Tibetan
马尔巴大师教言集MARPA22ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་སློང་བའི་གཟེར། 2-1-66b ༄༅། །ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་སློང་བའི་གཟེར། ༄༅། །བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་སློང་བའི་གཟེར་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་མང་ཡང་འདིར་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཁོ་ན་ལ་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་གསུམ་ལས་ཕོ་བདེ་སྐྱེ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་རང་ཀ་མར་སོང་ནས་དགེ་སྦྱོར་བྱར་མ་བཏུབ་ན། སྐྱེས་བུ་འདོད་ཆགས་ཅན་དོན་དུ། །དེའི་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས། ། 2-1-67a ཞེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ། །མེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གདུང་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་གདུངས་པ། །ཉོན་མོངས་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པས། དེ་ཉིད་ལམ་དུ་སློང་བ་ལ། བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་བསྙེན་པ་ནི་གནད་བཞི་ལ་རྟེན་(བརྟེན་)པ་ལས། དུས་གནད་བདེ་བ་ནམ་སྐྱེས་ཀྱིས་ལུས་གནད་གཏུམ་མོ་དང་མཐུན། ངག་གནད་ཧཱུྃ་ཐུང་ཧཱུྃ་རིངས་ཧིག་ཅེས་བརྗོད། ཤེས་པའི་གནད་སྤྱི་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཧཾ་ལ་གསང་གནས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐར་མདའ་ལྟ་བུ་ཀར་རྒྱངས་རྒྱངས་བྱུང་བར་བསམ་མོ། །གཉིས་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་གཉིས་ལས། རྟོག་བཅས་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་ནང་ཆེ་བར་བསམ་ལ། ཡུམ་ལྟེ་བར་བསམ་ལ་སྔར་བཞིན་དྲངས་ལ་སྤྱད། དེ་ནས་སྙིང་ཁ་ལ་སོགས་པར་དྲངས་ལ་སྤྱད། རྟོག་མེད་ཀྱིས་རིག་མ་མཚན་ལྡན་ཡུལ་གྱི་གནད་ཅེས་གསུངས་པས། ཐིག་ལེ་མི་འཆོར་ན་གཞན་ལུས་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ལྟར་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གཉིས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལ་བདེ་བ་ཆེར་སྐྱེས་པས། བདེ་བ་དེས་བརྒྱལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་འགགས་ནས། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རང་ཀ་མ་ཞིའོ། །དེར་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་འགགས་ནས་ཟག་ 2-1-67b མེད་ཀྱི་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྩ་མིག་ཏུ་གདབ་པ་ནི། ལག་པ་གཡོན་པའི་སྲིན་ལག་ལ་ལུས་ཀྱི་ལྗིད་ཕབ་ལ །རླུང་རྩོལ་བྱས་པས་ཐེབས་པར་འགྱུར་རོ། །རླུང་དང་བསྲེ་བ་ནི། རླུང་བུམ་པ་ཅན་དུ་བཅུག་པའི་སྦྱོར་བ་བྱ། དེ་ནས་རྩོལ་མེད་དུ་བྱ། དེས་མི་རྟོག་པར་གྱུར་ནས་ལམ་དུ་སློང་བའོ། །ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་སློངས་པའི་གཟེར་ཨྠྀི།། །།བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྣམ་རྟོག་རང་སར་གྲོལ་བའི་གཟེར་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ནང་སེམས་ལ་རྟོག་པའི་ཀུན་རྟོག་གོ །དང་པོ་ལ་གནད་བཞི་ལས། དུས་གནད་ནི་ཕྱིའི་སྣང་བ་དཀར་དམར་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་སུ་མ་བཏུབ་པའི་དུས་སུ། ལུས་གནད་གཞན་དང་མཐུན། ཡུལ་གྱི་གནད་ཕྱིའི་སྣང་བ་དཀར་དམར་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་དཀར་དམར་ཡུལ་གྱི་གནད་ཞེས་(ཅེས་)སོ། །ཤེས་པའི་གནད་ནི་སྣང་བ་དཀར་དམར་གང་ལ་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་དེ་རང་ལ་ཤེས་པ་ཧུར་ཕྱུང་ནས་
Chinese
马尔巴大师教言集MARPA22将烦恼转化为道之钉 2-1-66b 顶礼至尊上师！关于将烦恼转化为道之钉，烦恼虽多，此处仅指淫欲之贪。若从三种乐中生起男乐，烦恼自行增长，无法进行善行，则对于贪欲之人：‘其行为是金刚萨埵。’ 2-1-67a 如火焚烧，亦以火熄灭；如是为烦恼所困，亦以烦恼得解脱。’因此，将此转化为道，有亲近和修持两种。亲近依赖于四个要点：时间要点是当快乐生起时，身体要点与拙火相应。语言要点是念诵短促的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字），长音的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字），以及嘿（藏文：ཧིག，梵文天城体：हिक्，梵文罗马拟音：hik，汉语字面意思：声音）。意识要点是观想顶轮大乐之哈（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：种子字），从密处菩提心如流星般向上升起。第二是修持，分为有分别和无分别两种。有分别者，观想身体内部广大，观想明妃在脐轮，如前引导并享用。然后引导至心间等处享用。无分别者，‘明妃是具相之境的要点’。若不泄精，则如依赖其他身体的明妃手印。如此，无论哪种道，若生起大乐，则此乐使人昏厥，执着的分别念止息，转为无分别之识，烦恼自然平息。此时，有漏之乐止息，转为 2-1-67b 无漏之乐。然后将脉插入脉眼：左手无名指承受身体的重量，用力调动风息，即可稳固。与风结合：进行风息宝瓶的修持，然后无为而修。由此转为无分别，从而转化为道。将烦恼转化为道之钉阿底（藏文：ཨྠྀི，梵文天城体：अथि，梵文罗马拟音：athi，汉语字面意思：无意义）。顶礼至尊上师！关于念头于自性中解脱之钉，有两种：外境之分别念和内心之妄念。第一种有四个要点：时间要点是在外境显现红白色时，心无法安住之时。身体要点与其他相同。境的要点是外境的红白色，‘显现的红白色是境的要点’。意识的要点是对于红白色显现所生起的分别念，将意识完全投入其中，
English
MARPA22 Instructions of Marpa: The Peg for Transforming Afflictions into the Path 2-1-66b Homage to the venerable Lamas! Regarding the peg for transforming afflictions into the path, although there are many afflictions, here it refers only to the desire of lust. If male pleasure arises from the three pleasures, and the affliction increases on its own, making it impossible to engage in virtuous practice, then for a person with desire: 'His action is Vajrasattva.' 2-1-67a As fire burns, and is extinguished by fire itself; likewise, one tormented by afflictions, will be liberated by afflictions themselves.' Therefore, to transform this into the path, there are two: approach and accomplishment. Approach relies on four key points: the time key point is when bliss arises, the body key point is in accordance with tummo. The speech key point is to utter short Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：seed syllable), long Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：seed syllable), and Hik (藏文：ཧིག，梵文天城体：हिक्，梵文罗马拟音：hik，汉语字面意思：sound). The knowledge key point is to visualize the bodhicitta like a shooting star arising from the secret place to the Haṃ (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：seed syllable) of great bliss at the crown of the head. Second, accomplishment has two aspects: with conceptualization and without conceptualization. With conceptualization, one contemplates the inside of the body as vast, and the consort at the navel, guiding and enjoying as before. Then guide and enjoy to the heart, and so on. Without conceptualization, 'The consort is the key point of a qualified object.' If the bindu is not lost, then rely on a mudra of another body as it arises. Thus, whichever of the two paths, when great bliss arises, that bliss causes a swoon, and the conceptualization of grasping ceases, transforming into non-conceptual awareness, and the affliction naturally subsides. There, the bliss with outflows ceases, and transforms into 2-1-67b bliss without outflows. Then, inserting into the root channel: place the weight of the body on the ring finger of the left hand, and by exerting the wind, it will become stable. Mixing with the wind: practice the vase breathing of wind. Then, act without effort. By this, one becomes non-conceptual, and thus transforms it into the path. The peg for transforming afflictions into the path, Athi (藏文：ཨྠྀི，梵文天城体：अथि，梵文罗马拟音：athi，汉语字面意思：meaningless). Homage to the venerable Lamas! Regarding the peg for the dissolution of thoughts in their own place, there are two: the conceptual thoughts towards external objects, and the mental fabrications within the mind. The first has four key points: the time key point is when the mind cannot be stabilized due to reliance on the white and red appearances of external objects. The body key point is the same as the others. The object key point is the white and red appearances of external objects, 'The appearing white and red is the key point of the object.' The knowledge key point is to fully exert awareness on whichever of the white and red appearances that conceptual thoughts arise from, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འབྲི་ཚུགས་སུ་བལྟའོ། །དེ་ལྟར་བལྟས་པས་དང་པོ་དངོས་པོ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ནས་དེ་ཉིད་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་ནས་རང་སར་གྲོལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་རྟོག་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཐབས་ནི། དུས་ཀྱི་གནད་ནི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་དམིགས་པ་མི་གནས་བར་པུར་ 2-1-68a པུར་བྱུང་བའི་དུས་སུ། ལུས་གནད་ནི་ཙནྡྲ་ལི་བཞིན་དུ། ཡུལ་གྱི་གནད་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ལ། ཤེས་པའི་གནད་ནི་མིག་ནང་དུ་བཟློག་ལ། ཕྱིའི་ཡུལ་མི་མཐོང་བར་བྱས་ལ། དམིག་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ནང་དུ་བསྡེབས་ནས་གཏད་པས། རྗེས་ལ་མི་རྟོག་པར་མི་འགྲོ་མི་སྲིད་དོ། །དམིག་དང་ཤེས་པ་འབེན་ལ་གཏད་ཞེས་སོ། །ཞར་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དུས་སུ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །རྣམ་རྟོག་རང་སར་གྲོལ་བའི་གཟེར་ཨྠྀི།། །།༄། །བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བར་ཆད་གཡང་དུ་སླན་པའི་གཟེར་ལ། སྤྱིར་བར་ཆད་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས། ཕྱིའི་བར་ཆད་ལ་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ནང་གི་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་གཉིས་སོ། །ཡང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས། ནང་ལ་འབྱུང་བ་དང་། དེ་ལས་གྱུར་པའོ། །དང་པོ་ནི་རླུང་སོགས་བཞིའོ། །དེ་ལས་གྱུར་པ་ནི་དེ་བཞི་མཐོ་དམན་དུ་གྱུར་ནས་ན་བ་ཡིན་ལ། དེ་འབྱུང་བ་རོ་སྙོམས་ཀྱིས་གཡང་དུ་གླན་ནོ། །ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་སློང་དང་རྣམ་རྟོག་རང་སར་གྲོལ་བས་གཡང་དུ་གླན། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་མི་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱིས་རོ་སྙོམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཡང་དུ་གླན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་མིའི་བར་ཆོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ 2-1-68b སྟེ། དེ་ལ་སྡེ་ཚན་གསུམ་ལས། ཐ་མལ་པས་བར་ཆད་མི་བྱེད་དེ། དགྲས་བར་ཆད་བྱེད་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་དྲོད་ཐོབ་པར་ཚར་གཅད་རྗེས་གཟུང་གི་ཕྲིན་ལས་བྱ་སྟེ། དེ་མ་བྱས་ན་སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་པའི་ཉེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡལ་བར་དོར་བའི་ཉེས་པ་ཡོང་ངོ་། །རྣལ་འབྱོར་པ་དྲོད་མ་ཐོབ་ན་བཟོད་པའི་བླ་མར་བཟུང་ལ་གཡང་དུ་གླན་ནོ། །གཉེན་གྱིས་མཛའ་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་པ་ལ། ཁོང་གི་དབང་དུ་བདག་མི་འགྲོ་བར་ཐག་གཅད་པའི་སྒོ་ནས་གཡང་དུ་གླན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་མ་ཡིན་གྱི་བར་ཆོད་རྩུབ་ཆོས་སུ་མ་ཚུགས་ཏེ། མི་དད་དུ་བཅུག་ནས་གཡོ་བའི་དབང་དུ་སོང་ནས་བར་ཆོད་འཇམ་ཆོས་སུ་བྱུང་བར་ཤེས་བྱ་སྟེ། དེ་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར་གཡང་དུ་གླན་ནོ། །ལམ་གྱི་བར་ཆོད་སེལ་བར་བྱེད་པ་གཟེར་གདམས་ངག་ནཱ་རོ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གེགས་སེལ་ལོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ནད་ཐམས་ཅད་སྒོམ་གྱིས་འཇོམས་པར་རིགས་ཏེ། སྨན་དཔྱད་ཀྱིས་བཅོས་ན་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་དང་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ཕྱི་ནང་གི་བར་ཆད་སེལ་བར་བྱེད་པའོ་རྫོགས
Chinese
应如是观。如是观之，则最初对事物生起执着的觉识，随即转为无念，并在自性中解脱。 第二，从内心生起的分别念，于自性中解脱之方法：时之要诀在于，虽无外境，然专注不移，于刹那生起之时。身之要诀在于，如旃达利（梵文：Caṇḍālī，拙火瑜伽）。境之要诀在于，无论生起何种念头。识之要诀在于，将目光内收。使外境不可见。将目光与觉识二者合一，并专注于内。如此，则不可能不转为无念。此谓‘目光与觉识专注于目标’。同时，于后得位（指禅定后，从禅定中出定的状态）以自性解脱之方式修持。分别念于自性中解脱之钉要，阿底（藏文种子字）。 顶礼至尊上师！ 遣除违缘障碍之钉要。总的来说，违缘障碍有内外两种。外在的违缘障碍包括人和非人；内在的违缘障碍包括烦恼和分别念。又分内外两种，内在的包括地、水、火、风四大元素及其变化。前者指风等四大元素。后者指四大元素失调引起的疾病。应以平衡诸元素的方式遣除违缘。烦恼和分别念二者，应以烦恼转为道用，分别念于自性中解脱的方式遣除违缘。同样，对外在的非人，应以心之平衡状态遣除违缘。 此处主要针对人所造成的违缘障碍。可分为三类：普通人不会制造违缘障碍，而是敌人会制造违缘障碍。对于已生暖相的瑜伽士，应施以诛杀后摄受之事业。若不如此，则会犯下舍弃众生之罪，以及舍弃佛法之罪。若瑜伽士尚未生起暖相，则应以忍辱为上，并遣除违缘。对于亲友以友善的方式用佛法进行阻碍，应以坚定不移的决心，不随其所愿的方式遣除违缘。 如果非人造成的违缘障碍没有以强硬的方式制止，反而使人失去信心，并被动摇，从而使违缘障碍以柔和的方式出现，则应知晓。不应受其控制，而应遣除违缘。遣除修行道路上的违缘障碍之钉要口诀，是那若巴（梵文：Nāropā）不共的除障法。 瑜伽士的一切疾病都应通过禅修来克服，若以医药治疗，则与普通人无异。瑜伽士遣除内外违缘障碍之法圆满。
English
One should look in this way. By looking in this way, first, a consciousness of grasping arises towards an object, then it transforms into non-thought and is liberated in its own nature. Secondly, the method for the arising of conceptual thoughts from the inner mind to be liberated in their own nature: The crucial point of time is that even without an object, the focus does not remain, but arises momentarily. The crucial point of the body is like Caṇḍālī (Tantra yoga). The crucial point of the object is whatever thought arises. The crucial point of consciousness is to turn the eyes inward. Make external objects invisible. Combine the focus and consciousness and direct them inward. Afterwards, it is impossible not to turn into non-thought. This is called 'focusing the eyes and consciousness on the target'. At the same time, in the post-meditation state, practice in the manner of self-liberation. The nail of self-liberation of conceptual thoughts, A thi (Tibetan seed syllable). Homage to the venerable gurus! The nail for averting obstacles. Generally, there are two types of obstacles: outer and inner. Outer obstacles include humans and non-humans; inner obstacles include afflictions and conceptual thoughts. Again, there are two types: inner, including the elements and their transformations. The former refers to the four elements of earth, water, fire, and wind. The latter refers to illnesses caused by imbalances in these four elements. One should avert obstacles by balancing the elements. Afflictions and conceptual thoughts should be averted by transforming afflictions into the path and liberating conceptual thoughts in their own nature. Similarly, for external non-humans, one should avert obstacles through a state of mental equilibrium. Here, the focus is on obstacles caused by humans. These can be divided into three categories: ordinary people do not create obstacles, but enemies do. For yogis who have attained warmth, one should perform the activity of subjugating and then converting them. If this is not done, one will commit the sin of abandoning sentient beings and the sin of abandoning the teachings of the Buddha. If the yogi has not attained warmth, one should regard patience as supreme and avert obstacles. For relatives who obstruct with Dharma in a friendly manner, one should avert obstacles by making a firm decision not to follow their wishes. If obstacles caused by non-humans are not suppressed with harsh methods, but instead cause one to lose faith and be swayed, thus causing obstacles to arise in a gentle manner, one should be aware of this. One should not be controlled by them, but should avert obstacles. The nail instruction for clearing obstacles on the path is the uncommon obstacle-clearing method of Nāropā (Indian Buddhist master). All illnesses of yogis should be overcome through meditation, for if they are treated with medicine, they will be no different from ordinary people. The method for yogis to clear inner and outer obstacles is complete. --------------------------------------------------------------------------------