Tibetan
ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་རྣམ་བཤད། གཉིས་པ་ལྟ་བར་བྱ་བ་དགག་པ་ལ། ལེགས་བཤད་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ། ལེགས་བཤད་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། ཐར་འདོད་ལེགས་བཤད་བླང་བར་གདམས་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ། ཉན་པ་པོ་སྣོད་ལྡན་དཀའ་བར་བསྟན། མཉན་བྱ་སྟོང་ཉིད་ཟབ་པར་བསྟན། ཟབ་མོ་རྩོད་ཕྱིར་མིན་པར་བསྟན། རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྲ་རགས་བསྟན་པ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་ཆོས་འདི་ཆེས་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བསྟན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའང་འདི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་པོ་དང་ཉེ་བར་འདོམས་པ་པོ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕལ་ཆེར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་འདིའི་མཛད་པ་པོ་དང་འཆད་པ་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ནི་ཆེས་དཀའ་བ་ཞིག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་འདི་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་རིགས་ན། རང་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་དག་ཅི་སྟེ་བྱུང་ཞེ་ན། ཆོས་འདིའི་གསུང་བ་པོ་དང་འཆད་པ་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཡིན་ཡང་ཆོས་འདིའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་ཉན་པ་པོའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ་འདི་ལྟར་རང་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ཞིང་གཟུ་བོར་གནས་པ་དང་། ལེགས་བཤད་དང་ཉེས་བཤད་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་སྙིང་པོ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་དང་། ལེགས་བཤད་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་གུས་པ་དང་ཡིད་གཏོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་གསུམ་མམ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལེགས་བཤད་ཉན་པ་པོའི་སྣོད་ཅེས་བྱ་བར་བཤད་ན་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཉན་པ་པོ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕལ་ཆེར་མི་འཇུག་གོ །ཉན་པ་པོའི་སྐྱོན་གྱིས་སྨྲ་བ་པོའི་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ལ་སྐྱོན་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་གྱི། ཉན་པ་པོ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན། སྨྲ་བ་པོའི་ཡོན་ཏན་ཚིག་ཟུར་དོད་པ། དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། ངག་སྔ་ཕྱི་མ་འཁྲུགས་པ་བརྗོད་པ་བློ་གསལ་བ་ཉན་པ་པོའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ། སེམས་ལ་ཟང་ཟིང་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ལས་རྣམ་པ་གཞན་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། ཉན་པ་པོ་ལའང་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་གྱི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་པོ་ཆོས་དག་པ་ཡིན་ཡང་ཉན་པ་པོ་རང་གི་ཉེས་པ་མི་བརྩི་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲ་བ་པོ་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བརྩི་བར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲིད་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། སྲིད་པ་དེའི་ཐབས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འདུ་བྱེད་ལས་ཉོན་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་དང་། ཞི་བའི་ཐབས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་། ཞི་བ་ཉེར་འཚེ་ཐམས་ཅད་ལོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ལ། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་ལ་མི་བརྩོན་པའི་འཇིག་རྟེན་གང་། བདག་ཉིད་སྣོད་མ་ཡིན་པར་མ་འཕྲིགས་པ་དག་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མ་བཤད་པའོ་ཞེས་ཉེས་པ་དེ་ཐུབ་པའི་ཡིན་པ་ལྟ་བུར་མངོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཙམ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནོངས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུའི་དོན་མ་ལུས་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ། ཐུབ་པ་ཀུན་མཁྱེན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་མཁྱེན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་གཏམ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དོན་གསལ་བ་ཡིན་ན། ངེས་པར་ལེགས་པའི་གཏམ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཡིད་མགུ་བར་མ་མཛད་དོ་ཞེ་ན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་བཏང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྲངས་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ཐར་པ་འདོད་པའི་ཡ་མཚན་ཅན་ཀུན་གྱིས་འདོད་ཅིང་ཁས་བླངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་སུན་འབྱིན་ཅིང་སྤངས་པས་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་ཆད་མ་བྱུང་བ་གསུངས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཁྱེད་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་གཏོང་བའི་ཐབས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྷུར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་མ་
Chinese
第十二品释。 第十二品释。 第二，破斥所应观察之法，分三：不入善说之因；善说略示；劝请欲解脱者受持善说。初者分四：显示听者具器之难；显示所听之空性深奥；显示深奥非为争论；显示自性之粗细。初者分二：正文与旁述。初者：此处所说，您已将此无我之法极为清晰且广博地显示，如来亦是通达此法者且善于引导者，为何此法未能普及世间？因何此法之作者、讲者及法之伟大自性皆极为稀有？因此，欲求解脱者理应唯入此法，若自他宗派之差别皆已显现，那又为何？虽此法之宣说者、讲解者及法之自性皆极为清净，然能成为此法之法器的听者之伟大自性实难获得，即如不随顺贪嗔，不偏袒任何一方，公正而住，且具辨别善说与恶说之精要与非精要之智慧，以及寻求善说、恭敬法与说法者、信赖等三种或五种特质者，方可称为善说听者之法器。然具足此等功德之听者极为稀少，故此法未能普及世间。听者之过失能使说法者之功德转为过失，过失转为功德。若听者具足如前所述之特征，则说法者之功德，如言辞精妙、意义不颠倒、前后语句不矛盾、表达清晰、理解听者之意乐、不欲内心纷扰等功德，不会转变为过失。听者之功德亦不会转变为过失之体性。因此，虽说法者之法清净，然听者不重视自身之过失。
English
Explanation of Chapter Twelve. Explanation of Chapter Twelve. Second, refuting what should be observed, divided into three: the cause of not entering the good explanation; a brief presentation of the good explanation; and advising those who desire liberation to uphold the good explanation. The first is divided into four: showing the difficulty of the listener having the vessel; showing the profundity of the emptiness to be heard; showing that the profound is not for debate; and showing the subtle and coarse of the nature. The first is divided into two: the main text and the incidental. The first is: Here it is said, you have shown this dharma of selflessness very clearly and extensively, and the Tathagata is also one who understands this dharma and is good at guiding, why does this dharma not become widespread in the world? Why are the author, speaker, and the great nature of the dharma all extremely rare? Therefore, those who desire liberation should only enter this dharma. If the differences between one's own and other schools have all appeared, then why? Although the speaker, explainer, and the nature of the dharma are all extremely pure, it is difficult to obtain the great nature of the listener who can become the vessel of this dharma, that is, not following attachment and anger, not being biased towards any side, dwelling impartially, and having the wisdom to distinguish the essence and non-essence of good and bad explanations, as well as seeking good explanations, respecting the dharma and the speaker, and having three or five qualities such as trust, can be called the vessel of the good explanation listener. However, listeners who possess these qualities are extremely rare, so this dharma has not become widespread in the world. The faults of the listener can turn the virtues of the speaker into faults, and faults into virtues. If the listener possesses the characteristics described above, then the virtues of the speaker, such as exquisite words, meaning not reversed, no contradiction between previous and subsequent sentences, clear expression, understanding the listener's intention, not wanting inner disturbance, etc., will not turn into faults. The virtues of the listener will also not turn into the nature of faults. Therefore, although the speaker's dharma is pure, the listener does not value his own faults.
Chinese
他们认为说话者本身是有过失的，就像这样，世尊为希求解脱者如实宣说了，以有为法作为果的五取蕴，以及以有为法的方便因缘所生的烦恼业，寂灭的方便八支圣道，以及寂灭一切逼恼的涅槃，这四圣谛。其中，勤奋于听闻、思维、修习的人们，如实通达了世尊所开示的意义，而那些不勤奋于听闻、思维、修习的世间人，那些自认为不是法器而没有领悟的人们，他们会说：我们没有如实了解的，一定是佛陀没有正确宣说的。他们会这样显现出过失在于佛陀。但仅凭这些，并不能说明世尊是有过失的，因为他如实地宣说了四圣谛，因此他是宣说一切众生利益的导师。第二部分是，论证释迦牟尼是全知者，并揭示外道不是全知者。第一部分是：如果如来宣说的是殊胜的言辞，是关于布施、持戒等佛法的意义，那么，最好的言辞应该是：专注于宣说一切事物皆不存在，因为我们无法理解，所以他没有让我们满意。如果有人这样说，那么，数论派和胜论派等希求解脱的奇特之人都渴望并承认，通过舍弃对快乐和痛苦等一切烦恼事物的执着，可以达到涅槃。因为如此，所以那些宣称通过驳斥和舍弃一切烦恼事物而获得涅槃的人，有什么理由会不高兴呢？世尊并没有宣说任何前所未有的事物，只是世尊通过专注于宣说一切事物皆无自性的方式，来教导你们所有人渴望通过舍弃而达到涅槃的方法而已。因此，不要对世尊的教法
English
They consider the speaker himself to be flawed. In this way, the Blessed One has truly taught those who desire liberation the five aggregates of clinging, which are the result of existence; the karmic afflictions that are the means and cause of that existence; the eightfold noble path, which is the means of peace; and nirvana, which is the cessation of all afflictions—these four noble truths. Among them, those who are diligent in hearing, thinking, and meditating truly understand the meaning that the Blessed One has revealed. But those worldly people who are not diligent in hearing, thinking, and meditating, those who do not consider themselves vessels and have not comprehended, will say: 'What we do not truly understand must be what the Buddha has not correctly taught.' They will thus manifest the fault as being with the Buddha. But by that alone, it cannot be said that the Blessed One is flawed, because he has truly taught the four noble truths, and therefore he is the teacher who shows the benefit of all beings. The second part is: to prove that Shakyamuni is omniscient and to reveal that non-Buddhists are not omniscient. The first part is: If the Tathagata speaks of excellent words, of the meaning of the Dharma such as generosity and ethics, then the best words should be: focusing on teaching that all things do not exist, because we cannot understand, so he has not satisfied us. If someone says this, then the Samkhya and Vaisheshika schools, and all the wonderful people who desire liberation, desire and acknowledge that by abandoning attachment to all afflicted things such as happiness and suffering, one can attain nirvana. Because it is so, what reason is there for those who claim to attain nirvana by refuting and abandoning all afflicted things to be unhappy? The Blessed One has not spoken of anything that has never happened before, but the Blessed One has merely taught the method by which all of you desire to attain nirvana by abandoning everything, through focusing on teaching that all things are without self-nature. Therefore, do not be against the teachings of the Blessed One.