Tibetan
པ་ཆེན་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་སྐུ་འབུམ་དཀར་ཆག་སྔར་གྲགས་སོར་བཞག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྣ་བའི་གླིང་བུ། པ་ཆེན་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་སྐུ་འབུམ་དཀར་ཆག་སྔར་གྲགས་སོར་བཞག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྣ་བའི་གླིང་བུ། པ་ཆེན་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་སྐུ་འབུམ་དཀར་ཆག་སྔར་གྲགས་སོར་བཞག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྣ་བའི་གླིང་བུ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། གང་ཞིག་བྱམས་པའི་ཟླ་ཟེར་གྱིས། །ཕྲ་རྒྱས་མུན་པ་ཀུན་བཀྲུས་ནས། །སྙིང་པོའི་ལམ་མཆོག་གསལ་མཛད་པ། །རྒྱལ་ཚབ་མ་ཕམ་མགོན་དེས་སྐྱོངས། ཨོཾ་སྭ་སྟི། སྤངས་རྟོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱལ་བ་ཡང་། །ཐབས་མཁས་སྲིད་པའི་རོལ་རྩེད་སྣ་ཚོགས་པས། །གཞན་ཕན་འདོད་དགུར་བསྒྱུར་བའི་གར་མཛད་པ། །པ་ཆེན་སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ནར་ཕྱག་བགྱིའོ། །དེ་ཡང་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོད་སྡོང་འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་གྲུབ་མཚན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་སྐུ་འབུམ་མཐོང་གྲོལ་ཆེན་མོ་འདིའི་ལོ་རྒྱུས་ཟུར་ཙམ་སྨོས་ན། སྔོན་འདས་པའི་དུས་སུ་རྒྱལ་བ་བདེ་བའི་གླུ། ད་ལྟ་བྱང་ཕྱོགས་རྣམ་པར་བཀོད་པའི་ཞིང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྒྱུ་འཕྲུལ། མ་འོངས་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཐུབ་པའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པ་མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་ བསྟན་ཅིང་། སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་བསྟན་པ་འདི་ལ་མང་སྐྱེ་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་བསྟན་འགྲོའི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་པ་ལས། པཎྜི་ཏ་སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ན་ཀཱི་རྟི་ཞེས་སུ་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་སྲས་སུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་བའི་ཚུལ་བསྟན། རྒྱལ་སྲིད་ལ་མ་ཆགས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་། སྒྲ་ཚད་སོགས་རིག་པའི་གནས་དང་། འདུལ་མངོན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྡེ་སྣོད་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་སོན་པས་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏའི་མཚན་ཡོངས་སུ་གྲགས་ཏེ་སློབ་མའང་གདུགས་ཐོགས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་འདུས་ཤིང་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་ཆེར་མཛད། དཔལ་ནཱ་རོ་པ་ཆེན་པོ་ལས་གདམས་ངག་གསན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་མཛད་པས་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར། ཀུ་སཱ་ལིའི་སྤྱོད་པས་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་གཤེགས་ནས་གདུལ་བྱ་མང་པོ་སྨིན་གྲོལ་ལ་བཀོད། བོད་ཡུལ་དབུས་གཙང་དུ་ཕེབས་ནས་མདོ་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་ལོ་ཙཱ་མ་དགོས་པར་རང་འགྱུར་དུ་མཛད་པ་སོགས་འགྲོ་དོན་མཐའ་ཡས། རི་བོ་རྩེ་ལྔར་ཞབས་ཀྱིས་བཅག་ནས་མ་ཧཱ་ཙི་ནའི་རྒྱལ་ཁམས་ཆོས་ལ་བསྒྱུར། སླར་ཡང་མདོ་ཁམས་སུ་ཕེབ་ནས་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་གསེར་ལྡན་འབྲི་ཀླུང་གི་འགྲམས་ངོགས་གསེར་འོག་ཅེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕལ་པའི་ རྣམ་པས་ར་ལུག་སྐྱོང་སྟེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཤིག་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ས་གཡོས་ཀྱི་གནོད་པ་འབྱུང་བར་མཁྱེན་ནས་རེ་ཞིག་རྒྱབ་རི་འུར་རྡོས་བཅིངས། དེ་ལྟར་བྱས་ཡོད་པས་ཐམས་ཅད་བྲོས་ཤིག་གསུངས་པ་ན་ཕལ་ཆེར་གྱིས་རྫུན་པར་གོ་སྟེ་མ་བྲོས་པའི་གྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ས་འོག་ཏུ་སོང་བའི་ཤུལ་ད་ལྟ་གསེར་འོག་རི་ཤུལ་གྱི་ས་དམར་འདི་ཡིན། རྒན་མོ་གཅིག་གིས་སྔར་ནས་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་བས་བདེན་པར་བཟུང་སྟེ་བྲོས་ནས་ཐར་བའི་རིགས་རྒྱུད་ད་ལྟ་གསེར་འོག་གི་གྲོང་ཁྱེར་འདི་ཡིན་སྐད། དེ་སྐབས་བདུད་རྒྱལ་གླང་དར་གྱིས་བསྟན་པ་མཐའ་དབུས་མེད་པར་བཤིགས་ནས་མིང་གི་ལྷག་མར་བྱས་པའི་ཚེ། གླང་ཐང་སྒྲོལ་མའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་བཤད་པ་མཛད་པས་གཡས་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་གྲགས་སོགས་མཁས་བཙུན་མང་དུ་འདུས་ཤིང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་དུ་སྤེལ་བས་མངོན་པ་འོག་མའི་བསྟན་པ་གཞི་བཞེངས་སུ་བཏང་། ཕྱི་དར་གྱི་བསྟན་པའི་རྩ་བ་བཙུགས། གསང་བ་འདུས་པ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་འཆད་སྤེལ་མཛད་པས་འདུས་པ་ཁམས་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་བྱུང་། མདོར་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ནི་དུས་དབང་གི་འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་ཙམ་ལས་མཁས་པའི་ངོས་ནས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ ལ་འགྲན་ཞིང་། གྲུབ་པའི་ངོས་ནས་སློབ་དཔོན་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་དང་དབྱེ་བ་མེད་དེ། པ་ཆེན་དཱ་ན་ཤཱི་ལ་སྐུ་གཤེགས་ལ་ཉེ་བ་ན་ཁོ་བོ་བོད་མ་དག་པའི་ས་ཆར་འཆི་དགོས་པར་གསུངས་ནས་ཐུག་མུག་གི་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཚེ། གཞན་དག་གིས་སྔར་ཡང་རྒྱ་གར་གྱི་པ་ཆེན་མང་པོ་བོད་དུ་འདས་པས་སྐྱོན་མེད། ཇོ་བོ་རྗེ་ཨ་ཏི་ཤ་ཡང་འདས་ས་བོད་ཡིན་ཞུས་པས། ཨ་ཙ་ར་བཙུན་ཚུགས་བཟང་བ་ལས་ངའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཆ་ཡང་མེད་གསུངས། འོ་ན་ཕ་དམ་པ་ཡང་འདས་ཞུས་པས། ཛོ་ཀི་གདམས་ངག་མང་བ་ལས་ངའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་ཆ་ཡང་མེད་གསུངས། སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ན་ཡང་འདས་ཞུས་པས་ཕྱག་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། འོ་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཆ་ཙམ་ཡང་ང་ལ་མེད་པས་འདས་ཆོག་པར་གདའ་གསུངས་ནས་ཐུགས་ངལ་སངས་པའི་ལོ་རྒྱུས་འབྱུང་བ་ལྟར་ལགས། དེ་ལྟར་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་དེའི་སྐུ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་རྫོགས་པར་ཉེ་བའི་ཚེ། གསེར་འོག་ཏུ་ཕེབས་ཏེ་རྡོ་ནག་ལུག་ཐང་ཙམ་ཞིག་འུར་རྡོའི་སྟེང་ལ་བཞག་ནས། ངའི་འགྲོ་དོན་འབྱུང་བའི་གནས་ཞིག་ཏུ་བོབ་ཅིག་གསུངས་ནས་འཕངས་པ་
Chinese
帕钦扎巴益西夏的舍利塔目录，名为《耳之琵琶》，讲述了原有的名声。
English
The catalogue of the stupa of Pachen Drapa Yeshe Zhap, entitled "The Flute of the Ear," which recounts the original fame.
Chinese
为了调伏，在名为金地的德曲河岸边的金下城，以平凡的形象放牧牛羊，示现诸多神通之时，得知城市将发生地震灾害，便暂时用投石器捆住了后面的山。 这样做了之后，说“大家都逃跑吧”，但大多数人认为是谎言，没有逃跑，大约五百个村庄沉入地下，现在的遗址就是金下山遗址的这片红土地。 一位老妇人因为早就见到过他伟大的功德的一点点，相信是真的，逃跑而得以幸存的后代，据说就是现在的金下城。 当时，魔王朗达尔摧毁了佛教，使其荡然无存，只剩下名字的时候，在朗塘卓玛寺讲授《俱舍论》，聚集了耶钦波·西绕扎等众多贤哲，他们将《俱舍论》传播到卫藏康三区，奠定了下部《俱舍论》的基础，建立了后弘佛教的根基。 讲授和传播秘密集会智慧足迹派的教法，因此出现了被称为集会康派的教法。 总之，这位大士，只是因为时势所迫，利益众生的事业有大小之分，从学者的角度来说，可以与世亲论师相媲美；从成就者的角度来说，与黑行论师等没有区别。 巴钦达那希拉临近去世时说，我必须死在不纯净的藏地，显现出沮丧的样子。 其他人说，以前也有很多印度的巴钦死在西藏，没有关系。 当被问及觉沃杰·阿底峡也死在西藏时，他说：“阿杂惹比丘的戒律很好，但他连我百分之一的功德都没有。” 当被问及帕当巴也去世了时，他说：“瑜伽士的诀窍很多，但他连我十分之一的功德都没有。” 当被问及智作慧也去世了时，他合掌说：“那么我连他百分之一的功德都没有，所以可以去世了。” 像这样，有他心情舒畅的传说。 像这样，当那位大成就者的直接弟子快要圆满的时候，他去了金下，把一块羊背大小的黑石头放在投石器上，说：“把它扔到我事业将要出现的地方。”然后投掷出去。
English
In order to subdue, on the banks of the Serden Drikung River in the city called Golden Below, he tended sheep and goats in an ordinary manner, and at one time when he was displaying various miraculous powers, he knew that an earthquake disaster would occur in the city, so he temporarily bound the mountain behind with a sling. After doing so, he said, "Everyone run away," but most people thought it was a lie and did not run away, and about five hundred villages sank underground, the remains of which are now this red land of the Golden Below Mountain ruins. An old woman, having seen a little of his great qualities from before, believed it to be true and escaped, and the descendants who survived are said to be the current city of Golden Below. At that time, when the demon king Langdarma destroyed the Buddhist teachings, leaving nothing but the name, he taught the Abhidharmakosa at the Langtang Dolma Temple, gathering many wise and virtuous people such as Yechenpo Sherab Drak, who spread the Abhidharmakosa to the three regions of U-Tsang and Kham, laying the foundation for the lower Abhidharma teachings and establishing the root of the Later Propagation of the Teachings. He taught and propagated the Guhyasamaja Yeshe Zhabs tradition, and thus the Guhyasamaja Kham tradition became famous. In short, this great being, only because of the force of circumstances, had greater or lesser activities for the benefit of beings, but from the point of view of a scholar, he could be compared to Master Vasubandhu; from the point of view of an accomplished one, he was no different from Master Krishnacharya and others. When Pachen Danaśīla was near death, he said that he had to die in the impure land of Tibet, and showed a frustrated expression. Others said that many Indian Pachens had died in Tibet before, so it was not a problem. When asked if Jowoje Atiśa had also died in Tibet, he said, "The discipline of Acharya Bhikshu is good, but he does not have even one percent of my qualities." When asked if Phadampa had also passed away, he said, "The yogi has many instructions, but he does not have even one tenth of my qualities." When asked if Smṛtijñāna had also passed away, he folded his hands and said, "Then I do not have even one percent of his qualities, so it is permissible to pass away." Like this, there is a story of him feeling relieved. Like this, when the direct disciples of that great accomplished one were nearing completion, he went to Golden Below and placed a black stone about the size of a sheep's back on a sling, and said, "Throw it to a place where my activities will arise." Then he threw it.
Tibetan
གནས་འདིར་བབ། དེ་ནས་བརྩམས་དྲན་ཐང་ཞེས་པའི་མིང་ཆགས། དེའི་ཚེ་འཇའ་འོད་མེ་ཏོག་གི་ཆར་དང་། ལྷའི་རྔ་སྒྲ། དྲི་བཟང་པོའི་ངད་པ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་ ལྟས་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་བསྟན། ཞལ་ཆེམས་ལྟར་སྐུ་གདུང་ཧྲིལ་པོ་གནས་མཆོག་འདི་ཉིད་དུ་བཞུགས་པའི་ཚེ་དབྱར་ཟླ་ར་བའི་ཚེས་བཅོ་ལྔར་འབྲི་ཆུ་ལ་དར་ཆགས། དེང་སང་དྲན་ཐང་ལྷ་དར་ཟེར་བའི་རྒྱུན་དེ་ལས་བྱུང་། མཚན་མོར་ལྷ་འདྲེ་དུ་མས་བསྐོར་བ་དང་མར་མེ་འབུལ་བ་སོགས་དེ་ནས་བརྩམས་ད་ལྟའི་བར་མཐོང་སྣང་དུ་གྲུབ། བཞུགས་ཁང་རྙིང་པ་ཅུང་ཟད་གོག་པའི་རྣམ་པ་བྱུང་བའི་སྐབས། འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་གིས་ཟིན་པའི་གངས་ཅན་ལྷ་གཅིག་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་སྣང་བརྙན་གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ས་སྐྱོང་སྡེ་དགེ་བསྟན་པ་ཚེ་རིང་མཆོག་ནས་འདན་ཡུལ་སྟོད་སྨད་དུ་དགོན་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་གསར་འདེབས་མཛད་པའི་སྐབས་སུ་གཙུག་ལག་ཁང་འདིའང་བསྐྲུན་པར་མཛད་ཅིང་། མཐིང་དམར་ཅོད་པན་འཆང་བའི་རྒྱལ་མཆོག་ཟུང་གི་གཙོས་རིས་མེད་ཀྱི་སྐྱེས་ཆེན་དུ་མས་ཚད་མར་འཛིན་ཏེ་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས། ཁྱད་པར་བྱམས་མགོན་ཏཱའི་སི་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་གདུགས་དཀར་སྲིད་རྩེར་བསྒྲེང་བའི་སྐབས་སུ། འདིར་ཡང་དད་ལྡན་གྱི་ཡོན་སྦྱངས་ཞིང་སར་ཕུལ་བའི་ལྷ་འབངས་མཆོད་གཞིས་ལ་བརྟེན། ཕྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ལགས་གསོ། ནང་ཀརྨ་ བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་དགེ་འདུན་འདུས་པར་དར་རྒྱས་བཙུན་གསུམ་གྱི་ཕྱག་རྗེས་འགྲན་ཟླ་བྲལ་བར་མཛད། དེ་ཉིད་བསམས་བཞིན་ཏུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རིན་པོ་ཆེ་པདྨ་ཉིན་བྱེད་དབང་པོའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་འབུམ་རིན་པོ་ཆེར་གྲང་གསེར་ལྗིབ་བྱུགས་ཀྱི་སྲི་ཞུ་སོགས་སྔོན་གྱི་ཕྲིན་ལས་རྗེས་སྐྱོང་གི་བསྟན་ཕན་མཛད་བཟང་རླབས་ཆེན་གནང་ཞིང་མདོར་ན་དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བོ་མཆོག་དམན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་མཆོད་བསྐོར་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་གྱི་གནས་མཆོག་འདིའི་དྲི་གཙང་ཁང་གི་དབུས་ན། རྟེན་གྱི་གཙོ་བོ་མཁས་གྲུབ་སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ནའི་སྐུ་འབུམ་རིན་པོ་ཆེ་བདུད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་ཏེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཆོད་སྡོང་གི་བཀོད་པ། བུམ་སྐུ་ཇོ་བོ་ཁ་སརྤ་ི། རིག་བྱེད་པ་རྒྱ་སྟོན་ཆེན་པོའི་ཕྱག་བཟོ་པ་ཆེན་ཉིད་ཀྱི་འདྲ་ཞལ་བྱིན་ཆེན། མཐིང་དམར་ཅོད་པན་འཆང་བ་ཟུང་གི་སྐུ། སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་པདྨཱ་ཀ་རའི་སྐུ་བརྙན། སངས་རྒྱས་འོད་དཔག་མེད་པའི་སྐུ།
Chinese
降临于此地。自那时起，便有了“瞻塘”这个名字。那时，彩虹光芒和花雨，天界的鼓声，美妙的香气等诸多奇妙的景象显现，示现了涅槃之相。按照遗嘱，整个遗体安放在此圣地时，在夏季首月十五日，墨曲河上出现了彩虹般的绸缎。如今“瞻塘拉达尔”的习俗便由此而来。夜晚，众多神灵和鬼怪环绕，供奉酥油灯等，从那时起直到现在，都成为了可见的景象。当旧殿稍微呈现破败之相时，由《文殊根本续》的预言所记载的雪域怙主松赞干布的第二化身，法王萨迦总德格丹巴才仁在上下丹域新建十八座寺庙之际，也建造了这座主寺。以持有蓝色和红色头饰的双位国王为首的各教派众多大德都视为标准并以足迹践踏此地。特别是当慈悲怙主大司徒曲吉迥乃的事业如白伞般升至顶峰之际，这里也依靠着信徒们供养的田地和土地，以及供养的僧众。外部主寺得以修缮，内部噶玛噶举的僧团兴盛，三者的功绩无与伦比。他（司徒曲吉迥乃）如愿转世的至尊化身，莲花日光怙主（仁波切）也对昆本仁波切进行了镀金等服务，延续了先前的功业，做出了伟大的利益众生的善行。简而言之，卫藏康三地的所有高低贵贱之人，都将此地作为朝拜和转经之地，成为了联系即有意义的圣地。在这圣地的净室中央，作为所依之主尊，是智者斯弥底扎纳的灵塔，从魔障中彻底解脱，呈现出圆满菩提的佛塔之形。瓶身像为圣观自在（藏文：བུམ་སྐུ་ཇོ་བོ་ཁ་སརྤ་ི，梵文天城体：खसर्पि，梵文罗马拟音：khasarpi，汉语字面意思：虚空藏）。大学者嘉顿钦波亲手制作的极具加持力的自塑像。持有蓝色和红色头饰的双位国王之像。第二佛莲花生大师的塑像。无量光佛的佛像。
English
Having arrived at this place, it became known as "Dranthang" from then on. At that time, rainbow lights and showers of flowers, the sound of celestial drums, pleasant fragrances, and many other wondrous signs appeared, demonstrating the manner of passing into nirvana. According to the will, when the entire body was placed in this sacred site, on the fifteenth day of the first summer month, a rainbow-like silk appeared on the Dri River. The custom of "Dranthang Lhadar" (Dranthang Divine Silk) originates from this. At night, many gods and demons surround the place and offer butter lamps, and from that time until now, it has become a visible phenomenon. When the old residence showed signs of slight dilapidation, during the time when the second emanation of Songtsen Gampo, the lord of the snowy land, King of Dharma Sakyong Dega Tenpa Tsering, who was prophesied in the Root Tantra of Manjushri, established eighteen monasteries in Upper and Lower Dan, he also built this main temple. Many great beings of all traditions, headed by the two supreme kings holding blue and red crests, regarded this as the standard and trod upon it with their feet. In particular, when the activities of the compassionate protector Tai Situ Chokyi Jungne were raised to the pinnacle of power like a white umbrella, here too, relying on the land and estates offered by devout patrons, the outer main temple was renovated, and the inner Karma Kagyu sangha flourished, making the three—growth, prosperity, and virtue—unparalleled. The supreme incarnate, Pema Nyinje Wangpo, who was born as a conscious rebirth of him (Situ Chokyi Jungne), also performed services such as gilding the Kumbum Rinpoche (Stupa), continuing the previous activities and performing great deeds that benefited the teachings. In short, all people, high and low, from U-Tsang and Kham, have made this place a site of pilgrimage and circumambulation, making this sacred place, where connection is meaningful. In the center of the pure chamber of this sacred site, as the main object of veneration, is the precious stupa of the scholar-adept Smriti Jñana, which has completely overcome the maras and manifests as a stupa of perfect enlightenment. The vase-body image is Jowo Khasarpani (Tibetan: བུམ་སྐུ་ཇོ་བོ་ཁ་སརྤ་ི, Sanskrit Devanagari: खसर्पि, Sanskrit Romanization: khasarpi, Literal Chinese meaning: Space-essence). The self-created image of the great scholar Gyaton Chenpo, made by his own hands, is highly blessed. The images of the two kings holding blue and red crests. The statue of the Second Buddha, Padmakara. The statue of Buddha Amitabha.