Tibetan
༄༅། །བར་དོའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་དང་སྐྱེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པ་བཞུགས་སོ༔ ༔ དབང་པོ་ཐ་མ་ཆོས་འདིའི་སྒོ་མཐོང་ཡང་གོམས་པ་ཆུང་ཞིང་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པ་ཚན་ཅིག་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་ལྔར་དབུགས་ཕྱུང་ནས་ཕྱིས་བར་དོ་མེད་པར་གྲོལ་བར་གསུངས་ཤིང་༔ དབང་པོ་ཐ་མའི་ཐ་མ་ཞིག་སྲིད་པ་བར་དོར་འཁྱམས་ཤིང་ཡང་སྲིད་ལེན་དགོས༔ དེ་བཤད་པ་ལ་གཉིས༔ སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་དང་༔ གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའོ༔ དང་པོ་དབུགས་ཆད་ནས་བརྒྱལ་ཏེ་དེ་ལས་ལངས་པ་དང་༔ སྐུ་གསུམ་རང་སྣང་གི་འཆར་སྒོ་ལ་གོམས་འདྲིས་མེད་པས་ངོ་མ་འཕྲོད༔ སྒྲ་འོད་ཟེར་གསུམ་ལ་དངངས་སྐྲག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལུས་དབང་པོ་ཀུན་ཚང་ཐོགས་མེད་རྒྱུ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ལངས་པ་དེ་ལ་ནང་གི་དུག་གསུམ་གྱི་རང་གཟུགས་ལས་ཕྱིར་ཡ་ང་བའི་གཡང་ས་གསུམ་འབྱུང་སྟེ༔ འདོད་ཆགས་ལས་གཡང་དམར་ཟང་ངེ་བ༔ ཞེ་སྡང་ལས་གཡང་དཀར་ཆད་དེ་བ༔ གཏི་མུག་ལས་གཡང་ནག་ངམ་མེ་བ་ལྟ་བུ་ལ་ལྷུང་བ་དང་༔ ལྷུང་ལ་ཁད་པའི་འཇིགས་སྐྲག་གི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་༔ འབྱུང་བཞིའི་རང་གཟུགས་ལས་འཇིགས་པའི་སྒྲ་བཞི་འབྱུང་སྟེ༔ ས་རླུང་ལས་གད་གཡང་དང་ས་ཕུག་རྡིབ་བའི་འཇིགས་པ༔ ཆུ་རླུང་ལས་རྒྱ་མཚོ་འཆོལ་པའི་རྦ་རླབས་སུ་ཚུད་པ༔ མེ་རླུང་ལས་ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་འཚིག་པའི་མེ་ཁྲོད་དུ་ཚུད་པ༔ རླུང་གི་རླུང་ལས་རླུང་ཚུབ་འཚུབས་པའི་ཁྲོད་དུ་ཚུད་པའི་འཇིགས་སྐྲག་འབྱུང་༔ དེའི་དུས་སུ་དགེ་བའི་རང་གཟུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལྷས་མགོན་སྐྱབས་དང་སྟོང་གྲོགས་བྱེད་པ་དང་༔ སྡིག་པའི་རང་གཟུགས་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འདྲེས་གནོད་འཚེ་དང་འགལ་རྐྱེན་བསྒྲུབས་པས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ༔ མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་གི་ལམ་ལ་ཕར་འཐེན་ཚུར་འཐེན་བྱེད༔ དགེ་སྡིག་ལ་རྩིས་གཞིག་བཏང་ཞིང་རྫུན་གྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ༔ དེ་ཚེ་རང་སྣང་ལོག་པས་གཤིན་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྐུར་ཤར་ནས༔ ཆེ་བ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པ༔ འབྲིང་པོ་རི་རབ་ཙམ༔ མིག་ཤེལ་མིག་ཏུ་ཡོད་པ༔ སྐྲ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་པ༔ གསུས་པ་ཆེ་བ༔ སྐེ་ཕྲ་བ༔ ལག་ན་ཁྲོམ་ཤིང་དང་ལས་ཀྱི་མེ་ལོང་ཐོགས་པ༔ ཁ་ནས་རྒྱོབ་དང་སོད་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ༔ ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེའི་འཁོར་དུ་མས་བསྐོར་ཏེ་ཞགས་པ་འདེབས་པ་དང་༔ ཀླད་པ་འཐུང་བ་དང་༔ མགོ་ལུས་འབྲལ་བ་དང་༔ སྙིང་འདོན་པ་དེ་ལྟ་བུས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ནས་འོང་ངོ་༔ དེར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འདྲེས་སྡིག་པ་བྱས་ཚད་རྡེའུ་ནག་པོར་འགྲེམས༔ ལྷས་དགེ་བ་བྱས་ཚད་རྡེའུ་དཀར་པོར་འགྲེམས་སོ༔ དེ་དུས་ཤིན་ཏུ་བྲེད་སྔངས་སྐྲག་པས་འདར་ཞིང་ངས་སྡིག་པ་མ་བྱས་ཞེས་རྫུན་སྨྲ་བ་ལ་གཤིན་རྗེ་ན་རེ༔ ངའི་ལས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ་བལྟའོ་ཟེར་ནས༔ བསྟན་པས་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་བཀྲ་ལམ་གྱིས་བྱུང་བ་དང་༔ དགེ་བ་ཅན་ལྷས་ཡར་ཁྲིད་གཞན་ཡང་དགེ་སེམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི༔ སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་ནམ༔ རྩ་བརྒྱད་མཆོད་རྟེན་ནམ༔ ཟམ་པ་འམ༔ ཁྲོན་པའམ༔ ངལ་སྟེགས་སུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱབས་གནས་སུ་འགྱུར་བར་སྣང་ངོ་༔ སྡིག་ཅན་རྣམས་གཤིན་རྗེའི་ཞགས་པས་བཏབ་སྟེ་ཐུར་ལ་དྲུད་ཏེ༔ བརྡེག་བརྡུང་༔ སྐེ་འབྲེག༔ སྙིང་འདོན༔ རྒྱུ་མ་ཟ༔ གཅན་གཟན་གདུག་པ་ཅན་དང་༔ ཁ་ཆར་དང་བུ་ཡུག་གིས་དེད་དེ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ༔ མུན་པ་མུན་ནག་གི་རྒྱལ་ཁམས་ན༔ མགོན་དང་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ༔ སྲིད་པ་བར་དོ་ལ་ད་ལྟ་བས་ཤིན་ཏུ་རིག་པ་བདུན་འགྱུར་གྱིས་གསལ་ཞིང་ཕར་ཐམས་ཅད་མཐོང་༔ ཚུར་རིགས་མཐུན་དང་ལྷ་མངོན་ཤེས་ཅན་མིན་པས་མི་མཐོང་༔ རིག་པ་རྟེན་མེད་བྱ་སྒྲོ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་ལྟ་བུར་དབུགས་ཀྱི་རྟ་ལ་ཞོན་ནས་རིག་པ་འཕྱོ་ལང་ལང་ཡོང་ངོ་༔ ལུས་ཀྱིས་གདུངས་ནས་ལུས་གཅིག་ལོན་ན་ཅི་འདྲ་ན་སྙམ་ནས་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་དུ་འཚང་ངོ་༔ ཉེ་དུ་རྣམས་རྨི་ལམ་ཙམ་དུ་འཕྲད༔ ངུ་བ་ཀུན་ལ་མ་ངུ་ང་འདི་ན་ཡོད་ཅེས་ཟེར༔ སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དྲག་པོ་ཡོད་པར་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ནས་གསུངས་སོ༔ ཞག་བདུན་ཕྲག་རེ་ལ་འཆི་ཐེབས་རེ་བྱེད༔ དེ་དུས་ཤུལ་མིས་དགེ་བའི་ལས་ལ་འབད་ན༔ དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའ་བློས་བསྒྱུར་བ་རྣམས་དགེ་བ་སྟོབས་འཕེལ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁོང་གསེང་གི་ལམ་ཤར་ཏེ་འདི་ནས་གྲོལ་བ་ཡང་ཡོད་དོ༔ སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་ཆོ་ག་དག་པས་ཟློག་སྟེ༔ ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས༔ དེ་ཉིད་ཤི་ནས་ཞག་གྲངས་ནི༔ ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བར་དུ་ཡང་༔ བདུན་པའི་ཚེ་ན་ཆོ་གར་འབད༔ དེ་དེ་ཚེ་ལ་ལམ་ཡང་བསྟན༔ ཅེས་སོ༔ དེ་ནས་བར་དོ་ཡིད་ཀྱི་ལུས་དེ་ནན་ལྟར་སྐྱོ་ནས་རྣམ་ཤེས་རླུང་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་བདས་ཏེ༔ རང་དབང་མེད་པར་དྲི་ཟ་མངལ་སྒོ་ཉུལ་དུས་སྐྱེ་གནས་དང་༔ མའི་མངལ་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་ལྟར་སྣང་ལུགས་ནི༔ གནས་ལུང་ཆེན་མོའི་རྒྱུད་ལས༔ བ་གླང་མཚོ་དང་ངང་པ་དང་༔ རྟ་ཡི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་༔ དེར་འཇུག་འདོད་པས་སྒྲ་མི་སྙན༔ ཤར་དང་ནུབ་ཏུ་རིམ་པ་བཞིན༔ འཛམ་གླིང་ཁང་བཟང་ཉམས་དགའ་བ༔ ལྷ་མིན་ནགས་ཚ
Chinese
༄༅། །中有自性解释及生处之因由目录。 ། 根器下者虽见此法之门，然因不熟练且未失誓言，瞬间于化身五净土中气绝，后说无中有而解脱；根器下之下者，漂泊于有中，需再受生；彼之解说有二：凡夫与持宗者。初者，气绝昏厥，由此而起，然因不熟习三身自显之现相，故未认出；惊恐于声光芒三者，识蕴起为意身，具足诸根，无碍游行之相，彼时，由内三毒之自性，外现三处可怖之悬崖，即：贪欲生红艳艳之悬崖；嗔恨生白森森之悬崖；愚痴生黑黝黝之悬崖，如是堕入，并生临堕之恐怖痛苦；由四大之自性，生起四种怖畏之声，即：地风生崩塌之深渊与地穴之怖畏；水风生卷入海洋泛滥之波涛中；火风生卷入焚烧大森林之火中；风之风生卷入狂风怒号中之怖畏；其时，善之自性，俱生之神作护佑与助伴，恶之自性，俱生之鬼作损害与障碍，二者同时成就，故于天道与恶道之路上，彼拉我扯；于善恶作清算，亦以谎言成办之；彼时，因自显颠倒，故显现阎罗法王之身相：大者等同虚空之边际；中者如须弥山；眼中有晶莹之眼；头发束于顶髻；腹大；颈细；手持人头杖与业之明镜；口中发出“杀”与“剁”之声；为业阎罗之眷属所围绕，以索套束缚，饮人脑髓，头身分离，挖取心肝，如是遍满世间；于彼处，俱生之鬼将所作罪业
English
༄༅། །A description of the characteristics of the bardo and an explanation of the causes of the places of rebirth. Even though those of the lowest faculty see the door of this Dharma, if they are not familiar with it and have not broken their vows, they will exhale their breath in the five pure lands of the Sambhogakaya and later be liberated without a bardo. However, those of the very lowest faculty will wander in the Sipa Bardo and have to take rebirth. There are two explanations for this: ordinary people and those who hold to philosophical tenets. First, when one faints after breathing one's last, and then arises from that state, one is not familiar with the arising of the self-appearances of the three kayas, so one does not recognize them. Frightened by the three sounds, lights, and rays, the consciousness arises as a mental body, complete with all faculties, and capable of unimpeded movement. At that time, from the essence of the three inner poisons, three terrifying abysses arise outwardly: from attachment, a red, vivid abyss; from hatred, a white, stark abyss; and from ignorance, a black, dark abyss. One falls into such abysses and experiences the suffering of the fear of falling. From the essence of the four elements, four terrifying sounds arise: from earth and wind, the fear of collapsing ravines and caves; from water and wind, being caught in the waves of a raging ocean; from fire and wind, being caught in the midst of a great forest fire; and from the wind of wind, the fear of being caught in a whirlwind. At that time, the gods born together with the essence of virtue act as protectors and helpers, while the demons born together with the essence of sin inflict harm and create obstacles, resulting in two undesirable outcomes: they pull one back and forth on the path to higher and lower realms. They calculate merits and demerits and even accomplish things through lies. At that time, due to the perversion of self-appearance, one sees the form of Yama, the Lord of Dharma: the large one is equal to the edge of the sky; the medium one is the size of Mount Meru; with crystal eyes in his eyes; hair tied in a topknot; a large belly; a thin neck; holding a skull staff and a mirror of karma in his hands; uttering sounds of "kill" and "chop" from his mouth; surrounded by the retinue of the Yama of Karma, binding with lassos, drinking brains, separating heads and bodies, and extracting hearts—from where do such things come to fill the world? There, the demons born together add up the sins committed.
Chinese
将黑石投下，神所做的善事则投下白石。那时，由于极度惊恐害怕而颤抖，并谎称我没有作恶，阎罗王说：看我的业之镜吧！说完，所显现的一切都清晰地呈现出来，行善之人被神带走，还有其他以善心所做的身语意之所依，或者八大佛塔，或者桥梁，或者水井，或者变成休息处等等，都显现为救护之处。作恶之人被阎罗王的绳索捆绑，向下拖拽，殴打，砍头，挖心，吃肠子，被凶猛的野兽和冰雹暴风雪驱赶，非常痛苦。在黑暗的国度里，没有保护者、救助者和朋友，非常痛苦。在有之间的中阴（bardo），比现在清晰七倍，能看到一切，但非同类和没有神通的诸神却看不到。意识像无依无靠的羽毛被风吹走一样，骑在气息之马上，意识飘忽不定。因身体的痛苦，心想如果能得到一个身体该多好啊，于是钻入所有的土地、石头、山和岩石中。与亲人在梦中相遇，对所有哭泣的人说：别哭，我在这里。经续中都说有强烈的痛苦感受。每隔七天会经历一次死亡。那时，如果后人努力行善，那么以其功德，那些改变宗派信仰的人，善的力量会增长，金刚萨埵（藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།）空性之路显现，也有从这里解脱的。对于普通人，也可以通过清净的仪轨来遣除。在《日月和合经》中说：那人死后，在二十一天之内，每逢七日就要努力做仪轨，那时也会指示道路。之后，中阴意生身非常疲惫，意识被风和习气驱赶，在无自主的情况下，当寻觅食香（Gandharva）入胎之门时，所显现的受生之处和母亲子宫的景象是这样的：在《大处经》中说：显现为母牛、湖泊和天鹅，以及马的形象，想要进入其中，听到不悦耳的声音，依次在东西方，赡洲（Jambudvipa）美丽舒适的宫殿，非天（Asura）的森林
English
The black stones are cast down; the merits done by the gods are cast down as white stones. At that time, trembling with extreme fear and dread, and lying that I have not committed sins, Yama says: Look at the mirror of my karma! Having said that, everything that is shown appears clearly, and virtuous beings are led upwards by the gods. Furthermore, whatever supports of body, speech, and mind are accomplished with virtuous intention, such as the eight great stupas, bridges, wells, or places of rest, all appear as places of refuge. Sinful beings are bound by Yama's noose and dragged downwards, beaten, heads cut off, hearts extracted, intestines eaten, driven by fierce wild animals, hail, and blizzards, experiencing great suffering. In the dark realm of darkness, without protectors, saviors, or friends, there is great suffering. In the bardo of existence, awareness is seven times clearer than now, and one can see everything, but those who are not of the same kind and gods without clairvoyance cannot see. Awareness, like a feather without support carried by the wind, rides on the horse of breath, and awareness wavers and floats. Tormented by the body, one thinks, 'How wonderful it would be to obtain a body!' and then one enters into all the earth, stones, mountains, and rocks. Relatives are met only in dreams, and to all who weep, one says, 'Do not weep, I am here.' It is said in all the sutras and tantras that there is a strong feeling of suffering. One experiences death every seven weeks. At that time, if the survivors strive to perform virtuous deeds, then by that merit, those who have changed their sectarian beliefs will have their virtuous power increased, and the path of Vajrasattva's inner space will dawn, and there are also those who are liberated from here. For ordinary individuals, it can also be averted by pure rituals. In the 'Union of Sun and Moon' it says: 'After that one dies, for a number of days, even up to twenty-one, one should strive to perform rituals on the seventh day, and at that time, the path will also be shown.' After that, the mental body of the bardo becomes very weary, and the consciousness is driven by wind and karmic imprints. Without any control, when the gandharva seeks the door of the womb, the manner in which the place of birth and the appearance of the mother's womb appear is as follows: In the tantra of 'Great Place Prophecy' it says: 'Appearing as a cow, a lake, and a swan, and the form of a horse, wanting to enter therein, hearing unpleasant sounds, in order from east to west, the pleasant and delightful palace of Jambudvipa, the forest of the Asuras.'