Tibetan
གཞན་སྐྱེ་དགག་པ། གཞན་སྐྱེ་དགག་པ། གཉིས་པ་གཞན་སྐྱེ་དགག་པ་ལ། དགག་པ་དངོས་དང་། ཞར་ལ་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་དགག་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་དག་ན་རེ། འདིར་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི། རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འདི་སྐད་དུ། གཞན་ལས་ཀྱང་མིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་དུ་འགྱུར་པའི་རྐྱེན་བཞི་པོ་རྒྱུ་དང་། དེ་མ་ཐག་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་། བདག་པོའི་རྐྱེན་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུང་རབ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དྲུག་གི་ནང་ནས་བྱེད་རྒྱུ་བོར་བ་གཞན་ལྔ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཐ་མའི་སེམས་སེམས་བྱུང་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ། །བྱེད་རྒྱུ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུའོ་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་གང་ཞིག་གང་གིས་སྐྱེད་བྱེད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ། རྒན་པོ་འཁར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྡང་བ་ལྟར། སེམས་སེམས་བྱུང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པ་རྣམས་དམིགས་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱ྄ེན་ནོ། །རྒྱུ་འགག་མ་ཐག་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་གང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་། ཕྱི་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འདིར་འདུས་ལ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་ཡང་ཆོས་མངོན་པ་སོགས་ལས་རྐྱེན་བཞི་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ལ། སྡེ་པ་དག་གིས་ནི་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་རྐྱེན་བཞི་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་ལས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་རྐྱེན་བཞི་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུ་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབུ་མ་རྩ་བར་རྐྱེན་བཞི་པོ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྤྱིར་དགག་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི། སོ་སོར་དགག་པ་མ་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུ་དགག་པ་དང་། བཀག་པ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལའང་། དེ་ཁོ་ནར་དགག་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དགག་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། རྒྱུ་འབྲས་དོན་གཞན་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་བརྗོད། དོན་གཞན་མིན་པར་བསྟན། མཐའ་བཞིར་བརྟགས་ཏེ་དགག་པའོ། ། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གལ་ཏེ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ཞིག་འབྱུང་ན་ནི། །མི་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མཐུག་པོ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །ཀུན་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བྱེད་མིན་པ་ཀུན་ལའང་གཞན་ཉིད་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་གཞན་ཞིག་འབྱུང་ན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མཐུག་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་གཞན་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་དུ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་ན། །རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་། རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ལས་འབྲས་བུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སཱ་ལུའི་ས་བོན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེ་དང་སོལ་བ་དང་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ལའང་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ལས་གཞན་ཉིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། བསྐྱེད་བྱ་མིན་པ་ཀུན་ལའང་གཞན་ཉིད་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཀྱང་འདོན་པ་བསྒྱུར་ལ་བཤད་དོ། །གཞན་གྱིས་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་སྤང་བར་འདོད་ནས། རབ་ཏུ་བྱེད་པར་ནུས་པ་དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུར་ངེས་བརྗོད་ཅིང་། །གང་ཞིག་སྐྱེད་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་གཞན་ནའང་རྒྱུ་ཡིན་ལ། །རྒྱུད་གཅིག་རྟོགས་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ནས་ལ་སོགས་ལས་དེ་ལྟ་མིན་ཞེ་ན། །ཞེས་སྨོས་སོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཡིན་ཡང་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། གང་ཞིག་གང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུར་ངེས་པར་བརྗོད་ཅིང་། གང་ཞིག་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་གཞན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཞན་ཁྱད་པར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་གྱི། གཞན་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་ཤིང་རིགས་འདྲ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནས་
Chinese
他生之破斥 他生之破斥 第二，破斥他生分二：正破，以及顺带破斥唯识宗之观点。初者又分二：立宗和破斥。初者：自方宗派说，此处诸事物并非从自性而生，此言极具道理。若如是，则说“亦非从他性而生”则不合道理。因为，能使事物转变的他性之四缘，即因缘、等无间缘、所缘缘和增上缘，是诸事物之生起者，应依经藏而承认。其中，六因中舍弃能作因，其余五者是因缘。六识之所缘是所缘缘。除阿罗汉最后之意和意生之外，其余心和心所是等无间缘。能作因是增上缘。另一些人说，以“能成办者是因”之定义，凡以何者能生，且以种子之体性而存在者，即是彼之因缘。如老人拄杖而起，心和心所从因生起，依靠何所缘而生者，即是所缘缘。因灭尽之刹那，是果生起之等无间缘。若何者存在则何者生起，即是增上缘。任何俱生之缘，以及后生等等，皆包含于此。自在天等非为缘，因此第五缘是不存在的。如来于《法蕴论》等中所说之四缘，是世俗谛而非胜义谛。宗派等则安立实有之四缘，此非如来所说，因为与理和教相违。因此，由他者所设之四缘，于二谛中皆应破斥。对此，论师于《中观根本慧论》中已破斥四缘各自之体性，故此处仅示现总破，而未作个别破斥。第二，彼之破斥：
English
Refutation of Other-Origination Refutation of Other-Origination Second, the refutation of other-origination is divided into two: the actual refutation and, incidentally, the refutation of the Mind-Only school's view. The first is further divided into two: stating the initial position and refuting it. The first is: Our own school says that things here do not arise from themselves, which is very reasonable. If so, it is unreasonable to say "nor do they arise from others." Because the four conditions of otherness that cause things to change, namely the causal condition, the immediately preceding condition, the objective condition, and the dominant condition, are the producers of things, which should be acknowledged based on the scriptures. Among the six causes, the other five, except for the efficient cause, are the causal condition. The object of the six consciousnesses is the objective condition. Except for the last mind and mental factors of an Arhat, the other minds and mental factors are the immediately preceding condition. The efficient cause is the dominant condition. Others say that, according to the definition of "that which accomplishes is the cause," whatever can produce something and exists in the nature of a seed is its causal condition. Just as an old man rises by leaning on a staff, minds and mental factors arise from causes, and whatever they rely on to arise is the objective condition. The moment the cause ceases is the immediately preceding condition for the arising of the result. Whatever arises when something exists is the dominant condition. Any co-arising conditions, as well as subsequent arising, etc., are included here. Isvara and others are not conditions, therefore the fifth condition does not exist. The four conditions mentioned by the Tathagata in the Abhidharma, etc., are conventional truths, not ultimate truths. Schools, etc., establish four substantially existent conditions, which were not taught by the Tathagata, because they contradict reason and scripture. Therefore, the four conditions posited by others should be refuted in both truths. On this, the teacher has already refuted the individual characteristics of the four conditions in the Root Verses on the Middle Way, so here only a general refutation is shown, and no individual refutations are made. Second, the refutation of that:
Chinese
对有为和无为二者进行破斥，以及舍弃对破斥的不合理之处。第一种又分为：仅仅破斥和名言中破斥两种。第一种又分为：说因果是异体太过分，显示不是异体，以及通过四边观察进行破斥。就第一种而言：如果依赖于他者而产生另外的他者，那么从火舌中也会产生浓厚的黑暗，一切都会从一切中产生，因为对于一切非产生者来说，他性也是相同的。如果依赖于其他的因而产生其他的果，那么从火焰中也会产生浓厚的黑暗，因为它们也是同样的异体。因此，经中说：因和果如果是异体，那么永远不会合理。因和果如果是异体，那么因和非因就变得相同。还说，一切因和非因都会产生一切果和非果，因为就像稻种和稻芽是异体一样，对于稻芽的非产生者，如火、炭、大麦种子等，也同样是稻芽的异体。还说，一切都会从一切中产生，因为对于非产生者来说，他性也是相同的。这也解释了《出没经》。为了消除他人认为太过分的过失，有人说：能起作用的，因此必定说是果。能够产生作用的，即使是他者也是因。因为是从同一血统的认知和产生中产生的。稻芽不是从大麦等中产生的，是这样说的。因和果虽然是异体，但不会从一切中产生一切，因为看到了确定性。例如，什么能够对什么起作用，因此，它必定被称为它的果。什么能够产生果，即使是异体，也是因，因此，特殊的异体是因果，而不仅仅是异体。是从属于同一血统、种类相同和产生者中产生的，而不是从不同的因中产生的。
English
Refuting both conditioned and unconditioned phenomena, and abandoning the unreasonableness of refutation. The first is further divided into: mere refutation and refutation in name. The first is further divided into: asserting that cause and effect are extremely different entities, showing that they are not different entities, and refuting by examining the four extremes. Regarding the first: If another arises dependent on another, then thick darkness would also arise from a flame, and everything would arise from everything, because otherness is the same for all non-producers. If another effect arises dependent on another cause, then thick darkness would also arise from a flame, because they are also the same otherness. Therefore, it is said in the scriptures: If cause and effect are different entities, then it will never be reasonable. If cause and effect are different entities, then cause and non-cause become the same. It is also said that all effects and non-effects would arise from all causes and non-causes, because just as a rice seed and a rice sprout are different entities, so too are the non-producers of a rice sprout, such as fire, charcoal, and barley seeds, the same otherness as a rice sprout. It is also said that everything would arise from everything, because otherness is the same for non-producers. This also explains the Sutra of Arising and Ceasing. In order to eliminate the fault of being too extreme, others say: That which is capable of acting is therefore necessarily said to be the effect. That which is capable of producing an effect, even if it is another, is a cause. Because it arises from the cognition and production of the same lineage. It is said that a rice sprout does not arise from barley, etc. Although cause and effect are different entities, everything does not arise from everything, because certainty is seen. For example, what is capable of acting on what, therefore, it is necessarily called its effect. What is capable of producing an effect, even if it is another, is a cause, therefore, a special other is cause and effect, not just other. It arises from belonging to the same lineage, being of the same kind, and being a producer, not from different causes.