Tibetan
ཞུ་ནན་ཆེ་བ་རྣམས་སུ་ཕེབས་ཏེ། རང་རང་གི་སྐལ་པ་དང་འཚམས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཚིམས་པར་མཛད། དེ་སྐབས་ཆེ་བར་གྲགས་པའི་ཁྲི་དཔོན་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན། ཏཱ་སི་བྱང་ཆུབ་རྒྱལ་མཚན། སི་ཏུ་ཤཱཀྱ་བཟང་པོ་སོགས་བླ་ཆེན་དང་དཔོན་སྐྱ་ཆེ་འདོད་ཀྱིས་ང་ རྒྱལ་ཞིང༌། སྔར་སྡང་ཞུགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཞབས་ལ་བཏུད་ཅིང་གདན་འདྲེན་སོགས་མང་ཡང༌། ཐུགས་རྒྱུད་ཁེངས་པའི་དྲེགས་པ་མི་མངའ། བླ་ཆེན་གྱི་ལད་མོ་མི་མཛད། མི་ཆེན་གྱི་ངོ་བསྲུང་མི་གནང༌། དེ་དག་གི་ཚེ་དད་རྫས་ཅི་བྱུང་བའི་སུམ་གཉིས་ཚེས་བཅུ་སོགས་དུས་མཆོད་ལ་བཏང་ཞིང༌། སུམ་ཆ་གཅིག་འཕྲལ་དགོས་ཀྱི་འཚོ་བ་དང༌། བུ་སློབ་གཟིགས་སྐྱོང་མཛད་པའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པོར་གནང། དད་ཟས་ཆུད་མི་གསོན་པའི་ཆེད། དུས་མཆོད་ཀྱི་ཟན་ཡང་དར་བ་དང་སིང་པོས་བརྫི་ཞིང༌། སྤྱན་ལམ་དུ་བྱུང་བའི་བཟའ་བཏུང་མཆོད་པའི་དམིགས་བསྒོམས་བྱས་པ་ལ། ཆེ་བཙུན་གལ་པོ་ཆེ་སུ་བྱུང་ཡང་འདི་ཟོས་པས་མི་འཇུ་གསུངས་ནས་མི་གནང༌། སྐུ་ཆས་དང་ཕྱག་རྫས་ཚུན་ཆད་སྤང་དག་ལན་གསུམ་དུ་མཛད་ཅིང༌། འགྱེད་མཛད་དུས་གྲལ་མཐོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐལ་པ་ཆད་དོགས་མེད་གསུངས་ནས། གྲལ་གཞུག་ནས་ཡར་འགྱེད། བཀུར་བསྟི་དགེ་འདུན་ལ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས་ནས་སྐྱེ་ནག་ལ་མི་གནང༌། ཆེན་པོར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་གདན་མི་འདིང༌། བཀུར་བསྟི་མི་མཛད་པ་ཐུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་ཡིན། འབྱོར་ལྡན་ཕྱུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་དང་འབུལ་བ་ཇི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་ཡོན་བསྔོ་མཛད་པ་ལས། ཐུགས་ལ་བཏགས་པ་ཞལ་ནས་མི་འདོན། གདབ་ལན་དང་གནང་སྦྱིན་མི་མཛད། བྱས་ན་ཚོང་དུ་འགྲོ་བས་ཁོའི་དངོས་པོ་ཆུད་ཟོས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུངས། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་རས་ཡུག་གསེར་སྲང་སྟོང་རི་བ་ཕུལ་ཡང་བསྔོ་བ་མཛད་པ་ལས་གནང་སྦྱིན་མཛད་པའི་སྲོལ་མེད། ཚོགས་བསགས་དང་ཆེ་འདོན་སོགས་ཡོན་བདག་གིས་བྱ་རྒྱུ་ཡིན། ཡོན་མཆོད་གོ་ལོག་ཏུ་སོང་ན་ནན་ཏར་མི་བཟང་བའི་གཏམ་རྒྱུད་དང༌། ལུང་འདྲེན་མང་དུ་མཛད། སྤྲང་པོ་སོགས་ཉམས་ཆུང་ཞིག་གིས་སྐྱོ་ནག་ཞིག་དྲངས་ནའང་ཞིམ་ཞིམ་ལྟར་གསོལ་ནས། མདོ་བསྔོ་དང་ཡོན་བཤད་རྒྱས་པ་རེ་མཛད་པ་སོགས་མཐུན་སྣང་ཕྱི་ཡི་རྣམ་ཐར་ཙམ་ལའང་དང་བ་འདྲེན་པའི་མཛད་སྤྱོད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། དེ་བཞིན་དུ་ཟོལ་མེད་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་ཕྱི་རབས་བསྟན་འགྲོའི་དོན་དུ་གནང་བའི་ཕྱི་ནང་གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གནས་གསུམ་དུ་དབྱེས་པའི་ཆོས་ཚན་སུམ་བརྒྱར་ཉེ་བ་ལས། གཞན་དང་མི་གཉིས་པའི་ནང་རྒྱུད་ཡོ་ག་གསུམ་ནས་ཁྱད་པར་ཡང་གསང་བླ་ན་མེད་པའི་སྐོར་ཚོའི་བར་གྱི་གདམས་ངག་དང་མན་ངག་རྒྱབ་ཆོས་སོགས། ཟབ་ཟབ་གཉེན་གཉེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་འགྲན་པ་ད་ལྟའི་བར་དུ་བཞུགས་པ་འདི་ཀ་ལགས། ཐ་མའི་མཛད་པ་ཚོགས་པ་ལ་དབང་ཁྲིད་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་རྒྱབ་ཆོས་བཅས་གསུངས་ནས། རྒྱལ་སྲས་བཟོད་པར་ཞལ་ཆེམས་དྲི་མེད་འོད་གནང་བའི་སྐབས། ད་ནི་མི་སྡོད་པད་མ་ལས་འབྲེལ་རྩལ། །འཆི་མེད་བདེ་ཆེན་བཙན་ས་འཛིན་དུ་འགྲོ། །སོགས་གསུངས་པར། བཟོད་པ་སྤྱན་ཆབ་ཉིལ་བཞིན་རྟེན་འབྲེལ་ངན་པ་དེ་འདྲ་མི་གསུང་བར་ཞུས་པས། རྟེན་འབྲེལ་ངན་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། ད་ལྟ་དལ་བའི་དུས་བྱས་པས། ད་གཟོད་བྲེལ་བའི་དུས་སུ་ཕན་པ་ཡིན་སོགས་ དང༌། ཁྱེད་རང་གཞན་དོན་ནུས་པ་ཚོས། སྐལ་ལྡན་སློབ་མ་གང་བྱུང་ལ་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲིས་མེད་པར་སྨིན་གྲོལ་སྩོལ། མན་ངག་སྟོན། དམ་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་ཁྲེགས་ཐོད་ཀྱི་དོན་ལ་མཉམ་པར་ཞོགས། མ་གོ་བར་བྱུང་ན་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་ཡང་ཏིག་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདི་དགོས་འབྱུང་བསམ་འཕེལ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པས་ལྟ་རྟོག་ཞིབ་མོ་གྱིས་ནས་སྒོམས་དང༌། འཁོར་བ་ཟད་སར་བསྐྱལ་ནས་མྱང་འདས་གདོད་མའི་ས་ལ་སླེབས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ སོགས་ལེགས་པར་གདམས་ནས་དགུང་ལོ་ང་དྲུག་བཞེས་པ་ཆུ་མོ་ཡོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱལ་ཟླའི་ཚེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་དྲོ་ཁར་མཆིམས་ཕུ་ནགས་ཀྱི་དུར་ཁྲོད་གསང་ཆེན་མེ་ཏོག་ཕུག་ཏུ། ད་ནི་སྒྱུ་ལུས་གོག་པོ་འདི་འདོར་བ་ཡིན་པས་ཁྱེད་རྣམས་ཅ་ཅོ་མ་བྱེད་པར་མཉམ་པར་ཞོག་ལ་སྡོད་ཅེས་གསུངས་ནས། ངོ་མཚར་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འདུ་མཛད་དེ། ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་ཀྱིས་གདོད་མའི་ཟད་སར་གཤེགས་སོ། །ཞལ་སློབ་ཀྱང་རྒྱལ་སྲས་བཟོད་པ། གླུ་མཁན་བསོད་སེང༌། མཁས་གྲུབ་ཁྱབ་གདལ་ལྷུན་གྲུབ། བདེ་ལེགས་རྒྱལ་མཚོ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། སློབ་དཔོན་གཞོན་ནུ་སངས་རྒྱས། སློབ་དཔོན་དཔལ་མཆོག །བླ་མ་ཨོ་རྒྱན་པ། མཁན་ཆེན་དགེ་འདུན་རྒྱལ་མཚན། བླ་མ་སྤོས་གོང་པ་སོགས་མདོར་ན་དུས་དེར་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་པ་རེ་རེརའང་ཆོས་འཆད་ནུས་པའི་བླ་མ་སློབ་དཔོན་བཞི་བཅུར་སླེབས་པ་ཙམ་གྱིས་མཚོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌།། །།ཞེས་དཔལ་བརྩེགས་བོད་ཡིག་དཔེ་རྙིང་ཞིབ་ འཇུག་ཁང་ནས་འགྲོ་འདུལ་རྡོ་རྗེས་སོ།། །། མེས་པོའི་ཤུལ་བཞག་ལས། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་གསུང་འབུམ།རྩོམ་པ་པོའི་རྣམ་ཐར།- PAGE 6 -
Chinese
前往各大学院，以各自的根器相应的神圣佛法使他们感到满足。当时，著名的堪布仁波切多吉坚赞、大司徒绛曲坚赞、司徒释迦桑波等大喇嘛和有权势的官员都想“我赢了”。以前怀有敌意的人也纷纷前来拜谒，邀请等等，但他却丝毫没有骄傲自满。不做大喇嘛的模仿，不给人大人物面子。对于他们供养的财物，拿出三分之二用于初十等节日供养，三分之一用于眼前的生活和照顾弟子，并坚定地承诺。为了不浪费信徒的食物，节日供养的糌粑也用牛奶和糖揉制。对于眼前出现的食物供品，进行观想。无论来的是多么重要的大人物，都说吃了这个会消化不了，而不允许他们吃。甚至对于自己的法衣和法器，也三次彻底地舍弃，并布施出去。布施时，说不要担心地位高的人分不到，所以从地位低的人开始往上布施。他说，恭敬应该给予僧众，所以不给俗人。对于那些自认为伟大的人，不给他们铺设座位，不进行恭敬，这是他心中的誓言。无论富人供养多少财物，他都只是做功德回向，而不放在心上，也不说出口。不做回礼和赠送。他说，如果这样做，就变成了交易，会浪费他们的财物。即使向释迦牟尼佛供养了价值一千金币的丝绸，也只是做功德回向，而没有赠送的习惯。积累功德和炫耀等事情应该由施主来做。如果供养和施主的关系颠倒了，就会有很多关于不好的故事和引经据典。即使一个穷人端来一碗粗茶淡饭，他也会像吃美味佳肴一样享用，并做详细的经文回向和功德解说等等，即使只是外在的行为，也能令人心生敬佩，他的行为举止令人难以想象。同样，他以真诚的爱心，为了后世的教法和众生，给予了内外秘密的唯一真谛，分为三处所的近三百个法类，其中与他人不同的内在瑜伽三续部……
English
He went to various great monasteries and satisfied them with the sacred Dharma appropriate to their respective capacities. At that time, the famous khenpo Rinpoche Dorje Gyaltsen, Tai Situ Jangchub Gyaltsen, Situ Shakya Zangpo, and other great lamas and powerful officials all wanted to say, "I have won." Even those who had previously harbored animosity came to pay their respects and invite him, but he had no arrogance or complacency. He did not imitate great lamas, nor did he give face to great people. Of the offerings they made, he used two-thirds for the tenth-day and other festival offerings, and one-third for his immediate needs and the care of his disciples, and he made a firm commitment. In order not to waste the food of the faithful, the tsampa for the festival offerings was also kneaded with milk and sugar. He contemplated the food offerings that appeared before him. No matter how important the person who came, he would say that eating this would be indigestible, and he would not allow them to eat it. Even his own robes and implements were completely abandoned three times and given away as alms. When giving alms, he said not to worry about those of high status not getting their share, so he gave alms from the bottom up. He said that respect should be given to the Sangha, so he did not give it to laypeople. He did not set up seats for those who considered themselves great, and he did not show respect, which was his vow. No matter how much wealth the rich offered, he would only dedicate the merit, and he would not keep it in his heart or say it out loud. He did not give replies or gifts. He said that if he did, it would become a transaction and would waste their wealth. Even if one offered the Buddha Shakyamuni silk worth a thousand gold coins, he would only dedicate the merit and would not give gifts. Accumulating merit and showing off, etc., should be done by the patrons. If the relationship between the offering and the patron is reversed, there will be many stories and quotations about bad things. Even if a poor person brought a bowl of coarse tea and plain rice, he would enjoy it as if it were a delicious meal, and he would make detailed sutra dedications and explanations of merit, etc. Even if it was just an outward appearance, it could inspire admiration, and his behavior was unimaginable. Similarly, with sincere love, for the sake of the teachings and sentient beings of future generations, he gave the sole essence of inner and outer secrets, dividing it into three places, nearly three hundred categories of Dharma, including the inner yoga three continuums that are different from others...
Chinese
尤其是最极密无上的那些法类之间的诀窍和口诀，以及后盾法等等，深奥又秘密，任何事物都无法与之相比，直到现在仍然存在。最后的行为是为僧众进行极其广大的灌顶和引导，并讲述后盾法等。在给嘉赛索巴（རྒྱལ་སྲས་བཟོད་པ།）留下无垢遗嘱的时候说：现在不住留，莲花事业妙技者，将往生无死大乐坚固之地。等等。索巴（བཟོད་པ།）眼含泪水，请求不要说这样不吉祥的话。回答说：有什么不吉祥的？现在利用了空闲的时间，将来才能在忙碌的时候有所帮助等等。」「你们这些具有利益他人能力的人，对于任何有缘分的弟子，都要毫无偏颇地给予成熟解脱，传授口诀，让修持正法的人不要追求世间的事情，而要专注于断除烦恼。如果还不明白，就仔细阅读我所著的《扬提如意宝》，它就像能满足一切愿望的如意宝一样，仔细观察并修行，将轮回送往尽头，最终到达涅槃的原始之地。」等等，给予了很好的教导。五十六岁时，在水兔年藏历新年正月十八的早晨，在钦浦森林的尸陀林，秘密大花园山洞里说：现在要舍弃这个衰老的幻身了，你们不要吵闹，保持平静地坐着。然后示现了不可思议的神变，以法身的坐姿，前往了原始的尽头。弟子有嘉赛索巴（རྒྱལ་སྲས་བཟོད་པ།），歌者索僧（གླུ་མཁན་བསོད་སེང༌།），智者克达伦珠（མཁས་གྲུབ་ཁྱབ་གདལ་ལྷུན་གྲུབ།），德勒嘉措（བདེ་ལེགས་རྒྱལ་མཚོ།），曲吉扎巴（ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ།），堪布勋努桑杰（སློབ་དཔོན་གཞོན་ནུ་སངས་རྒྱས།），堪布华秋（སློབ་དཔོན་དཔལ་མཆོག །），喇嘛邬金巴（བླ་མ་ཨོ་རྒྱན་པ།），堪钦格敦嘉参（མཁན་ཆེན་དགེ་འདུན་རྒྱལ་མཚན།），喇嘛博贡巴（བླ་མ་སྤོས་གོང་པ་）等等。总之，当时每个法会上都有四十位能够讲经说法的喇嘛和堪布，由此可见人数之多。这是由巴泽藏文古籍研究室的卓度多杰所著。《祖先的遗产》。《龙钦饶绛的著作集。作者的传记》- 第6页 - -第5页--第1页- 类别：龙钦
English
Especially the instructions and oral instructions among the most secret and supreme classes of teachings, as well as the supporting teachings, etc., are profound and intimate, unmatched by anything, and remain to this day. His final activity was to bestow extensive empowerments and guidance to the assembly, along with the supporting teachings. When giving the immaculate testament of light to Gyalsé Zopa, he said: "Now I will not stay, Padma's skillful activity, I will go to hold the stronghold of the immortal great bliss." Etc. Zopa, with tears in his eyes, requested him not to say such inauspicious words. He replied, "What is inauspicious? Now that we have made use of our leisure time, it will be beneficial in times of busyness." And you, with your ability to benefit others, bestow ripening and liberation without bias to any fortunate student who comes along. Show the oral instructions. Those who practice the sacred Dharma should not seek worldly activities, but should focus on the meaning of cutting through. If you do not understand, carefully examine and meditate on this Yangtik Yizhin Norbu (Wish-Fulfilling Jewel) that I have written, as it is like a wish-fulfilling jewel that fulfills all needs. By exhausting samsara, you will reach the primordial ground of nirvana." Etc., he gave excellent advice. At the age of fifty-six, on the morning of the eighteenth day of the royal month of the Water Rabbit year, in the secret great flower cave of the Chimphu forest charnel ground, he said, "Now I am abandoning this old illusory body, so do not make noise, but remain calmly seated." Then he performed inconceivable miraculous displays, and in the posture of the Dharmakaya, he passed away into the primordial exhaustion. His disciples included Gyalsé Zopa, the singer Sö Seng, the scholar-accomplished Khyapdal Lhündrup, Deleg Gyaltsö, Chökyi Drakpa, Khenpo Zhönnu Sangye, Khenpo Palchok, Lama Orgyenpa, Khenchen Gedün Gyaltsen, Lama Pö Gongpa, etc. In short, at that time, there were forty lamas and khenpos in each Dharma assembly who were able to teach the Dharma, which shows how numerous they were. This was written by Dro Dul Dorje from the Pal Tsek Tibetan Ancient Book Research Institute. From Ancestral Heritage. Collected Works of Longchen Rabjam. Biography of the Author.- PAGE 6 -