Tibetan
༡༡༤ ༡༡༤ ཡང་དེ་ལྟའི་སྒོམ་གནད་དུ་འགྲོ་བ་ལའང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་འབྱུང་བའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྡོམ་དམ་དང་འགལ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དག་མ་དག་རྟོག་པ་འདིའང་ཆེས་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་རགས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་སྦྱོང་མི་ནུས་ན། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་སྒོམ་ཕྲ་མོ་རྣམ་པར་དག་པར་སྦྱོང་ཅི་སྟེ་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྒྱ་མ་སངས་རྒྱས་དབོན་གྱི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ལུས་ལ་འདི་མ་བླངས་བྱ་བ་མེད་དེ། དེ་ཡང་མི་ལུས་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་བྱས་པ་ཡང་འདི་མ་བྱས་བྱ་བ་མེད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོར་མ་སོང་བས། འོ་སྐོལ་ད་རུང་འཁོར་བར་ལུས་པ་ཡིན་ཚུལ་དུ་འདུག གཞན་ཡང་སྡོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡ་གི་སྨོན་འཇུག་གི་སྡོམ་པ་ནས་མ་མཐའ་སྐྱབས་འགྲོ་ཐུན་མོང་བ་ཡན་ཆད་འདི་ལ་ཁས་མ་བླངས་བྱ་བ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། གཙང་སིང་ངེ་མགོ་ཐོན་མ་མྱོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། ད་རུང་འཁོར་བར་ལུས་པ་ཡིན་སྐད། ད་ནི་འོ་སྐོལ་རང་རེ་ཁས་བླངས་དམ་བཅས་པའི་བསྲུང་སྡོམ་གཙང་སེང་ངེར་བསྲུང༌། ཉེས་ལྟུང་བྱུང་ན་ཡང་དྲན་པས་ཟིན་པ་རྣམས་ཅི་རིགས་ཀྱི་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་བཤགས། དྲན་པས་མ་ཟིན་པ་རྣམས་སྤྱི་བཤགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ནས་བཤགས་ན་འདག་པས། འོ་ཅག་རང་ཚེ་ཐུང་འདི་ལ་ཁས་བླངས་པ་རྣམས་གཙང་སེང་ངེར་བྱ། དེ་བཞིན་མ་བྱས་པར་སྡོམ་དམ་སྐྱོན་མེད་དུ་ཡོད་ཁོངས་སུ་བོང་བུ་རྫི་ཉལ་དུ་བྱས། ཉེས་ལྟུང་བཤགས་བསྡམ་མ་བྱས་པར་འབོག་གེ་བཞག ཆོས་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་སྡིག་དངོས་པོ་བར་སོང་བས་འཆི་ཁར་འགྱོད་ནས་ཡོང་དེ་མི་ཕན་ཆོས་ལ་གོམ་པ་ཤས་ཆུང་བས་བློ་མི་འདུག མི་དགེ་བ་ལ་སྔོན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པ་ཤས་ཆེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབད་རྩོལ་བྱ་མི་དགོས་པར་ཤུག་འབྱུང་དུ་ཁད་ཀྱི་འབྱུང་བས་རང་རེའི་རྟོག་པ་ལ་ཡང་ཆོས་བྱས་སམ་སེམས། མིས་ཀྱང་ཆོས་པར་བརྩི་ཙ་ན་ཆོས་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་བས། ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། རང་རེ་ཡང་དེ་གའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ཅིང་འོ་ཅག་ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་དྲུང་ན་ཡོད་པས་འཆི་བའི་འདུུ་ཤེས་འབྲལ་བ་མེད་པར་ལྷན་སྐྱེས་སུ་བྲེང་ངེར་མི་འཆར་ཀ་མེད་དུ་ཡོང་བ་ཡིན། དེ་ཙ་ན་རེས་འགའ་ད་ལྟ་ཤིའང་བདག་གིས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་གུས་ཀྱིས་སྟོངས་སམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྟོངས་སམ། ལས་འབྲས་ཀྱི་འདོར་ལེན་གྱིས་སྟོངས་སམ། མདོར་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གང་ནས་བྱས་
Chinese
114 114 而且，像这样的禅修要成为要诀，与由业和烦恼所生的三门誓言相违背的一切行为，清净不清净的分别念，这一点也极其重要。如果不能清净地修习三门粗大的行为，又怎么能清净地修习三门微细的见修行呢？因此，嘉玛桑结温的口中说：“总的来说，从无始以来，没有不取这个身体的时候。而且，得到人身之后，没有不做闻思修三件事的时候。但是，所有这些都没有成为无明的对治，所以我们仍然留在轮回中。”此外，就戒律而言，从上面的发愿菩提心戒到最下面的共同皈依，没有不承诺的。因为没有彻底清净，所以据说仍然留在轮回中。现在我们自己要清净地守护所承诺和发誓的戒律。即使犯了罪过，也要在忆念所及的范围内，在比丘面前忏悔。没有忆念到的，就归入总忏悔中忏悔，这样就能清净。我们要在短暂的此生中，清净地做所承诺的事情。如果不这样做，就像放牧的牧童一样，在戒律完好无损的情况下睡觉。不忏悔罪过，就放任不管。表面上是佛法，实际上是罪恶，最终会后悔，但那时已经没有用了。因为在佛法上迈出的步伐太小，所以心里不舒服。因为从无始以来就习惯了不善，所以不需要努力就能轻易产生，因此我们也会想，我已经修行佛法了吗？人们也认为我是修行人，所以表面上是佛法。在三恶道中受生是不可思议的。我们也是这样，而且我们不知道什么时候会死，所以我们就在三恶道旁边，所以必须毫不分离地生起死亡的觉知，并且自然而然地、警惕地显现出来。那时，有时候会想，即使现在死了，我是否缺乏对上师和三宝的信心和恭敬？是否缺乏戒律？是否缺乏对业果的取舍？总之，我从哪里修行了殊胜的佛法？
English
114 114 Moreover, for such meditation to become the key point, it is extremely important to discern whether all actions arising from karma and afflictions, which contradict the vows of the three doors, are pure or impure. If one cannot purify the gross actions of the three doors, how can one purify the subtle view and practice of the three doors? Therefore, Gyama Sangye Wön said, "In general, since beginningless time, there has never been a time when we have not taken this body. Moreover, having obtained a human body, there has never been a time when we have not engaged in the three activities of listening, contemplating, and meditating on the Dharma. However, all of these have not become antidotes to ignorance, so we seem to remain in samsara. "Furthermore, in terms of vows, from the vows of aspiration and engagement Bodhicitta to the common refuge, there is nothing that we have not promised. Because we have not thoroughly purified, it is said that we still remain in samsara. Now, we ourselves must purely guard the vows and commitments we have made. Even if we commit transgressions, we should confess them before a monk to the extent that we remember them. Those that we do not remember should be included in the general confession, so that they can be purified. We should purely do what we have promised in this short life. If we do not do so, we will be like a shepherd sleeping while the vows are intact. We will leave transgressions unconfessed and unattended. Outwardly it is Dharma, but inwardly it is sin, and in the end we will regret it, but it will be too late. Because we have taken too few steps in the Dharma, we are uncomfortable. Because we have been accustomed to non-virtue since beginningless time, it arises easily without effort, so we may think, have I practiced the Dharma? People also consider me a practitioner, so outwardly it is Dharma. It is inconceivable to be born in the three lower realms. We are also in the same situation, and we do not know when we will die, so we are next to the three lower realms, so we must inevitably arise with the awareness of death inseparable, and naturally and vigilantly appear. At that time, sometimes we may think, even if I die now, do I lack faith and respect for the lama and the Three Jewels? Do I lack discipline? Do I lack the acceptance and rejection of karma and its results? In short, from where have I practiced the sublime Dharma?
Tibetan
ཀྱང་བཏུབ་པར་འདུག་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་སྟོངས་པར་འདུག་སྙམ་དུ་བརྟགས་པའི་ཚེ། ཨ་ཕོ་ཆོས་གང་ལ་བརྟེན་ཀྱང་ཆོག་པར་འདུག་སྙམ་ན་གོ་བཅད་པ་ཡིན། ཨ་ལ་ལ་ཧོ་བྱས་པས་ཆོག་པ་ཡིན་ཆོས་གང་ལའང་དད་པས་ཡིད་ཆེས་པའི་སྒྲུབ་པ་མི་འདུག་ན། རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་མི་ཡོང་བའི་ཆོས་སྤྱོད་ལ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་སྣ་རེ་ལ་རང་སྙིང་ཚིམ་པ་རང་གིས་རང་ལ་བྱ་རྒྱུའི་ཆོས་དེ་ལས་མེད་སྙམ་པའི་དགའ་སྤྲོས་ཆོས་ལ་རོ་མྱོང་ངེས་སུ་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། དེ་ཡང་ཆོས་སྤྱོད་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་བྱས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་འདས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། གང་བྱས་ཀྱང་སྡིག་པ་དག་པའི་མཚན་མ་ཤར་གྱི་མ་བྱུང་ན། ཞག་ཤས་པོ་གཅིག་ལ་ལྟུང་བཤགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཙམ་བྱས་ནས་བཏོན་ན་སྡིག་པ་དག་པའི་མཚན་མ་ཤར་གྱི་ཡོང་བས་དེ་བཞིན་བྱ། དེ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་ཉམས་པ་སྦྱོང་བའི་ཆེད་ཡིན། གསང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཉམས་པས་རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་བཤད། དམ་ཚིག་ལ་ཡང་ས་མ་ཡ་འབུམ་སྡེ་གསུངས་སོ་ཞེ་ན་ཡང༌། དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཁོ་ན་གཉན། དེ་ལ་བླ་མའི་སྐུའི་དམ་ཚིག་ལ། རབ་བཀྲོང་བ། འབྲིང་རིགས་དང་སྤྱོད་ལམ་མཛད་ཕྲིན་འཁོར་སློབ་འཚོ་བ་ལ་བརྙེས་ཐབས་བྱེད། ལུས་ཀྱི་ཕྱག་ལྡང་བ་སོགས་འོམ་པོ་ཚོད་དུ་བྱེད་པ། གདན་བཀུར་སྟི་བཞེད་པ་སོགས་ཇི་མི་སྙམ་པར་འཇོག་ཅིང༌། ཐ་ན་སྐུ་ལུས་ཀྱི་གྲིབ་མ་དང་བཞུགས་གདན་ཞབས་རྗེས་སོགས་ལ་འགོངས་ཀྱང་སྐུུ་ལ་བརྙས་པའི་ཆར་འགྲོ་བས། མདོར་ན་བླ་མའི་སྐུའི་ཆ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་གུས་པའི་བྱ་བ་ལས་ཉམས་པའི་མ་གུས་པའི་བྱ་བ་ཅི་བགྱིས་པས་ཀྱང་སྐུའི་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྲོ། བླ་མའི་གསུང་གི་དམ་ཚིག་ནི། རབ་བླ་མས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པའམ། འཕྲལ་ཐ་མལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་གསུང་ལན་གསུམ་བཅག་པ། འབྲིང་ལན་ཅིག་བཅག་པ། ཐ་ནའང་གསུང་འཆལ་པ་དང་འབྲེལ་མེད་སོགས་ཀྱི་བླ་མའི་གསུང་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་རང་གི་ངག་གིས་གུས་པའི་བྱ་བ་ལས་ཉམས་ན་གསུང་གི་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྲོ། བླ་མའི་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི། རབ་བླ་མ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཚུལ་འཆལ་དུ་བལྟ་བ་དང༌། བླ་མ་ཐུགས་མི་དགྱེས་པས་ཐུགས་སུན་ཕྱུང་བ་དང༌། འབྲིང་བླ་མའི་ཐུགས་ཚོད་བཟུང་ནས་བླ་མའི་དགོངས་པ་ལ་རལ་ཆོད་བྱེད་པ་དང༌། ཐ་ནའང་བླ་མ་ལ་བརྟགས་པའི་མཛད་ཕྲིན་ཅན་དུ་བརྟགས་ནས་བླ་མའི་ཐུགས་ལ་སྐྱོན་
Chinese
也還可以，如果思維大乘佛法以任何方式都是空性的時候，如果心想依靠任何佛法都可以，那就是斷見。如果覺得念誦「阿拉拉霍」就可以，對任何佛法都沒有信心，沒有相信的修行，那自他二利都不會實現，對於像是沒有意義的宗教行為等等的宗教事務，自己感到滿足，覺得除了自己為自己做的佛法之外沒有其他的，以這樣的喜悅來體驗佛法的滋味是很重要的。那樣的話，就算一天做三次，晚上做三次的宗教行為，也像是從輪迴中解脫了一樣。無論做什麼，如果沒有生起罪業清淨的徵兆，就在幾個晚上念誦一百零八遍懺悔文，這樣罪業清淨的徵兆就會生起，就那樣做。那是為了清淨別解脫戒的戒律。據說破壞密宗的誓言會墮入金剛地獄。如果有人說誓言也有三昧耶百種等等，所有誓言中，上師的身語意誓言最為重要。其中，上師的身誓言，最好的情況是殺害上師，中等的情況是想辦法破壞上師的種姓、行為、事業、眷屬、弟子和生活。身體上的頂禮等等，只是做做樣子，對於座位、恭敬、侍奉等等，毫不在意，甚至踩到上師身體的影子、座位、腳印等等，也算是對上師身體的不敬。總之，如果看到上師身體上的缺點，而自己的身體沒有極其恭敬的行為，做了任何不恭敬的行為，都會破壞上師的身誓言。上師的語誓言是，最好的情況是違背上師依止神聖佛法，或者依止暫時世俗事務的行為的教言三次，中等的情況是違背一次，甚至對上師的言教說閒話、說無關的話等等，如果看到上師言教的缺點，而自己的語言沒有恭敬的行為，就會破壞上師的語誓言。上師的意誓言是，最好的情況是把上師看作是煩惱者和行為不端者，讓上師不高興，讓上師心煩意亂，中等的情況是揣測上師的心意，對上師的想法妄加判斷，甚至把上師看作是具有分別念的事業者，認為上師的心有缺點。
English
It seems acceptable. If, when contemplating that the Mahayana Dharma is empty in any way, one thinks that it is acceptable to rely on any Dharma, then it is a nihilistic view. If one thinks that reciting "Alala Ho" is sufficient, and there is no faith in any Dharma, no practice of believing, then the benefit of oneself and others will not be achieved. For religious activities such as meaningless religious practices, one feels satisfied, thinking that there is no other Dharma than the Dharma one does for oneself. It is important to experience the taste of Dharma with such joy. Even if one performs religious practices three times a day and three times at night, it is like being liberated from samsara. No matter what one does, if the signs of purifying sins do not arise, then reciting the confession one hundred and eight times for a few nights will cause the signs of purifying sins to arise, so do that. That is for the purpose of purifying the vows of individual liberation. It is said that breaking the vows of secret mantra will cause one to be born in the Vajra Hell. If someone says that there are also hundreds of Samaya vows, among all the vows, the vows of the Guru's body, speech, and mind are the most important. Among them, the Guru's body vow, the best case is to kill the Guru, the intermediate case is to find ways to destroy the Guru's lineage, behavior, activities, retinue, disciples, and livelihood. Physical prostrations, etc., are just doing it superficially, and not paying attention to the seat, respect, service, etc., and even stepping on the Guru's body shadow, seat, footprints, etc., is also considered disrespect to the Guru's body. In short, if one sees the shortcomings of the Guru's body, and one's own body does not have extremely respectful behavior, any disrespectful behavior will break the Guru's body vow. The Guru's speech vow is, the best case is to violate the Guru's teachings three times, which rely on the sacred Dharma, or rely on the behavior of temporary worldly affairs, the intermediate case is to violate once, and even gossip about the Guru's teachings, say irrelevant things, etc. If one sees the shortcomings of the Guru's teachings, and one's own speech does not have respectful behavior, one will break the Guru's speech vow. The Guru's mind vow is, the best case is to regard the Guru as an afflicted person and an immoral person, making the Guru unhappy, making the Guru upset, the intermediate case is to speculate on the Guru's mind, making arbitrary judgments about the Guru's thoughts, and even regarding the Guru as an activity-doer with conceptual thoughts, thinking that the Guru's mind has shortcomings.