Tibetan
༦༧ ༦༧ དེ་ལྟར་ལེགས་པར་སྒོམ་པའི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་ཁྲིད་སྲོལ་ལ། མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པའི་སྙིང་པོ་བླངས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ཀརྨ་པཀྴིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐུ་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཁྲིད་ཅེས་རྩལ་འདོན་དུ་མཛད་པའི་ཁྲིད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་འདི་ཉིད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས། རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ནས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་གྱི་ཤེས་རྒྱུན་གྱི་སྐྱེ་འགག་གི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དྲི་མ་མེད་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟའི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་ཚུལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་འདི་སྐྱེ་འགག་གནས་པའི་དངོས་ཆོས་རང་བདེན་པར་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་ཅིང་བདེན་པ་ཡིན་ན། ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་ངོར་སེམས་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་མི་རུང་བར་རྟག་ཆད་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་འགགས་ཆ་འགགས་པར་བདེན་ན་སེམས་སྐྱེ་བ་མི་འགྲུབ་པས་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཆད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་ཆ་སྐྱེ་བར་བདེན་ན་སེམས་འགགས་པ་མི་འགྲུབ་པས་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྟག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐོག་མེད་ནས་འཁྲུལ་དབང་གི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སོགས་ལ་རྟག་ཆད་སོགས་ཀྱི་བདག་བདེན་དུ་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་འཁོར་བའི་གཞི་འདིར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ་ད་ནི་ཆོས་ཅན་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སོགས་ལ་སྐྱེ་འགག་གི་བདག་བདེན་གྱི་འཁྲུལ་མཚང་རིག་པར་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུའི་རང་ཞལ་འདི་ལྟར་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། སེམས་དང་རྣམ་རྟོག་འདི་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་ཙམ་ལས་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ལ་བལྟས་པ་ན་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་བཏང་བཞིན་པར་སྐྱེ་བའམ་མ་བཏང་བར་སྐྱེ། བཏང་བཞིན་པར་སྐྱེ་ན་སྐྱེ་བ་སྐྱེ་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་བཏང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་མ་བཏང་བར་སྐྱེ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་དང་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས་རང་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་སོགས་ཀྱི་དངོས་ཆོས་གོ་མ་བཀག་པས་དངོས་ཆོས་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་དུ་རུང་ལ། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ལ་འགག་ཏུ་མེད་པས། འགག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་ཆོས་འགག་མེད་དུ་འབྱུང་བའི་གོ་མ་བཀག་པས་དངོས་ཆོས་འགག་མེད་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར་སྣང་དུ་རུང་ལ། སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་གནས་པ་མེད་པས་གནས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་ཆོས་གནས་པའི་གོ་མ་བཀག་པས་དངོས་ཆོས་གནས་པ་ལྟར་སྣ
Chinese
６７ ６７ 如此这般好好修习的大手印教导传承中，撷取了所有经续的意旨精华。 尊贵的噶玛巴希曾以“大手印三身引导”之名而著称的引导，若观察此分别念之生处三有的自性，则能使从因位有情之时起，直至果位佛陀之地间的识流生灭的一切垢染，皆能无垢而现前圆满成佛。 如此生起证悟之方式是，若有情之心，如显现般，是生灭住之实法且为自性成立、真实不虚的，那么，仅就名言而言，心便不能作为生灭等的实有之法，而会变成常断之法。因为，若心的灭分灭去为真，则心的生起便不能成立，故心的实有便会变成断灭之法；若心的生分生起为真，则心的灭去便不能成立，故心的实有便会变成常法。因此，从无始以来，便因错觉而执著、抓住心之刹那等为常断等的我与实有，故才会在轮回的此地漂泊。现在，应认识到所立法，心之刹那等，生灭之我与实有的错觉之过失，从而如此观见脱离了法之错觉的法身自面：此心与分别念，仅仅是显现为生起，若观察生起之自性，则生起之实有，是舍弃而生，还是不舍弃而生？若舍弃而生，则生起便不能成立为生起，因为会变成舍弃生起之实有；若不舍弃而生，则因其自身之故，生起之实有便不会变成其他，故生起本身也不能成立。因此，自心无生之故，并未遮止生等的实法之机会，故实法能显现为生起一般。未生之法，则无有灭去，无有灭去之故，并未遮止实法无灭而生的机会，故实法能显现为无灭而生一般。无有生灭之法，则无有住留，无有住留之故，并未遮止实法住留的机会，故实法能显现为住留一般。
English
67 67 Thus, in the teaching tradition of Mahamudra, which is well practiced, the essence of the meaning of all sutras and tantras has been extracted. The precious Karma Pakshi's teaching, known as the "Mahamudra Introduction to the Three Kayas," when looking at the nature of the three realms, the source of this conceptual thought, makes all the defilements of the arising and ceasing of the stream of consciousness from the time of the cause, sentient beings, to the time of the result, the state of Buddhahood, manifest and perfectly awaken without defilement. The way to generate such realization is that if the mind of sentient beings, as it appears, is a real phenomenon of arising, ceasing, and abiding, and is established as self-existent and true, then, merely in terms of convention, the mind cannot be a real phenomenon of arising, ceasing, etc., but will become a permanent and nihilistic phenomenon. Because, if the ceasing part of the mind is truly ceasing, then the arising of the mind cannot be established, so the reality of the mind will become a nihilistic phenomenon; if the arising part of the mind is truly arising, then the ceasing of the mind cannot be established, so the reality of the mind will become a permanent phenomenon. Therefore, from beginningless time, we have been wandering in this foundation of samsara because of delusion, grasping and clinging to the moments of the mind as self-existent entities of permanence, nihilism, etc. Now, we must recognize the fault of the illusion of self-existence in the arising and ceasing of the moments of the mind, etc., which are the subject of the teaching, and thus see the face of Dharmakaya, free from the illusion of phenomena, in this way: This mind and conceptual thought only appear to arise, but when we look at the nature of arising, does the reality of arising arise while being abandoned or without being abandoned? If it arises while being abandoned, then arising cannot be established as arising, because it will become the abandonment of the reality of arising; if it arises without being abandoned, then because of that, the reality of arising will not become other and other, so arising itself cannot be established. Therefore, because our own mind is unborn, the opportunity for real phenomena such as arising is not obstructed, so real phenomena can appear to arise. Because there is no cessation for the unborn phenomenon, the opportunity for real phenomena to arise without cessation is not obstructed, so real phenomena can appear to arise without cessation. Because there is no abiding for the phenomenon without arising and ceasing, the opportunity for real phenomena to abide is not obstructed, so real phenomena can appear to abide.