Tibetan
བཅོ་བརྒྱད་པ། གནས་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ། བཅོ་བརྒྱད་པ། གནས་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ། དེ་ལྟར་བསམ་བྱ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། །སྒོམ་བྱུང་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཐེག་གསུམ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་གསུམ་ལས། །འདིར་ནི་བླ་མེད་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་འཇུག །དེ་ལ་དང་པོ་གནས་ལུགས་ ཤེས་པ་གཅེས། །ཐེག་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་མང་ན་ཡང་། །ངེས་པའི་སྙིང་པོ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་བའི་མཛོད་ཁང་ཡིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཐོག་མ་མེད་ནས་རབ་ཞི་སྤྲོས་མེད་བདག །ཉི་མཁའ་བཞིན་ཏེ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཆེན་པོར་ཡེ་གནས་པས། །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་གྲུབ་བསལ་འགྲོ་འོང་མེད། །ཀུན་རྫོབ་རྣམ་ཆད་རྣམ་དབྱེའི་ཡུལ་འདས་པས། །བརྟགས་པའི་བདེན་གཉིས་འདས་ཕྱིར་སྤྲོས་ཀུན་ཞི། །བདེན་པ་དབྱེར་མེད་གྲུབ་དང་མ་གྲུབ་མེད། །དབྱིངས་ལ་སྣང་སྟོང་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་པས། །བདེན་པ་དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །ཐ་སྙད་བདེན་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་རབ་དབྱེ་ན། །འདི་ལྟར་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །མི་བདེན་བསླུ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལགས། །ཟབ་ཞི་འོད་གསལ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས། །འགྱུར་མེད་རང་བཞིན་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད། །ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འདི། །སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླ་སྤྲུལ་པ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །རང་བཞིན་མེད་ལ་སྣང་བ་གང་ཡིན་འདི། །ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་གཞི་རྩ་དངོས་མེད་པས། །མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཞིང་མཚན་ཉིད་ཆད་པ་སྟེ། །མ་བརྟགས་ཉམས་དགའ་སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མ་བཞིན། །བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བྱུང་བ། །ཇི་ལྟར་དྷ་དུ་ར་ཡི་སྣང་བ་བཞིན། ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་སྟོང་ལ་བདག་མེད་པ། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་གནས་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཞེས་བྱ་སྣང་ཆ་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་སོགས་གྲུབ་མེད་པས། །རང་བཞིན་དེ་ཡིན་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དོ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པ་དང་། །འོད་གསལ་དོན་དམ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པས། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་སྣང་ཡང་འཁོར་བ་མ་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་མེད་དེ་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་དམ་དང་། །ཐ་དད་སོ་སོར་དབྱེ་བའི་ཆོས་མེད་པས། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །འདི་ལས་གཞན་དུ་རྟོག་པ་ལོག་པའི་བློ། །གནས་ལུགས་དོན་ལ་རབ་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན། །འཁྲུལ་ངོར་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད། །དེ་
Chinese
第十八，确立实相之章。 第十八，确立实相之章。 如是所应思之事圆满后，当于自续生起修生慧。于三乘决定生起之三道中，此处乃趣入无上心要之义。其中，首先了知实相至关重要。虽依乘之差别而有诸多相，然决定之精要，真谛无有分别，是诸佛之秘密宝库。其自性乃光明智慧，无始以来极寂灭，无戏论之我。如日虚空般，任运成就，非造作。自性清净，本自安住于大中，故显空无别，无成毁，无来去。世俗断绝分别，超越分别之境，故超离所诠二谛，息灭一切戏论。真谛无别，无成与未成。于法界，显空自性无二，故彼真谛亦说为无别。若以名言二谛之方式善加分别，则如是迷乱显现之轮回诸法，皆因不真、欺骗，故为世俗谛。甚深寂灭光明，涅槃之法，立为不变自性之胜义谛。如是世俗之种种显现，如幻术、水月、化身、影像般。此无自性而显现之任何事物，若细致观察，则无有根本实物，如虚空般空寂，体性断绝。若不观察，则如令人愉悦之种种幻术。由习气迷乱之缘起所生，如曼陀罗花之显现般。 如是自性空且无我，彼即是彼之实相之故。所谓胜义，乃显现分之世俗，显现之时即无生等成立，故自性即是彼，真谛无别。彼之自性，本初即清净，光明胜义二者不可分，故轮涅无二，真谛无别。如是虽显现，然轮回未成立，故无自性，乃法界之胜义，无有可作异体区分之法，故宣说轮涅无别，平等性。于此之外，若有其他邪分别之念，乃是对实相之义极度愚昧。于迷乱前，如显现般有因果，彼
English
Eighteenth, The Chapter on Establishing the Nature of Reality. Eighteenth, The Chapter on Establishing the Nature of Reality. When the objects of thought are thus fully completed, wisdom arising from meditation should be generated in the mind. Among the three paths that lead to definite emergence from the three vehicles, here one engages in the meaning of the supreme essence. Among these, first, it is crucial to know the nature of reality. Although there are many aspects due to the power of the vehicles, the definitive essence, the truth, is without distinction; it is the secret treasury of all the Buddhas. Its nature is clear light wisdom, primordially peaceful, without elaboration, self. Like the sun and space, spontaneously accomplished, unconditioned. Since it is naturally pure and has always existed in the great state, appearance and emptiness are inseparable, without establishment or destruction, without coming or going. Conventional truth is the cessation of all concepts, transcending the realm of distinctions, therefore it transcends the two truths that are examined, and all elaborations are pacified. Truth is without distinction, without establishment or non-establishment. In the expanse, appearance and emptiness are of one nature, therefore that truth is also said to be without distinction. If the two truths of terminology are well distinguished, then all the phenomena of samsara, which appear as illusions, are conventional truths because they are untrue and deceptive. The profound, peaceful, and luminous Dharma of Nirvana is considered the ultimate truth, the unchanging nature. This manifold appearance of conventional truth is like illusion, a water moon, an emanation, or a reflection. Whatever appears without inherent existence, if examined closely, has no real basis, and is empty like space, with characteristics that are cut off. If not examined, it is like a variety of delightful illusions. It arises from the interdependent conditions of habitual confusion, like the appearance of a Datura. Thus, since it is empty in nature and without self, that itself is its reality. What is called ultimate is the conventional aspect of appearance, and since there is no establishment of arising, etc., at the time of appearance, the nature itself is that, and the truths are inseparable. Its nature is pure from the beginning, and since clear light and ultimate truth cannot be made into two, samsara and nirvana are non-dual, and the truths are inseparable. Thus, although it appears, samsara is not established, so it is without inherent existence, and is the ultimate truth of the expanse. Since there is no Dharma that can be distinguished as separate entities, it is taught that samsara and nirvana are inseparable, and are of equal nature. Other than this, a mind with wrong conceptions is extremely ignorant of the meaning of reality. In the face of delusion, there is cause and effect as it appears.
Tibetan
ཕྱིར་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ཤེས་པ་གཅེས། །འགྱུར་མེད་དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ནི། །འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། །སྟོང་གསལ་རིག་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཉིད་དོ། །འདི་ཉིད་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཅན། །རྣམ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །ཟབ་ཞི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད། །འདི་ཉིད་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་དཔེ། །ས་འོག་གཏེར་དང་བུམ་ནང་མར་མེ་དང་། །པད་ནང་སྐུ་འདྲར་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་དབུལ་པོའི་ས་འོག་རིན་ཆེན་གཏེར། །རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་ཤེས་ ཕོངས་པ་ལྟར། །ལྷུན་གྲུབ་སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་། །ལུས་ངག་སེམས་ཏེ་ཚོགས་བརྒྱད་སས་བསྒྲིབས་པས། །སྲིད་པའི་ཉེས་ཚོགས་དབུལ་བས་རྒྱུན་དུ་ཕོངས། །དེ་ལས་ལྷ་ཡི་མིག་ལྡན་མིས་མཐོང་ནས། །གཏེར་དེ་འབྱིན་པའི་ཐབས་བསྟན་དེས་ཕྱུང་བས། །རང་བཞིན་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟར། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ལུགས་དེ་བསྟན་པས། །ཇི་བཞིན་བསྒྲུབས་པས་སངས་རྒྱས་རང་ལས་རྙེད། །དོན་གཉིས་ཕུན་ཚོགས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་བུམ་ནང་སྒྲོན་མེ་འོད་གསལ་ཡང་། །བུམ་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མི་མངོན་ལྟར། །སྙིང་པོའི་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་གནས་ན་ཡང་། །སྒྲིབ་པའི་བུམ་པས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་ཡོངས་མི་སྣང་། །དེ་ལས་བུམ་པ་བཅག་ན་སྣང་བ་ལྟར། །ས་རྣམས་སྒྲིབ་པ་གང་ཡིན་བྲལ་བ་ན། །འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མེ་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་པད་ནང་བདེ་གཤེགས་སྐུ་ཡོད་ཀྱང་། །པདྨས་གཏུམས་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་མེད། །དེ་བཞིན་གཟུང་འཛིན་འདབ་སྟོང་གིས་བསྒྲིབས་པས། །རང་གསལ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་མཐོང་མི་ནུས། །ནམ་ཞིག་འདབ་མ་ཁ་ཕྱེ་གསལ་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་སྣང་འདབ་མ་ལས་གྲོལ་ཚེ། །བྱང་ཆུབ་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དོན་དམ་འོད་གསལ་ནི། །རང་ལ་ཡོད་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པར་མཛོད། ། འདི་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་མང་ཡོད་དེ། །འཁོར་འདས་འབྱུང་བས་དབྱིངས་ཞེས་རབ་བརྗོད་ཅིང་། །ཡེ་ནས་ཡོད་པས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས། །དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་ཁམས་དང་ནི། །གནས་ལུགས་ཡིན་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །གདོད་ནས་དག་ཕྱིར་འོད་གསལ་དྲི་མེད་ཉིད། །མཐའ་གཉིས་གནས་བསལ་དབུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །སྤྲོས་ལས་འདས་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སྟོང་གསལ་རྣམ་དག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད
Chinese
总之，重视了解行善止恶的取舍。 不变的胜义谛的自性， 是光明如来藏自生， 空明觉性无别法性啊！ 此乃自性任运自成之坛城， 本来自成菩提心要者， 完全清净离戏一切偏袒皆无， 深寂法身与智慧不离不合。 此乃是众生皆具之譬喻， 如地下宝藏与瓶中灯， 莲中佛像智者应知晓。 犹如穷人地下有珍宝， 虽有却不知晓如贫困。 任运自成佛陀虽已存在自心中， 身语意三八识为土所遮蔽， 以轮回的罪恶和贫穷而长久困顿。 因此，有天眼者见之， 指示取出宝藏之方法而取出， 如自性财富圆满具足。 圣者们开示此种实相， 如实修持从自身中证得佛陀， 二利圆满转为如意宝。 犹如瓶中灯火虽光明， 却为瓶所遮蔽而外不显现。 心要的法身虽安住于自心中， 然因遮蔽之瓶障蔽故，全然不见。 因此，如打破瓶子则显现一般， 何时脱离地等一切遮蔽之时， 则成世间明灯普照一切。 犹如莲中虽有如来身， 然因莲花包裹故外不显现， 如是为能取所取之千瓣所遮蔽， 故不能见自明之诸佛之主。 何时如花瓣绽放而显现一般， 何时从能取所取之错觉花瓣中解脱， 则菩提三身于自身中显现。 因此，法界胜义光明者， 请知晓此乃存在于自心之实相。 此有很多名称， 以轮回涅槃之生起，故名为界， 以本来存在，故名自性任运成， 以垢染所蔽，故名心要界， 以是实相故，名胜义谛， 以从始清净故，名光明无垢， 离二边安住，名中观自性， 以离戏论故，名般若波罗蜜多， 空明清净真谛无别， 且无有迁变。
English
In short, cherish understanding the acceptance and rejection of virtue and non-virtue. The unchanging nature of the ultimate truth, Is the spontaneously arisen, luminous Sugata-garbha, The indivisible Dharma-nature of empty-clear awareness! This itself is the spontaneously arisen mandala of intrinsic nature, Originally endowed with the heart essence of spontaneous perfection and enlightenment, Completely pure, free from elaboration, and devoid of all partiality, Profoundly peaceful, the Dharmakaya and wisdom are inseparable. This is an analogy for what all beings possess, Like a treasure underground, a lamp inside a vase, And a Buddha image inside a lotus, the wise should understand. Just as a poor person has a precious treasure underground, But remains impoverished because they do not know it exists, Although the spontaneously arisen Buddha exists within, The eight consciousnesses, namely body, speech, and mind, are obscured by earth, Constantly impoverished by the faults and poverty of existence. Therefore, when seen by someone with divine eyes, And taught the method to extract the treasure, it is extracted, Like the spontaneous wealth being fully abundant. When the holy ones teach this reality, By practicing accordingly, one finds the Buddha within oneself, Fulfilling both aims, it becomes a wish-fulfilling jewel. Just as the light of a lamp inside a vase is bright, But is obscured by the vase and not visible outside, Although the Dharmakaya of essence abides within, It is not fully visible because it is obscured by the vase of obscurations. Therefore, just as breaking the vase makes it visible, When the obscurations of the earth are removed, It becomes a lamp illuminating the world everywhere. Just as there is a Sugata image inside a lotus, But it is not visible outside because it is covered by the lotus, Likewise, obscured by the thousand petals of grasping and being grasped, One cannot see the self-luminous Lord of the Buddhas. When the petals open and become clear, When one is liberated from the petals of the illusion of grasping and being grasped, The three bodies of enlightenment will appear within oneself. Therefore, the ultimate luminosity of the Dharmadhatu, Please know that this is the reality that exists within oneself. This has many names, It is well known as the Dhatu because of the arising of Samsara and Nirvana, It is called the self-existing and spontaneously perfect because it has existed since the beginning, It is called the essence of the heart because it is obscured by impurities, Because it is the reality, it is called the ultimate truth, Because it is pure from the beginning, it is called luminous and immaculate, Dwelling apart from the two extremes, it is called the nature of the Middle Way, Because it transcends elaboration, it is called Prajnaparamita, Empty-clear, completely pure, the indivisible truth, And without change.
Tibetan
་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ལ་སོགས་མིག་ལྡན་མཁས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཚུལ་འདི་མི་ཤེས་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་པ། །ཚིག་ཏུ་ཡོད་མེད་མཐའ་བྲལ་ཞེས་སྨྲ་ཡང་། །བྲལ་གཞི་མི་ཤེས་སྲིད་རྩེའི་ལྟ་བ་ཅན། །བསྟན་པ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་ཐལ་བས་བྱུགས་པ་རུང་། །གང་འདིར་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་གསུངས་པ། །ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་རྩེ་མོའི་ལམ། །ལྷུན་གྲུབ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་འདི་ཞེས་བྱ། །ཡང་ཟབ་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་འདི་ཤེས་པས། །གོལ་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་རྟག་ཆད་ཀུན་དང་བྲལ། །བསྒྲུབ་པ་དོན་ཡོད་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་ཞིང་། །མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལ་ལྟ་བའི་མིག་དང་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་གནས་ལུགས་འོད་གསལ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གནས་ ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །། བཅོ་བརྒྱད་པ། གནས་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ།