Tibetan
དགེ་བསྙེནབཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། དགེ་བསྙེནབཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། ༈ དགེ་བསྙེནབཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་རིགས་སད་ཅིང་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཞལ་གཟིགས། མདོ་སྡེ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་ཐུགས་ནས་འདོན་པ། འཁོར་དགེ་བསྙེན་སྟོང་ཕྲག་དང་བཅས་པ། འཁོར་རྣམས་ལ་དུག་སྦྲུལ་གྱི་གནོད་པ་བྱུང་བ་སྒྲོལ་མའི་རིག་སྔགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གཏོར་བས་ཁོང་དུ་མིད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱིར་ཕྱུང་སྟེ་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གྲོལ་ལོ། །དུས་སྐབས་འདི་ཙམ་ན་དུས་དབང་གིས་མཁས་པ་ཉུང་བ་དང་། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ལྷག་པར་མང་བས། ནང་པའི་རྒོལ་བ་རྣམས་སེམས་འཚབ་འཚབ་མོར་གནས་པ་གཅིག་ཡོད་པ་ན། པཎྜི་ཏ་བི་ཧ་ར་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས། ནངས་པར་རྒོལ་བའི་མུ་སྟེགས་མང་པོ་དང་རྩོད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་། ཐུབ་བམ་མི་ཐུབ་བམ་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་མེ་ཡོད་པ་ལས། བུད་མེད་རྒན་མོ་ཞིག་བྱུང་ནས། ཚེར་མ་ལྟ་བུའི་ཅོད་པན་མགོ་བོར་གྱོན་ཏེ་རྩོད་ཅིག་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ་ཟེར་དེ་བཞིན་བྱས་པས། དེར་རྒྱལ་ཞིང་། གཞན་དུ་ཡང་རྒྱལ་བ་བྱུང་ནས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཞྭ་རྩེ་རིང་གྱོན་པ་རིམ་གྱིས་དར་རོ། །དེ་ནས་ལི་ཁ་ར་ཤིང་འཕེལ་གྱི་ནགས་ཚལ་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ན། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གཟུགས་བྱད་ལེགས་པ་ཞིག་ཤིང་གི་ལྷ་དང་འདུས་པ་ལས། ནམ་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས། ཆེར་གྱུར་ནས་ལྷ་མོ་ཙནྡྲ་ལིའི་སྒོམ་ལུགས་ཞུས་ཏེ་སྒྲུབ་པས་རྨི་ལམ་དུ་ཞལ་བསྟན་ཏེ། རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཁྱོད་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ཞིག་དང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཚེ་བྷངྒ་ལའི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་མེད་པར་མང་ཞིག་སོང་། ཡུལ་མི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་བས། གཙོ་བོ་རྣམས་འདུས། གྲོས་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཞིག་བསྐོས་པ་ལས། དེ་ན་ཀླུ་མོ་མཐུ་ཆེ་བ་གདུག་རྩུབ་ཅན་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་བསྐོས་པའི་ནུབ་མོ་ཟོས་སོ། །དེར་རེས་ཀྱིས་བསྐོས་ཀྱིན་སྔ་དྲོ་བསྐོས་པ་དེ་ནུབ་ཟོས་པས་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་ཙམ་ན་ཕུང་པོ་འདོན་ནོ། །ལྷ་མོ་ཙནྡྲ་གྲུབ་པ་དེ་ཁྱིམ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནོན་པ་ལ། རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པས། ནངས་པར་དེའི་བུ་ལ་རྒྱལ་པོ་རེས་བབས་ཟེར། གླ་བྱིན་ན་ངས་ཚབ་བྱའོ་བྱས་པས་ཤིན་ཏུ་དགའ་སྟེ། གླ་ཡང་བླངས། ནངས་པར་རྒྱལ་སར་བསྐོས། དེའི་ནམ་ཕྱེད་ན་ཀླུ་མོ་དེ་སྲིན་མོའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་སྔར་བཞིན་ཟ་བར་འོངས་པ་ལ། ཡི་དམ་གྱི་ཕྱག་མཚན་བསྣུན་པས་ཀླུ་མོ་རང་ཤིའོ། །ཐོ་ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "དགེ་བསྙེནབཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ།", "chinese_translation": "居士尊者无自性。", "english_translation": "Layman Venerable No Self-Nature." }, { "original_tibetan": "དགེ་བསྙེནབཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ།", "chinese_translation": "居士尊者无自性。", "english_translation": "Layman Venerable No Self-Nature." }, { "original_tibetan": "༈ དགེ་བསྙེནབཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་རིགས་སད་ཅིང་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཞལ་གཟིགས། མདོ་སྡེ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་ཐུགས་ནས་འདོན་པ། འཁོར་དགེ་བསྙེན་སྟོང་ཕྲག་དང་བཅས་པ། འཁོར་རྣམས་ལ་དུག་སྦྲུལ་གྱི་གནོད་པ་བྱུང་བ་སྒྲོལ་མའི་རིག་སྔགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གཏོར་བས་ཁོང་དུ་མིད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱིར་ཕྱུང་སྟེ་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གྲོལ་ལོ། །དུས་སྐབས་འདི་ཙམ་ན་དུས་དབང་གིས་མཁས་པ་ཉུང་བ་དང་། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ལྷག་པར་མང་བས། ནང་པའི་རྒོལ་བ་རྣམས་སེམས་འཚབ་འཚབ་མོར་གནས་པ་གཅིག་ཡོད་པ་ན། པཎྜི་ཏ་བི་ཧ་ར་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས། ནངས་པར་རྒོལ་བའི་མུ་སྟེགས་མང་པོ་དང་རྩོད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་། ཐུབ་བམ་མི་ཐུབ་བམ་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་མེ་ཡོད་པ་ལས། བུད་མེད་རྒན་མོ་ཞིག་བྱུང་ནས། ཚེར་མ་ལྟ་བུའི་ཅོད་པན་མགོ་བོར་གྱོན་ཏེ་རྩོད་ཅིག་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ་ཟེར་དེ་བཞིན་བྱས་པས། དེར་རྒྱལ་ཞིང་། གཞན་དུ་ཡང་རྒྱལ་བ་བྱུང་ནས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཞྭ་རྩེ་རིང་གྱོན་པ་རིམ་གྱིས་དར་རོ། །དེ་ནས་ལི་ཁ་ར་ཤིང་འཕེལ་གྱི་ནགས་ཚལ་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ན། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གཟུགས་བྱད་ལེགས་པ་ཞིག་ཤིང་གི་ལྷ་དང་འདུས་པ་ལས། ནམ་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས། ཆེར་གྱུར་ནས་ལྷ་མོ་ཙནྡྲ་ལིའི་སྒོམ་ལུགས་ཞུས་ཏེ་སྒྲུབ་པས་རྨི་ལམ་དུ་ཞལ་བསྟན་ཏེ། རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཁྱོད་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ཞིག་དང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཚེ་བྷངྒ་ལའི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་མེད་པར་མང་ཞིག་སོང་། ཡུལ་མི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་བས། གཙོ་བོ་རྣམས་འདུས། གྲོས་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཞིག་བསྐོས་པ་ལས། དེ་ན་ཀླུ་མོ་མཐུ་ཆེ་བ་གདུག་རྩུབ་ཅན་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་བསྐོས་པའི་ནུབ་མོ་ཟོས་སོ། །དེར་རེས་ཀྱིས་བསྐོས་ཀྱིན་སྔ་དྲོ་བསྐོས་པ་དེ་ནུབ་ཟོས་པས་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་ཙམ་ན་ཕུང་པོ་འདོན་ནོ། །ལྷ་མོ་ཙནྡྲ་གྲུབ་པ་དེ་ཁྱིམ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནོན་པ་ལ། རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པས། ནངས་པར་དེའི་བུ་ལ་རྒྱལ་པོ་རེས་བབས་ཟེར། གླ་བྱིན་ན་ངས་ཚབ་བྱའོ་བྱས་པས་ཤིན་ཏུ་དགའ་སྟེ། གླ་ཡང་བླངས། ནངས་པར་རྒྱལ་སར་བསྐོས། དེའི་ནམ་ཕྱེད་ན་ཀླུ་མོ་དེ་སྲིན་མོའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་སྔར་བཞིན་ཟ་བར་འོངས་པ་ལ། ཡི་དམ་གྱི་ཕྱག་མཚན་བསྣུན་པས་ཀླུ་མོ་རང་ཤིའོ། །ཐོ་", "chinese_translation": "居士尊者无自性，于大乘种姓觉醒，并亲见文殊菩萨。能背诵约五十部经。拥有包括数千居士的眷属。眷属们遭受毒蛇的侵害，以度母的明咒抛洒鲜花，将吞入腹中的毒蛇也吐了出来，全部都获得了安乐的解脱。在这个时期，由于时势所迫，学者稀少，外道的攻击尤其猖獗。佛教的辩论者们都处在一种忧心忡忡的状态。有一位名叫班智达比哈拉的人，答应第二天与众多外道辩论，但心中不免有些犹豫，不知能否获胜。这时，一位老妇人出现，头戴荆棘般的头饰，说：“去辩论吧，你会获胜的。”他照做了，结果获胜了。在其他地方也获得了胜利。从此以后，班智达们戴高帽的习俗逐渐流行起来。之后，在靠近利卡拉树木繁茂的森林附近，一位容貌美丽的王族女子与树神结合，生下了一个具有吉祥之兆的男孩。长大后，他向旃陀罗女神请教禅修之法，通过修行，女神在梦中显现，他祈求获得王位。女神预言说：“你向东方去，就能获得。”当时，在孟加拉国，很长一段时间没有国王，百姓们生活困苦。首领们聚集在一起商议，决定推选一位国王。那里有一个强大的恶毒龙女，她把被推选出来的国王在当晚就吃掉了。于是，他们轮流推选，早上推选出来的国王，晚上就被吃掉，天刚亮就抬出尸体。成就了旃陀罗女神的那个人来到了一户人家，看到他们愁眉苦脸，询问原因。他们说：“明天轮到他的儿子当国王了。”他说：“如果付我工钱，我来代替。”他们非常高兴，付了工钱。第二天，他被推选为国王。半夜时分，龙女变成罗刹女的模样，像往常一样来吃人。他用本尊的法器击打，龙女当场毙命。黎明", "english_translation": "Layman Venerable No Self-Nature, awakened to the Mahayana lineage and beheld the face of Manjushri. He could recite about fifty sutras from memory. He had a retinue of thousands of laymen. When the retinue suffered from the harm of poisonous snakes, he scattered flowers with the mantra of Tara, causing even those who had swallowed the snakes to expel them, and all were liberated into happiness. At this time, due to the influence of the times, scholars were few, and the attacks of heretics were particularly rampant. The Buddhist debaters were in a state of anxiety. There was a pandita named Bihāra who promised to debate with many heretics the next day, but he was hesitant, wondering if he could win. Then, an old woman appeared, wearing a crown of thorns on her head, and said, \"Go and debate, you will be victorious.\" He did so, and he was victorious. He was also victorious elsewhere. From then on, the custom of panditas wearing tall hats gradually became popular. After that, near a forest of flourishing Likara trees, a beautiful royal woman united with a tree god, and in time, she gave birth to a boy with auspicious signs. When he grew up, he asked the goddess Chandali for the method of meditation, and through practice, the goddess appeared to him in a dream. He prayed to obtain the kingdom. The goddess prophesied, \"Go to the east, and you will obtain it.\" At that time, there was no king in the land of Bengal for a long time, and the people were suffering. The leaders gathered and decided to appoint a king. There was a powerful and cruel dragon woman who ate the appointed king that night. So, they appointed kings in turn, and the king appointed in the morning was eaten at night, and the corpse was carried out at dawn. The one who had accomplished the goddess Chandra went to a house where he saw them burdened with suffering. When he asked the reason, they said, \"Tomorrow it is his son's turn to be king.\" He said, \"If you pay me, I will take his place.\" They were very happy and paid him. The next day, he was appointed king. At midnight, the dragon woman transformed into the form of a rakshasi and came to eat him as before. He struck her with the weapon of his yidam, and the dragon woman died on the spot. Dawn" } ] ============================================================
Tibetan
རངས་ཕུང་པོ་འབྱིན་མཁན་རྣམས་བྱུང་བ་ལ། མ་ཤི་བར་མཐོང་ནས་ཐམས་ཅད་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོས་ཏེ། སྐུ་ཚེའི་སྟོད་ལ་བྷངྒ་ལར་དབང་བསྒྱུར། སྨད་ལ་བྷངྒ་པ་དབང་དུ་བསྡུས་ཏེ། ཨོ་ཏནྟ་པུ་རི་དང་ཉེ་བར་ནཱ་ལེན་དྲ་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཀྱང་བཞེངས། ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་མང་དུ་བཙུགས་ནས་བསྟན་པ་མཆོད་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་སྲིད་ལོ་ཞེ་ལྔ་བྱས། རྒྱལ་པོ་འདིའི་རིང་ལ་ཞི་བ་འོད་དང་། བསོད་ནམས་གྲགས་ཀྱི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱི་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་དོན་མཛད། དེའི་ཡུལ་དུ་དྷ་ན་ཤི་ལ་ཆེན་པོ་དང་། ཁྱད་པར་བཤེས་གཉེན་དང་། ཤེས་རབ་གོ་ཆ་དང་། འདུལ་འཛིན་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་རྣམས་བྱུང་། ཤར་ཕྱོགས་སུ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཐོགསངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ། ཞི་བ་འཚོ་རྣམས་ཀྱིས་དབུ་མའི་ལུགས་སྲོལ་འཛིན། དེ་རྗེས་ནུབ་ཕྱོགས་གཙྪའི་ཡུལ་དུ་བི་བྷ་རཊྚ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་བྱུང་། དེའི་དུས་སུ་བི་རུ་པ་ཆུང་བ་བྱུང་། རྒྱལ་པོ་དེ་ནང་པ་ལ་མོས་ཀྱང་བློན་པོ་རྣམས་ཕྱི་པ་ལ་མོས་པས། དེར་ལྷ་ཁང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ལྷའི་རྡོ་སྐུ་མི་ཚད་ཙམ་མང་པོ་བཞེངས། ཕྱི་ནང་གི་ལྷ་ཁང་ཐ་དད་བྱེད་བྱས་པས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་བཀོད་དེ། དེར་རབ་གནས་ལ་མཁས་པ་གཅིག་དགོས་པར་གཞན་མེད། ནང་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞིག་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་འདུག་པ་མཐོང་སྟེ། དེས་གྱིས་བྱས་པ། མུ་སྟེགས་པའི་སྒྲུབ་གཡོག་མི་བྱེད་ཟེར། དེ་ན་རེ། ཁྱོད་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ནི་མི་དགོས་ལོངས་སྤྱོད་མི་ཟད་པ་འབྱུང་བས་ཆོས་དར་བ་བྱས་ཆོག་མོད་ཟེར། འོ་ན་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་ནས་འོང་གི་བྱས་ནས། ཞུས་པས་གནང་སྟེ་དེའི་སྒྲུབ་གཡོག་བྱས། རོ་ལངས་ལྕེ་ཕྱིར་གཡུག་པ་ལན་གསུམ་བྱེད། དང་པོ་ཟིན་ན་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ། གཉིས་པ་འབྲིང་། གསུམ་པ་ལ་ཆུང་ངུ་འགྲུབ། ལན་གསུམ་པ་ལ་མ་ཟིན་ན། དང་པོར་འོ་སྐོལ་གཉིས་ཟ། དེ་ནས་ཡུལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་སྟོངས་པ་ཙམ་དུ་འགྲོ་ཟེར། དགེ་བསྙེན་དེས་དང་པོ་གཉིས་ལ་མ་ཟིན། དེ་ནས་རོ་ལངས་དང་ཁ་སྤྲད་དེ་བསྡད་པས། གསུམ་པ་ལ་སོ་བཏབ་པས་ཟིན། དེ་ནས་ལྕེ་རལ་གྲིར་གྱུར། ལུས་གསེར་དུ་སོང་ངོ་། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་རལ་གྲི་ཐོགས་ཏེ་བསྐོར་བས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པ་ན། མུ་སྟེགས་པ་ན་རེ། ངས་རལ་གྲིའི་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་རལ་གྲི་ང་ལ་གཏོད་ཟེར། ངས་ལྟད་མོ་ཞིག་བལྟས་ལ་འོང་གི་བྱས་ནས་རི་རབ་གྱི་རྩེ་མོར་ཕྱིན། གླིང་བ
Chinese
出现能使沙土变成黄金的人，看到他们没有死去，所有人都感到惊奇，于是被任命为国王。他一生中的早期统治了邦嘎拉（Bānggāla），晚期征服了邦嘎巴（Bānggāpa）。还在奥丹塔普里（Otantapurī）附近建造了一座名为那烂陀（Nālandā）的寺庙。在那个地方建立了许多僧团，以此来供养佛法。他统治了四十五年。在这位国王在位期间，寂光（Śānti-prabha）和善名称（Puṇyakīrti）的弟子释迦光（Śākya-prabha）在喀什米尔地区开展事业。在那个地方出现了伟大的达那希拉（Dhanaśīla），特别是善知识（Kalyāṇamitra）、智慧铠甲（Prajñāvarman）和持律学师勇士（Vinayadhara-ācārya-vīra）。在东方，有学师智藏（Ye-shes-snying-po），还有佛智足（Saṃbuddha-yeśapāda）、智藏（Ye-shes-snying-po）、寂护（Śāntarakṣita）等人秉持中观宗的传统。此后，在西方格恰（Gaccha）地区出现了一位名叫毗婆罗吒（Vibharaṭṭa）的国王。在他统治时期，出现了小毗卢巴（Virūpa）。那位国王信仰佛教，但大臣们信仰外道，因此在那里建造了许多内外两派神殿的真人大小的石像。由于内外神殿被区分对待，大臣们便将它们合二为一，因此需要一位精通开光的人，但没有其他人选。他们看到一位佛教居士具备这种才能，便让他来做这件事。他说：“我不做外道的供奉。”他们说：“你不需要皈依外道，只要能带来无尽的财富，就可以弘扬佛法。”他说：“那么我去请示上师后再来。”请示后，上师允许了，他就做了供奉。僵尸会三次吐出舌头。第一次成功，就能获得巨大的成就；第二次是中等；第三次是小成就。如果三次都不成功，那么首先我们两个会被吃掉，然后整个国家都会毁灭。”那位居士前两次都没有成功。然后，他和僵尸面对面地坐着。第三次，他咬住了僵尸的舌头，成功了。然后，舌头变成了剑，身体变成了黄金。居士拿着剑挥舞，升到空中时，外道徒说：“我为了剑而修行，把剑给我。”他说：“我去看一场表演就来。”然后他去了须弥山顶，
English
There appeared those who could turn sand into gold. Seeing that they did not die, everyone was amazed and they were appointed as kings. In the early part of his life, he ruled over Banggala, and in the later part, he conquered Banggapa. He also built a monastery called Nālandā near Otantapurī. In that place, he established many sanghas and made offerings to the Dharma. He reigned for forty-five years. During the reign of this king, Śākya-prabha, a disciple of Śānti-prabha and Puṇyakīrti, carried out activities in the land of Kashmir. In that land appeared the great Dhanaśīla, and especially Kalyāṇamitra, Prajñāvarman, and Vinayadhara-ācārya-vīra. In the east, there was Acarya Ye-shes-snying-po, as well as Saṃbuddha-yeśapāda, Ye-shes-snying-po, and Śāntarakṣita, who upheld the tradition of the Madhyamaka school. After that, in the western region of Gaccha, there appeared a king named Vibharaṭṭa. During his time, the younger Virūpa appeared. Although that king was devoted to Buddhism, the ministers were devoted to outsiders, so they built many stone statues of deities of both inner and outer schools, about the size of a human. Because the inner and outer temples were treated differently, the ministers combined them into one, so there was a need for someone skilled in consecration, but there was no one else. They saw that a Buddhist layman possessed this quality, so they had him do it. He said, "I will not do the service of the outsiders." They said, "You do not need to take refuge in the outsiders; if you can bring inexhaustible wealth, you can make the Dharma flourish." He said, "Then I will ask my teacher and come back." After asking, the teacher allowed it, and he performed the service. The zombie would stick out its tongue three times. If the first time is successful, great accomplishment will be achieved; the second time is medium; the third time is small accomplishment. If it is not successful after three times, then first we two will be eaten, and then the entire country will be destroyed." That layman did not succeed in the first two times. Then, he sat face to face with the zombie. The third time, he bit the zombie's tongue and succeeded. Then, the tongue turned into a sword, and the body turned into gold. The layman took the sword and circled around, and when he ascended into the sky, the outsiders said, "I practiced for the sake of the sword, so give the sword to me." He said, "I will watch a show and come back." Then he went to the top of Mount Meru.