Tibetan
༧༤ ༧༤ དེས་ན་རྗེ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་ནས་དཔལ་ཤ་ཝ་རི། མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་དཔལ་ལྡན་དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་བློ་འདས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྲིད་སྲོལ་འདི་ལ་ཞི་ལྷག་གང་གི་སྐབས་སུའང་དཔྱད་སྒོམ་གཙོ་བོར་མི་མཛད་པར་དང་པོར་ཉོན་མོངས་དང་མཚན་འཛིན་མངོན་གྱུར་བའི་གཉེན་པོར་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རྗེས་ནས་ཉོན་མོངས་དང་མཚན་འཛིན་གྱི་ས་བོན་གཅོད་པའི་གཉེན་པོར་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་སེམས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་གཞི། ཆོས་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གཞི་གཞི་མལ་མལ་དུ་མ་བཅོས་པར་བཞག་པའི་འཇོག་སྒོམ་འདི་ཉིད་ལ་གཙོ་བོར་གནད་དུ་བསྣུན་པས་སྤྲོས་ཆོས་བཅོས་མའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རང་ཞིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ས་ར་ཧས། །འཇུར་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་དེ་ནི། །གློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་དང༌། །བཅིངས་པ་དག་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བར་རྩོམ། །ཐོངས་པར་གྱུར་ན་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། །གོ་བཟློགས་རྔ་མོང་ལྟ་བུར་བདག་གིས་རྟོགས། །བུ་ཁྱོད་ནམ་ཀྱང་རང་ལ་ཅེར་ཏེ་ལྟོས། །ཞེས་དང༌། ནམ་མཁའི་རི་བོ་ཆུ་འཐུང་དང་དེ་ཡི་འགྲམ་དུ་ཞོག་ཅིག་རང་ག་བ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་ཤར་བའི་རི་བོ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ནས་བལྟས་པ་ན་རི་བོ་ཆུ་འཐུང་བ་ལྟར་མགོ་འཇུག་ལྡོག་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་གནས་པ་ལ། དེ་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མི་བཏུབ་པར་རང་གར་བཞག་དགོས་པ་བཞིན། བཅོས་རྫུན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སེམས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དུ་འདོད་ནས་མ་ཞུགས་པར་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ལ་གནས་ཚུལ་དུ་གཞུག་པའི་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་བྱར་མེད་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པས་སེམས་མ་བཅོས་བཟོ་མེད་ལྷུག་པའི་ངང་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ལས་ཐབས་གཞན་མེད་པས་དེ་ཉིད་དུ་བཞག་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མ་བཅོས་པ་དང་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་བཟོ་མི་བྱེད་པར་བཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། སེམས་ཁོ་རང་རྐྱེན་སྣང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཅོས་བཅོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐྱེ་འཇིག་སོགས་འདུས་བྱས་པའི་འདུ་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་དེ་ཉིད་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་བྱུང་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པས་སེམས་ཡིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་གྱི་བཟོ་སྣ་ཚོགས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ལ་རང་གཞན་གྱི་ཐབས་གང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དགག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ། ཅི་སེམས་དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་
Chinese
７４ ７４ 因此，从大婆罗门萨ra哈（梵文：Saraha）到夏瓦里巴（梵文：Śawaripa），再到领主麦崔巴（梵文：Maitripa），直至尊贵的达波噶举派的教法，对于超越思维、不可思议的大手印传承，无论在止观的哪个阶段，都不以分析修行为主，而是首先为了对治显现的烦恼和执着，修持止观的等持；然后为了断除烦恼和执着的种子，为了生起观的智慧，将心安住于心性本基，法安住于法性自性，基安住于本位，不加改造地安住，着重强调这种安住修行，一切戏论造作的障碍自然平息。如萨ra哈（梵文：Saraha）所说：“用绳索束缚的心，松开则解脱，毫无疑问。”又说：“束缚者试图走向四面八方，放开则不动而安住。我如颠倒的骆驼般了悟，孩子你应当时刻凝视自己。”又说：“将天空之山和饮水之物置于其旁，任其自然。”因此，海中升起的山，从海面上的天空看去，山如饮水般头尾颠倒地显现影像，对此用任何方法都无法扭转，只能任其自然。同样，如果将虚假的造作视为心的实相而未融入，那么将光明安住于实相，也无法用任何方法改变，因此想要现证菩提，除了将心安住于不造作、无修饰、放松的自性中，别无他法，所以应当安住于此。对此，有些人说，如此这般，心无法安住于不造作、不作为、不修饰的状态。因为心本身是被各种因缘所造作的虚假之物，是生灭等有为法的行者，并且心不可能不与善、不善、无记等心所相应，因此对于心、意、识，不费力气地产生身语意的各种造作，这是无法通过自己或他人的任何方法来否定的。对此，如果阻止心生起的因缘
English
74 74 Therefore, from the great Brahmin Saraha to Śawaripa, and from the lord Maitripa to the glorious Dagpo Kagyu tradition, this lineage of Mahamudra, which transcends thought and is inconceivable, does not primarily emphasize analytical meditation in either the context of tranquility or insight. Instead, it focuses on the practice of settling the mind, where the mind is placed in its own ground, the dharma in its own nature, and the ground in its own place, without any fabrication. This is done primarily as an antidote to the manifest afflictions and clinging, and later to sever the seeds of afflictions and clinging, in order to cultivate the wisdom of insight. By emphasizing this practice of settling without fabrication, all the obscurations of artificial constructs naturally subside. As Saraha said, "The mind bound by ropes, when released, is undoubtedly liberated." And, "Those bound strive to go in all directions, but when released, they remain unmoving and stable. I understand it like an inverted camel. Child, you should always gaze at yourself." And, "Place the mountain of the sky and the water-drinker beside it, let it be as it is." Therefore, the mountain rising in the ocean, when viewed from the sky above the ocean, appears as if the mountain is drinking water, with its head and tail inverted, forming an image. This cannot be reversed by any means, but must be left as it is. Similarly, if one does not engage in considering artificial obscurations as the nature of the mind, but instead places luminosity as the nature, there is no way to change it. Therefore, those who wish to attain manifest enlightenment have no other method than to place the mind in its own unfabricated, unadorned, and relaxed state. Thus, one should settle in that state. Some say that it is impossible to settle the mind in such a way, without fabrication, action, or adornment. This is because the mind itself is a fabricated and artificial thing, conditioned by various circumstances, and is an agent of compounded phenomena such as arising and ceasing. Moreover, it is impossible for the mind not to be associated with mental factors such as virtuous, non-virtuous, and neutral. Therefore, the various actions of body, speech, and mind arise effortlessly in the mind, intellect, and consciousness, and this cannot be denied by any means, either by oneself or others. To this, if one prevents the causes and conditions for the arising of the mind
Tibetan
མ་བཅོས་པ་དང་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་གནས་སོགས་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ལ་སེམས་བྱུང་གི་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་བཟོ་མེད་དུ་བཙན་ཐབས་སུ་བཞག་པ་དང་བཞག་ནུས་པའང་མ་ཡིན་གྱི། མ་བཅོས་པ་ལ་སོགས་པར་འཇོག་ཚུལ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་དཔང་པོར་བཞག་ནས་དེ་ཉིད་ནས་འབྱུང་བ་གཞན་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདོད་མའི་རང་གཤིས་གསལ་རིག་སྟོང་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གཅེར་བུ་དེ་ལས་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་བའི་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་དང་དེ་འཛིན་གྱི་ཡིད་བྱེད་གང་གིས་གསར་དུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྤྲོ་སྡུད་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅོས། མི་བཅོས་བཅོས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ལྷུག་པ་རང་བབས་སུ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། སེམས་དང་སེམས་ལས་འབྱུང་བ་དག་གི་ཁ་ཕྱིར་ལྟའི་ཡུལ་གྱི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་དེ་ཉིད་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དྲངས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་གཞན་དུ་མའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་འདུ་མི་བྱེད་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། མོས་གུས་སོགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་སེམས་བྱུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་གསལ་རིག་སྟོང་པ་ལ་དྲན་ཤེས་དང་མ་བྲལ་བ་ཙམ་ལས། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་ལས་མ་འཆོལ་བར་བཟོ་མེད་གཉེར་མེད་རང་བབས་སུ་བཞག་པ་ཡིན་ཅིང་དེ་ལྟར་བཞག་ཀྱང་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་བཞག་པར་མི་ནུས་ན་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་སློབ་མར་བཅས་པའི་བཀའ་བསྟན་བཅོས་རབ་འབྱམས་ནས། སེམས་སྤྲོས་པས་མ་བཅོས་པ་དང་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པ་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ལྟ་སྒོམ་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་གཅིག་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དོན་ཡོད་ཀྱང༌། ཁྱེད་བཀའ་བརྒྱུད་པ་སྐལ་བ་དམན་པས་སྤྲོས་པས་མ་བཅོས་པ་དང་དངོས་མཚན་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་བྱ་དབང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། སྟོན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ང་དང་ང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་པས་གང་ཟག་གི་ཚོད་འཛིན་པར་མི་ནུས་པར་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས། དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུད་ཚོད་འཛིན་པའི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཁྱེད་ཅག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་མཆི་བ་ལས་འོས་ཅི་ཡོད་ཀྱང༌། དངོས་སྤྲོས་ཀྱི་མཚན་མས་དབེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་དངོས་སུ་བགྱི་བའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་དུས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་བགྱི་ནུས་པའི་སྐལ་ལྡན་དུ་ཆེས་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ལས་ཆོས་ཚུལ
Chinese
不作意，以及通过遮止心的体性、生处等而不作意，并且通过遮止心与心所的能作、所作、作业三种作用，而强行安住于无造作，也不是能够安住的。如何安住于不作意等呢？将善逝的教言和论典作为依据，应当从那里面如此了知：心和心所，无论是哪个，所有这些的原始自性，即是光明、觉性、空性、无垢的赤裸状态，从那之中，对于过去、未来、现在的对境之相，以及执持它的作意，无论以何种方式新知，都不要以任何喜好或厌恶来改造。安住在不改造、不改造为改造的自然状态中。并且，对于心和心所的向外看的对境之感受，在体验之后，不要跟随执持其为相的各种概念，不要跟随由其引导的行之对境显现的其他事物，而是安住在不作意之中。对于信心等有情心所，仅仅是其自性光明、觉性、空性与忆念不分离，除此之外，不散乱于其他的分别念之业，而是安住在无造作、无勤作的自然状态中，并且如此安住也是能够做到的。如果不能如此安住，那么胜者及其眷属和弟子们的一切教言和论典中，所说的以心不作意、不执持事物和相、不作意的方式进行观修，就都将变得毫无意义。对此，有些人说，那样说是有意义的，但是，你们噶举派的人因为福报浅薄，所以没有资格以不作意、不执持事物之相、不作意的方式进行空性观修。对此，导师善逝亲自说过，不是我和与我相似的人，就不能衡量有情。因此，对于衡量达波噶举派传承的导师佛陀您们，除了顶礼和皈依之外，还能做什么呢？即使在没有资格真实修习远离事物和戏论之相的空性观修的时候，也只能发愿成为能够那样修习的有缘者，除此之外，没有其他的法行。
English
Not fabricating, and not engaging in conceptualization by blocking the nature and origin of the mind, etc., and forcibly abiding in non-fabrication by blocking the three actions of agent, object, and action of the mind and mental factors, and it is not even possible to abide. How to abide in non-fabrication, etc.? By taking the words and treatises of the Sugata as authority, one should understand from them as follows: Whatever the mind and mental factors are, the original nature of all of them is the clear, aware, empty, and stainless naked state. From that, whatever is newly known of the characteristics of past, future, and present objects, and the attention that grasps them, do not alter it with any attachment or aversion. Abide in the natural state of not altering and not changing into alteration. Furthermore, regarding the feeling of the outward-looking objects of the mind and mental factors, after experiencing it, do not follow the various concepts that grasp it as a characteristic, do not follow the other appearances of objects of action that are led by it, but abide in non-conceptualization. For mental factors such as faith, the essence of that very thing, clarity, awareness, and emptiness, is merely inseparable from mindfulness. Other than that, without being distracted by the activity of other conceptual thoughts, it is placed in a natural state of non-fabrication and non-effort, and it is possible to place it in that way. If it is not possible to place it in that way, then all the teachings and treatises of the Victorious Ones, together with their sons and disciples, which say to practice view and meditation by not fabricating with the mind, not grasping at things and characteristics, and not paying attention, would all become meaningless. To that, some say that it is meaningful to say that, but you Kagyu people, because of your meager fortune, do not have the right to practice the view and meditation of emptiness by not fabricating with elaboration, not conceptualizing objects and characteristics, and not paying attention. To that, the Teacher, the Sugata himself, said that those who are not me or like me cannot measure beings. Therefore, to the Teacher, the Buddha, who measures the lineage of the Dagpo Kagyu, what else is there to do but prostrate and take refuge? Even when there is no opportunity to actually practice the view and meditation of emptiness that is devoid of the characteristics of things and elaborations, one can only pray to become a fortunate one who can practice in that way. There is no other way of Dharma practice.