Tibetan
ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བཤད་པ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བཤད་པ། གསུམ་པ་ཆོས་གང་བཤད་པ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱ྄ུང་བ་ཟབ་མོ་སྤྲོས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའང་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལའང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལུང་དང་རིགས་པ་གཉིས་ལས། དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་རེ་ཞིག་ལུང་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལྔ་པ་ལ་ལམ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དྲུག་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་བཅུས་འཇུག་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། དབེན་པ་དང་། གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། བླང་བ་མེད་པ་དང་། དོར་བ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། རྨི་ལམ་དང་། མིག་ཡོར་དང་། བྲག་ཅ་དང་། ཆུ་ཟླ་དང་། གཟུགས་བརྙན་དང་། སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉ ིད་དེ། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ན་རྣོ་ཞིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་སྟེ། ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིགས་པ་ལའང་། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དམ་བཅའ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་བཅུའི་ནང་ནས། ཆོས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་རིགས་པས་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་པར་སླ་བར་དགོངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དང་པོར། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །འདིར་ཡང་དམ་བཅའ་བཞི་པོ་དེ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས། དེ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་མིན་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་མིན།
Chinese
法无我之阐述。 法无我之阐述。 第三，所阐述之法为何？乃是甚深之缘起，远离一切戏论之聚合，因为此即是一切见解之对治。此亦以二无我与十六空性而阐述。初者有各自阐述与共同于因果上观察二者。初者又有法无我与人无我。初者有教证与理证二者。其中，为指示诸法之真实性，首先教证如下。《圣十地经》云：“诸佛子，彼圆满道之菩萨于菩萨第五地，入于菩萨第六地，以十法平等性而入。何为十？即是：一切法无相平等性，一切法无性平等性，如是无生、无生起、寂静、本初即清净、无戏论、无取、无舍平等性，一切法如幻、如梦、如阳焰、如寻香城、如水月、如影像、如化身般平等性，一切法非有非无二者之平等性。彼如是善能了知一切法之自性，以敏锐且随顺之忍，现证菩萨第六地，随顺获得。”此乃经中所说。二者，理证方面，有随述无生之立宗，与显示彼之成立理证二者。初者为：如前所说之十平等性中，以理证显示法无生平等性，即已思及易于显示其他者。故论师于《中观论》之初云：“非自生，非他生，亦非自他共生，非无因生。任何事物于任何处，皆无生。”如是近设。此处亦随述彼四立宗，为以理证成立彼之故，彼即非从彼生，亦非从其他生。
English
Explanation of the Absence of Self in Phenomena. Explanation of the Absence of Self in Phenomena. Third, what is the Dharma being explained? It is the profound dependent arising, which is the very absence of all aggregates of elaboration, because it is the antidote to all views. This is also explained by the two absences of self and by the sixteen emptinesses. The first has two aspects: individual explanations and a common examination of cause and effect. The first also has the absence of self of phenomena and the absence of self of persons. The first has two aspects: scriptural authority and reasoning. Among them, to indicate the true nature of phenomena, the scriptural authority is as follows: From the Noble Ten Bhumis Sutra: "O sons of the Victorious Ones, that bodhisattva who has completely perfected the path on the fifth bodhisattva bhumi enters the sixth bodhisattva bhumi. He enters through ten samenesses of dharmas. What are the ten? They are: all dharmas are the same in being without characteristics; all dharmas are the same in being without essence; likewise, without arising, unarisen, solitary, primordially pure, without elaboration, without acceptance, without rejection; all dharmas are the same in being like illusions, like dreams, like mirages, like gandharva cities, like reflections of the moon in water, like images, like emanations; all dharmas are the same in being without the duality of existence and non-existence. When he thoroughly understands the nature of all dharmas in this way, he attains the sixth bodhisattva bhumi, which is manifested through sharp and compliant patience." This is what was said in the sutra. Secondly, in terms of reasoning, there are two aspects: stating the proposition of non-arising and showing the reasoning that establishes it. The first is: Among the ten samenesses mentioned above, it is thought that by showing the sameness of the non-arising of phenomena through reasoning, it will be easy to show the others as well. Therefore, the teacher said at the beginning of the Treatise on the Middle Way: "Not from oneself, not from another, not from both, not without cause. Whatever things, wherever, there is never any arising." Thus, it is closely stated. Here, too, after stating those four propositions, in order to establish them through reasoning, that is, it does not arise from itself, nor does it arise from others.
Tibetan
།གཉིས་ཀ་ལས་མིན་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བ་མིན། །ཞེས་སྨོས་སོ། །ཅི་དམ་བཅའ་བཞི་པོ་འདི་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །རྐྱེན་ལ་སོགས་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི་གཞན་མ་བསྟན་ལ། འདིར་ནི་དམ་བཅའ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་བསྟན་པ་དང་། གཞན་སྐྱེ་ལའང་རིགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་སྐྱེ་སོགས་ལ་རིགས་པ་སྟོན་པར་མི་མཛད་ཅེ་ན། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་སྡེ་པ་དག་གིས་སྔར་བཀག་ཟིན་པར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཡང་བརྗོད་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། འདིར་ནི་རིགས་པའི་རྣམ་པ་ལྷག་པོ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ལ་དམ་བཅའ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་ཞིག་སྨོས་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་བདེན་པ་བ་སྨྲ་བ་ལ་མཐའ་བཞི་པོ་འདི་ལས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐྱེ་བའི་མཐའ་བཞི་པོ་འདི་དག་དོན་དམ་དུའམ། འོན་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་འགོག་ཅེ་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུའང་འགོག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་རིགས་པ་འགའ་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་པའི། །རིགས་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིགས་མིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གིས་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྐྱེ་བ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལ་མཐའ་བཞི་ལས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་མཐའ་བཞི་ལས་མ་འདས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་ནི་འདིར་མ་ངེས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་དཔྱོད་པ་མེད་པར་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང་། མེ་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་ཞེས་པ་ཙམ་ཞིག་གིས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་དགག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་
Chinese
还说，二者都不是，也没有无因的产生。如果说这四个承诺不是导师以前已经成立了吗？又为了成立它而作近的安排有什么必要呢？导师说：事物的自性，不在于因等。等等，只指出了遮止他生的道理，而没有指出其他的。这里是指出了其他承诺的道理，并且对于他生也指出了道理的其他方面，所以才作这样的安排。如果问导师为什么不对自生等建立道理呢？自生等是外道徒的观点，而且导师认为那些观点已经被自己的宗派驳斥过了。如果这样，那么在这里说又有什么用呢？在这里是为了指出更殊胜的道理。如果问为什么遮止产生只说了这四个承诺呢？因为对于说产生是真实的论者来说，除了这四种边以外，没有其他的可能性。这里所遮止的这四种产生的边，是在胜义谛中遮止呢？还是在世俗谛中遮止呢？是在二谛中都遮止，如所说：在那个时候，以一些道理，自和他生是不合理的，那个道理在世俗中也是不合理的，你的产生将由什么而有呢？因为这样解释。如果是这样，那么产生在世俗中也不存在了，因为对于产生来说，没有超出四边的可能性。不是这样的，虽然以道理分析的产生没有超出四边，但是世俗的产生在这里是不确定的，因为世间的人们对于因和果没有一和异的分析，只是说从种子产生苗芽，从火产生烟，这样来进行世俗的表达。如果是这样，那么遮止了四边的产生，就不能遮止产生了，因为不能遮止世俗的产生。不是要遮止世俗的产生，对于远离四边的世俗的产生，称之为缘起，缘起是中观的道路。就像论典中所说：凡是缘起，就是空性。
English
It is also said that there is no arising from either of the two, nor is there arising without a cause. If these four commitments have not already been established by the teacher, what is the need for making close arrangements to establish them again? The teacher said: The nature of things is not in conditions, etc. And so on, only pointing out the reason for refuting other-origination, but not pointing out others. Here, the reasons for other commitments are pointed out, and other aspects of the reason are also pointed out for other-origination, so this arrangement is made. If you ask why the teacher does not establish reasons for self-origination, etc., self-origination, etc. are the views of outsiders, and the teacher thinks that those views have already been refuted by his own sect. If so, then what is the use of saying it here again? Here, it is to point out a more excellent reason. If you ask why only these four commitments are mentioned to prevent arising, it is because for those who say that arising is true, there is no other possibility than these four extremes. Are these four extremes of arising that are refuted here refuted in the ultimate sense or in the conventional sense? They are refuted in both of the two truths, as it is said: At that time, with some reason, self- and other-origination are unreasonable, that reason is also unreasonable in the conventional sense, by what will your arising be? Because of this explanation. If so, then arising does not exist even in the conventional sense, because for arising, there is no possibility of going beyond the four extremes. It is not like that, although the arising analyzed by reason does not go beyond the four extremes, the conventional arising is not certain here, because worldly people do not have the analysis of one and different for cause and effect, they only say that sprouts arise from seeds, and smoke arises from fire, and make conventional expressions in this way. If so, then by refuting the arising of the four extremes, arising will not be refuted, because conventional arising cannot be refuted. It is not that conventional arising should be refuted, for the conventional arising that is free from the four extremes, it is called dependent origination, and dependent origination is the Middle Way. As it is said in the treatise: Whatever is dependent origination, that is emptiness.