Tibetan
་བཏོན་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཙམ་ཡིན་མོད། དུས་དེ་རང་ལ་བསྡུ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཉུང་བའམ། མཁས་རྨོངས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནུབ་པའང་ཡོད་སྲིད། ཞིབ་ཏུ་མཁྱེན་པར་འདོད་ན་དཀར་ཆག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཁང་ཞེས་བྱ་བར་གཟིགས་པར་མཛོད། གཞན་ཡང་གང་དེའི་གསུང་གི་བདུད་རྩི་མྱོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་སློབ་གཙོ་བོ་དག་ནི། ཞོག་ཐར་གླིང་པ་མཁས་གྲུབ་བདེ་ལེགས་རྒྱ་མཚོ་དང་མཁས་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། མཁས་གྲུབ་ཁྱབ་གདལ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ་གྲགས་པ་ཐོབ་པའི་མཁས་གྲུབ་གསུམ། མདོ་ཁམས་པ་འདན་སྒོམ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། རྒྱལ་སྲས་བཟོད་པ། བླ་མ་དཔལ་མགོན་པ། གུ་རུ་ཡེ་ཤེས་རབ་འབྱམས། གཞོན་ནུ་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ལྔ། སྤྲུལ་སྐུ་དཔལ་འབྱོར་རྒྱ་མཚོ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཀུན་དགའ། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བཟང་པོ། སྟག་མགོ་བྱ་བྲལ་ཆོས་རྗེ་སྟེ་བསྟན་པ་སྤེལ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཞི། ཕ་རྒོད་རྟོགས་ལྡན་རྒྱལ་པོ། རྣལ་འབྱོར་པ་འོད་ཟེར་གོ་ཆ། རིག་འཛིན་འོད་གསལ་རང་གྲོལ། བྱ་བཏང་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་ཏེ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ལ་སོགས་པའི་དངོས་སློབ་མང་ པོ་བྱུང་འདུག་ལ་རིང་བརྒྱུད་དང་ཉེ་བརྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྩིས་ན་ཤིན་ཏུ་མང་ཞེས་གསུང་བ་ཐོས་སོ། །ཆོས་འབྱུང་འདིའི་ཞལ་བྱང་དུ་ཀློང་ཆེན་རབས་འབྱམས་ཀྱིས་མཛད་པ་ཞེས་འཁོད་བཞིན་དུ་ཞབས་ཤོག་མཛད་བྱང་ཐོག་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྒྱལ་སྲས་ཐུགས་མཆོག་རྩལ་གྱིས་ཆུ་ཕོ་སྟག་གི་ལོ་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་དཔལ་བསམ་གྲུབ་བདེ་ཆེན་དགོན་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱར་བའོ་ཞེས་འཁོད་འདུག་ལ་དཔྱད་གཞིའི་མ་ཕྱི་གཉིས་ལག་སོན་བྱུང་བའི་ཞབས་ཤོག་ཏུའང་གོང་དང་མཚུངས་པའི་མཚན་དང་གནས་དུས་བཀོད་འདུག དེར་བརྟེན་ཆོས་འབྱུང་འདི་བརྩམས་ཟིན་པའི་དུས་ཚོད་ནི་སྤྱི་ལོ་རབ་བྱུང་དྲུག་པའི་ཆུ་ཕོ་སྟག་གི་ལོའི་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་ཡིན་ཞིང་དཔལ་བསམ་གྲུབ་བདེ་ཆེན་དགོན་པར་བརྩམས་མཇུག་འགྲིལ་བ་ཤེས་ནུས་ཀྱང་རྩོམ་པ་པོའི་མཚན་མི་འདྲ་བ་གཉིས་འཁོད་པས་དོགས་སློང་ཅུང་ཟད་ཙམ་མཆིས་འདྲ་ཡང། ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ན་མཛད་བྱང་ནི་ཆོས་འབྱུང་འདིའི་རྩོམ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བཀོད་པར་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་པ་དང། ཞལ་བྱུང་ཐོག་གི་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་མཛད་པ་ཞེས་ཞེ་ཚིག་འཁོད་པ་འདི་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་གང་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་ཆེ་གེ་མོ་འམ། གང་ལ་མོས་གུས་མ
Chinese
仅仅是可以提取出来而已。但当时收集的努力很少，或者被不区分贤愚的著作所淹没也有可能。如果想详细了解，请查阅名为《目录珍宝库》的书籍。此外，从品尝其教言甘露中产生的主要弟子有：卓塔尔林巴·智者成就者德勒嘉措和智者成就者曲吉扎巴，智者成就者卡帕拉旺珠，即著名的三位智者成就者。多康巴丹贡曲吉扎巴，嘉赛索巴，喇嘛贝衮巴，古汝耶谢饶绛，云诺桑吉，即五位心子。祖古贝久嘉措，堪布桑吉衮嘎，堪布洛哲桑波，达果嘉哲曲杰，即四位弘扬教法的善知识。帕果多丹嘉波，瑜伽士沃热果恰，仁增沃萨让哲，嘉当索南沃热，即四位获得成就的瑜伽士等等众多弟子。据说如果算上远传和近传等传承，数量非常多。这部法源的扉页上写着龙钦饶绛所著，但在书末的作者署名上写着：殊胜乘之瑜伽士嘉赛图秋哲于水阳虎年（饶迥第六，1302年）的索南月（藏历十一月）的初八，在贝桑珠德钦寺圆满完成。在获得的两个参考底稿的书末，也记载着与上述相同的名称和地点时间。因此，可以知道这部法源的完成时间是公元饶迥第六个水阳虎年（1302年）的索南月（藏历十一月）的初八，完成地点是贝桑珠德钦寺。但由于记载了两个不同的作者名字，似乎有些疑问。但仔细研究后发现，作者署名是这部法源的作者本人所写。扉页上写着全知龙钦饶绛所著，这是一种敬语，可能是后世的某个传承弟子，或者对谁的
English
It is only possible to extract them. However, there may have been little effort to collect them at that time, or they may have been submerged by works that did not distinguish between the wise and the foolish. If you want to know more details, please refer to the book called "The Treasury of Precious Catalogs." In addition, the main disciples who arose from tasting the nectar of his teachings were: Zhoktar Lingpa Khedrup Delek Gyatso and Khedrup Chokyi Drakpa, Khedrup Khyapdal Lhundrup, the three famous Khedrups. Dokhampa Dengo Chokyi Drakpa, Gyalsé Zopa, Lama Pelgonpa, Guru Yeshe Rabjam, and Zhonnu Sangye, the five heart sons. Tulku Pelyor Gyatso, Khenpo Sangye Kunga, Khenpo Lodro Zangpo, Takgo Jatra Chöje, the four spiritual friends who spread the teachings. Pago Tokden Gyalpo, yogi Özer Gocha, Rigzin Ösal Rangdrol, Jatang Sonam Özer, the four accomplished yogis, and many other disciples. It is said that if you count the distant and near lineages, there are very many. The colophon of this Dharma source states that it was written by Longchen Rabjam, but the author's signature on the final page states: "The supreme vehicle yogi Gyalsé Tukchok Tsal completed it entirely at Pel Samdrub Dechen Monastery on the eighth day of the waxing moon of Somin Drupa (Sagittarius) in the Water Male Tiger year (1302)." In the final pages of the two reference manuscripts obtained, the same name, place, and time as above are also recorded. Therefore, it can be known that the time when this Dharma source was completed was the eighth day of the waxing moon of Somin Drupa (Sagittarius) in the Water Male Tiger year (1302) of the sixth Rabjung cycle, and the place of completion was Pel Samdrub Dechen Monastery. However, since two different author names are recorded, there seems to be some doubt. However, after careful study, it was found that the author's signature was written by the author of this Dharma source himself. The title page states that it was written by Omniscient Longchen Rabjam, which is a term of respect, and may have been a later lineage disciple or someone who had great
Tibetan
ཆོག་ཏུ་མངའ་བའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་འགོད་གནང་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་རིག་པས་དཔོག་ནུས་པ་མ་ཟད། ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་དགོངས་པ་ཞི་དབྱིངས་སུ་འཐིམ་པའི་ལོ་དུས་ནི་སྤྱི་ལོ། །བོད་རབ་བྱུང་དྲུག་པའི་ཆུ་ཡོས་ལོར་ངེས་པས་དུས་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་ དང། ལྷག་པར་འཇིག་མེད་གླིང་པས་ཆོས་འབྱུང་འདི་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་ཡིན་པར་གསུངས་འདུག གང་དེའི་མཚན་ལ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ཚང་མས་འབོད་ཀྱིན་ཡོད་ལ། རྒྱལ་སྲས་ཐུཊ་མཆོག་རྩལ་ཞེས་པ་དེ་ཡང་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཞིག་ཡིན་པར་ངེས། འོན་ཏང་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་སྲས་ཐུགས་མཆོག་རྩལ་ཞེས་པ་དེ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་མཚན་མིན་ཞེས་གསུངས་མྱོང་འདུག་ཅིང། ཨ་འཛོམ་རྒྱལ་སྲས་སྲས་རིན་པོ་ཆེ་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ་དང་སྒོ་འཇོ་མཁར་ལེགས་སྤྲུལ་སྐུ་པདྨ་བདེ་ཆེན་གཉིས་ནས་ཆོས་འབྱུང་འདི་ཀ༔ཐོག་རྒྱ་ར་ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཡིན་པའི་ངོས་འཛིན་གནང་ཚུལ་ཡང་མཁས་པ་དག་གི་གསུང་ངག་ལས་ཐོས་མོད། ངེད་ཅག་ནི་གནང་དེའི་ཆོས་བརྒྱུད་འཛིན་པ་འཇིགས་མེད་གླིང་པའི་གསུང་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཐུགས་མཆོག་རྩལ་ཞེས་པ་དེ་ཡང་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་པའི་གསང་མཚན་ཞིག་ལ་ངོས་བཟུང་ཞུ་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྣམ་དཔྱོད་ལྡན་པ་དག་གིས་དཔྱད་པར་མཛད་དུ་གསོལ། བུ་བྱུང་དབང་འདུས་ཀྱིས། ལོའི་ཟླ་བ་པ་ལ་ལྷ་སར་བྲིས། རྩོམ་པ་པོའི་ལོ་རྒྱུས་རགས་བསྡུས།
Chinese
不仅可以通过理性推断出这是有资格的人撰写的，而且全知龙钦饶绛巴尊者融入寂静法界的年份，确定是藏历第六绕迥水兔年（公元1363年），与时间没有冲突。 特别是，吉美林巴尊者说这部法源是全知龙钦饶绛巴的。它的名字被大家称为“胜乘瑜伽”。“嘉瑟图确匝”也肯定是另一个名字。然而，一些学者曾说过“嘉瑟图确匝”不是龙钦饶绛巴的名字。阿宗嘉瑟仁波切久美多杰和果卓卡勒祖古贝玛德钦两位大师也认为这部法源是噶陀嘉绕龙钦南喀曲吉坚赞的。我们也从学者们的口中听到了这种说法。我们这些持有吉美林巴尊者传承的人，非常赞赏他的话，并将“嘉瑟图确匝”视为龙钦饶绛巴的密名。请有智慧的人们进行研究。布炯旺度于某年一月在拉萨写成。 作者的简要历史。
English
Not only can it be rationally inferred that this was written by qualified individuals, but the year when Omniscient Longchen Rabjam dissolved into the peaceful realm is confirmed to be the Water Rabbit year of the sixth Rabjung (1363 AD), which does not conflict with the timing. In particular, Jigme Lingpa stated that this Dharma source is that of Omniscient Longchen Rabjam. Its name is commonly referred to as "Supreme Vehicle Yoga." It is certain that "Gyalsé Thugchok Tsal" is another name as well. However, some scholars have stated that "Gyalsé Thugchok Tsal" is not a name of Longchen Rabjam. Ajom Gyalsé Son, the precious Gyurme Dorje, and Gojo Kharlé Tulku Pema Dechen have also identified this Dharma source as belonging to Kathok Gyara Longchen Namkhai Chökyi Gyaltsen. We have also heard this assertion from the words of scholars. We, who hold the lineage of Jigme Lingpa, greatly praise his words and will regard "Gyalsé Thugchok Tsal" as a secret name of Longchen Rabjam. May those with discernment please examine this. Written by Buju Wangdu in Lhasa in the first month of the year. A brief history of the author.