Tibetan
བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པ། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པ། སྟེ་ཐལ་མོ་སྦྱར། །མ་ཡེངས་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉན་པར་བྱ། །དེ་ཡང་རང་ཉིད་འཇམ་དཔལ་བསམ་པ་ཡི། །སྙིང་ནང་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཕོག་པར་བསམ། །ཐོས་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་དང༌། །ལྡན་བྱས་རབ་དྭངས་གུས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་མཉན། །མེ་ཏོག་སྟན་སོགས་དབུལ་བ་སྦྱིན་པ་སྟེ། །སྒོ་གསུམ་རབ་བསྡམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །གནོད་པ་བཟོད་པ་སྤྲོ་བ་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། །མ་ཡེངས་ཐོས་པ་འཛིན་པ་བསམ་གཏན་ཉིད། །ཐེ་ཚོམ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ཤེས་རབ་མཆོག །རྗེས་ལ་ཆོས་དང་སྟོན་པའི་བཀའ་དྲིན་བསམ། །སྒྱུ་མའི་ངང་ལས་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བ་བྱ། །དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་ཤིན་ཏུ་ཚད་མེད་དེ། །ཆོས་རྔ་བསྒྲགས་པ་ཐོས་པའི་སེམས་ཅན་ཡང༌། །ངན་སོང་རྣམ་གྲོལ་ཉན་པ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་དྲན་པའི་གཟུངས་ཐོབ་ཅིང༌། །སྤང་བླངས་མཚམས་ཕྱེད་དགེ་འཕེལ་སྡིག་ཀུན་སྲབ། །ལྷ་མིས་བསྟོད་ཅིང་མ་རིག་མུན་པ་སངས། །པདྨའི་སྟེང་མཛེས་རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ཐོས་ཤིང༌། །མྱུར་དུ་ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་ཐོབ་འགྱུར། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། །ཉན་པ་པོ་སློབ་མའི་ཆོས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཆོས་བསྟན་པ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཏེ། །སྤང་བླང་དབང་གིས་ཕྱི་ནང་གཉིས་སུ་བསྟན། །དང་པོ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་སྡེ་པ་ལ། །སྟོན་པ་དྲུག་དང་འཇིགས་ཚོགས་ཉི་ཤུ་དང༌། །དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དང༌། །སྡེ་ཚན་བཅུ་གཅིག་ཏརྐ་སྡེ་ལྔའོ། །སྟོན་པ་དྲུག་ནི་འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་དང༌། །གནག་ལྷས་བུ་དང་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན། །ལྭ་བ་ཅན་དང་ནོག་ཅན་གཉེན་གྱི་བུ། །རང་རང་ལྟ་ལ་ཆགས་ཏེ་ཀུན་ཏུ་སྨད། །གཟུགས་སོགས་ཕུང་ལྔ་བདག་སྟེ་དེར་བདག་གནས། །བདག་ལས་དེ་བྱུང་དེ་ལ་བདག་དབང་སྒྱུར། །དེ་དག་བདག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཉི་ཤུ་སྟེ། །ཡང་ དག་མིན་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཉེས་ཀུན་འཛིན། །རྟག་པར་སྨྲ་སོགས་སྔོན་མཐའ་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། །འདུ་ཤེས་ཡོད་སོགས་ཕྱི་མཐའ་བཞི་བཅུ་བཞི། །ཀུན་ཀྱང་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པས་ན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་སྲིད་པ་མཛེས་བྱེད་ཉིད། །ལོ་མ་ཅན་སོགས་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཉིད། །དུས་གསུམ་བསྒྲེས་པས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡང༌། །ཡང་དག་ལམ་བྲལ་རྟག་ཆད་ཁོར་མོར་འཁྱམས།
Chinese
所说法的类别广为显示之品第十二。 所说法的类别广为显示之品第十二。 于是合掌。不散乱以恭敬之态谛听。彼亦自身观想为文殊，心中法之光芒照耀。具足听闻之八十四种相，以极清净恭敬之心谛听。供养鲜花座垫等是布施，三门善加防护是持戒波罗蜜多。忍受损害是忍辱，欢喜是精进，不散乱听闻是忆持是禅定。断除疑惑怀疑是殊胜智慧。之后思维佛法与导师之恩德。于如幻之状态中回向菩提。彼之利益甚为无量，法鼓宣扬，听闻之众生，亦脱离恶趣，听闻更何须说。获得智慧、禅定、忆念之陀罗尼，辨别取舍之界限，善业增长，罪业皆减弱。天人赞叹，无明黑暗消散。莲花之上庄严，广闻佛法，迅速获得法王无忧（阿育王）。大乘窍诀之论典如意宝藏中，听闻者弟子的法之品第十一完毕。 之后显示应决定的法。显有轮回涅槃一切法，以取舍之故，显示为内外二者。首先外道宗派，有六师与二十种怖畏聚，以及六十二种、三百六十种，十一个部类和五个因明部类。六师是：圆满光护、 पूर्ण काश्यप (pūrṇa kāśyapa，圆满迦叶波), 裸形苦行者、 मस्करी गोशाला (maskarī gośāla，末伽梨·拘舍梨), 黑崖子、 प्रकुधकत्यायन (prakudhakattyāyana，婆丘陀·迦旃延), 正胜者、 संजय वेलट्ठपुत्त (sañjaya velaṭṭhaputta，散惹夷·毗罗胝子), 离系者、 निर्ग्रन्थ ज्ञातृपुत्र (nirgrantha jñātrputra，尼乾陀·若提子), 迦旃延和尼犍子侨答摩。各自执着于自己的见解而互相诋毁。色等五蕴为我，我存在于其中。我生于彼，我对彼有支配权。彼等执着于我之二十种，因非真实故，执持一切烦恼过患。说常等前际十八种，有想等后际四十四种。一切皆因陷入非理之见，颠倒错乱之念，乃是庄严有者。具叶者等一百二十种。三时相加为三百六十种。远离正道，于常断中徘徊。
English
The Twelfth Chapter: Showing the Categories of Teachings to be Explained Extensively. The Twelfth Chapter: Showing the Categories of Teachings to be Explained Extensively. Then, join the palms together. Listen with an undistracted and respectful attitude. Also, visualize yourself as Manjushri, with the light of Dharma shining into your heart. Listen with a pure and respectful mind, possessing the eighty-four aspects of listening. Offering flowers, cushions, etc., is generosity. Well-guarding the three doors is the perfection of discipline. Enduring harm is patience, joy is diligence, and undistracted listening is mindfulness, which is meditation itself. Cutting off doubt and suspicion is supreme wisdom. Afterwards, contemplate the kindness of the Dharma and the teacher. Dedicate the merit to enlightenment within the state of illusion. Its benefits are immeasurable. Even sentient beings who hear the sound of the Dharma drum are liberated from the lower realms, what need is there to mention listening itself? One obtains wisdom, samadhi, and the dharani of remembrance. One discerns the boundaries of what to abandon and what to adopt, virtue increases, and all sins diminish. Gods and humans praise, and the darkness of ignorance is dispelled. Adorned upon a lotus, one hears the vast Dharma, and quickly attains the Dharma King, the sorrowless one (Ashoka). From the Treatise on the Great Vehicle's Instructions, The Wish-Fulfilling Jewel Treasury: The Eleventh Chapter, on the Dharma of the Listener-Disciples, is complete. Then, the teachings to be determined are shown. All phenomena of existence, samsara, and nirvana, are shown as inner and outer due to acceptance and rejection. First, regarding the outer non-Buddhist schools, there are six teachers and twenty groups of fears, as well as sixty-two and three hundred and sixty, eleven categories, and five schools of logic. The six teachers are: Purana Kassapa (पूर्ण काश्यप, pūrṇa kāśyapa, 圆满迦叶波), Makkhali Gosala (मस्करी गोशाला, maskarī gośāla, 末伽梨·拘舍梨), Ajita Kesakambali (प्रकुधकत्यायन, prakudhakattyāyana, 婆丘陀·迦旃延), Pakudha Kaccayana (संजय वेलट्ठपुत्त, sañjaya velaṭṭhaputta, 散惹夷·毗罗胝子), Nigantha Nataputta (निर्ग्रन्थ ज्ञातृपुत्र, nirgrantha jñātrputra, 尼乾陀·若提子), Katyayana and Nigantha Nataputta. Each clings to their own view and disparages all others. The five aggregates, such as form, are the self, and the self exists within them. The self arises from them, and the self has dominion over them. These twenty types of clinging to the self, because they are not true, hold onto all afflictions and faults. The eighteen types of former extremes, such as asserting permanence, and the forty-four types of latter extremes, such as having consciousness. All of them, because they have entered into improper views, are inverted thoughts that adorn existence itself. One hundred and twenty types, such as those with leaves. When the three times are added together, there are three hundred and sixty types. They are separated from the correct path and wander in the cycle of permanence and annihilation.
Tibetan
།སྡེ་ཙན་བཅུ་གཅིག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ནི། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་ད་ལྟ་གསུམ་ཕྱེ་སྟེ། །མགོ་སྙོམས་བཅུ་དང་རྟག་པར་ཐེར་ཟུག་དགུ། །བསྙོན་སྨྲ་དྲུག་དང་བསམ་གཏན་དད་པ་བདུན། །སྟོན་པ་དྲུག་དང་བློན་པོ་རྣམ་པ་དྲུག །ཞར་བྱུང་བཞི་དང་ཏརྐ་སྡེ་དྲུག་དང༌། །རྒྱུར་ལྟ་བཞི་དང་མཁན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས། །གསང་བར་སྨྲ་དང་དེ་ལྟར་བཅུ་གཅིག་གོ །དེ་དག་བསྡུ་ན་རྟག་ཆད་གཉིས་ཡིན་ལ། །རགས་ཕྲའི་འགྱུར་དང་མི་ལྡན་དོན་མེད་པས། །རྟག་པ་མེད་ལྟར་ཆད་པའམ་ག་ལ་ཡོད། །རང་བཞིན་མང་ལྡན་རྣམ་གྲངས་དེ་དག་ཉིད། །གྲངས་ཅན་བྱེ་བྲག་སྤྱོད་པ་གཅེར་བུར་པ། །ཕུར་བུ་པ་དང་དེ་ལྟར་ལྔ་ཉིད་དོ། །གྲངས་ཅན་བདག་དང་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་དག །ཤེས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་གང་དེ་རྫུན། །རང་བཞིན་ཐ་དད་འགལ་བ་ཉེ་བར་སྡུད། །བྱེ་བྲག་པ་དག་ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་གིས། །རྣམ་གྲོལ་སྒྲུབ་སྟེ་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཉིད། །ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྨྲ། །དམ་བཅའ་བཅུ་ལས་གྲོལ་བ་སྒྲུབ་པར་འདོད། །དེ་ཡང་རྣམ་གྲོལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་པས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཞུང་གང་དེ་དོར་བར་བྱ། །རིག་བྱེད་ཚད་མར་བྱེད་ལས་ཁྱད་པར་དུ། །གསང་ཚིག་གྲོལ་བར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་དེ་ནི། །མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་བདག་ཁྱད་པར་དགུ་ལྡན་ཉིད། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་བརྟགས་རྒྱ་མཚོའི་རླབས། །བརྒལ་དཀའ་སྲིད་པའི་ཆུ་གཏེར་བྱེད་དེ་མཚར། །གཅེར་བུ་པ་དག་ཚངས་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཞིང༌། །རྒྱལ་བས་བསྟན་དེ་ཚད་མར་ བྱེད་པ་ཡི། །ཚིག་གི་དོན་བདུན་དུ་མ་གཅིག་པར་འདོད། །དེས་ནི་དམ་པའི་དེ་ཉིད་སྤངས་པས་ན། །སྲིད་པའི་ནགས་ཁྲོད་སྟུག་པོར་གནས་པ་ཡིན། །ཕུར་བུ་པ་དག་གཞུང་ལམ་བདུན་པོ་ལ། །ཉེ་བར་བརྟེན་ནས་ནམ་མཁའི་རྗེས་འགྲོ་བས། །རང་གཞན་བསླུ་བས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གནོད་བྱེད། །ཐར་པ་དམ་པའི་རྗེས་འགྲོ་རྒྱལ་བའི་གཞུང༌། །གང་དག་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐེག་པ་དམན་དང་བླ་ན་མེད་པའོ། །དམན་པའང་དབང་པོའི་རིམ་པས་རྣམ་པ་གཉིས། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད། །ཉན་ཐོས་ལ་ནི་སྡེ་ཚན་རང་བཞིན་དང༌། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དོ། །ཕལ་ཆེན་པ་དང་གནས་བརྟན་རབ་དབྱེ་བས། །སྡེ་ཚན་བཅོ་བརྒྱད་ཕྱིས་ནི་གཞན་ཡང་དབྱེ། །ཉན་ཐོས་ལམ་གང་ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ། །དགེ་སྦྱོང་ཆོས་སོགས་ལམ་དང་ཐར་པ་དང༌། །ཐུན་མོང་མཐུན་ཕྱིར་བདེན་པ་དགག་བྱ་ཉིད། །གྲུབ་པའི་མཐའ་དག་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་པ་དང་སོ་སོའི་རིམ་པའོ། །ཐུན་མོང་འདོད་པ
Chinese
三百六十一支宗派，分判为前际、后际、现在三者。 首均十，常恒坚固九，妄语六，禅定信七， 导师六，大臣六种，旁生四， तर्क 六部， 因观四，导师二种，密语，如是十一。 总摄彼等为常断二，以无粗细之变及无意义故， 如无常有，断又何在？自性多具，彼等名目， 数论、胜论、行裸形者，पूर，如是五者。 数论之我与主，及诸变异，说以知解而解脱，彼乃虚妄。 自性各异，摄集相违，胜论者以六种知处义， 立解脱，实非真实。执遍入天为神，说吠陀为量， 欲以十誓而立解脱，然彼解脱无有利益， 故当舍弃颠倒之论。吠陀为量，于作用差别， 密语说解脱之彼方，如虚空遍满，具九种差别。 非真实，乃是遍计之海浪，难越生死之水藏，诚为奇哉！ 裸形者随梵天而行，以胜者所说为量， 谓语之义七种非一，是故舍弃胜者之真实， 处于稠密有海林中。पूर者依于七种正道， 以近依故，随虚空而行，以自他欺诳，损害一切世间。 解脱，随胜者之圣道，何者执持，彼亦有二， 下劣乘与无上乘。下劣者亦由根器次第而分二， 声闻与独觉是。声闻复有部类自性与， 宗义，实有三种。大众部与上座部之差别， 分为十八部，后复有他分。声闻道者，何为住持闻思， 沙门法等道与解脱及，共同随顺故，真实是应破斥者。 宗义一切若分判，实有二种，共同者与各自次第。 共同欲求
English
Three hundred and sixty-one sectarian tenets, divided into three: former, later, and present. Ten with equal beginnings, nine constantly firm, six falsehoods, seven meditations and faiths, Six teachers, six kinds of ministers, four incidental, six divisions of तर्क, Four causal views, two kinds of preceptors, secret speech, and thus eleven. Summarizing these, there are two: permanence and annihilation. Since there is no change of gross and subtle, and it is meaningless, Just as there is no permanence, where is annihilation? Those names with many natures, Sāṃkhya, Vaiśeṣika, practitioners of nudity, Pūraṇa, thus these five. The self and the chief of Sāṃkhya, and all transformations, saying that liberation is through knowledge, that is false. Different natures, gathering contradictions, the Vaiśeṣikas, with six knowable meanings, Establish liberation, which is not real. Holding the pervader Īśvara as a god, saying the Vedas are प्रमाण, Desiring to establish liberation through ten vows, but that liberation has no benefit, Therefore, one should abandon the inverted doctrines. The Vedas as प्रमाण, in the difference of function, That side which speaks of liberation through secret words, like space pervading, possesses nine differences. Not real, but waves of conceptual oceans, difficult to cross the ocean of existence, how wondrous! The naked ones follow Brahmā, taking the Victorious One's teachings as प्रमाण, Saying that the meaning of words is seven, not one, therefore abandoning the reality of the Victorious One, They dwell in the dense forest of existence. The Pūraṇas rely on the seven correct paths, Because of close reliance, they follow the sky, deceiving self and others, harming all the world. Liberation, following the holy path of the Victorious One, whoever holds it, there are also two, Inferior vehicle and unsurpassed vehicle. The inferior is also divided into two by the order of faculties, Śrāvaka and Pratyekabuddha. The Śrāvakas have divisions of nature and, Doctrinal tenets, truly there are three. The difference between the Mahāsāṃghika and the Sthavira, Divided into eighteen schools, later there are other divisions. The Śrāvaka path, what is abiding by hearing and thinking, Śramaṇa dharma, etc., path and liberation, and, because of common agreement, truth is what should be refuted. All the doctrinal tenets, if divided, are truly of two kinds, common and individual order. Common desire