Tibetan
ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་བཞི། ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་བཞི། གསུམ་པ་ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་བཞི་ནི། རྒྱུའི་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན། དམིགས་པའི་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུའི་དུས་ན་དངོས་འཛིན་དང་བྲལ་ཞིང་གང་ལའང་ཞེན་ཆགས་མེད་པ་ཞེན་ལོག་བྱ་བཏང་ཞིག་དགོས་པས་སྔོན་དུ་ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོ་བསྟན་པའི་མཐུས་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཐོབ་དཀའ་བར་ཤེས་ཤིང༌། མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་མི་རྟག་པ་རྩ་རྩེའི་ཟིལ་པ་ལྟ་བུར་གང་གིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་པར་མྱུར་ཏུ་འཇིག་པས་ནམ་འཆི་ཆ་མ་མཆིས། འཆི་བའི་ནངས་པར་ཆོས་མ་གཏོགས་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་སྙམ་པའི་ཚེ་འདིའི་དཔལ་འབྱོར་ལོངས་སྤྱོད་དགྲ་འདུལ་གཉེན་སྐྱོང་ལ་དགོས་པ་མེད་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡེངས་མེད་དུ་ཚེ་ཕྱི་མའི་དོན་ཁོ་ན་སྒྲུབ་སྙམ་པས་རྒྱུད་དུལ་བར་གྱུར་ཅིང་འཁོར་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་སྟེ་སྐྱོ་ཞིང་ཡིད་འབྱུང་སྟེ་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བསམ་པས་ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་ཆགས་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཕལ་བ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཐོས་བསམ་གཞིག་ འགྲེལ་ཁ་སྟོན་བཟླས་བརྗོད་སོགས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་གཡེང་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་བཅད་དེ་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ། །དེའི་དགོས་པའང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ཡིན་པས་སེམས་འདུ་འཛི་དང་རྣམ་གཡེང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བས་དབེན་པའི་གནས་སུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཐུན་བཅུ་དྲུག་པ། དམིགས་པ་བཅོ་ལྔ་པའོ། ༈ །གཉིས་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་བླ་མ་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པས། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པ་ཞིག་དགོས་ཤིང༌། དེ་ལའང་གང་ཟག་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ། བདེ་གཤེགས་བཀའི་བླ་མ། སྣང་བ་རྡོའི་བླ་མ། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བླ་མ་ཞེས་པ་རྣམས་ལས། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མའི་བར་དུ་བྱོན་པའི་མན་ངག་སྒོམ་སྲོལ་མ་ཉམས་ཤིང༌། སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྲུན་ནུས་པ། རང་གིས་ལྟ་བ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་བཞིན་གཞན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་འབྱེད་ནུས་པ། རྣམ་རྟོག་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་ཤེས་ཏེ་གང་བྱུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གྲོགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་གསོས་འདེབས་པ། མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་འགལ་ཕྱོགས་དག་ཀྱང་མཐུན་རྐྱེན་ཡོན་ཏན
Chinese
特殊的四种前行。 特殊的四种前行。 第三个是特殊的四种前行：因的缘、主宰的缘、所缘的缘、等无间缘四种。第一种是：在因的时候，需要一个远离实执，对任何事物都没有贪恋的舍弃者，因此，凭借先前共同前行的力量，认识到获得这个人身宝是困难的。通过修习无常，知道此生如草尖露珠般无常，无论什么也无法阻止它迅速消逝，不知何时会死亡。想到死亡的早晨，除了佛法，什么也帮不上忙，因此，对于今生的财富享乐，降伏敌人、守护亲友毫无用处，片刻也不懈怠地只为来世而努力，从而调伏自心，正确认识到轮回诸法的特征，感到厌倦和厌恶，渴望获得解脱，心中对今生没有丝毫的贪恋，更不用说世俗的琐事了。放弃与佛法相符的闻思、分析、讲解、口头传授、念诵等一切，在非常寂静的地方，断绝内外的一切散乱，以完全放下一切事务的方式安住。这样做的必要性是，大手印是直指心性的，如果心随逐喧嚣和散乱，就不会生起禅定，因此要在寂静的地方修持。第十六讲法，第十五个所缘。 第二种是：证悟大手印的道路完全依赖于上师，因此需要一位真正的善知识。对此，有补特伽罗传承的上师、善逝教言的上师、显现石的上师、胜义法性的上师等。第一种是：从金刚持到自己的根本上师之间，传承下来的口诀修法没有衰败，能够使弟子的相续中产生特殊的证悟，能够像自己证悟见地一样，为他人开启智慧，将分别念视为恩德，将一切显现都转化为智慧的助伴并加以培养，甚至将不顺的违缘也转化为顺缘功德。
English
The four special preliminaries. The four special preliminaries. The third is the four special preliminaries: the causal condition, the dominant condition, the objective condition, and the immediately preceding condition. The first is: At the time of the cause, one needs a renunciate who is free from clinging to reality and has no attachment to anything. Therefore, by the power of the previously taught common preliminaries, one knows that it is difficult to obtain this precious human body of leisure and endowment. By meditating on impermanence, one knows that this life is as impermanent as a dewdrop on the tip of a blade of grass, and nothing can prevent it from quickly decaying, and one does not know when one will die. Thinking that on the morning of death, nothing but the Dharma will help, therefore, the wealth and enjoyment of this life are useless for subduing enemies and protecting friends, and one strives without a moment's懈怠 solely for the sake of the next life, thereby taming one's mind, correctly recognizing the characteristics of samsaric phenomena, feeling weary and disgusted, and desiring to attain liberation, without the slightest attachment to this life, let alone worldly trivialities. Abandoning all listening, contemplation, analysis, explanation, oral transmission, recitation, etc., that are in accordance with the Dharma, one should abide in a very secluded place, cutting off all internal and external distractions, in a manner of completely abandoning all activities. The necessity of doing so is that the Great Seal is the direct pointing to the nature of mind, and if the mind follows after noise and distraction, samadhi will not arise, therefore one should practice in a secluded place. The sixteenth Dharma discourse, the fifteenth object of focus. The second is: The path to realizing the Great Seal depends entirely on the guru, therefore one needs a true spiritual friend. Regarding this, there are the guru of the lineage of individuals, the guru of the Sugata's teachings, the guru of the appearing stone, and the guru of the ultimate nature of reality. The first is: From Vajradhara to one's own root guru, the practice of the oral instructions passed down has not deteriorated, and one is able to generate special realizations in the disciple's mindstream, and is able to open the wisdom of others as one has realized the view, and knows conceptual thoughts as kindness, transforming whatever arises into a friend of wisdom and cultivating it, and even transforming unfavorable adverse conditions into favorable qualities.
Tibetan
་དུ་བསྒྱུར་ནུས་པ། འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་བ། ཡང་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ཤེས་པས་རྟོག་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ལ། རྣམ་རྟོག་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་མདུང་བསྐོར་བ་ལྟར་ཐོགས་རྡུགས་མེད་པར་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་འབྱེད་ནུས་པ་སྟེ་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འཚོལ་ཞིང་བསྟེན་ཏེ་དད་མོས་རྩེ་གཅིག་པ་བྱའོ། །དེ་ནི་ནཱ་རོ་བས། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་རྒྱུད་པར་ལྡན། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། །བླ་མའི་ངོ་སྤྲོད་ཐོབ་པར་གྱུར་པས་ནང་དུ་རང་གི་སེམས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་གུས་པ་དང་ལྡན་པས་ལེགས་པར་བརྟག་གཞིག་དཔྱད་པས་གདམས་ངག་སྒོམ་པ་འདི་དང་མཐུན་ནམ་མི་མཐུན་བརྟགས་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གདམས་ངག་གང་དང་ཡང་མི་འགལ་བའི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་གསུང་རབ་གདམས་པར་འཆར་བས་བླ་མ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གནད་དང་མི་ལྡན་པར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཕྱོགས་རེའི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཙམ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ་ཡིན་མིན་བདེན་རྫུན་གྱི་ཁ་ཚོད་གཅོད་པ་ནི་རྣམ་པར་མ་དག་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །འདི་ནི་བདེ་གཤེགས་བཀའི་བླ་མ་བསྟེན་ཐབས་ཡང་དག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དད་པ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་གཞི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོགས་དཔེས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ས་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན། བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའམ་སྙིང་རྗེའི་ཆུས་རྒྱུད་བརླན་པ་སོགས་སྟོན་པས་ཆུ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན། ཤེས་རབ་ཀྱི་མེས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་བུད་ཤིང་སྲེག་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལྕེས་མ་རིག་པའི་མུན་པ་སེལ་བ་སོགས་སྟོན་ཕྱིར་མེ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན། ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་རླུང་གིས་ཤུགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པའི་དངོས་པོ་གཏོར་བ་སོགས་སྟོན་པས་རླུང་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན། མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་སོགས་སྟོན་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཏེ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་སོགས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བླ་མར་མ་གྱུར་བ་མེད། དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ལ་གཞིག་འགྲེལ་བྱས་སམ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་འདི་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ནས་ངེས་ཤིང་མཐོང་བར་འགྱུར་བས་འདི་ནི་སྣང་བ་བརྡའི་བླ་མ་བསྟེན་ཐབས་སོ། །བཞི་པ་ནི། བླ་མ་དམ་པས་རང་གི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་དེ་མངོན་སུམ་མཐོང་རྟོགས་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་དེའང་བླ་མའོ། །འདི་དག་གི་
Chinese
能够转变。一切的错谬都是因为不认识念头的真实面目而产生的错觉。如果认识到念头即是心，并以此为道用，这本身就是矛盾的。如果能如实地认识念头，就能像在虚空中挥舞长矛一样，了知一切法毫无阻碍，这就是开启智慧之门。因此，要寻找并依止具备这些功德的善知识，并一心一意地虔诚敬信。这与那若巴（Nāropā）所说的“上师的特征是具足传承”相符。第二，一旦获得了上师的引导，内心就会对自己的心产生定解，并且对诸佛的教言充满敬意，通过认真地观察和分析，如果修持的诀窍与佛法相符或不符，经过验证，就会生起与大小乘的诀窍都不相违背的体验，从而使经典显现为诀窍，这就被称为上师。如果不具备这样的要点，只是执着于大小乘宗派片面的词句和文字，并妄下判断是非真假，这是不纯净的，应当舍弃。这是依止善逝教言上师的正确方法。第三，不变的信心是生起一切功德的基础，以法界等为例来展示，因此，土地是善知识。不间断的精进，或者用慈悲之水润泽自心等来展示，因此，水是善知识。以智慧之火焚烧烦恼的薪柴，并以智慧的火焰驱散无明的黑暗等来展示，因此，火是善知识。以证悟之风的力量摧毁遮蔽之物等来展示，因此，风是善知识。远离一切边并遍及一切等来展示，因此，虚空是善知识。像这样，显现和将要显现的内外一切事物没有不是上师的。因此，无论是否对显现进行分析解释，都能从中确定并见到，这就是以显现为象征的依止上师之法。第四，殊胜的上师毫不颠倒地指认自心，并且通过现量证悟而最终确定，从而证悟一切法的如是性，这也是上师。这些
English
Able to transform. All mistakes arise from not recognizing the true nature of thoughts, leading to illusions. If one recognizes thoughts as the mind and uses them as the path, it is contradictory. If one truly understands thoughts, one knows that all phenomena are unobstructed, like brandishing a spear in the sky, which opens the door to wisdom. Therefore, one should seek and rely on a virtuous spiritual friend who possesses these qualities and maintain unwavering devotion and faith. This aligns with what Nāropā said: "The qualities of a guru are that they possess the lineage." Second, once one receives the guru's introduction, certainty arises in one's own mind, and with respect for the teachings of the Buddhas, through careful examination and analysis, if the practice aligns or does not align with the Dharma, after verification, experiences will arise that do not contradict the key instructions of both the Great and Small Vehicles, thus the scriptures appear as key instructions, and this is called a guru. If one does not possess such key points and merely clings to one-sided words and letters of the tenets of the Great and Small Vehicles, and rashly judges right and wrong, truth and falsehood, this is impure and should be abandoned. This is the correct way to rely on the guru of the Sugata's teachings. Third, unwavering faith is the basis for generating all qualities, using the Dharmadhatu, etc., as examples to demonstrate, therefore, earth is a virtuous spiritual friend. Continuous diligence, or moistening the mind with the water of compassion, etc., are shown, therefore, water is a virtuous spiritual friend. Using the fire of wisdom to burn the firewood of afflictions, and using the flames of wisdom to dispel the darkness of ignorance, etc., are shown, therefore, fire is a virtuous spiritual friend. Using the power of the wind of realization to destroy obscuring objects, etc., are shown, therefore, wind is a virtuous spiritual friend. Being free from all extremes and pervading all, etc., are shown, therefore, space is a virtuous spiritual friend. Like this, all internal and external phenomena that appear and will appear are not without being the guru. Therefore, whether or not one analyzes and interprets appearances, one can determine and see from them, and this is the method of relying on the guru through the symbolism of appearances. Fourth, the supreme guru introduces one's own mind without inversion, and through direct realization, it is finally determined, thereby realizing the suchness of all phenomena, and this is also the guru. These