Tibetan
མས་ཀྱི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དགེ་བ་དང་བདེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་དགེ་བ་དང་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མཛད་ཕྲིན་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་འགོད་པར་མཛད་པའི་དགེ་རྩ་འབད་མེད་དུ་བསྐྱེད་པའམ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་མཛད་ཕྲིན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་མི་སྲིད་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་ཅིང་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ནོར་བུའི་འབྱུང་ཁུངས་བཟང་པོ་ལྟར་དགེ་རྩ་བསགས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཕྱིར་ཟློག་མེད་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྫོགས་སངས་ཀྱི་དགེ་བ་བསྐྲུན་ཅིང་བསྐྱེད་པ་དེ་རང་རེ་རྣམས་ཀྱི་བླ་ལྷག་ཏུ་བྱང་ཆེན་གྱི་དགེ་རྩར་བསྔོ་དགོས་ཏེ། བསྔོ་བྱ་སངས་རྒྱས་པའི་དགེ་བ་དེ་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བའི་དངོས་ཟླ་དང་བྲལ་བས་བསྔོ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྲུབ་མྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི། །འགྲོ་དོན་ཐུགས་ལ་དགོངས་འགྲུབ་ཤོག །མགོན་པོ་ཡིས་ནི་གང་དགོངས་པ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་འབྱོར་ཤོག །ཅེས་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་བཞིན་གྱི་མཛད་ཕྲིན་སེམས་ཅན་ལ་འབྱོར་བའི་སྨོན་ལམ་དང་བསྔོ་བ་བྱ་བར་རིགས་ཞེས་གདམས་སོ། །འཁོར་འདས་ཀྱི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་རང་བདེན་དུ་མ་གྲུབ་པར་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དག་ཀྱང་མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ནས་འཛེམ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། མི་དགེ་བ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་དངོས་པོ་རང་བདེན་པར་བཟུང་བ་ལས་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་ནས་དེའི་དབང་གིས་མི་དགེ་བའི་ལས་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་ཆོས་རང་བདེན་པར་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་སངས་པ་འཁྲུལ་པ་དེས་སྨྱོ་བའི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལའང་སྐྲག་ཅིང་དངངས་པ་སྐྱེ་བར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟས་རང་གཞན་ལ་བདེ་དགེའི་དོན་མ་ཡིན་པ་དུ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་དག་གི་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བ་ལ་ཡ་ང་བས་འཛེམ་པ་ཙམ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་མཁས་གྲུབ་རྟོགས་ལྡན་དུ་གྲགས་པ་སུས་ཀྱང་མཛེམ་པའི་སྐབས་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཕགས་པ་དག་གིས་ཀྱང་མི་དགེ་བ་སོག་པའི་གཞི་མེད་ཅིང་གལ་སྲིད་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ལྟ་བུ་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཉམས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་སྤྲེའུ་ལྟར་མཆོང་བ་ད
Chinese
因为仅仅是母亲的善性所化现。因为从善与安乐的因中产生善与安乐的果，因果的缘起是不欺骗的。因此，佛地的身、智、事业，都是将众生安置于圆满菩提的善根，唯有毫不费力地生起或成办，除此之外，不可能成办其他事业。圆满的佛陀如同创造和增长善根之因的珍宝之源，因为已经获得了积累善根的事业永不退转的自在。因此，圆满佛陀所创造和增长的善根，我们更应该作为殊胜的大乘善根回向。因为所回向的佛陀的善根与所回向的善根的实体分离，所以凭借回向的因缘，能迅速成办众生的利益。因此，如是说：菩提萨埵众生的，利益众生之心愿成就。怙主所思所想的，愿众生获得安乐与富饶。如是教导说，应该像利益众生的怙主佛陀一样，为了使如其所愿的事业利益众生而作祈愿和回向。轮回与涅槃的一切业因果，都如虚空般了悟而并非实有自性，并在法界中清净，即使是微小的恶业也应避免。因为恶业是从执着因果等事物为实有自性而生起贪嗔，并由此而造作恶业，以及产生痛苦的果报。因为断除了执着业因果的实有自性的错乱之因，所以对于如疯子般的微小恶业也应该感到恐惧和害怕，因为这样会产生诸多不利于自他的安乐和善的事情。圣者们仅仅因为畏惧恶业而避免，这是任何号称凡夫的智者、成就者、证悟者都无法避免的。因此，圣者们也避免毫无根据的恶业，假设像声闻阿罗汉一样，如同从阿罗汉果位退转的烦恼的恶劣处境的猴子般跳跃
English
Because it is merely the manifestation of the mother's virtuous nature. Because virtuous and happy results arise from virtuous and happy causes, the interdependence of cause and effect is not deceptive. Therefore, the body, wisdom, and activities of the Buddha's realm are all the roots of virtue that effortlessly arise or accomplish the perfect enlightenment of beings. It is impossible to accomplish other activities besides this. The perfect Buddha is like a good source of jewels that creates and increases the cause of virtue, because he has attained irreversible freedom in the activity of accumulating virtue. Therefore, the virtue created and increased by the perfect Buddha should be dedicated as the supreme Mahayana virtue. Because the virtue of the Buddha to be dedicated is separate from the entity of the virtue to be dedicated, the benefit of sentient beings will be quickly accomplished by the cause of dedication. Therefore, it is said: May the Bodhisattvas' intention to benefit beings be accomplished. May sentient beings receive happiness and prosperity from whatever the Protector thinks. Thus, it is taught that one should make prayers and dedications like the Protector Buddha, who benefits beings, so that his activities, as he wishes, may benefit sentient beings. All the causes and effects of samsara and nirvana are understood to be like the sky, not established as truly existent, and are purified in the realm of Dharma. Even small non-virtues should be avoided. Because non-virtue arises from clinging to causes and effects as truly existent, giving rise to attachment and aversion, and thereby creating non-virtuous actions and the resulting suffering. Because the cause of delusion, which is clinging to the true self-nature of the objects of cause and effect, has been eliminated, one should be afraid and fearful of even the smallest non-virtuous actions, like a madman, because this will create many things that are not beneficial to oneself and others' happiness and virtue. The avoidance of evil deeds by the noble ones out of fear is something that no one who is known as a wise, accomplished, or realized ordinary person can avoid. Therefore, even the noble ones avoid baseless non-virtues, and suppose that like a Shravaka Arhat, they jump like a monkey in a bad situation of afflictions that have fallen from the Arhat state.
Tibetan
ང༌། རྟ་རྒོད་ལྟར་འཚེར་བའི་བག་མེད་པའི་ལས་བསགས་ན་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྟ་བུ་སྤང་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སླར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་ལས་ཉམས་དོགས་ནས་མི་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡེ་མི་སྲིད་པ་ལྟར་སྣང་ཞིང༌། ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ལ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་རྨི་ལམ་ཙམ་དུའང་འཆར་བའི་གནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་ནི་གང་ཟག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མི་དགེ་བ་སྤྱད་ཀྱང་འབྲས་བུ་བདེ་བ་འབྱུང་བར་རིགས་སོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་སྤྱད་ན་རྒྱུ་དེ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ལས། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལོག་པར་སྨིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་འབྲི་ཁུང་པས། ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་མི་དགེ་བ་སྤྱད་ན་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དེང་སང་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྟོགས་ན་མི་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་སོགས་ལ་སྤྱད་ཀྱང་རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་རྒྱུན་གཅོད། འབྲས་བུ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་སོགས་བག་ལ་ཞ་བར་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ནས། ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་མཐོན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པ་ལ་གདེང་བཀལ་ནས་སྤྱོད་པ་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་ལ་འཇོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དངོས་པོ་ཆད་སྟོང་གི་ཆད་ལྟར་བལྟས་ཏེ་ལྟ་བ་ལས་ཉམས་ཤིང༌། ལྟ་བ་ལས་ཉམས་པའི་དབང་གིས་མཐོ་རིས་ཙམ་ཐོབ་པའི་དགེ་རྩའང་གཅོད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པས། སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱང་ཉམས་པའི་རིགས་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་སུ་བསླབས་པར་མི་བྱ་བར་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱའོ། ། ༨༩
Chinese
如果像野马一样放纵不羁地造作恶业，那么就像具有退转之法的阿罗汉一样，应该断除的障碍会再次复发。圣者们因为害怕从自己的断证中退转，所以根本不可能行持不善之业。特别是对于大乘圣者来说，甚至在梦中也不会出现不善之业的因。因此，如果认为圣者是因为在人中特别殊胜，才获得圣者的地位，即使行持不善之业，也会产生安乐的果报，那是不对的。如果行持痛苦之果的因——不善之业，那么只会产生与该因相应的果报。因为不可能出现处与非处的因果颠倒成熟的情况。三界怙主直贡巴曾说：十地菩萨如果行持不善之业，也会堕入恶趣。因此，现在有些人说，如果通达甚深空性的见解，即使行持不善之行等，该因也无法产生痛苦的果报。因为一切因果都安住于空性之中，如果如此证悟，不善之业的因会被证悟空性所断除，感受恶趣痛苦等果报也会自然停止。他们这样说，是依仗自己安住于大手印、大圆满高位的见解，肆无忌惮地行持恶趣之因。这是将空性的意义视为断灭的断见，从而从见解上退转。由于从见解上退转，他们开始行持甚至会断除获得善趣之善根的行为，从而从行为上也退转。像这样阻碍善根增长的人，不应该效仿他们，而应该效仿诸佛菩萨。 89
English
If one accumulates immoral actions with unrestrained behavior like a wild horse, then, like an Arhat who is subject to decline, the obscurations that should be abandoned will recur. It seems impossible that noble beings would engage in non-virtuous actions for fear of falling from their own abandonment and realization. In particular, for Mahayana noble beings, there is no possibility that the cause of non-virtuous actions would even arise in a dream. Therefore, if one thinks that noble beings are particularly superior as individuals and have attained the state of nobility, so even if they engage in non-virtuous actions, they will experience the result of happiness, that is not the case. If one engages in non-virtuous actions, which are the cause of suffering, then only results that are consistent with that cause will arise. For it is impossible for causes and results to mature perversely, whether they are appropriate or inappropriate. Drikungpa, the protector of the three realms, said: Even a tenth-level Bodhisattva will fall into the lower realms if they engage in non-virtuous actions. Therefore, some people nowadays say that if one realizes the view of profound emptiness, even if one engages in non-virtuous conduct, that cause cannot produce the result of suffering. Because all causes and results abide in emptiness, and if one realizes it in this way, the cause of non-virtuous actions will be severed by realizing emptiness, and the experience of suffering in the lower realms will naturally cease. They say this, relying on their confidence in being established in the high position of the view of Mahamudra and Dzogchen, and recklessly engaging in the causes of the lower realms. This is viewing the meaning of emptiness as a nihilistic annihilation, thus degenerating from the view. Because of degenerating from the view, they engage in actions that even cut off the roots of virtue that would lead to higher realms, thus degenerating from conduct as well. Such people who hinder the growth of virtue should not be imitated, but rather we should imitate the Buddhas and their heirs. 89