Tibetan
བཅུ་གཉིས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅུ་གཉིས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཆོས་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཡེ་གྲོལ་བས། །མ་གྲོལ་བ་ཡི་ཆོས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །འཁོར་བ་ཡེ་གྲོལ་གདོད་ནས་དག་པར་གྲོལ། །འདས་པ་ཡེ་གྲོལ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པར་གྲོལ། །སྣང་བ་ཡེ་གྲོལ་གཞི་རྩ་མེད་པར་གྲོལ། །སྲིད་པ་ཡེ་གྲོལ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གྲོལ། །སྤྲོས་པ་ཡེ་གྲོལ་མུ་མཐའ་མེད་པར་གྲོལ། །སྤྲོས་མེད་ཡེ་གྲོལ་མ་སྐྱེས་དག་པར་གྲོལ། །བདེ་བ་ཡེ་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཕྱམ་དུ་གྲོལ། །སྡུག་བསྔལ་ཡེ་གྲོལ་གཞི་མཉམ་ཡངས་པར་གྲོལ། །བར་མ་ཡེ་གྲོལ་མཁའ་མཉམ་ཆོས་སྐུར་གྲོལ། །དག་པ་ཡེ་གྲོལ་དག་གཞིས་སྟོང་པར་གྲོལ། །མ་དག་ཡེ་གྲོལ་ཡོངས་གྲོལ་ཆེན་པོར་གྲོལ། །ས་ལམ་ཡེ་གྲོལ་བསྐྱེད་རྫོགས་བྲལ་བར་གྲོལ། །ལྟ་སྒོམ་ཡེ་གྲོལ་སྤང་བླང་མེད་པར་གྲོལ། །སྤྱོད་པ་ཡེ་གྲོལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་གྲོལ། །འབྲས་བུ་ཡེ་གྲོལ་རེ་དོགས་མེད་པར་གྲོལ། །དམ་ཚིག་ཡེ་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོར་གྲོལ། །བཟླས་བརྗོད་ཡེ་གྲོལ་གླེང་བརྗོད་བྲལ་བར་གྲོལ། །ཏིང་འཛིན་ཡེ་གྲོལ་བསམ་ཡུལ་མེད་པར་གྲོལ། །ཡོད་མེད་ཡེ་གྲོལ་མཐའ་ལས་འདས་པར་གྲོལ། །རྟག་ཆད་ཡེ་གྲོལ་གཞི་རྩ་མེད་པར་གྲོལ། །ཡང་དག་ཡེ་གྲོལ་དམིགས་བསམ་འདས་པར་གྲོལ། །ཡང་དག་མིན་གྲོལ་ཕྱོགས་བསམ་འདས་པར་གྲོལ། །ལས་རྣམས་ཡེ་གྲོལ་གོས་པ་མེད་པར་གྲོལ། །ཉོན་མོངས་ཡེ་གྲོལ་འཆིང་གྲོལ་ མེད་པར་གྲོལ། །བག་ཆགས་ཡེ་གྲོལ་རྟེན་གཞི་མེད་པར་གྲོལ། །རྣམ་སྨིན་ཡེ་གྲོལ་མྱོང་གཞི་མེད་པར་གྲོལ། །གཉེན་པོ་ཡེ་གྲོལ་སྤང་བྱ་མེད་པར་གྲོལ། །སྤང་བླང་གཉིས་མེད་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པར་གྲོལ། །གྲོལ་བ་ཡེ་གྲོལ་བཅིངས་པ་མེད་པར་གྲོལ། །མ་གྲོལ་ཡེ་གྲོལ་བཅིང་གྲོལ་མེད་པར་གྲོལ། །གློད་པ་ཡེ་གྲོལ་གློད་རྒྱུ་མེད་པར་གྲོལ། །ཅོག་གཞག་ཡེ་གྲོལ་འཇོག་རྒྱུ་མེད་པར་གྲོལ། །མདོར་ན་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །མི་སྣང་མི་སྲིད་ཆོས་ལས་འདས་སོ་ཅོག །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་ཟིན་པས། །ད་གཟོད་འབད་པས་སུས་ཀྱང་གྲོལ་མི་དགོས། །དེ་ལ་འབད་རྩོལ་བྱས་ཀྱང་དོན་མེད་པས། །མ་བྱེད་མ་བྱེད་རྩོལ་ཞིང་སྒྲུབ་མ་བྱེད། །མ་ལྟ་མ་ལྟ་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་མ་ལྟ། །མ་བསྒོམས་མ་བསྒོམས་བློ་ཡི་ཆོས་མ་བསྒོམས། །མ་དཔྱད་མ་དཔྱད་ཡུལ་སེམས་རྗེས་མ་དཔྱད། །མ་བསྒྲུབས་མ་བསྒྲུབས་རེ་དོགས
Chinese
第十二，一切法于菩提心本自解脱之自性开示品。 第十二，一切法于菩提心本自解脱之自性开示品。 诸法皆于菩提心本自解脱， 无有未解脱之法。 轮回本自解脱，本来清净而解脱。 涅槃本自解脱，任运自成而解脱。 显现本自解脱，无有根基而解脱。 有生本自解脱，于菩提精华中解脱。 戏论本自解脱，无有边际而解脱。 无戏论本自解脱，于不生清净中解脱。 乐受本自解脱，于法性平等中解脱。 痛苦本自解脱，于基相等性中广大解脱。 中性本自解脱，于虚空等性法身中解脱。 清净本自解脱，于净基空性中解脱。 不清净本自解脱，于完全解脱中广大解脱。 地道本自解脱，于生圆次第分离中解脱。 见修本自解脱，于无取舍中解脱。 行持本自解脱，于普贤行中解脱。 果位本自解脱，于无希冀恐惧中解脱。 誓言本自解脱，于法性大性中解脱。 念诵本自解脱，于言说分离中解脱。 禅定本自解脱，于不可思议中解脱。 有无本自解脱，于超离边际中解脱。 常断本自解脱，于无有根基中解脱。 真实本自解脱，于目标思虑超越中解脱。 非真实解脱，于方所思虑超越中解脱。 业力本自解脱，于无有沾染中解脱。 烦恼本自解脱，于束缚解脱 无有中解脱。 习气本自解脱，于无有依处中解脱。 异熟本自解脱，于无有感受处中解脱。 对治本自解脱，于无有舍弃中解脱。 舍取二者皆无，于虚空等性中广大解脱。 解脱本自解脱，于无有束缚中解脱。 未解脱本自解脱，于束缚解脱无有中解脱。 放下本自解脱，于无有放下之物中解脱。 安住本自解脱，于无有安住之物中解脱。 总之，显现与有生之诸法， 以及不显现非有生超越法者， 一切皆于本性中解脱， 如今无需任何努力而解脱。 于此努力亦无意义， 莫作莫作，勿勤作修持。 莫观莫观，勿观意之法。 莫修莫修，勿修心之法。 莫察莫察，勿察对境与心。 莫修莫修，希冀恐惧。
English
Twelfth Chapter: Showing the Nature of All Dharmas Being Primordially Liberated into Bodhicitta. Twelfth Chapter: Showing the Nature of All Dharmas Being Primordially Liberated into Bodhicitta. Since all dharmas are primordially liberated into bodhicitta, There is no dharma that is not liberated. Samsara is primordially liberated, liberated as pure from the beginning. Nirvana is primordially liberated, liberated as spontaneously perfect. Appearance is primordially liberated, liberated without a basis. Existence is primordially liberated, liberated into the essence of bodhi. Elaboration is primordially liberated, liberated without limit. Non-elaboration is primordially liberated, liberated as unborn and pure. Happiness is primordially liberated, liberated evenly in dharmata. Suffering is primordially liberated, liberated vastly in the equality of the ground. Neutrality is primordially liberated, liberated into dharmakaya equal to space. Purity is primordially liberated, liberated into emptiness as the basis of purity. Impurity is primordially liberated, liberated greatly in complete liberation. Ground and path are primordially liberated, liberated as free from generation and completion. View and meditation are primordially liberated, liberated without abandonment or adoption. Conduct is primordially liberated, liberated into Samantabhadra. Fruition is primordially liberated, liberated without hope or fear. Samaya is primordially liberated, liberated into the great nature of dharmata. Recitation is primordially liberated, liberated as free from discussion and expression. Samadhi is primordially liberated, liberated into the inconceivable. Existence and non-existence are primordially liberated, liberated as beyond extremes. Eternality and annihilation are primordially liberated, liberated without a basis. Truth is primordially liberated, liberated as beyond objectification and thought. Non-truth is liberated, liberated as beyond direction and thought. Actions are primordially liberated, liberated without being tainted. Afflictions are primordially liberated, liberated without bondage or liberation. Habitual tendencies are primordially liberated, liberated without a basis. Vipaka is primordially liberated, liberated without a basis for experience. Antidotes are primordially liberated, liberated without anything to be abandoned. Absence of both abandonment and adoption, liberated vastly in equality with space. Liberation is primordially liberated, liberated without bondage. Non-liberation is primordially liberated, liberated without bondage or liberation. Letting go is primordially liberated, liberated without anything to let go of. Settling is primordially liberated, liberated without anything to settle on. In short, all the dharmas of appearance and existence, And all that is non-appearing, non-existent, and beyond dharma, All are primordially liberated into the expanse, So now no one needs to liberate them with effort. Making effort in that is meaningless, Do not do, do not do, do not strive and accomplish. Do not look, do not look, do not look at the dharmas of the mind. Do not meditate, do not meditate, do not meditate on the dharmas of the intellect. Do not examine, do not examine, do not examine the object and mind. Do not accomplish, do not accomplish, hope and fear.
Tibetan
་འབྲས་མ་བསྒྲུབ། །མ་སྤངས་མ་སྤངས་ཉོན་མོངས་ལས་མ་སྤངས། །མ་ལེན་མ་ལེན་ཡང་དག་ཆོས་མ་ལེན། །མ་འཆིང་མ་འཆིང་རང་གི་རྒྱུད་མ་འཆིང། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་ལོག་གང་ལའང་ཡུལ་མེད་པས། །ཁྲིགས་དང་ཆོས་མེད་དམིགས་གཏད་ངོས་གཟུང་མེད། །གཞི་ལོག་ལམ་ལོག་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལོག་པས། །ལེགས་ཉེས་ཤོར་གོད་རྡུལ་ཙམ་དམིགས་སུ་མེད། །ཕྱམ་ཕྱམ་ཕྱང་ཆད་ཡེ་ཆད་སྣང་སྲིད་ཆད། །འཁོར་འདས་རུ་ལོག་དབྱིངས་ཀྱི་ སོ་ན་མེད། །གང་ཡིན་ཅི་ཡིན་འདི་ཡིན་གཏད་སོ་མེད། །ཁྱེད་ཅག་ཅི་བྱ་ང་ནི་གང་ན་འདུག །སྔར་ཤུལ་ད་མེད་འདི་ལ་སུས་ཅི་བྱ། །ཧ་ཧ་འདི་འདྲ་མཚར་ཆེ་དགོད་རེ་བྲོ། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁྲུལ་པ་རུ་ལོག་པས། །ཉིན་མཚན་ཡེ་སངས་རང་སངས་ནམ་མཁའ་སངས། །ཞག་དང་ཆོས་སངས་ལོ་ཟླ་བསྐལ་པ་སངས། །གཅིག་སངས་ཀུན་སངས་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སངས། །འཁོར་འདས་འཁྲུལ་གཞི་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་སངས། །དབྱིངས་ཞེས་ཐ་སྙད་བློ་ཡི་ཆོས་སངས་པས། །གང་སྒྲུབ་ཅི་འབད་ད་ནི་ཅི་ཞིག་གཉེར། །འདོད་བློའི་འཁྲིས་ཟད་ནམ་མཁའ་ཡ་མཚན་ཆེ། །ཆོས་མེད་སྤྲང་པོའི་རང་བཞིན་དེ་འདྲར་ཟད། །ས་གཞི་རིན་ཆེན་ནམ་མཁའ་བར་སྣང་རྫོང་། །རྟེན་མེད་ཡེ་གྲོལ་དགོངས་པར་ལྷུན་གྲུབ་པས། །སྲིད་གསུམ་སྣོད་བཅུད་ཡུལ་མེད་ཆེན་པོར་གྲོལ། །ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་བཅིངས་པ་རྣམས། །རང་བཞིན་མ་ཤེས་རང་གིས་རང་བསླད་པས། །རང་ལ་རང་རྨོངས་འཁྲུལ་པ་ཨ་རེ་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་པ་མེད་ལ་གཡང་སར་འཛིན་པས་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཁྲུལ་གྲོལ་ཡེ་ནས་མེད། །དེ་ལས་རོལ་པར་ཤར་ལ་འཛིན་པས་བཅིངས། །དོན་ལ་འཆིང་གྲོལ་གཉིས་མེད་ཡུལ་སེམས་མེད། །མེད་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་མ་བསླུ་ཞིག །ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་གྲོལ་བའི་རིག་པ་དེ། །གཏད་འཛིན་ཆོས་ཀྱི་གཟེབ་ཏུ་མ་འཆིངས་ཤིག །ཡེ་ ནས་ཡུལ་མེད་རྣམ་ཀུན་དག་པའི་ཀློང་། །མཁའ་མཉམ་བདེ་ཆེན་གཞི་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཀློང་། །དེ་ལ་འཁོར་བ་མི་སྲིད་གདོད་མའི་བབས། །ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གྲྭ་ཟུར་མེད་པ་ལ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ལ། །འཁོར་བའི་ལམ་དུ་འཛིན་པ་བྱང་ཆུབ་གེགས། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ། །ཕྱོགས་ལྟའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་སྙེམས་བྱེད་བདུད། །དངོས་མཚན་མེད་པའི་སྟོང་པ་འགག་མེད་ལ། །ཡོད་མེད་སྣང་སྟོང་འདོགས་པ་ལོག་པའི་བློ། །དེས་ན་གང་འདོད་ཕྱོགས་རིས་གཟེབ་བོར་ལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོ
Chinese
不修成果，未舍弃，未舍弃烦恼，未取，未取真正之法，不束缚，不束缚自己的相续。一切皆颠倒，于任何处皆无所缘，无规矩，无法，无所指，无所认。地基颠倒，道路颠倒，果之法颠倒，善恶得失，微尘许亦无所指。遍遍遍尽，彻底断绝，显有寂灭断绝。轮回涅槃倒转，于法界无边际。为何，何物，此为何物，无所依。汝等作何，我于何处住？昔日之迹已无，于此谁作何？哈哈，如此稀奇，令人发笑。显有器情皆为错乱倒转，日夜皆醒，自醒，虚空醒。日与法醒，年月劫醒。一醒皆醒，法与非法醒。轮回涅槃错乱之基，于原始法界中醒。法界之名相，心之法醒，当修何，当勤何，今又当求何？欲念心之执着已尽，虚空甚稀奇。无有法之乞丐，其自性如是尽。地为珍宝，虚空为中阴堡垒。无有依凭，本初解脱，于意乐任运成就。三有器情，于无所缘大处解脱。无有方所，执着方所者，为束缚。未识自性，自以自欺。自于自迷，错乱何其错乱。于无错乱处，执着为悬崖而错乱。错乱与未错乱，菩提心之界。于菩提心，错乱解脱本无有。于彼显现为游戏而执着，故束缚。于义，束缚解脱无二，无所缘之心。于无有处，执着为有，勿自欺。本初成佛故，解脱之觉性，勿束缚于执着法之匣中。本初无所缘，一切种清净之界。等虚空大乐，根本菩提之界。于彼轮回不可能，原始之降临。于唯一明点，无有棱角处，执着一与他异，错乱之心。自生智慧，无有因缘者，执着为轮回道，乃菩提之障碍。任运成就，无有方所，远离边际者，于方所之边执着，乃傲慢之魔。无有实相之空性，无有阻碍者，执着有无显空，乃颠倒之心。是故，舍弃任何欲求之偏袒匣子，任运成
English
Do not strive for results. Do not abandon, do not abandon afflictions. Do not take, do not take the true Dharma. Do not bind, do not bind your own continuum. Everything is completely reversed, there is no object of focus anywhere. There are no rules or Dharma, no aim or recognition. The ground is reversed, the path is reversed, the Dharma of the result is reversed. Good and bad, gain and loss, not even a speck of dust is an object of focus. Completely, completely, utterly cut off, primordially cut off, existence and non-existence are cut off. Samsara and nirvana are turned upside down, the expanse of reality has no boundaries. What is it, what is it, what is this, there is no support. What are you all doing, where am I staying? The traces of the past are gone, who will do what here? Haha, this is so strange, it's really laughable. Existence and non-existence, container and contents, are all reversed in delusion. Day and night are primordially awake, self-awake, the sky is awake. Days and Dharma are awake, years, months, and kalpas are awake. One is awake, all are awake, Dharma and non-Dharma are awake. The basis of delusion, samsara and nirvana, are awake in the primordial expanse. The term 'expanse' is a mental construct, the Dharma of the mind is awake. What should be practiced, what should be strived for, what should be sought now? The clinging of desire and mind is exhausted, the sky is very wonderful. The nature of a Dharma-less beggar is exhausted in that way. The earth is precious, the sky is a bardo fortress. Without support, primordially liberated, spontaneously accomplished in intention. The three realms, container and contents, are liberated into the great expanse without object. Those who are bound by clinging to directions in the directionless, not knowing their own nature, deceive themselves. Confused about themselves, delusion is so deluded. Deluded by clinging to a cliff in the absence of delusion. Delusion and non-delusion, the realm of bodhichitta. In bodhichitta, delusion and liberation are primordially absent. Clinging to the arising of play from that, one is bound. In reality, bondage and liberation are non-dual, there is no object or mind. Do not deceive yourself by clinging to existence in the absence of existence. That awareness of liberation, having been primordially awakened, do not bind it in the box of clinging Dharma. Primordially without object, the realm of complete purity in every way. Equal to space, great bliss, the root of the realm of bodhichitta. Samsara is impossible in that, the primordial descent. In the single bindu, without corners, clinging to one and other is the deluded mind. Self-arisen wisdom, without cause or condition, clinging to the path of samsara is an obstacle to bodhi. Spontaneously accomplished, without direction, separate from extremes, clinging to the extreme of direction is the arrogant demon. Emptiness without substance or characteristic, without obstruction, clinging to existence, non-existence, appearance, and emptiness is a reversed mind. Therefore, abandon the box of partiality of whatever you desire, spontaneously accom