ལྟར་མེད་བཞིན་དུའང་རང་གི་ངང་གིས་འཁོར་ཞིང་བུམ་
Chinese
凭着化身和他方的威力，任何声音显现宣说佛法真谛，世间也能由此了悟真谛。如来安住于何种色身，并显现法身，此身圆满了百福，为了成为菩萨们佛法的受用之因，故称为报身。从如此百福所生的身中，文殊师利！“无生且无灭”是如来的殊胜之语等等，从如来的加持中，任何声音产生，由此，成为如是宣说佛法的法器之所化，必定能毫不颠倒地证悟真谛。更何况从百福所生的身中产生，从其加持的化身中，任何能清晰阐明佛法真谛的声音产生，世间也能由此了悟真谛。不仅仅仅是从化身中产生，而且凭着如来的威力，即使心和心所的行相已止息，从其他虚空、树木、墙壁和岩石等中，任何能清晰阐明佛法真谛的声音产生，世间也能由此了悟真谛。如果对于没有心和心所产生的事物，因为没有心识的动摇，身语的行为无法介入，那么如何成为宣说佛法等事业产生的因呢？为了阐明这一点，举了一个外在的例子：如同陶师以力气，长久努力旋转的轮子，即使现在没有出生的功劳，也旋转并显现为瓶等之因。同样，即使现在没有出生的功劳，具有佛法之主的身安住于其中，所化众生的善根和愿力的差别所推动，佛法不可思议。