Tibetan
ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད། བཅུ་བཞི་པ་ཕྲད་པ་བརྟག་པ་ལ། དགག་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཕྲད་པ་དགག་པ་དངོས། ཞར་ལ་དོན་གཞན་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། དམ་བཅའ་བརྗོད་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་ཕྲད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཕྲད་པ་མེད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་བུ་མོ་བཞིན། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སོགས་ཕྲད་པ་བསྟན་པ་ལགས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མིག་སོགས་སོ་སོའམ་འདུས་པ་དག་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། མིག་གིས་མིག་ལ་མི་ལྟ་བ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་མི་ལྟ་སྟེ་རང་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་མིག་དེ་ལ་ལྟ་བའི་མཐུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། གཉིད་ལོག་པ་དང་མྱོས་པ་དང་ཤི་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་དང་། མུན་ཁུང་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་མཐོང་ན་ནི་དེ་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཚད་མར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དམུས་ལོང་གིས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མཐོང་བའང་གཟུགས་དང་ནམ་མཁའ་དང་སྣང་བ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གྲངས་ཅན་དག་ཡིད་མ་གཏོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དག་གི་ཡུལ་དང་ཕྲད་ནས་འཛིན་པར་འདོད་ཅིང་། ཆོས་མངོན་པ་བ་བདག་ན་རེ། མིག་དང་། རྣ་བ་དང་ཡིད་ནི་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་དང་རྣ་བ་ནི་ཐག་རིང་པོས་བསྐལ་བའི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ཡང་འཛིན་ལ་ཡིད་ཀྱང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ཐག་རིང་བ་དང་ཉེ་བའི་དོན་རྣམས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ཕྲད་པ་ཁོ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་སྙིང་པོར། སྣ་སོགས་ཡུལ་ཕྲད་འཛིན་མི་འདོད། །ཕྱི་ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད།", "chinese_translation": "第十四品释", "english_translation": "Explanation of Chapter Fourteen" }, { "original_tibetan": "ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད།", "chinese_translation": "第十四品释", "english_translation": "Explanation of Chapter Fourteen" }, { "original_tibetan": "བཅུ་བཞི་པ་ཕྲད་པ་བརྟག་པ་ལ། དགག་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཕྲད་པ་དགག་པ་དངོས། ཞར་ལ་དོན་གཞན་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། དམ་བཅའ་བརྗོད་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་ཕྲད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཕྲད་པ་མེད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་བུ་མོ་བཞིན། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སོགས་ཕྲད་པ་བསྟན་པ་ལགས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མིག་སོགས་སོ་སོའམ་འདུས་པ་དག་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། མིག་གིས་མིག་ལ་མི་ལྟ་བ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་མི་ལྟ་སྟེ་རང་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། རང་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་མིག་དེ་ལ་ལྟ་བའི་མཐུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། གཉིད་ལོག་པ་དང་མྱོས་པ་དང་ཤི་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་དང་། མུན་ཁུང་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་མཐོང་ན་ནི་དེ་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཚད་མར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དམུས་ལོང་གིས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མཐོང་བའང་གཟུགས་དང་ནམ་མཁའ་དང་སྣང་བ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གྲངས་ཅན་དག་ཡིད་མ་གཏོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དག་གི་ཡུལ་དང་ཕྲད་ནས་འཛིན་པར་འདོད་ཅིང་། ཆོས་མངོན་པ་བ་བདག་ན་རེ། མིག་དང་། རྣ་བ་དང་ཡིད་ནི་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་དང་རྣ་བ་ནི་ཐག་རིང་པོས་བསྐལ་བའི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ཡང་འཛིན་ལ་ཡིད་ཀྱང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ཐག་རིང་བ་དང་ཉེ་བའི་དོན་རྣམས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ཕྲད་པ་ཁོ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་སྙིང་པོར། སྣ་སོགས་ཡུལ་ཕྲད་འཛིན་མི་འདོད། །ཕྱི་", "chinese_translation": "考察第十四品“相遇”时，有详细阐述反驳和总结反驳两部分。第一部分是直接反驳“相遇”，附带反驳其他观点。第一部分包括陈述宗义和阐述论证两部分。首先陈述宗义：在此处有人说，事物是自性存在的，因为它们显示了相遇。对于不存在的事物，没有相遇，就像无子妇女的儿子和女儿一样。眼睛和形状相互依赖，产生眼识等等，因为显示了相遇，所以事物是存在的。如果有人这样认为，那么眼睛等各自或集合起来，与境没有相遇的论证是：眼睛不能看到眼睛，心不能看到心，因为对自身起作用是矛盾的。因为不能看到自身，那么如何能看到瓶子等其他事物呢？根本不能看到。如果眼睛具有观看的能力，那么在睡眠、醉酒、死亡等状态下，以及在黑暗中和任何时候，都应该能够看到一切。如果不能看到，那么它就不具备观看的能力，这被确立为一种衡量标准。如果说是通过意识来观看，那么盲人也应该能够看到形状。如果说是通过与意识结合的眼睛来观看，那么这在世俗层面是大家都认可的，因为它们的观看依赖于形状、天空、光线和注意力的集合。如果对这些进行分析，它们没有自性，因此不存在相遇。在此处有人说，数论者认为，除了心之外的五种感官与境相遇后才能感知。而法相宗则认为，眼睛、耳朵和心是不与境相遇也能感知的。例如，眼睛和耳朵能够感知远处所产生的形状和声音，而心则能毫无阻碍地感知过去、未来、遥远和接近的事物。鼻子、舌头和身体则不是这样，因为它们只能感知与境相遇的事物。为了驳斥这些观点，正如《中观心论》中所说：鼻子等不承认与境相遇而感知。", "english_translation": "When examining the fourteenth chapter, \"Contact,\" there are two parts: a detailed presentation of refutations and a conclusion to the refutations. The first part directly refutes \"contact,\" and incidentally refutes other views. The first part includes stating the proposition and explaining the proof. First, stating the proposition: Here, someone says that things exist by their own nature because they show contact. For things that do not exist, there is no contact, like the sons and daughters of a barren woman. Eyes and forms rely on each other, and eye consciousness arises, etc., because contact is shown, so things exist. If someone thinks this way, then the argument that eyes, etc., either individually or collectively, do not have contact with objects is: eyes cannot see eyes, and mind cannot see mind, because acting on oneself is contradictory. Because it cannot see itself, how can it see other things like vases? It cannot see at all. If the eye had the power of seeing, then in states of sleep, intoxication, death, etc., and in darkness and at all times, it should be able to see everything. If it cannot see, then it does not have the power of seeing, which is established as a measure. If it is said that it sees through consciousness, then even a blind person should be able to see forms. If it is said that it sees through the eye combined with consciousness, then this is what everyone accepts on the conventional level, because their seeing depends on the collection of forms, space, light, and attention. If these are analyzed, they have no self-nature, so there is no contact. Here, someone says that the Samkhyas believe that the five senses other than the mind perceive after contacting objects. The Dharmalakshana school believes that the eyes, ears, and mind perceive without contacting objects. For example, the eyes and ears can perceive forms and sounds produced from a distance, and the mind can perceive past, future, distant, and near things without obstruction. The nose, tongue, and body are not like that, because they can only perceive things that have contact with objects. To refute these views, as it is said in the Madhyamaka-hrdaya: The nose, etc., do not accept perceiving by contacting objects." } ] ============================================================
Tibetan
དོན་མངོན་སུམ་འཛིན་ཕྱིར་དང་། །འདས་དང་མ་འོངས་མི་འཛིན་ཕྱིར། །དཔེར་ན་མིག་གི་དབང་པོ་བཞིན། །མིག་རྣ་ཡིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། །ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་འཛིན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བ་ལྟ་བ་པོ། །གསུམ་པོ་དེ་དག་གཉིས་གཉིས་དང་། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་ཕན་ཚུན་དུ། །ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་ལྟ་བ་མིག་དང་ལྟ་བ་པོ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་མིག་དང་གཟུགས་སམ། མིག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། རྣམ་ཤེས་དང་གཟུགས་ལྟ་བུ་གཉིས་གཉིས་དང་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་དང་། །ཆགས་པར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ། །ལྷག་མ་རྣམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །ལྷག་མའང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་བལྟ་བྱ་ལྟ་བ་ལྟ་བ་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དང་། ཆགས་པ་བྱ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་ཞེ་སྡང་དང་། སྡང་བ་དང་། སྡང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷག་མ་ཉན་པ་དང་། ཉན་པ་པོ་དང་། མཉན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཉིས་གཉིས་དང་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་ལ་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་དང་གཞན་དུ་ཕྲད་གྱུར་ན། །གང་ཕྱིར་བལྟ་བྱ་ལ་སོགས་ལ། །གཞན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ན་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལྟ་བུ་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཕྲད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ལྟ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཕན་ཚུན་གཞན་ཉིད་ཡོད་ན། དེའི་ཚེ་ཆུ་དང་འོ་མ་གཉིས་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་བལྟ་བྱ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་གཞན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་གཞན་ལ་ཕྲད་པ་དགག ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་གཞན་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་དམ་བཅའ་འགོད་པ་ནི། བལྟ་བྱ་ལ་སོགས་འབའ་ཞིག་ལ། །གཞན་ཉིད་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །གང་ཡང་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །གཞན་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གནས་པ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་གཞན་ཉིད་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་ཟླ་བོ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཞན་པ་ཉིད་མི་འཐད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་ནི། གཞན་ནི་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཞན། །གཞན་མེད་པར
Chinese
为了现量执取之故，以及不执取过去和未来之故，譬如眼根一样，眼耳意之自性也是，与境未相遇而执取。如是说。所见、能见、见者，三者彼等二二和，一切亦不互相地，成为相遇实无有。所见为色，能见为眼，见者为眼的识，此三种，眼与色，或眼与识，或识与色等，二二互相成为相遇实无有。三者一切亦互相成为相遇实无有。如是贪欲贪着和，贪着之境烦恼等，余者诸蕴与处之，余者亦以三种也。如所见、能见、见者等三种成为相遇实无有，如是贪欲和贪着，贪着之境，以及烦恼余者嗔恚和嗔恨，嗔恨之境等，以及处之余者听和听者，所听之境等，彼等也是二二和一切，以三种成为相遇实无有。第二，为何此等无有相遇耶？他与他者相遇时，何故所见等之上，彼者他性实无有，是故不成为相遇也。此处如男女等，见到他与他者相遇之故，假设所见等之上，若有互相他性，彼时如水和奶二者一般，互相成为相遇，何故所见等之上，彼者他性实无有，是故不成为相遇也。第二，遮破世俗谛的他性相遇，遮破遍计所执的他性二者。第一，立宗：所见等唯独，不但无有他性，任何与任何一起，成为他性不应理。所见能见等，安住于因和果之事物，唯独不但无有他性，瓶和氆氇等任何事物，与任何伴侣一起，成为他性不应理。成立之理是：他者依赖于他者而为他，无有他者
English
In order to apprehend the directly perceived, and in order not to apprehend the past and future, like the eye faculty, the nature of the eye, ear, and mind is also such that it apprehends without encountering the object. Thus it is said. The seen, the seer, and the act of seeing, those three, two by two, and all of them, do not actually meet each other. The seen is form, the seer is the eye, and the act of seeing is the eye's consciousness. Those three, the eye and form, or the eye and consciousness, or consciousness and form, such pairs do not actually meet each other. All three also do not actually meet each other. Likewise, desire, attachment, and the object of attachment, afflictions, the remaining aggregates, and the remaining sense bases are also in three ways. Just as the seen, the seer, and the act of seeing do not actually meet in three ways, likewise, desire and attachment, the object of attachment, and the remaining afflictions, such as hatred and aversion, the object of aversion, and the remaining sense bases, such as hearing and the hearer, the object of hearing, etc., those also, two by two and all of them, do not actually meet in three ways. Secondly, why is it that these do not meet? When one other meets another, because there is no otherness on the seen, etc., therefore they do not meet. Here, like men and women, because we see one other meeting another, if there were mutual otherness on the seen, etc., then like water and milk, they would meet each other. But because there is no otherness on the seen, etc., therefore they do not meet. Secondly, refuting the meeting of conventionally established otherness, and refuting the imputational otherness. First, establishing the thesis: The seen, etc., not only lack otherness in themselves, but also it is not reasonable for anything to be other together with anything else. The seen, the seer, etc., which abide as cause and effect, not only lack otherness in themselves, but also it is not reasonable for any object, such as a pot and cloth, to be other together with any companion. The reason for establishing this is: Other is other in dependence on other. Without other