Tibetan
བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ། བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ། དྲུག་པ་བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ་ནི། སྤྱི་དོན་གསུམ་ལ་རྟག་ཏུ་བསླབ། །ཅེས་པ་ནི། བློ་སྦྱོང་ཁས་བླངས་དང་མ་འགལ་བ། བློ་སྦྱོང་ཐོ་ཅོར་མ་སོང་བ། བློ་སྦྱོང་ཕྱོགས་རེ་བར་མ་སོང་བའོ། །དང་པོ་ནི་འུ་བུ་བློ་སྦྱོང་བ་ལགས་པས་འདི་ཀུན་གྱི་མི་གནོད་ཟེར་ནས་བཅས་པ་ཕྲན་ཚེགས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མ་གུས་པ་དང་། བློ་སྦྱོང་འདི་ཡོད་ན་གཞན་ཅི་ཡང་མི་དགོས་ཟེར་ནས་སྤྱིའི་ལག་ལེན་དང་འགལ་བར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དོར་རོ། །བསམ་པས་བློ་སྦྱོང་ཞིང་། སྦྱོར་བས་ཀ་རི་ཀ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བར་གྱི་ཁས་བླངས་དང་དམ་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་གཙང་བར་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ལག་ལེན་དང་འཕྲལ་གྱི་རྣམ་ཐར་སྡེ་སྣོད་དང་མཐུན་པར་ཞུས་དག་བྱར་གཏུབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཉན་སར་ཉལ་བ་དང་། ཤིང་གཉན་གཅོད་པ་དང་། འགོ་བའི་ནད་ཡོད་སར་འགྲོ་བ་དང་། དམ་ཉམས་དང་མཛེ་པོ་ལ་སོགས་འདྲེ་ཅན་དང་འགྲོགས་པའི་ཐོ་ཅོ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་ལ་དགེ་བཤེས་སྟོན་པས་ར་སྒྲེང་དུ་བསྟན་པའི་སྲོལ་ཆེན་པོ་བཙུགས་པའི་བཀའ་གདམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་མི་འགལ་བར་བྱས་ལ་ཆོས་གྲུ་བཞིར་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་སོ། །ཤ་པོ་བའི་ཞལ་ནས་ནོར་ས་རྟག་གཞི་ནས་ཆོས་ཐོ་ཅོར་སོང་ནོར་ཞེས་བཤད། དམ་ཉམས་དང་འཆལ་བ་དང་། སྡིག་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བསྲེ་སླད་སྤང་ཞིང་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཐོ་ཅོར་མ་སོང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤས་གཅིག་གིས་མིའི་གནོད་པ་བཟོད་ཀྱང་མི་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པ་མི་བཟོད་དེ། འདྲེ་རྟོག་ཆེ་བ་དང་དེ་ལས་བཟློག་པས་སོ། །ལ་ལ་མི་ཆེ་བ་ལ་གུས། ཆུང་བ་ལ་བརྙས་བཅོས་བྱེད། ལ་ལ་ནང་མི་ལ་བྱམས། ཕྱི་མི་ལ་སྡང་། ལ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱོང་། འབྱུང་པོ་ལ་མི་སྦྱོང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་རེ་བར་སོང་བས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་སྦྱོང་ངོ་། །འདུན་པ་བསྒྱུར་ལ་རང་སོར་བཞག །བསམ་པས་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་དང་། སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་དྲན་པར་བྱས་ནས་སྦྱོར་བས་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྔར་བས་མ་འགྱུར་བར་སོ་ཐུབ་པར་བྱས་ནས་གཞན་གྱི་རྩར་ངག་ཏུ་མི་འདོན་པར་གཞན་དང་། མཉམ་འགྲོགས་བཏུབ་པར་བྱས་ནས་སྔར་གྱི་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་ཚོད་དང་སྤྱོད་པ་སོ་ཐུབ་པར་སྔར་ལས་མ་འགྱུར་བར་བྱ། འགའ་ཞིག་ཆོས་ཉན་པ་དང་། སྔར་གྱི་རྣམ་ཐར་དང་ལག་ལེན་བཞག་ནས་གསར་འགྲོགས་བྱེད་དེ། སྔ་མ་སྤངས་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཤིན་ཏུ་མི་ལེགས་སོ། །བློ
Chinese
修心之誓言教诲。 修心之誓言教诲。 第六，修心之誓言教诲是：恒常修学三总义。 所谓“恒常修学三总义”即：修心不违背誓言，修心不流于形式，修心不偏颇。 第一，我们是修心者，说“这不会损害任何人”，而忽略细微的戒律，不尊重因果；或者说“有了这个修心，什么都不需要了”，而违背共同的修行，这些都要抛弃。 以思想修心，以行为守护从《本生传》到金刚乘之间的一切誓言和承诺。 行为和暂时的解脱，要与经藏相符，可以进行校正。 第二，在不洁净的地方睡觉，砍伐不洁净的树木，去有传染病的地方，与破戒者和麻风病人等鬼缠身的人交往等一切不好的行为都要避免，格西敦巴在惹琼寺开创了伟大的传统，要与噶当派的解脱方式不相违背，要像四方格一样修行。 夏波瓦说：“从根本上说，财富是常有的事，如果修行变成了形式，那就错了。”要避免与破戒者、放荡者和一切罪人混杂，一切行为都不要流于形式。 第三，有些人能忍受人的伤害，却不能忍受非人的伤害，这是因为对鬼的执着太大，反之亦然。 有些人尊重地位高的人，却轻视地位低的人。有些人爱自己的家人，却恨外人。有些人调伏有情众生，却不调伏鬼神。这些都是片面的，所以要对一切众生无偏颇地调伏。 转变意愿，保持本性。 以思想修习自他交换，忆念片刻不离的瑜伽，以行为保持身语的行为不改变，不向他人炫耀，能够与他人交往，保持以前的善行和行为，不要比以前改变。 有些人听法，放弃以前的解脱方式和修行，而与新的人交往，抛弃以前的方式是非常不好的。
English
Instructions on the Vows of Mind Training. Instructions on the Vows of Mind Training. Sixth, the instructions on the vows of mind training are: Always train in the three general meanings. That is: mind training does not contradict vows, mind training does not become a formality, and mind training is not biased. First, we are mind trainers, saying "this will not harm anyone," and neglecting subtle precepts, not respecting cause and effect; or saying "with this mind training, nothing else is needed," and violating common practices, all of these must be abandoned. Train the mind with thought, and guard purely whatever vows and commitments there are from the Jataka to the Vajrayana with action. Actions and temporary liberation should be in accordance with the scriptures and can be corrected. Second, sleeping in unclean places, cutting down unclean trees, going to places with infectious diseases, and avoiding all bad behaviors such as associating with those who have broken vows and lepers, etc., who are possessed by ghosts, Geshe Tonpa established a great tradition in Radreng, which should not contradict the way of liberation of the Kadampa, and should be practiced like a square. Shapawo said: "Basically, wealth is a common thing, if practice becomes a formality, then it is wrong." Avoid mixing with those who have broken vows, libertines, and all sinners, and do not let all behaviors become a formality. Third, some people can tolerate harm from humans, but cannot tolerate harm from non-humans, because they are too attached to ghosts, and vice versa. Some people respect people of high status, but despise people of low status. Some people love their own family, but hate outsiders. Some people tame sentient beings, but do not tame spirits. These are all one-sided, so all beings should be tamed without bias. Change intentions and maintain nature. Practice exchanging self and others with thought, remember the yoga that is inseparable for a moment, and maintain the behavior of body and speech with action without changing from before, do not show off to others, be able to associate with others, maintain the previous good deeds and behaviors, and do not change from before. Some people listen to the Dharma, abandon their previous ways of liberation and practice, and associate with new people, abandoning the previous ways is very bad.
Tibetan
་སྦྱོང་མངོན་མཚན་ཆུང་ལ་དོན་གྱི་ས་གཅོད་ཆེ་བ་གཅིག་བྱེད་དགོས་གསུངས་པས་གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བར་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་ཉམས་པ་བརྗོད་མི་བྱ། །ཞེས་པས་གཞན་སུ་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱོན་ཞར་བ་འདི་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐྱོན་འཆལ་བ་འདི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངག་ཏུ་སྨྲ་མི་རུང་བར་སྤང་བར་བྱའོ། །གཞན་ཕྱོགས་གང་ཡང་མི་བསམ་མོ། །སྤྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགོས་ཁྱད་པར་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་དང་། ཉིང་དགོས་སུ་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་གྲོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལ་བརྟག་ཏུ་མི་རུང་། ཐ་ན་བདག་བློ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས་སླར་ལ་དགའ་སྟེ། ལར་འདི་དང་འགྲོགས་སུ་མི་བཏུབ་པ་གཅིག་འདུག་སྙམ་ན་ཡང་རང་གི་ཕྱོགས་ནས་བློ་སྦྱང་བ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་སྐྱོན་བསམ་པ་ཡིན་པས་མི་རུང་ངོ་། །དབང་མེད་དུ་སྐྱོན་མཐོང་ན་རང་སྣང་མ་དག་པ་ཡིན། ཁོ་ལ་སྐྱོན་མེད། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་རང་གི་སྐྱོན་དུ་བརྟག་གོ །འབྲས་བུ་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས། བློ་སྦྱངས་པས་ཚེ་འདིར་མིས་རྩི་རུ་རེ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་དང་སྙན་གྲགས་འོང་དུ་རེ་བ་དང་། མི་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པ་ལས་ཕན་དུ་རེ་བ་དང་། ཕྱི་མ་ལྷ་མིའི་བདེ་བ་དང་རང་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ཏུ་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་ངོ་། །ཐ་མར་རང་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་རེ་བ་མེད་པར་བྱས་ལ་སྦྱང་ངོ་། །སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ལའང་རིངས་པ་དང་རེ་ཆེ་བ་མི་བྱ། བདུད་ཀྱིས་ཤེས་ན་བར་གཅོད་བྱེད་དོ། །འབད་པ་དྲག་ལ་ཡུན་རིང་དུ་ཞེ་མ་ཁྲེལ་བར་བྱས་ཀྱང་འབྲས་བུ་གང་ཡང་མ་བྱུང་ཡང་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་བྱ། དུག་ཅན་གྱི་ཟས་སྤངས། ཞེས་པ་ནི་བདག་འཛིན་ལ་དགྲར་མི་བལྟ་ལ། རང་ལ་གཅེས་འཛིན་མི་གཏོང་བར་རང་དོན་ཞེ་ཕུགས་སུ་བཅུག་པ་དང་། དངོས་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློས་ཆོས་གང་བྱས་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང་འཁོར་བར་འཆིང་བས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་དེ། ཟས་དུག་ཅན་དང་འདྲ་བས་སྤང་ངོ་། །གཞུང་བཟང་པོ་མ་བརྟེན། ཅེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱིས་མི་རིགས་པ་བྱས་པ་ལ་འཁོན་དུ་བཟུང་ནས་ནག་ཀམ་མི་བྱེད་པ་དེ་སྤང་ངོ་། །ཤགས་ངན་མ་དགོད། ཅེས་པ་ནི། ལས་འགྱེད་ཅི་ལ་བབ་ཀྱང་གཞན་གྱི་སྙིང་ལ་གཟེར་ཞིང་། དང་ཁ་ལོག་པའི་ཤགས་ངན་མི་གདབ། ཉེ་རིང་བཟང་ངན་སུ་ལ་ཡང་ལན་མ་ལན་གང་ཡིན་ཡང་ཚིག་ངན་སྨྲ་བ། ངག་རྩུབ་མོ་དྲག་པོ་སྨྲ་བ་ཡང་སྤང་ངོ་། །འཕྲང་མ་དགུག་ཅེས་པ་ནི། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་དེ་ཞེ་ལ་བཞག་ནས་ལན་པོ་འགྲུབ་པའི་དུས
Chinese
说应当做显现的名称小而意义的范围大的一个扼要。因此，应当在他人没有察觉的情况下，使相续成熟。不要说支分衰损。说对于任何其他人，世间的过失，例如这个应该做，那个应该做，以及佛法的过失，例如这个邪淫，那个邪淫等等，都不要在口中说，应当舍弃。不要思念任何其他的方面。总的来说，一切有情都需要，特别是进入佛法之门的人们，尤其需要不观察自己法友的过失。甚至自己修习自心调伏，反而喜欢别人，心想：总的来说，这个人不能交往，即使这样想，因为自己方面是修习自心调伏，如果从他人方面思念过失，那是不行的。如果不由自主地见到过失，那是自己的显现不净。他没有过失。应当思念一切有情都具有佛性的精华，而观察自己的过失。舍弃一切对果的期望。修习自心调伏，期望今生受到人们的尊重，期望得到供养和名声，期望从非人的损害中得到利益，以及期望来世得到天人的安乐，以及期望自己获得解脱，这一切都应当舍弃。最终，为了自己而成就佛果，也应当没有期望地修习。对于修习的功德，也不要急躁和期望过大。如果魔知道了，就会制造障碍。即使努力精进，长期不懈，但如果没有任何结果，也不要灰心。舍弃有毒的食物。所说的就是不要把自执视为敌人，不要不珍惜自己，把自己的利益放在心底深处，以及以认为事物是真实的执着，无论做什么佛法，都会成为轮回的因，并且束缚在轮回中，从而产生痛苦，就像有毒的食物一样，所以应当舍弃。不要依赖好的论典。所说的就是对于他人做了不合理的事情，不要怀恨在心，不要沉默不语，应当舍弃。不要说恶语。所说的就是，无论分配到什么工作，都不要说刺痛他人内心，并且违背自己意愿的恶语。对于亲疏好坏的任何人，无论回答与否，都不要说恶语。粗暴恶劣的语言也要舍弃。不要挖掘险境，所说的就是，把他人造成的损害放在心上，等待报复的机会。
English
It is said that one should make a small explicit name but a large definitive statement of meaning. Therefore, one should ripen the mindstream without others noticing. Do not speak of impaired limbs. It says that one should abandon speaking of worldly faults, such as 'this should be done' and 'that should be done,' and religious faults, such as 'this is immoral' and 'that is immoral,' to anyone. Do not think of any other aspects. In general, all sentient beings need it, especially those who have entered the door of Dharma, and especially one should not examine the faults of one's Dharma friends. Even if one is training one's mind, one should be happy to return, thinking, 'In general, it is impossible to associate with this person.' Even if one thinks this way, since one is training one's mind from one's own side, it is not right to think of faults from the other's side. If one involuntarily sees faults, it is because one's own perception is impure. He has no faults. One should think that all sentient beings have the essence of Buddha-nature and examine one's own faults. Abandon all hope for results. By training the mind, one should abandon all hope of being respected by people in this life, of receiving offerings and fame, of benefiting from the harm of non-humans, of future happiness of gods and humans, and of attaining liberation for oneself. Finally, one should train without any hope of attaining Buddhahood for oneself. Do not be impatient or have great expectations for the qualities of practice. If the demon knows, it will create obstacles. Even if one makes strong efforts and perseveres for a long time, one should not be discouraged if no results are achieved. Abandon poisonous food. This means not to regard self-grasping as an enemy, not to abandon cherishing oneself, to keep one's own interests deep in one's heart, and to abandon doing any Dharma with the thought of grasping things as true, because it causes samsara and binds one to samsara, thus creating suffering, like poisonous food. Do not rely on good scriptures. This means abandoning the act of holding grudges and remaining silent when others have done something unreasonable. Do not make bad jokes. This means that no matter what work is assigned, do not make bad jokes that pierce the hearts of others and go against one's own wishes. Do not speak bad words to anyone, whether close or distant, good or bad, whether answering or not. One should also abandon harsh and violent speech. Do not dig pitfalls, which means keeping the harm done by others in mind and waiting for an opportunity to retaliate.