Tibetan
ར་སྐྱོན་ཡོན་གྱི་མཚན་མ་དང་། བདག་དང་གཞན་གྱི་འདུ་ཤེས་རང་མཚན་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུ་ནམ་ཡང་མི་འབྱུང་ཞིང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མཚན་མར་ཞེན་པའི་རྨོངས་པས་མ་བསླད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་ཕྱིར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཐབས་མཁས་ཚད་མེད་པ་སྙེད་ཀྱི་ནང་ན་གཙོ་བོ་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི། སྦྱིན་སོགས་ལམ་གྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་བསྒྲུབ་པ་དེའི་ཐབས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡང་དག་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ན། སྒོ་གསུམ་ནས་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་གང་དང་གང་བྱས་པ་ ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ཚད་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་དེའི་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བོ། །སྦྱིན་སོགས་ཚད་མེད་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་དེས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཐོབ་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་པ་ལྟ་ཅི་ཉན་རང་ལའང་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དོ། །ཐབས་ལྡན་གྱི་ལེའུའི་དོན་མན་ངག་གིས་བསྡུས་ནས། རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པས། དགེབའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་འདིར་འདུ་སྟེ། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དམ་པ། དངོས་གཞི་དམིགས་མེད་དམ་པ། རྗེས་བསྔོ་བ་དམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དང་ལྡན་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་མི་སྐྱོ་བ་དང་། དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་སྤངས་པ་དང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་གསུམ་གའི་དོན་འདུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་གནད་འདིས་ཟིན་པར་བྱས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། བཅུ་དྲུག་པ་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་ལེའུ།
Chinese
对于过失功德的相状，以及我和他人的自性之认识，在世间众生的相续中永远不会出现。由于善根没有被执着相状的愚痴所染污，为了获得完全的清净，这无分别的智慧是，大乘道中无数善巧方便里最主要和殊胜的。因此，菩提心是，因为以无分别智慧如实地摄持了布施等所有道之法，所以，从身语意三门所作的任何布施等善业，都将变成完全的清净，并能超越无量无边的功德，从而证得佛果。使布施等无量法变得广大、深邃和清净的，是无分别智慧，即般若波罗蜜多，因此，被它所摄持的布施等才能获得超世间的波罗蜜多的名称。更何况是世间法，即使是声闻缘觉也没有这样的功德。将具有方便的品之意义以窍诀的方式归纳后，嘉瓦（胜利者）龙钦巴说，如果一切善根都被三殊胜所摄持，就能转变成大乘道。这里所说的就是，前行发心殊胜，正行无缘殊胜，后行回向殊胜，如果具备这三者，就不会对大乘道感到厌倦，并且舍弃了对小乘道的执着，以及包含了被无分别智慧所摄持的三种意义，因此，如果菩萨的身语意三门所作的布施等一切善道都被这个要点所摄持，就能转变成大乘道。大乘经庄严论中，具有方便的事业品第十六的解释完毕。 第十六品 具有方便的事业品。
English
Regarding the characteristics of faults and merits, and the self-nature recognition of self and others, such things never occur in the continuum of worldly beings. Because the roots of virtue are not defiled by the ignorance of clinging to characteristics, in order to attain complete purity, this non-conceptual wisdom is the most important and supreme among the countless skillful means of the Great Vehicle path. Therefore, this Bodhicitta is, because it truly grasps all the Dharma of the path, such as generosity, with non-conceptual wisdom, therefore, whatever virtuous deeds such as generosity are done from the three doors of body, speech, and mind, all will become completely pure, and will transcend the immeasurable and boundless merits, thereby attaining Buddhahood. What makes generosity and other immeasurable dharmas vast, profound, and pure is non-conceptual wisdom, that is, the Prajnaparamita. Therefore, only generosity and other practices that are grasped by it can obtain the name of transcendent Paramita. Let alone worldly dharmas, even Shravakas and Pratyekabuddhas do not have such merits. After summarizing the meaning of the chapter on having skillful means with pith instructions, Gyalwa (Victorious One) Longchenpa said, if all the roots of virtue are grasped by the three supremes, they can be transformed into the Mahayana path. What is said here is that, the preliminary practice of supreme Bodhicitta, the main practice of supreme non-objectification, and the subsequent practice of supreme dedication, if one possesses these three, one will not be weary of the Mahayana path, and will abandon clinging to the Hinayana path, and it includes the three meanings of being grasped by non-conceptual wisdom. Therefore, if all the virtuous paths such as generosity made by the three doors of body, speech, and mind of a Bodhisattva are grasped by this key point, they can be transformed into the Mahayana path. The explanation of the sixteenth chapter, the chapter on actions with skillful means, from the Ornament of the Mahayana Sutras is completed. Chapter Sixteen: The Chapter on Actions with Skillful Means.