Tibetan
遍知贝玛嘎波大师教言集PK4རབ་བཏགས་ཀྱི་རྟོགས་བརྗོད་རྣ་བའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ། 1-216 ༄༅། །རབ་བཏགས་ཀྱི་རྟོགས་བརྗོད་རྣ་བའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ། ༄༅། །རབ་བཏགས་ཀྱི་རྟོགས་བརྗོད་རྣ་བའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །དབྱངས་ཅན་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དད་པས་བསྙེན་པའི་བློ་གྲོས་ཆུ་གཏེར་རྣམས། །བདུད་རྩིས་འཕྱུར་བྱེད་དབྱངས་ཅན་ཟླ་ཤེལ་ནི། །མཐོ་རིས་བུ་མོའི་རྒྱུ་སྐར་གྱིས་བསྐོར་བ། །ཡིད་འཕྲོག་ནམ་མཁར་རོལ་དེས་ཤིས་པར་མཛོད། །རབ་བཏགས་གཏམ་གྱི་གཟུགས་གསར་ནི། །ཐུབ་པ་རིག་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཀྱང་། །ཆགས་པས་གནོན་པ་ཀུན་རྟོག་གི །པིར་གྱི་འདུ་བྱེད་བསྒྱུར་ལས་འཐོན། །མ་སྨད་བསོད་ནམས་པད་རྫིང་གི །སྦྱངས་ཤུགས་སད་པའི་ཨུཏྤལ་རྩེར། །ཚངས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གསར། །ཁྱེའུ་སྦྲང་རྩི་བཞིན་དུ་སྐྱེས། །དེ་ནི་བློ་གྲོས་ནོར་བསྒྲུབ་ལ། །གྲུབ་མཐའི་ཚོང་རྡལ་གཞན་སུས་ཀྱང་། །མ་ནུས་དེས་བསྒྲུབས་བློ་རྣོ་བ། །ཕུར་བུ་བས་ཀྱང་ཕུལ་དུ་ཕྱིན། །རིང་ནས་གོམས་པ་གཞན་གྱིས་མ་ལྷོགས་པར། །ནགས་སུ་ཞི་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ངེས་དོན་གཉེར། །བསྐལ་བརྒྱར་འབད་པའི་དྲང་སྲོང་རྒན་པོའི་ཡིད། །ངལ་བའི་ཏིང་འཛིན་བཟང་པོ་ཡུད་ཀྱིས་རྙེད། །འཆད་པའི་ཉི་འོད་བཀྱེ་ཚེ་སློབ་འདོད་བློའི། །འདབ་བརྒྱ་མཁས་པའི་སྦྲང་རྩིས་ཁེབས་པ་དང་། ། 1-217 རྩོད་པའི་རིག་པས་ཕས་རྒོལ་མར་བཞུ་ཞིང་། །རྩོམ་པའི་སྣང་སྤྲོ་མངོན་མེད་ནམ་མཁའི་གཉེན། །དེ་ནི་ལྗོངས་ཀྱི་ལྟད་མོའི་མཚོར། །གསང་ཚིག་འདོན་པ་ལྔ་བརྒྱར་བཅས། །ལེགས་བཤད་མགྲིན་པའི་འགྱུར་ཁུགས་ལ། །འགྲན་ཟླ་མེད་པ་སྟོན་བཞིན་སོང་། །གང་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འདོད་རྒུ་རྣམས། །ཕན་ཚུན་ཕྲད་འདོད་ཚོང་ཟོང་མང་པོ་ཡིས། །རྣམ་པར་བསྒྱུར་ཏེ་སྲང་བར་དུ་ཆས་ནས། །སྐྱེ་བོའི་ལག་པར་ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་བཞིན། །དེ་དབུས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཡི། །ཁང་བཟང་དཔེ་འོས་བཀྲ་ཤིས་པར། །གྲུབ་པ་དཔལ་གྱི་འབྱུང་གནས་ཞེས། །གྲགས་པའི་ཕུལ་དུ་སོན་པར་ཕྱིན། །དེ་ནས་ས་སྐྱོང་དགེ་བ་ཡིས། །སྡིག་པའི་གོ་སྐབས་ཀུན་བཀག་ནས། །ཡིད་ནི་བསམ་གཏན་ལ་ཆགས་པའི། །དྲང་སྲོང་བཞིན་དུ་ཞི་བ་དེའི། །བཙུན་མོར་འཆི་མེད་བུ་མོ་ནི། །བདེ་སོགས་མིང་ཅན་འོངས་པའམ། །ཐུབ་པའི་བསྟན་འགོག་ཡིད་སྲུབས་ཀྱི། །ལོངས་སྤྱོད་སྙིང་པོར་སོམ་ཉི་བྱུང་། །མཛེས་སྡུག་རྫོགས་པ་དེའི་སྨིན་མའི། །མཐོན་མཐིང་ནགས་སུ་རྩེ་འདོད་པའི། །མིག་གི་བུང་བ་མར་གྱིས་ནི། །སྤར་བའི་སྒྲོན་མེ་བཞིན་དུ་གཡོ། །དེ་ཡི་སྐྲ་ཚོགས་མཐུག་པོའི་ངོགས། །མུ་ཏིག་ཆུན་པོ་ཆགས་པ་ནི། །མཚན་མོའི་ཤར་རིའི་ཐོར་ཅོག་ནི། །རྒྱུ་སྐར་འཕྲེང་བ་དཀྲིས་པ་བཞིན། །ནུ་རྒྱས་མེ་ཏོག་གིས་གཡོ་བ། །ཕྲ་བའི་རྐེད་པའི་འཁྲི་ཤིང་གང་། །འཆག་ངོགས་འཕོང
Chinese
遍知贝玛嘎波大师教言集PK4，名为《耳饰：善说之庄严》 名为《耳饰：善说之庄严》 《耳饰：善说之庄严》 向妙音天女致敬！ 以虔诚之心亲近，智慧如海者们， 您如妙音天女般的月亮，以甘露涌动， 被天女们的星辰所环绕， 愿您在迷人的天空中嬉戏，带来吉祥！ 善说之语，焕然一新， 即使是释迦能仁和智者们， 也为之倾倒，一切概念的， 笔之运作，从中涌现。 无瑕之福德莲池中， 觉醒的莲花之上， 梵天血统的新鲜露珠， 如幼蜂之蜜般诞生。 他精于积累智慧之财富， 对于宗派的贸易，无人能及， 他所成就的敏锐智慧， 甚至超越了木星。 长久以来的习惯，他人无法企及， 于寂静森林中，寻求究竟之义， 历经百劫努力的年迈仙人， 顷刻间便获得了极佳的禅定。 当他宣讲的阳光普照时，渴望学习的， 百瓣莲花被智者的蜜蜂所覆盖， 辩论的智慧使对手如黄油般融化， 写作的光芒是无垠天空的朋友。 他是地方景观之湖泊， 伴随着五百首秘密之歌， 善说之语，在喉咙的婉转中， 展现着无与伦比的技艺。 无论在何处，圆满的 Desires 诸物， 都渴望着彼此相遇，众多的商品， 被变换着，前往市场， 正如人们所说，它们到达了众生的手中。 在那中央，完全胜利的， 宫殿般吉祥的建筑中， 名为 '成就吉祥之源'， 达到了顶峰。 此后，护佑大地的善人， 阻断了一切罪恶的机会， 内心专注于禅定， 如仙人般寂静。 他的王妃，如不死之女， 名为 '快乐' 等等，是否到来？ 对于阻碍释迦教法的内心缝隙的， 享乐之精华产生了怀疑。 那完美的美丽，她的眉毛， 在深蓝的森林中嬉戏， 眼睛的蜜蜂，如酥油的， 灯盏般摇曳。 她那浓密的头发， 珍珠串成的装饰， 如同夜晚东方山顶的头饰， 缠绕着星辰的项链。 丰满的乳房，被鲜花摇曳， 纤细的腰肢，缠绕着藤蔓， 摇曳的身姿，丰满的臀部
English
Collection of Teachings by the Omniscient Pema Karpo, PK4, titled 'Ear Ornament: Adornment of Eloquence' Titled 'Ear Ornament: Adornment of Eloquence' 'Ear Ornament: Adornment of Eloquence' Homage to Saraswati! Those who draw near with faithful minds, reservoirs of wisdom, You are like Saraswati's moon, overflowing with nectar, Surrounded by the stars of celestial maidens, May you frolic in the enchanting sky, bringing auspiciousness! The form of eloquent speech, newly created, Even Shakyamuni and the wise, Are captivated by it, the operation of all concepts, Arises from the work of the pen. In the immaculate lotus pond of merit, Upon the tip of the awakened lotus, A fresh drop of Brahma's lineage, Is born like honey for a young bee. He is skilled in accumulating the wealth of wisdom, For the trade of doctrines, none can surpass him, The sharp intellect he has accomplished, Even surpasses Jupiter. A habit from long ago, unattainable by others, In the silent forest, he seeks the ultimate meaning, The aged hermit, striving for hundreds of eons, Quickly attains excellent samadhi. When the sunlight of his teachings shines, those who desire to learn, A hundred-petaled lotus is covered by the honey of the wise, The wisdom of debate melts opponents like butter, The light of writing is a friend of the boundless sky. He is a lake of local scenery, Accompanied by five hundred secret songs, The eloquence of speech, in the twists of the throat, Displays unparalleled skill. Wherever the complete Desires are, They long to meet each other, numerous goods, Are transformed, going to the market, As it is said, they reach the hands of beings. In that center, the completely victorious, A palace-like auspicious building, Named 'Source of Accomplished Glory', Reached the pinnacle. Thereafter, the virtuous protector of the earth, Blocked all opportunities for sin, His mind focused on meditation, Silent like a hermit. His queen, like an immortal maiden, Named 'Happiness' and so on, has she come? For the inner crevices that hinder the teachings of Shakya, Doubt arose about the essence of enjoyment. That perfect beauty, her eyebrows, Frolicking in the dark blue forest, The bees of the eyes, like ghee, Sway like a lamp. Her thick hair, A decoration of pearl strings, Like the crest of the eastern mountain at night, Winding around a necklace of stars. Full breasts, swayed by flowers, A slender waist, entwined with vines, Swaying figure, full hips --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་རྒྱས་གླང་པོའི་སྣ། ། 1-218 གཉིས་ཀྱིས་འབད་པས་སྐྱོར་བ་སྙམ། །མཛེས་མ་དེ་ལ་ཉི་འཆར་ནི། །སེམས་ཤོར་འཇའ་ཚོན་ཟོལ་སྦྱོར་གྱིས། །འཁྱུད་ཚེ་མཁུར་ཚོས་དཀར་དམར་གྱི། །འཛུམ་པའི་འོད་དེ་མགྲོན་དུ་བྲིམས། སུམ་ཙེན་ཚལ་གྱི་མཱ་ལི་ཀའི། མེ་ཏོག་སྤུངས་པ་བསེར་བུ་ཡིས། བསྐུལ་བའི་དྲི་བསུང་ཞིམ་པོ་རྣམས། དེ་ཡི་ཁ་ཡི་དབུགས་དང་འགྲན། གང་གི་མགུལ་ལ་དབྱངས་ཅན་མ། །འཁྲིལ་ཞིང་སྙིང་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །བབ་པ་འདྲ་བས་མཁས་པའི་མདུན། །སྨྲ་བའི་སྤོབས་པ་མི་དམན་ཏོ། །རྒྱལ་པོའི་མདུན་སར་སྐྱེ་བོས་གདོང་བསུས་པའི། །མཁས་པའི་ཤིང་ཤུན་འཆང་བ་གསལ་བ་ཡི། །རིལ་བས་ལག་བྲེལ་ཡིད་གཞུངས་ཨོཾ་ཡིག་གླུར། །ལེན་པ་མཛངས་པའི་ཐོར་ཅོག་ཅན་དེ་སླེབ། །དེ་ཡི་སྲི་ཞུར་རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོ་དང་། །བློན་པོ་དམག་སྡེར་བཅས་འོང་བཙུན་མོའི་མིག །བརྗིད་པའི་དྲང་སྲོང་ཆེ་དེ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་། །སྐྱེ་བོས་འཇིགས་ནས་གཡོ་མེད་མ་ནུས་པར། །གཞན་ལྟའི་ཟོལ་གྱིས་ཡང་ཡང་དེ་ཉིད་བཙོས། །ཐུབ་པ་དེ་ཡང་གཏམ་གྱི་གསེང་བཙལ་ནས། །དགའ་མའི་བཞིན་རས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པའི་མཐར། །ལས་ཀྱི་སྐུད་པས་ཕན་ཚུན་འཚེམ་པ་བསྒྲུབས། །དེ་གཉིས་སེམས་པའི་ངུར་པ་ཤུག །སྐྱེ་བར་འགྲོགས་པའི་སྲེད་པ་ནི། །ཡིད་གཅུགས་ཆུ་ཀླུང་དུ་ཞུགས་ཀྱང་། །མཛའ་བའི་ཀུ་ཅོ་འབྱིན་མ་ནུས། །དེ་ཚེ་ཉིན་བཞིན་ཟུར་མིག་གི །རྒྱ་ལ་ཕན་ཚུན་འཐུམས་མཐོང་ནས། ། 1-219 འགྲོལ་འདོད་གཏམ་གྱི་ཆུ་སྐྱར་གྱིས། །དེ་དག་བར་དུ་འགྲོ་འོང་བྱས། །འགྲོགས་པའི་སྐབས་འཕོངས་དེ་དག་ལ། །སྐད་ཅིག་རེ་རེའང་འདི་མཚུངས་ཞེས། །བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་གོ་ལ་ཡིས། །ཤིན་ཏུ་རིང་བའི་ཉིན་མོ་སྤྲུལ། །དེ་ཚེ་འཁྲི་ཤིང་ན་ཆུང་གི །ཁ་ལ་ཆུ་སྐྱེས་གཞོན་ནུས་སོ། །བྱས་འདི་ཡིད་སྲུབས་བསླབ་པ་དེར། །སློབ་མའི་ཕོ་ཉ་དང་པོར་འོངས། །ན་ཆུང་གཟུགས་གསར་འདི་རྣམས་ལ། །འདོད་པའི་གདུང་བ་འདི་འདྲ་ཞེས། །དཔྱིད་ཀྱི་སྤྲིན་བྲལ་ཉིན་མོའི་གནམ། །མཛའ་བོར་སྦྲོན་པའི་ཆོ་ག་བྱེད། །གནམ་ཀའི་མདངས་འཛིན་མཚོ་སྡོན་མ། །གསེར་གྱི་ངུར་པས་རོལ་བའི་ཤིང་། །མཛའ་ཅན་མ་རྣམས་དྲན་སློང་པའི། །དེ་ལ་བྱེད་པོས་བཀོད་པ་བཞིན། །དེ་ཚེ་གྲོང་གི་གཞོན་ནུ་རྣམས། །ཕན་ཚུན་རྩེད་འཇོ་ཉམས་དགའི་ཚོགས། །ཆར་སྤྲིན་འབྲུག་སྒྲ་ཅན་མཐོང་བའི། །རྨ་བྱའི་གར་གྱི་སྙེམས་འཕྲོག་ཟློས། །དེ་ནས་སྐབས་ཞིག་དཀའ་ཐུབ་པས། །རྨོངས་བྱེད་སྔགས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །མུན་པའི་ནང་དུ་བསྙལ་བའི་མཐར། །དགུག་པའི་རིག་པ་དེ་ལ་སྦྱར། །བར་བཅད་མེད་པའི་ཁང་བུ་དེར། །འགྲོགས་པ་ཐོབ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས། །བསམ་གཏན་པ་ཡི་དགའ་བ་ཀུན། །ཡུད་ཀྱིས་སོར་མོའི་རྩེ་ལ་བླངས། །ཀྭ་ཡི་སྙིང་གྲོགས་བུང་བ་འདིའི། །ཁ་ཡི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་ཇི་བཞིན།
Chinese
ས་རྒྱས་གླང་པོའི་སྣ། (Sāgyé Langpoi Na，大地增长之象鼻) 两人努力互相支撑，美丽女子迎来日出，心神迷离，彩虹般绚丽的伪装，拥抱时脸颊上红白相间的色彩，以微笑的光芒作为献给客人的礼物。松岑园林的茉莉花，花朵堆积，微风吹拂，送来阵阵甜美香气，与她的呼吸相媲美。她的颈项间仿佛有妙音天女( सरस्वती ，Sarasvatī， 辩才天女)依偎，心中似乎怀有 सर्वज्ञ (藏文：ཐམས་ཅད་མཁྱེན།，梵文天城体：सर्वज्ञ，梵文罗马拟音：sarvajña，汉语字面意思：一切智者)，因此在智者面前，说话也毫不逊色。 国王的朝堂上，人们抬头仰望，手持清晰的吠陀树皮，手指忙碌，心中吟唱着唵(藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵)字之歌，聪慧的束发之人到来了。为了侍奉他，国王、王后以及大臣军队一同前来，王后的目光，落在了那位威严的苦行者身上。人们因敬畏而不敢动弹，假装看向别处，却又一次次地偷看他。就连国王也寻找着说话的间隙，在冥想爱人容颜的尽头，用命运的丝线将彼此缝合。 两人心中的爱意萌生，渴望相伴而生，即使投入欲望的河流，也无法发出爱的呼喊。那时，每天都能看到他们互相传递的眼神，渴望倾诉，便借助话语的信使，在彼此之间穿梭往来。相伴的时光里，每一刻都觉得漫长，仿佛北行的星球，幻化出无比漫长的白昼。此时，年轻的藤蔓，以莲花的嫩芽为口，这般诱惑，成为了学徒最初的信使。对于这些青春焕发的年轻人来说，爱欲的煎熬莫过于此，春日晴空万里，仿佛在为爱人举办盛大的宴会。 天空的色彩，海洋女神，以金色的蜂鸟嬉戏的树木，唤起对爱人的思念，这一切都如同造物主的安排。此时，城里的年轻人们，互相嬉戏玩耍，尽情欢乐，模仿着孔雀在看到雷雨云时的舞姿。之后，有一段时间，苦行者用迷惑人心的咒语，将人们沉睡在黑暗之中，然后将勾魂之术用在她身上。 在那间封闭的房间里，彼此相伴的两人，将冥想者的所有喜悦，瞬间掌握在指尖。就像蜜蜂亲吻莲花一样，
English
Sāgyé Langpoi Na (The Elephant's Trunk of Increased Earth) The two support each other with effort, and the beautiful woman welcomes the sunrise. Her mind is lost, and her disguise is as colorful as a rainbow. When embraced, the red and white colors on her cheeks offer the light of a smile as a gift to the guest. The jasmine flowers in the Sumtsen Garden, piled high, are stirred by the breeze, sending sweet fragrances that rival her breath. It seems that the goddess Sarasvatī (妙音天女) is nestled on her neck, and सर्वज्ञ (藏文：ཐམས་ཅད་མཁྱེན།，梵文天城体：सर्वज्ञ，梵文罗马拟音：sarvajña，汉语字面意思：all-knowing) is in her heart, so she is not inferior in her ability to speak before the wise. In the king's court, people look up, holding clear Veda bark, their fingers busy, their minds singing the song of Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Om). The wise one with a topknot arrives. To serve him, the king, queen, and ministers come with the army. The queen's eyes fall on that majestic ascetic. People are afraid to move, pretending to look elsewhere, but repeatedly stealing glances at him. Even the king seeks gaps in the conversation, and at the end of contemplating his lover's face, he sews each other together with the threads of fate. The love in their hearts sprouts, longing to be together, but even if they enter the river of desire, they cannot utter a cry of love. At that time, they see each other's glances every day, and wanting to confide, they use the messenger of words to travel back and forth between them. In the time they spend together, every moment feels long, as if the northward-bound planet transforms into an incredibly long day. At this time, the young vine uses the tender sprouts of the lotus as its mouth. This temptation becomes the first messenger of the apprentice. For these young people with fresh appearances, the torment of desire is like this: the clear sky of a spring day seems to be holding a grand banquet for lovers. The colors of the sky, the ocean goddess, the trees where golden hummingbirds play, evoke memories of lovers, all of which are like the arrangements of the creator. At this time, the young people in the city play and frolic with each other, enjoying themselves to the fullest, imitating the peacock's dance when it sees thunderclouds. Later, for a time, the ascetic used bewitching mantras to lull people to sleep in the darkness, and then used the art of soul-snatching on her. In that closed room, the two who accompanied each other grasped all the joy of the meditators in an instant. Just like a bee kissing a lotus, --------------------------------------------------------------------------------