Tibetan
པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལའང་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་གཉིས། སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བའི་ཆ་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ཏེ། རིགས་ནི་ཤིན་ཏུ་འདྲ་བའི་དོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རིགས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མིང་བཏགས་ནས་སྙིང་པོར་བཤད་པ་སྟེ་གསུམ་ནི་རིམ་བཞིན་ཆོས་སྐུ། དེ་བཞིན་ཉིད། རིགས་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ དངོས་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་སྙིང་པོ་བཏགས་པ་བ་དང་། བར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀའི་ཆ་འཛིན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་པོ་གཉིས་ཀ་དངོས་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་སྙིང་པོ་དངོས་ཡིན་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པ་འགོས་ལོས་བཞེད་ཅིང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་གནས་བཞི་སྤྱི་ལ་འཇུག་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིགས་དང་ཁམས་དང་ས་བོན་སོགས་རྣམ་གྲངས་སུ་གྱུར་ཅིང་ཁམས་ཞེས་པ་རྒྱུའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ་མ་གསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྙིང་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་ཀྱང་གནས་པས་ཁམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་པད་ངན་ནང་སངས་རྒྱས་སོགས་དཔེ་དགུ་དོན་དགུ་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་དངོས་གནས་སུ་ཡོད་པ་ལ་ཕྱི་ནས་སྒྲིབ་བྱེད་གཞན་གྱིས་བསྒྲིབས་ཏེ་གནས་པས་ཁམས་ཀྱི་དཔེར་མཛད་ཅིང་། ཆོས་དབྱིངས་དེ་རིགས་དང་ཁམས་སུའང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གརྦྷའི་སྒྲ་ཤུན་པས་གཡོགས་པའི་དབུས་ན་ཡོད་པ་ལ་འཇུག་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གཞི་དུས་སུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཤིང་དེའི་དབུས་ན་ཡོད་པར་སྣང་བ་དང་། ཧྲྀ་ད་ཡ་ཞེས་པ་བཅུད་དམ་མཆོག་ལ་འཇུག་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཉིད་ ཆོས་ཀུན་གྱི་བཅུད་དམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། སཱ་ར་སྲ་ཞིང་བརྟན་པ་ལ་འཇུག་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་ནམ་དུའང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དོན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནི། སྤྱིར་གཞི་དུས་སུ་ཤེས་བྱའི་གནས། ལམ་དུས་སུ་ལྟ་བའི་ཡུལ། འབྲས་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་གསུམ་ཀའང་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇོག་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པའི་གཞུང་མཐའ་དག་གི་བཞུགས་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། མངོན་རྒྱན་དུ། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །ཞེས་པ་ཉིད་སྦྱང་གཞིར་བཞག་ནས། སྦྱོང་བྱེད་སྒྲུབ་པ་བཞིའམ་སྦྱོར་བ་བཞི། སྦྱང་བྱ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར་འཆད། འདིར་སྦྱང་གཞི་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། སྦྱོང་
Chinese
因为如是性是佛和所有众生无差别的存在，因此也说那是精华，这是第二。众生所具有的蕴等等，与佛相似的部分，就是佛的种姓。种姓是非常相似的意思。因此，将如来之名安立于种姓上，说是精华，这是第三，依次是法身、如是性、种姓。第一个是如来真实，是安立众生之精华；中间是佛和众生二者的部分，因此如来和精华二者都是真实的；最后是精华真实，如来是安立的，这是俄洛的观点。要知道，不分别也适用于四个处所。种姓、界、种子等成为异名，界不是指原因，而是指不明显的方式，精华的词义也存在，因此称为界，如莲花中的佛等九个比喻，九个意义，本体真实存在，但从外面被其他遮蔽物遮蔽而存在，因此以界为比喻。法界也显示为种姓和界。गर्भ (藏文，梵文天城体，garbha，子宫)这个词的意思是被外壳覆盖的中间存在之物。因此，如是性在基础时期被突如其来的污垢遮蔽，并且显现为存在于其中心。हृदय (藏文，梵文天城体，hṛdaya，心)这个词的意思是精华或殊胜。因此，如是性本身是所有法的精华或殊胜。सार (藏文，梵文天城体，sāra，精华)这个词的意思是坚固和稳定。因此，如是性应被理解为永不改变之义。第六个是，一般来说，基础时期是所知之境，道路时期是观察之境，结果时期是自性身，这三者都从法界智慧之上安立，这是至尊弥勒论典一切的安住方式。例如，《现观庄严论》中说：“修持之所依，法界之自性。”就是将此作为所净之基，解释为通过能净的四种修持或四种加行，以及所净的见道和修道的一切应断之物，断除之后获得法身之果。此处，所净之基是界，善逝之精华，净
English
Because suchness is the existence without difference in all Buddhas and sentient beings, therefore it is also said to be the essence, this is the second. The aggregates etc. that sentient beings possess, the part that is similar to the Buddha, that is the Buddha's lineage. Lineage means very similar. Therefore, establishing the name of Tathagata on the lineage, it is said to be the essence, this is the third, sequentially the Dharmakaya, suchness, lineage. The first is the Tathagata is real, it is the establishment of the essence of sentient beings; the middle is the part of both Buddha and sentient beings, therefore both the Tathagata and the essence are real; the last is the essence is real, the Tathagata is established, this is the view of Gos Lo. It should be known that non-discrimination also applies to the four places. Lineage, element, seed, etc. become synonyms, element does not refer to the cause, but refers to the unclear way, the meaning of the word essence also exists, therefore it is called element, such as the nine metaphors of the Buddha in the lotus etc., the nine meanings, the essence is truly existent, but from the outside it is obscured by other obscurations and exists, therefore the element is used as a metaphor. The Dharmadhatu is also shown as lineage and element. The word garbha (藏文，梵文天城体，garbha，womb) means that which exists in the middle covered by a shell. Therefore, suchness is obscured by sudden defilements in the base period, and appears to exist in its center. The word hṛdaya (藏文，梵文天城体，hṛdaya，heart) means essence or supreme. Therefore, suchness itself is the essence or supreme of all dharmas. The word sāra (藏文，梵文天城体，sāra，essence) means solid and stable. Therefore, suchness should be understood as the meaning of never changing. The sixth is, in general, the base period is the object of knowledge, the path period is the object of observation, the result period is the Svabhavikakaya, all three are established from the Dharmadhatu wisdom, this is the way of abiding of all the treatises of the venerable Maitreya. For example, in the Ornament of Clear Realization, it says: "The support of practice, the nature of the Dharmadhatu." That is, taking this as the basis to be purified, it is explained that through the four practices or four applications that purify, and all that should be abandoned of the path of seeing and the path of meditation that are purified, after abandoning them, the result of obtaining the Dharmakaya is obtained. Here, the basis to be purified is the element, the essence of the Sugata, pure.
Tibetan
བྱེད་ཆོས་ལ་མོས་པ་སོགས་བཞིའི་མིང་ཅན་དང་ཡོངས་སྦྱོང་དྲུག་ཅུས་སྦྱང་བྱ་ཆགས་སོགས་དྲི་མ་དགུ་དང་སྒྲིབ་པ་གསུམ། ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་བཞི་པོ་སྦྱངས་པའི་བྲལ་འབྲས་ཆོས་སྐུ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་བཅས་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་པས། དེ་དག་ཆོས་སྐད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཙམ་ལས་དོན་གཅིག་ཏུ་འབབས་པ་ ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞི་དུས་སུ་འཁོར་འདས་སོ་སོའི་བག་ཆགས་འཇོག་པའི་རྟེན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་བཞག་དང་། ལམ་དུས་སུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྤང་བྱར་བཤད་ནས། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མྱོང་བྱར་ཁས་ལེན་པ་དང་། འབྲས་དུས་སུ་གནས་འགྱུར་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། གཞུང་འདིའི་བཤད་གཞི་དེ་ལྟར་ལ། འཆད་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་གཉིས་སུ་བྱུང་སྟེ། དབུ་མའི་གཞུང་ལ་བསྟེན་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལམ་གྱིས་བཤད་པ་དང་། སྙིང་པོའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་གྱིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྔོག་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའི་བཤད་སྲོལ་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་བཞེད། དེ་ནི་རིག་པའི་ཚོགས་ལས་བཤད་པའི་མེད་པར་དགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས། དོན་དམ་བདེན་པ་དེའང་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དང་གཙང་ནག་པས་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་པ་ལྟ་ཞོགཞེན་པའི་ཡུལ་དུའང་མི་རུང་གསུངས། སློབ་དཔོན་ཕྱྭ་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་བདེན་པས་ སྟོང་པའི་མེད་དགག་དེ་ཉིད་ཡིན་ཅིང་སྒྲ་རྟོག་གི་ཞེན་པའི་ཡུལ་དུའང་རུང་བར་བཞེད། ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡན་པའི་དོན་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་ན་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འདུ་བ་ལ་དེར་བཏགས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་བྱང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་པ་བདག་མེད་གཉིས་ལ་བྱས་ནས་དེ་གསར་དུ་བཞག་ཏུ་མེད་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཀུན་ཉོན་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ལ་བྱས་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དེ་གཏན་ནས་མ་གྲུབ་པས་སྔར་ཡོད་ཕྱིས་བསལ་དུ་མེད་པ་ལ་འཆད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ཁྱབ་པའི་དོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱིས་ཆོས་སྐུ་དེ་ཐོབ་ཏུ་རུང་བའི་དོན་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ལོ་ཙཱ་གཟུ་བཙན་རྣམ་གཉིས་ལས་བརྒྱུད་པའི་བྱམས་ཆོས་སྒོམ་ལུགས་པ་རྣམས་དང་། མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་ཞབས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གདམས་ངག་བརྙེས་ནས་སྔགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ
Chinese
具有喜好行为等四种名称，以六十种遍净对治贪著等九种垢染和三种障碍。 宣说修习对法嗔怒等四者，能使断除之果法身功德事业等现前。 因此，这些仅是名相上的教法差别，实则归于同一意义。 第101页至第200页。 是也。因此，在基础阶段，安立轮涅各自习气之所依阿赖耶的体性，在道阶段，宣说将客尘视为所断。 承认自性清净之分各自为自证智慧所体验，在果位时，确立存在究竟转依之智慧，这之间没有差别。 此论的立论基础即是如此，而讲授方式则分为两种次第： 依靠中观之论典，以随念之方式进行讲解； 以及以现观之方式讲解心要之义。 第一种是： 俄·译师大士及其随从的讲授传统，他们认为如来藏是胜义谛。 并且认为这是从理智的角度出发，以否定性的方式阐述的空性。 甚至大译师和藏纳波也说，胜义谛不仅不是声音和分别的对境，甚至也不是执着的对境。 教师恰巴则认为，胜义谛是指诸法因真实而空性的否定，并且可以作为声音和分别的执着对象。 功德自性具足之义，也是指如果专注于空性，则一切功德自然汇集于此，并在此安立。 清净之因是指以清净之智慧专注于二无我，并且不能新设立。 染污之因是指由染污所增益的人我和法我，由于烦恼所缘的对象根本不成立，因此解释为原本存在后来消除不了。 法身遍布之义，也解释为众生能够获得法身之义。 第二种是： 从洛扎·祖坚师徒二人传下来的慈氏法门修法者们，以及领主弥勒足从大婆罗门父子处获得诀窍后，与密咒相符。
English
Having names such as fondness for actions, etc., and purifying the objects to be purified, such as attachment, etc., the nine defilements and three obscurations, with the sixty all-purifying practices. It is said that by practicing the four, such as anger towards the Dharma, etc., the results of separation, such as the Dharmakaya, qualities, and activities, will become manifest. Therefore, these are merely differences in Dharma terminology, but they all converge on the same meaning. Pages 101 to 200. It is so. Therefore, at the base stage, the establishment of the nature of the Alaya, which is the basis for imprinting the habits of samsara and nirvana respectively, and at the path stage, it is said that adventitious defilements are to be abandoned. It is acknowledged that the aspects of self-nature purity are each experienced by self-awareness wisdom, and at the fruition stage, there is no difference in establishing that there is ultimate transformational wisdom. This is the basis of this treatise, and the method of explanation is divided into two stages: relying on the Madhyamaka treatises, explaining by the path of inference; and explaining the meaning of the essence by the path of direct perception. The first is: the teaching tradition of the great translator Ngok and his followers, who consider the Tathagatagarbha to be the ultimate truth. And they acknowledge that this is emptiness explained from the perspective of reason, with the characteristic of negation. Even the great translator and Tsang Nakpa said that the ultimate truth is not only not the object of sound and conceptualization, but it is not even a suitable object of attachment. Teacher Chapa, on the other hand, considers the ultimate truth to be the negation of emptiness, where things are empty due to truth, and it can also be the object of attachment to sound and conceptualization. The meaning of qualities being naturally endowed also refers to the fact that if one focuses on emptiness, all qualities naturally gather there, and it is established there. The cause of purification refers to focusing on the two selflessnesses with the wisdom of purification, and it cannot be newly established. The cause of complete affliction refers to the person and Dharma self that are imputed by complete affliction, and since the object of affliction is not established at all, it is explained as something that originally existed but cannot be eliminated later. The meaning of being pervaded by the Dharmakaya is also explained as the meaning that sentient beings can attain the Dharmakaya. The second is: the followers of the Maitreya Dharma meditation tradition transmitted from the two translators, Lotsawa Zuchen, and the lord Maitripa, having obtained the instructions from the great Brahmin father and son, are in accordance with mantra.