Tibetan
གཞན་སེལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། གཞན་སེལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། གཞན་སེལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་ཕྱོགས་ངན་རྣམ་བསལ་ནས། །གཞན་ལས་རང་གི་དངོས་པོ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ། །གཞན་སེལ་སྟོན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞན་སེལ་གྲུབ་པའི་དོན་བཞིན་དབྱེ་བར་བྱ། །དངོས་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པས། །གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་སྤྱི་ཡོད་མིན། །སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི། །གཞན་སེལ་གྲུབ་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ། །དོན་ལ་ཤེས་པའི་བྱ་བ་ནི། །རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་སྒྲུབ་པ་དང་། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པའོ་རྟོག་མེད་ཀྱི། །དོན་གྱི་རང་བཞིན་མྱོང་བ་དང་། །གཞན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་པར། །གྲུབ་ཀྱང་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ། །བསལ་ནས་ཐ་དད་བྱེད་པའོ། །དཔེར་ན་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བ་ནི། །རྣམ་དཔྱོད་བློ་ཡི་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་གཞན་ཡོངས་སྤྱོད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་ངེས་པ་དང་། །སྒྲོ་འདོགས་འགལ་བ་ལས་ཡིན་གྱི། །ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །ངེས་པར་སྒྲོ་འདོགས་ལ་ལྟོས་མིན། །དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཞུགས་པ་ན། །དོན་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མི་བྱེད་ཀྱང་། །བློ་ངོར་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་དེ། །རྣམ་དཔྱོད་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རྟོགས། །ཁོལ་པོ་དུ་མས་རྗེ་བོ་ཡི། །བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པ་བཞིན། །བརྗོད་དང་རྣམ་རྟོག་དུ་མར་ཡང་། །ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་འདོད། །འདིར་ནི་སེལ་པ་རྣམ་གཉིས་སྟེ། །མིན་དགག་དང་ནི་མེད་པའོ། །དེ་མིན་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ། །འབྲས་མཚུངས་པ་ཡི་དངོས་ཀུན་ལ། །རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམ་གཅོད་ཙམ། །གྲུབ་པ་གང་དེ་མེད་དགག་ཡིན། །དེ་ཡང་དངོས་ལས་དེ་ཉིད་དང་། །གཞན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན། །དོན་རྣམས་འདྲེས་པར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །མེད་ཅེས་རྟོག་པའང་རིགས་མ་ཡིན། །མ་ཡིན་དགག་པའང་རྣམ་གཉིས་སྟེ། །བློ་དང་དོན་གྱི་དབྱེ་བའོ། ། མྱོང་བའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཅན། །དེ་གཅིག་གཞན་ལས་ལོག་ལྟ་བུར། །སྣང་བ་གང་དེ་བློ་ཡི་ཡིན། །སྒྲོ་འདོགས་རྣམ་པར་གཅོད་ཕྱིར་དང་། །གཞན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། །གཞན་སེལ་པ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། །རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམ་གཅོད་ལ། །ལྟོས་ནས་དེ་ནི་གཞན་དུའང་འདོད། །གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པའི། །རང་བཞིན་གང་དེའང་དོན་རྣམས་ཀྱི། །སེལ་བ་ཡིན་ཞེས་མཁས་པས་བསྟན། །དེ་དག་རྣམས་ནི་གྲངས་བཞིན་དུ། །གཞན་བསལ་བས་ན 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "གཞན་སེལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ།", "chinese_translation": "名为“遣他成立”之论", "english_translation": "A Treatise Called 'Establishment of Exclusion of Others'" }, { "original_tibetan": "གཞན་སེལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ།", "chinese_translation": "名为“遣他成立”之论", "english_translation": "A Treatise Called 'Establishment of Exclusion of Others'" }, { "original_tibetan": "གཞན་སེལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་ཕྱོགས་ངན་རྣམ་བསལ་ནས། །གཞན་ལས་རང་གི་དངོས་པོ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ། །གཞན་སེལ་སྟོན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞན་སེལ་གྲུབ་པའི་དོན་བཞིན་དབྱེ་བར་བྱ། །དངོས་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པས། །གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་སྤྱི་ཡོད་མིན། །སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི། །གཞན་སེལ་གྲུབ་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ། །དོན་ལ་ཤེས་པའི་བྱ་བ་ནི། །རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་སྒྲུབ་པ་དང་། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པའོ་རྟོག་མེད་ཀྱི། །དོན་གྱི་རང་བཞིན་མྱོང་བ་དང་། །གཞན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་པར། །གྲུབ་ཀྱང་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ། །བསལ་ནས་ཐ་དད་བྱེད་པའོ། །དཔེར་ན་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བ་ནི། །རྣམ་དཔྱོད་བློ་ཡི་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་གཞན་ཡོངས་སྤྱོད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་ངེས་པ་དང་། །སྒྲོ་འདོགས་འགལ་བ་ལས་ཡིན་གྱི། །ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །ངེས་པར་སྒྲོ་འདོགས་ལ་ལྟོས་མིན། །དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཞུགས་པ་ན། །དོན་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མི་བྱེད་ཀྱང་། །བློ་ངོར་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་དེ། །རྣམ་དཔྱོད་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རྟོགས། །ཁོལ་པོ་དུ་མས་རྗེ་བོ་ཡི། །བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པ་བཞིན། །བརྗོད་དང་རྣམ་རྟོག་དུ་མར་ཡང་། །ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་འདོད། །འདིར་ནི་སེལ་པ་རྣམ་གཉིས་སྟེ། །མིན་དགག་དང་ནི་མེད་པའོ། །དེ་མིན་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ། །འབྲས་མཚུངས་པ་ཡི་དངོས་ཀུན་ལ། །རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམ་གཅོད་ཙམ། །གྲུབ་པ་གང་དེ་མེད་དགག་ཡིན། །དེ་ཡང་དངོས་ལས་དེ་ཉིད་དང་། །གཞན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན། །དོན་རྣམས་འདྲེས་པར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །མེད་ཅེས་རྟོག་པའང་རིགས་མ་ཡིན། །མ་ཡིན་དགག་པའང་རྣམ་གཉིས་སྟེ། །བློ་དང་དོན་གྱི་དབྱེ་བའོ། ། མྱོང་བའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཅན། །དེ་གཅིག་གཞན་ལས་ལོག་ལྟ་བུར། །སྣང་བ་གང་དེ་བློ་ཡི་ཡིན། །སྒྲོ་འདོགས་རྣམ་པར་གཅོད་ཕྱིར་དང་། །གཞན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། །གཞན་སེལ་པ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། །རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམ་གཅོད་ལ། །ལྟོས་ནས་དེ་ནི་གཞན་དུའང་འདོད། །གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པའི། །རང་བཞིན་གང་དེའང་དོན་རྣམས་ཀྱི། །སེལ་བ་ཡིན་ཞེས་མཁས་པས་བསྟན། །དེ་དག་རྣམས་ནི་གྲངས་བཞིན་དུ། །གཞན་བསལ་བས་ན", "chinese_translation": "名为“遣他成立”之论。 顶礼薄伽梵语自在！\n断除他宗所立之邪见，\n从他者遣除自身事物之因，\n顶礼宣说遣他者。\n当如实分辨遣他成立之义。\n诸法不杂而存在，\n故无他宗所立之总法。\n为成立具有量之\n遣他，故当宣说。\n于义，了知之作用，\n有二：即成立与\n辨析，无分别之\n体验义之自性，\n虽成立异于他因，\n然于他者增益，\n遣除后而作区分。\n譬如，遣除增益，\n乃辨析心之作用。\n彼亦缘于他者共用之\n事物，了知之决定，与\n增益相违，以致无穷尽之故，\n不必定观待增益。\n于遮立作用生起时，\n于义虽不增减，\n然于心识前增减者，\n当知乃辨析之果。\n如众多仆人成办\n君主之所有事业，\n如是，于众多言说与分别念，\n亦欲入于一大。\n此处，遣除有二种：\n即非遮与无遮。\n于非彼自性而返还，\n于果相同之诸事物，\n唯是断除不相同之类属，\n凡成立者，即是无遮。\n彼亦非可说为事物之彼与\n他者，\n以诸义混杂之故，\n亦不应作是无之念。\n非遮亦有二种：\n即心识与义之差别。\n由体验力所生之\n分别念，具有义之影像，\n彼一如从他者返还般\n显现者，乃心识之作用。\n为断除增益之故，且\n为从他者返还般显现之故，\n故说为遣他者，\n观待断除不相同之类属，\n故亦立彼为他。\n凡不与他者相杂而存在之\n自性，彼亦是诸义之\n遣除，智者如是说。\n彼等如其数量般，\n以遣除他者之故。", "english_translation": "A Treatise Called 'Establishment of Exclusion of Others'. Homage to the Bhagavan, Lord of Speech!\nHaving completely dispelled the evil views established by others,\nTo the one who shows the cause of the reversal of one's own entity from others,\nI pay homage to the one who demonstrates exclusion of others.\nLet us differentiate according to the meaning of the establishment of exclusion of others.\nSince things exist without being mixed,\nThere is no generality established by others.\nTo explain the establishment of exclusion of others,\nWhich is endowed with valid cognition for proof.\nThe function of knowing in reality\nIs twofold: establishing and\nAnalyzing. Experiencing the nature\nOf things without conception,\nAlthough it is established as distinct from other causes,\nAdding something to others,\nDistinguishing after eliminating.\nFor example, eliminating additions\nIs the function of analytical intelligence.\nThat also depends on the certainty of realizing\nThings that are commonly used by others, and\nSince it contradicts additions, it is infinite,\nIt does not necessarily depend on additions.\nWhen the action of negation and affirmation arises,\nAlthough there is no increase or decrease in reality,\nThat which increases or decreases in the mind\nIs understood to be the result of analysis.\nJust as many servants accomplish\nAll the actions of the lord,\nLikewise, in many expressions and conceptions,\nIt is desired to enter into one great thing.\nHere, there are two kinds of exclusion:\nNon-affirming negation and negation.\nReverting to the non-self-nature,\nIn all things with similar results,\nMerely cutting off dissimilar kinds,\nWhatever is established is negation.\nThat also cannot be said to be that thing itself\nAnd others from things,\nBecause things are mixed up,\nIt is not appropriate to think of it as non-existent.\nNon-affirming negation is also twofold:\nThe difference between mind and reality.\nConceptions born from the power of experience,\nHaving the image of the meaning of things,\nThat one, like turning away from others,\nWhatever appears is the function of the mind.\nBecause it cuts off additions,\nAnd because it appears to turn away from others,\nIt is shown as excluding others,\nDepending on cutting off dissimilar kinds,\nTherefore, it is also established as other.\nWhatever nature exists without being mixed with others\nIs also the exclusion of things,\nSo the wise say.\nThose are like their numbers,\nBecause of excluding others." } ] ============================================================
Tibetan
་སེལ་བ་ཉིད། །ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་རྣམས་ལ། །བརྡ་འདོགས་པ་ནི་མི་སྲིད་པས། །དམ་པའི་དོན་དུ་སྨྲ་རྣམས་ཀྱིས། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གནག་རྫིའི་བར་ལའང་གྲགས་ཕྱིར་དང་། །ཐ་སྙད་ཆད་པར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །ཀུན་རྫོབ་དུ་ནི་སྒྲ་ཡི་དོན། །མེད་ཅེས་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྤོང་། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས། །སྒྲ་ཡི་དོན་ནི་དཔྱད་པར་བྱ། །དངོས་དང་བཏགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྒྲ་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །འཆད་དང་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གིས། །སྒྲ་དོན་དངོས་དེའང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །སྒྲ་འདོགས་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་། །སྣང་བ་དོན་དུ་ཡོངས་དཔྱད་ནས། །འདི་ཡིས་འདི་ཞེས་ཕྱི་རོལ་ལ། །བརྡ་འདོགས་པར་ནི་རློམ་བྱེད་པའི། །བརྡ་ལ་སྦྱང་བའི་འབྲས་བུ་གང་། །སྒྲ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པ་ན། །ཐོག་མེད་བག་ཆགས་གོམས་པའི་ཕྱིར། །རང་སྣང་མཐོང་ཡང་རབ་རིབ་ཅན། །གཉིས་ཀྱི་ཟླ་བ་མཐོང་བ་བཞིན། །ཕྱི་རོལ་མཐོང་བའི་རློམ་པ་བསྐྱེད། །དེས་ན་འཆད་པོ་ཉན་པོ་དག །ཕྱི་རོལ་བརྗོད་དང་རྟོགས་སོ་ཅེས། །དོན་གཅིག་དུ་ནི་མཚམས་སྦྱར་ནས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། །ཡང་དག་མ་ཡིན་དོན་སྟོན་ཕྱིར། །སྒྲ་ཀུན་ནོར་དོན་ཅན་ཡིན་ཡང་། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་བདེན་རྫུན་བཞིན། །དོན་ཐོབ་པ་དང་མ་ཡིན་ལས། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཐ་སྙད་ཀྱིས་ནི་དབྱེ་བ་བྱས། །དེས་འཇུག་པ་ཡི་གང་ཟག་ལ། །ལྟོས་ནས་སྒྲ་དོན་ཕྱི་རོལ་ཞེས། །བརྗོད་པ་ལ་ནི་གནོད་བྱེད་ཀྱི། །ཚད་མ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དཔྱད་ན་དེ་ཡང་འཐད་མིན་ཏེ། །ཕྱི་རོལ་བརྗོད་པར་མངོན་རློམ་ཡང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ། །བརྡ་བྱས་ཕྱི་རོལ་མི་སྣང་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་སྒྲ་ཡི་དོན་ཡིན་ཏེ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ། །སྣང་བ་གང་དེ་སྒྲ་དོན་ཡིན། །གཞན་དུ་རྟོག་ན་ཐུག་པ་མེད། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡི། །གཟུགས་བརྙན་ལས་གཞན་འཐད་མ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་གདོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཅན། །བསྐྱེད་པ་ལས་གཞན་བརྗོད་པ་ཡི། །བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེས་ན་བརྗོད་བྱ་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི། །དངོས་འདི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའང་ཡིན། །སྒྲ་ལས་གཟུགས་བརྙན་རྟོགས་པ་ཡི། །ཤུགས་ཀྱིས་མེད་པ་དགག་པ་ཡང་། །རབ་ཏུ་རྟོགས་འགྱུར་གང་གི་ཕྱིར། །སྒྲོ་རྣམས་དངོས་སུ་རྗེས་འགྲོ་ཡི། །འབྲས་ཅན་ལྡོག་པ་ཤུགས་ལ་རྟོགས། །རྗེས་འགྲོ་སྟོབས་ལ་ལྟོས་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་པས་འབྲེལ་ཕྱིར་བརྗོད་པ་རྣམས། །དོན་ལ་བསླུ་བ་མེད་པར་གནས། །གང་ཕྱིར་མྱོང་ལས་བརྗོད་འདོ
Chinese
那即是遣除。对于外与内的诸事物，施设名相是不可能的。因此，于胜义谛而言，宣说者们，没有可说之事物。即使在牧牛人之间也广为人知，并且会导致名言中断的过失。因此，谁会否认在世俗谛中，声音具有意义呢？因此，依靠世俗谛，应当分析声音的意义。通过实有和假立的区分，声音的意义被认为是两种。讲说和听闻的补特伽罗，声音的意义实际上也变成两种。施设声音的士夫，在将显现作为意义完全分析之后，以“此以此”的方式，对外境施设名相，并自认为是的。对于学习名相的果实是什么呢？当从声音进入意义时，由于无始以来的习气熏染，即使见到自己的显现，也是模糊不清的，就像见到两个月亮一样。产生见到外境的错觉。因此，讲说者和听闻者，以外境被说出和被理解的方式，将意义统一起来，从而进入外境的意义。为了显示非真实意义，即使所有的声音都具有错误的意义，就像梦境的真假一样，从获得意义和未获得意义的角度，通过真实和非真实的名称进行区分。因此，对于进入者而言，依赖于声音的意义是外境的说法，没有任何能损害它的量。如果进行分析，那也是不合理的，即使表面上认为是在说外境，实际上是在对分别念的影像进行命名，因为外境并不显现。那本身就是声音的意义，从声音产生的知识中，所显现的任何事物都是声音的意义。如果以其他方式理解，那将是无止境的。那也是分别念的影像，除了分别念的影像之外，没有其他合理的。除了产生具有分别念魔力的影像之外，没有其他的言说行为。因此，能说和所说的这个事物，既是原因也是结果。从声音中理解影像，通过暗示来否定不存在，也是完全可以理解的，因为名言实际上是随顺的。具有结果的相违，可以通过暗示来理解。随顺依赖于力量。由于传承的关系，所有的言说都存在于不欺骗意义之中。因为从经验中产生言说。
English
That itself is the elimination. For external and internal things, it is impossible to apply names. Therefore, for those who speak of the ultimate truth, there is nothing to be said. Even among cowherds it is well known, and it would lead to the fault of the cessation of conventions. Therefore, who would deny that in the conventional truth, sound has meaning? Therefore, relying on the conventional truth, the meaning of sound should be analyzed. Through the distinction of real and imputed, the meaning of sound is considered to be of two kinds. For the person who speaks and listens, the meaning of sound actually becomes two as well. The person who applies sound, after fully analyzing the appearance as meaning, applies names to external objects in the way of "this by this," and considers it to be so. What is the fruit of studying names? When entering into meaning from sound, due to the habitual imprints from beginningless time, even when seeing one's own appearance, it is blurred, like seeing two moons. The illusion of seeing external objects arises. Therefore, the speaker and the listener, in the way that external objects are spoken and understood, unify the meaning, thereby entering into the meaning of external objects. In order to show non-real meaning, even though all sounds have erroneous meaning, just like the truth and falsehood of dreams, from the perspective of obtaining meaning and not obtaining meaning, a distinction is made through the names of true and non-true. Therefore, for the one who enters, relying on the statement that the meaning of sound is external objects, there is no valid cognition that can harm it. If analyzed, that is also unreasonable, even if it appears to be speaking of external objects, it is actually naming the image of conceptual thought, because external objects do not appear. That itself is the meaning of sound, from the knowledge that arises from sound, whatever appears is the meaning of sound. If understood in another way, that would be endless. That is also the image of conceptual thought, there is no other that is reasonable besides the image of conceptual thought. Besides generating the image with the magical power of conceptual thought, there is no other act of speaking. Therefore, this thing that is spoken and that speaks is both the cause and the result. Understanding the image from sound, negating non-existence through implication, is also completely understandable, because names actually follow along. The contradiction with the result can be understood through implication. Following along depends on power. Due to the relationship of lineage, all speech exists without deceiving meaning. Because speech arises from experience.