Tibetan
ད་འགྱུར། །དེ་ཡིས་རླུང་གཡོས་དེ་ནས་ནི། །ལྕེ་དང་རྐན་སོགས་ཕྲད་པར་འགྱུར། །དེ་ལས་བརྗོད་པའི་ཚིག་སྐྱེའོ། ། དེས་ན་མེད་པར་དགག་པ་དང་། །དོན་ཀྱི་སེལ་བ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་། །ཉེ་བར་བཏགས་ནས་སྒྲ་དོན་དུ། །བརྗོད་པ་ལ་ནི་གནོད་པ་མེད། །གཅིག་ལ་དུ་མ་མི་སྲིད་ཅིང་། །དུ་མ་གཅིག་ཏུ་མ་འདྲེས་ཕྱིར། །སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་ལ་སོགས་པའི། །ཐ་སྙད་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད། །བག་ཆགས་བརྟན་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཤེས་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་ཕྱིར་དང་། །དོན་ཐོབ་པ་ཡི་འབྲས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཅེས་བསྙོན་པ་རིགས་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་ཐ་དད་དོན་རྣམས་ལ། །འབྲས་བུ་མཚུངས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ཡིས་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །འཇིག་རྟེན་སྤྱི་ཡི་ཐ་སྙད་སྦྱོར། །སྣམ་ཁྲ་ཉེ་བའི་ནོར་བུ་བཞིན། །དངོས་གཅིག་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་སུ། །སྣང་བ་ཅན་འདི་ཡོད་པས་ན། །གཞི་མཐུན་ལ་སོགས་ཐ་སྙད་བྱེད། །ཕྱི་རོལ་དོན་ཡོད་མེད་ཀྱང་བླ། །སྒྲ་རྣམས་བརྗོད་འདོད་ལ་བརྟེན་པ། །སྨྲ་བ་པོ་ཡི་བསམ་པའི་དོན། །ཉན་པ་པོ་ལ་གསལ་བར་བྱེད། །གང་གི་རྣམ་དཔྱོད་འོད་སྟོང་ལྡན་པ་ཡི། །རྣམ་དག་རིགས་ལམ་སྦྲང་རྩི་འབྱུང་བའི་གཞི། །གཞན་སེམས་འདབ་རྒྱའི་ཟེ་འབྲུ་གསལ་བ་ལ། །བློ་གསལ་རྐང་དྲུག་ལྡན་རྣམས་ཡིད་རང་བྱོས། །གཞན་གྱིས་འབད་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རིམས་པའི་ལམ། །གཞན་སེལ་བཤད་ལས་བདག་གིས་དགེ་བ་གང་ཐོབ་དེས། །གཞན་དོན་མཐར་ཕྱིན་རང་དོན་རེ་བ་མེད་པའི་གནས། །གཞན་ཕན་གསུང་བ་ཐུབ་པའི་དབང་པོར་བདག་གྱུར་ཅིག །གཞན་སེལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་བྱང་ཕྱོགས་གྱི་མཁས་པ་ཆེན་པོ། ཉ་དཔོན་ཀུན་དགའ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་རྣམས་གྱི་བཀའ་དྲིན་ལས། རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བློའི་སྣང་བཅུད་རྒྱས་པ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ།། །། གཞན་སེལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ།
Chinese
现在开始翻译。因此，风的搅动之后，舌头和上颚等会相遇。由此产生表达的词语。因此，对不存在的否定，以及对意义的区分这两种，通过近似的指称，在声音和意义上，对于表达没有损害。一个事物不可能同时是多个，多个事物也不会混淆成一个。因此，共相和共同基础等，不是神圣术语的意义。由于习气的稳固而产生的，在知识中显现为那样，并且因为具有获得意义的结果，所以否认不存在是不合理的。对于自性各异的事物，因为见到相似的结果，通过心识虚构为一体，世间运用共相的术语。如同靠近的杂色宝珠，一个事物显现为多种自性。因为存在这种显现，所以使用共同基础等术语。外境是否存在并不重要，声音依赖于表达的意愿，说话者的意图，对听者来说会变得清晰。谁的智慧具有千道光芒，清净理性的道路是蜂蜜产生的根源，对于显明其他心识花瓣的雄蕊，具有明智六足者感到满意。他人努力也难以理解的次第之路，从遣除他者的论述中，我所获得的任何善，愿它使我成为利益他者达到究竟，不求自利的怙主，利益他者的能仁。这部名为《遣他成立》的论著，是北方的大智者，以及娘本根嘎贝等所有持戒上师的恩德，由对自他宗义的智慧光芒增长的释迦比丘童慧所著，圆满结束。 《遣他成立》的论著。
English
Now begins the translation. Therefore, after the stirring of the wind, the tongue and palate, etc., will meet. From this, expressive words arise. Therefore, the negation of non-existence, and the distinction of meaning, both of these, through approximate designation, in sound and meaning, there is no harm to expression. It is impossible for one thing to be many, and many things will not be confused into one. Therefore, universals and common bases, etc., are not the meaning of sacred terms. Because of the stability of habituation, it appears as such in knowledge, and because it has the result of obtaining meaning, it is not reasonable to deny non-existence. For things with different natures, because similar results are seen, through consciousness, it is fabricated as one, and the world uses the terminology of universals. Like a nearby variegated jewel, one thing appears as various natures. Because this appearance exists, terms such as common basis are used. Whether external objects exist or not is not important, sounds depend on the desire to express, and the speaker's intention will become clear to the listener. Whose wisdom has a thousand rays of light, the path of pure reason is the source from which honey arises, for clarifying the stamen of other minds' petals, may those with six intelligent legs be satisfied. The gradual path that is difficult for others to understand even with effort, from the discourse of refuting others, whatever merit I have gained, may it make me the protector who benefits others to the end, without seeking self-interest, the Muni who benefits others. This treatise called "Establishment of Other-Elimination" was written by the Shakya Bhikshu Youthful Wisdom, whose wisdom light has increased on the tenets of self and others, through the kindness of the great scholars of the North, and all the venerable preceptors such as Nyapon Kunga Pal, etc. It is complete. A treatise called "Establishment of Other-Elimination."