Tibetan
སྐབས་བདུན་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བའི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་པ། སྐབས་བདུན་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བའི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་པ། བཟོ་སྦྱོང་མཁས་པའི་ཟོ་ཆུན་རྒྱུན་བཞིན་དུ། །གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་གཉིས་གོམས་པའི་མཐུས། །ཟག་མེད་རྟོགས་པའི་རིགས་རྣམས་སྐད་ཅིག་ལ། །མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱལ་ཡུམ་དེ་ལ་འདུད། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེས་ཀྱང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བའི་ས་མཚམས་ལ་དཔྱད་པ་དང་། ངོ་བོ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། སྒོམ་པའི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ལ། ལོ་ཆེན་ན་རེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ས་བདུན་པ་ནས་ཡོད་དེ། རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟ་བ་རྣམ་དག་པ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་མཉམ་པར་གཞག །ཆོས་ལ་ང་སྤོང་རྒྱུད་དང་ཀུན་ཉོན་མོངས། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐ་དད་ང་རྒྱལ་མེད། །སྐད་ཅིག་གཅིག་བློ་ཐོབ་པ་བཏང་སྙོམས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཞིང་། དེའི་འགྲེལ་པར། དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ལྟ་བ་རྣམ་དག་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་། ཆོས་ལ་ང་རྒྱལ་སྤོང་བ་དང་། རྒྱུད་ཐ་དད་པ་ལ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐ་དད་པ་ལ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་དང་དྲུག་ས་དང་པོ་དྲུག་ལ་རིམ་བཞིན་གཞག་ནས། ས་བདུན་པ་ལ་ནི་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པའི་མཐུས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་སྒོམ་ནུས་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་བློ་ཐོབ་པ་དེ་གཞག་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཡོད་དེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཀྱི་རིགས་པས་ཕྱི་མ་གཉིས་ས་དགུ་པ་དང་བཅུ་པ་ལ་འཇོག་ཅེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ས་བདུན་པར་མཚན་འཛིན་ཡོད་པར་ཐལ། དེར་ང་རྒྱལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། དེར་ཐལ། རྒྱན་ལས། ང་རྒྱལ་ཕྲ་དང་ང་རྒྱལ་མེད་པར་འདོད། །ཅེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། ཡང་ས་དང་པོར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པར་ཐལ། མ་དག་ས་བདུན་གྱི་རྟོགས་རིགས་རྣམས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པའི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་གསལ་བ་དེར་ཐལ། དེར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཅིག་ཅར་དུ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཆར་གྱི་ཁྱབ་པ་ཁས། ཡང་གསལ་བ་དེར་ཐལ། དེར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཉིས་པ་ནི། དེ་རྒྱུན་མཐའ་ཁོ་ནར་ཡོད་དེ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་
Chinese
第七品，刹那瑜伽难处之辨析。 第七品，刹那瑜伽难处之辨析。 如工匠勤练，水桶常注，于无数三劫，积习二资粮之力，刹那间，现证无漏之智者母，我顶礼。 布施等一一亦然。 于此品中，有三方面需辨析：刹那瑜伽之界限，本体，及修习之义。 初者分二：破立。 初者， 洛钦云：异熟非刹那瑜伽，从七地起有。 庄严经云：菩萨见清净，戒律极清净，等持，于法舍我，相续及诸烦恼，极清净，异我慢，一刹那得智，舍。 彼释云：世亲云：见清净，戒清净，于法舍我慢，异相续无我慢，诸烦恼，及极清净异无我慢等六者，次第安立于初地等六地，于七地，以无相住之威力，能于一一刹那修习三十七道品，故安立一刹那得智。 异熟刹那瑜伽，从八地起有，以异熟发心从彼处宣说之故。 以彼二理，后二者安立于九地及十地。 若是，则七地有执相，以彼处有我慢故。 立宗已许，彼处有我慢，以庄严经云：有微细我慢及无我慢想故。 周遍已许。 又，初地有异熟非刹那瑜伽，以不净七地之证悟种类，为异熟非证悟种类故。 又，明显彼处有异熟非刹那瑜伽，以彼处有一时修习六度之瑜伽故。 二者之周遍皆已许。 又，明显彼处有异熟非发心故。 周遍已许。 二者，唯于有边有之，以有边之智慧为一刹那
English
Chapter Seven: Analysis of the Difficult Points of Momentary Yoga. Chapter Seven: Analysis of the Difficult Points of Momentary Yoga. Like a craftsman diligently practicing, a bucket constantly pouring water, through the power of accumulating the two accumulations in countless three kalpas, in an instant, I prostrate to the mother of the conquerors who directly realizes the uncontaminated wisdom. Giving and so on, each one is also like that. In this chapter, there are three aspects to be analyzed: the boundary of momentary yoga, its essence, and the meaning of practice. The first is divided into two: refutation and establishment. In the first, Lo chen said: Non-resultant momentary yoga exists from the seventh ground onwards. The Ornament Sutra says: "The Bodhisattva's view is pure, the discipline is extremely pure, equanimity, abandoning self in the Dharma, continuity and all afflictions, extremely pure, different from arrogance, obtaining wisdom in an instant, abandonment." Its commentary says: Vasubandhu said: "Purity of view, purity of discipline, abandoning arrogance in the Dharma, different continuity without arrogance, all afflictions, and extremely pure difference without arrogance," etc., the six are established in order on the first ground and the other six grounds. On the seventh ground, by the power of dwelling without characteristics, one can cultivate the thirty-seven factors of enlightenment in each moment, so the attainment of wisdom in one moment is established. Resultant momentary yoga exists from the eighth ground onwards, because the resultant bodhicitta is explained from there. Based on these two reasons, the latter two are established on the ninth and tenth grounds. If so, then the seventh ground has attachment to characteristics, because there is arrogance there. The thesis is accepted, there is arrogance there, because the Ornament Sutra says: "There is subtle arrogance and the thought of no arrogance." The pervasion is accepted. Also, the first ground has non-resultant momentary yoga, because the types of realization of the impure seven grounds are non-resultant types of realization. Also, it is clear that there is non-resultant momentary yoga there, because there is yoga of cultivating the six perfections simultaneously there. The pervasion of both is accepted. Also, it is clear that there is non-resultant bodhicitta there. The pervasion is accepted. The second is that it exists only at the extreme of existence, because the wisdom of the extreme of existence is one moment.
Tibetan
ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་བཞིར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་བར། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་དང་། དེའང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་ནས་ཅིག་ཅར་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་ཅེས་དང་། དེའི་རྣམ་པ་བསྡུས་ནས་བྱར་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར། སྔ་མ་ལ། ཁ་ཅིག རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བསྡུས་ནས་ཅིག་ཅར་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་གང་ཞིག དེ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་དེ་མཐར་ཐུག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དེ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ལ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཆོས་སྐུའི་དངོས་རྒྱུ་བྱེད་པར་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་དེའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པར་ཐལ། སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་མཐའ་ཞེས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་མེད་པའི་ཡང་དག་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་ལོགས་སུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁ
Chinese
因为要从不同的意义方面将自性分为四种。根本颂中说：“自性有四种相。”又说：“那也是因为自性有四种相。”第二，在遮、立、断三种中，第一种，有些人说：“将三智合在一起而同时修习的菩萨瑜伽是究竟的。”又说：“将它的体性合在一起，在一个刹那间证悟并修习的菩萨瑜伽，那个究竟的就是它的自性。”对于前者，有些人说：“常边的菩提心，是所诠示的，因为那是自性。因为那是合在一起而同时修习的，而且那是菩萨的究竟瑜伽。”对于后者，有人说：“释迦牟尼佛是断证究竟的。”这种说法不合理，如果获得菩萨的究竟瑜伽，那么它必须是究竟的。因为常边的智慧是究竟的。如果承认，那么处于加行道顶位的菩萨，应该是世间顶位，因为他获得了那个法的顶位。又，如果获得证悟究竟，那么必须是证悟究竟，因为释迦牟尼佛就是那个。如果承认，那么获得一切智就必须是一切智。第二，刹那间的加行有刹那先后次第，因为那是它的自性。如果承认，那么那个先前的刹那，应该是成为自己果的法身的直接因，因为那是常边的智慧。这是周遍的，因为经中说“在一个刹那间现前圆满菩提”。如果承认，那么就不应该是，因为你和它之间，刹那间的加行被后来的刹那所隔断。又，那个应该是三智的究竟加行，因为那是刹那间的加行。这是周遍的，因为经中说“那是边际”，又说“从那以后，没有差别的，真实的一个刹那间的现前圆满菩提，是一切智的三种究竟状态”。不能承认，因为你的刹那之外没有一切智的加行。理由不成立。
English
Because the nature is to be divided into four from the aspect of different meanings. In the root verse, it says, "Nature has four aspects." It also says, "That is also because nature has four aspects." Secondly, among the three, negation, affirmation, and abandonment, some say about the first, "The ultimate yoga of a bodhisattva who combines and simultaneously meditates on the three wisdoms is ultimate." It is also said, "The ultimate yoga of a bodhisattva who realizes and meditates on its nature in one moment is its nature." For the former, some say, "The Bodhicitta of the constant edge is what is to be signified, because that is the nature. Because that is combined and meditated on simultaneously, and that is the ultimate yoga of a bodhisattva." For the latter, some say, "Shakyamuni Buddha is the ultimate of abandonment and realization." This statement is unreasonable, because if one obtains the ultimate yoga of a bodhisattva, then it must be ultimate. Because the wisdom of the constant edge is ultimate. If you admit it, then the bodhisattva who is in the highest Dharma of the path of application should be the highest Dharma of the world, because he has obtained the highest Dharma of that. Also, if one obtains the ultimate realization, then it must be the ultimate realization, because Shakyamuni Buddha is that. If you admit it, then obtaining omniscience must be omniscience. Secondly, the momentary application has a sequence of moments before and after, because that is its nature. If you admit it, then that previous moment should be the direct cause of the Dharmakaya, which is its own result, because that is the wisdom of the constant edge. This is pervasive, because it is said in the sutra, "Perfect enlightenment in one moment." If you admit it, then it should not be, because between you and it, the momentary application is interrupted by the later moment. Also, that should be the ultimate application of the three wisdoms, because that is the momentary application. This is pervasive, because it is said in the sutra, "That is the edge," and it is also said, "From then on, without difference, the true perfect enlightenment in one moment is the ultimate state of the three omnisciences." It cannot be admitted, because there is no application of omniscience outside your moment. The reason is not established.