Tibetan
༩༣ ༩༣ དེ་ལྟར་བཀའ་སྩལ་བ་དེའི་དོན་དགྲོལ་ན། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྣང་ཚུལ་སྒྲིབ་བཅས་གློ་བུར་དྲི་མའི་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཚུལ་སྒྲིབ་བྲལ་གཉུག་མ་དྲི་བྲལ་གྱི་སེམས་གནས་པ་ནི་གྱད་ཀྱི་ལུས་ལ་ནོར་བུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་དང་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་ན་གཏེར་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སེམས་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་བསླད་འཁྲུལ་གྱིས་སྣང་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དབང་དུ་བྱས་པས་ཁམས་གསུམ་པའི་འཁོར་བ་ཅན་གྱི་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་གི་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་ཡུལ་ལ་བཟུང་བ་དང༌། ནང་བལྟ་ཡུལ་ཅན་ལ་འཛིན་པ་དག་གིས་གཟུང་འཛིན་གྱི་འཆིང་བས་བཅིངས་པས་རང་སེམས་སྒྲིབ་པ་དང་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ལ། དེའི་དབང་གིས་གང་ཟག་ཀྱང་འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐར་བཅིངས་པ་དག་འཆིང་བ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་བྲལ་འགྱུར་མེད་དེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བ་ན། རང་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་དག་བྱ་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ། དེའི་དབང་གིས་གང་ཟག་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་བརྙེས་ཞེས་པ་དང༌། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་བའི་ཞི་བ་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞེས་འབྱུང་བས། ཇི་སྐད་དུ། རང་གི་སེམས་ལས་སངས་རྒྱས་རྙེད། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་འཚོལ་མི་དགོས། །རང་ལ་ཡོད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ། །མངོན་དུ་གྱུར་པ་བླ་མའི་དྲིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གཟུང་འཛིན་ཕྱིན་ལོག་གི་རྟོག་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་བླ་མ་དམ་པ་ཞིག་གིས་རང་གི་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མངོན་དུ་མཛད་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ། དེ་ལྟར་བྱས་པས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་སེམས་ལས་གཞན་དུ་རང་དབང་དུ་མ་འཁྲུལ་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། འཁྲུལ་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཡང་དག་མིན་རྟོག་གཉུག་མའི་སེམས་ལས་འབྲལ་རུང་གི་འཁྲུལ་སེམས་དེ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ན་འཁྲུལ་པའི་སེམས་དེའང་ལྷག་མར་མ་ལུས་པར་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆུ་ཆབ་རོམ་དུ་སོང་བ་རྒྱ་མཚོར་ཞུ་བ་ན་ཁྱག་རོམ་ལྷག་མར་མི་ལུས་པ་བཞིན། འཁྲུལ་པའི་སེམས་མ་འཁྲུལ་པའི་ར
Chinese
９３ ９３ 如是开示之义解释，仅就名言而言，显现为有垢的，突发的染污之心，其本身具有无垢的，本来的无染污之心，犹如巨人的身体里有宝珠，穷人的家里有宝藏一样。仅就名言而言，自心是佛陀的精华，远离一切错乱，不颠倒的心本身，由于虚假的错乱，被颠倒的显现所支配，成为三界轮回的非真实的分别心和心所，其面朝外，执着于对境，向内执着于有境，被能取所取的束缚所束缚，自心变得有垢和错乱。由于它的影响，众生也被束缚在轮回和涅槃的边际，成为被束缚者。自心是佛陀的精华，其自性无垢无变，当远离非真实的分别心所产生的能取所取的纷扰时，自心将成为清净的法身，具有解脱的性质。由于它的影响，众生也能证得圆满正等觉的佛陀果位，证得一切法，一切种相圆满成佛，以及超越轮回大海的寂静声闻缘觉的涅槃。如是说：从自心中证得佛，无需向外寻求佛，自身所具有的佛，显现出来是上师的恩德。如是说。因此，自心是佛陀的精华，当远离能取所取的颠倒分别的染污时，由一位显现自心佛陀精华的殊胜上师，所开示的显现自心佛陀精华的方法和智慧就是这样的。如此行持，虽然尚未在显现的自心佛陀精华之外，自主地不迷乱地成立，但仅就迷乱的自性而言，由于迷乱本身，心，非真实的分别，可以从本来的心中分离的迷乱之心，当与迷乱本身分离时，迷乱之心也将无余地寂灭，就像水变成冰，融化于大海时，冰块不会残留一样。迷乱的心，不迷乱的
English
93 93 To explain the meaning of such teachings, in terms of mere convention, the mind that appears with obscurations and is suddenly afflicted with defilements, possesses within itself a mind that is free from obscurations, naturally pure, and untainted. This is like a jewel in the body of a giant or a treasure in the home of a poor person. Even in terms of mere convention, one's own mind is the essence of the Buddha, free from all delusions, and the mind itself is not inverted. However, due to false delusions, it is dominated by inverted appearances, becoming the non-truly conceptualizing mind and mental factors of the three realms of samsara. These minds face outward, clinging to objects, and inwardly cling to subjects, bound by the chains of grasping and being grasped. Thus, one's own mind becomes obscured and deluded. Due to this influence, beings are also bound to the extremes of samsara and nirvana, becoming bound ones. One's own mind is the essence of the Buddha, its nature being free from obscurations and immutable. When it is free from the entanglement of grasping and being grasped, which arises from non-truly conceptualizing minds, one's own mind becomes purified as the Dharmakaya and possesses liberation. Due to this influence, beings also attain the state of Buddhahood, fully and perfectly enlightened in all aspects of all phenomena, and manifest the peaceful nirvana of Shravakas and Pratyekabuddhas, transcending the ocean of samsara. As it is said: "Find the Buddha within your own mind; there is no need to seek the Buddha elsewhere. The Buddha that is within you is manifested through the kindness of the Lama." Thus it is said. Therefore, one's own mind is the essence of the Buddha. When it is free from the defilements of inverted conceptualizations of grasping and being grasped, the method and wisdom for manifesting one's own mind as the essence of the Buddha, as taught by a noble Lama who has manifested it, are like this. By practicing in this way, although the essence of the Buddha, which is to be manifested in one's own mind, is not established as being independently non-deluded from the mind, in terms of the very nature of delusion, due to delusion itself, the mind, non-truly conceptualizing, the deluded mind that can be separated from the original mind, when separated from delusion itself, that deluded mind will also be completely pacified without any remainder, just as when water that has turned into ice melts into the ocean, the ice does not remain. The deluded mind, the non-deluded
Tibetan
ང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དག་པ་ན། འཁྲུལ་པའི་སེམས་མ་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྫས་གཞན་ལྷག་མར་མ་ལུས་པས། དག་མ་དག་གི་སེམས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རང་དབང་དུ་གནས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དག་ན་འཁྲུལ་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁ་ཕྱི་ནང་དུ་དམིགས་པའི་སྣང་རིག་གི་དངོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཉུག་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པར་དམིགས་མྱོང་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་གྲོལ་དུ་སོང་ན་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པའི་འཁྲུལ་ཆོས་ཀྱི་དངོས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ནི། ཆུའི་སྟེང་དུ་ཁ་བ་བབ་པ་ཆུར་སོང་བ་ན་ཁ་བའི་ཆ་མི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་འཁྲུལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་བཏགས་ཆ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ན། གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་ཡུལ་བཅས་རྣམས་རང་སར་རང་བདེན་པར་ཀྲིག་གེར་མ་འགགས་པའི་རྩལ་ཆ་བཀྲ་ལམ་མེ་པར་གྲུབ་ཅིང་སྣང་ངམ་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པའི་སེམས་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་དག་པ་ན། སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་འཁྲུལ་ཆའི་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་ས་ན་བདེན་པར་སྐད་ཀྲིག་གར་གྲུབ་ཅིང་བཀྲ་ལམ་མེ་བར་ལུས་པར་མ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་རང་བདེན་པར་རྟོག་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་དུ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་འཁྲུལ་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཉེ་བར་ཞི་ན། དེའི་བཏགས་པའི་འཁྲུལ་ཆའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བདེན་པར་སྡོད་ག་ལ་ཚུགས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ཐོགས་མེད་ལ་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་ཆགས་པ་དང་སྡོད་ས་མེད་པ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་ཡལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་རང་གི་སེམས་འཁྲུལ་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་འཁྲུལ་ཆའི་སྣང་བ་རང་ལ་རང་བདེན་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ལྟར་སྣང་བ་གཉུག་མ་འཁྲུལ་མེད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དག་ནའང་རང་སེམས་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་བའི་རང་དང་གཞན་གྱི་སེམས་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པས་བཏགས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དམ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་སྣང་ཆ་དེ་གཉུག་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་སེམས་ལ་སྣང་ཞིང་མཁྱེན་པ་དང་གཟིགས་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་སེམས་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པས་བཏགས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ནི་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མི་མཁྱེན་པ་དང་ཁོང་དུ་མི་ཆུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་སེམས
Chinese
當我如是清淨於光明的心之法界時，由於錯亂的心未在不錯亂的心之上殘留其他物質，因此不清淨與清淨之心二者不會同時自在地安住。如是，當錯亂清淨時，錯亂心本身向外內所緣之顯現與覺知的一切事物，也將無法被視為成立於本初佛之精要心以外。當錯亂心之自性已成自解脫時，由其所特別施加的錯亂法的一切實有顯現也將自然寂滅，猶如雪降於水上，融入水中後，雪的成分便不再顯現一般。那麼，當錯亂心之自性及其差別的增益假立全部寂滅時，具有能取所取的六識連同對境，是否會在自身處於自證，不僵化地，以光燦燦的姿態成立並顯現呢？如果錯亂的心清淨於遠離錯亂的心之法性或法界中，那麼，該心本身的錯亂成分之六識的一切顯現，並不會在自身處於真實，僵化地成立並光燦燦地停留。因為，將其視為自證的心本身，由錯亂本身所未成立的自證寂滅，在將該寂滅如實顯現後，錯亂的心本身也寂滅於法界中，那麼，由其所施加的錯亂成分之所有顯現，又怎能安住於自證之中呢？就像無礙的虛空中，雲和彩虹形成後沒有停留之處一般，將會自然消失。那麼，當自己的心之錯亂的六識之錯亂成分的顯現，在自己看來像是自證不迷亂般，清淨於本初無錯亂的心之法界中時，自己不會變成錯亂心，自己與他人的心，由錯亂與不迷亂所施加的八識或六識等等的顯現，本初佛之精要心會顯現、知曉與看見嗎？他人之心，由錯亂與不迷亂所施加的六識連同對境，並非自己的心，佛之精要以智慧所不知曉與不通達的，自己的心
English
When I am thus purified in the realm of the mind of clear light, since the deluded mind does not remain as an additional substance on top of the non-deluded mind, therefore, the two minds, impure and pure, will not simultaneously abide freely. Thus, when delusion is purified, all the appearances and awarenesses of the deluded mind itself, which are directed outwardly and inwardly, will also not be able to be regarded as established apart from the essential mind of the primordial Buddha. When the very nature of the deluded mind has become self-liberated, all the actual appearances of the deluded phenomena, which are particularly imputed by it, will also naturally subside, just as when snow falls on water and melts into water, the element of snow no longer appears. So, when the very nature of the deluded mind and all the imputations of its distinguishing exaggerations are completely pacified, will the six consciousnesses with grasping and the grasped, together with their objects, be established and appear in their own place as self-validating, unblocked, and radiantly clear? If the deluded mind is purified in the dharmata or dharmadhatu of the non-deluded mind, then all the appearances of the six consciousnesses, which are the deluded aspects of that mind itself, will not remain established and radiantly clear as being true in their own place. Because the very mind that conceives of it as self-validating, the self-validation that is not established by delusion itself is pacified, and after manifesting that very pacification as it is, the deluded mind itself also subsides into the dharmadhatu, then how can all the appearances of the deluded aspects imputed by it remain in self-validation? Just as clouds and rainbows form in unobstructed space and have no place to stay, they will naturally vanish. So, when the appearances of the deluded aspects of the six consciousnesses of one's own mind appear to oneself as if they were self-validating and non-deluded, and are purified in the dharmadhatu of the primordial non-deluded mind, even though one's own mind does not become deluded, do the appearances of the eight or six consciousnesses, etc., which are imputed by the deluded and non-deluded minds of oneself and others, appear, know, and see to the essential mind of the primordial Buddha? The six consciousnesses of others' minds, together with their objects, which are imputed by delusion and non-delusion, are not unknown or incomprehensible to the wisdom of the essential mind of the Buddha, one's own mind.