Tibetan
་གིས་ལེགས་པར་བཀའ་བསྩལ་པ་བཀའ་བརྒྱུད་འདི་པ་ལ་གྲགས་པའོ། །དེར་མ་ཟད་དེང་སང་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་ཤོར་གོལ་གྱི་གཡང་ས་འདི་ལྟར་ཡང་སྣང་སྟེ། སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱ་བ་ཤེས་རབ་རིན་ཆེན་གྱིས། སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་གཞན་སྟོང་དབུ་མ་པ། །སྣང་ལ་སྐུར་འདེབས་སྣང་སེལ་དབུ་མ་པ། །ཐ་སྙད་ཚད་འཇལ་རིགས་གྲུབ་དབུ་མ་པ། །གཉིས་སྟོང་བདེན་གྲུབ་རྣམ་རིག་དབུ་མ་པ། །འདི་བཞིས་ལུང་རིགས་ལྟར་སྣང་ལ་བརྟེན་ནས། །དབུ་མར་རློམ་ཞིང་རྒྱ་ཆེར་གྲགས་ན་ཡང༌། །རྟོག་གེས་བསླད་ཕྱིར་མཐར་འཛིན་ནང་ན་བཞུགས། །ཐོག་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་བདེན་གྲུབ་འདོད་ཕྱིར་དང༌། །གཉིས་པས་ཐབས་ཕྱོགས་མཐའ་དག་སྤང་ཕྱིར་དང༌། །གསུམ་པས་རྫུན་དང་བསླུ་མེད་གཞི་མཐུན་དུ། །དཔྱད་ནས་སྨྲས་པ་འགལ་འདུའི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །ཞེས་འབྱུང་བས། འདོད་པ་དང་པོ་ནི་ཇོ་ནང་པ་དག་གི་བཞེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་པར་ཡོད་ན་དེ་ལས་མི་སྟོང་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་མཚན་འཛིན་ཕྱིན་ལོག་གི་གཉེན་པོར་སྟོང་ཉིད་ལྟ་སྒོམ་བྱས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་དངོས་བདེན་དུ་གྲུབ་པས་དངོས་ཆོས་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཆེད་དུ་འབད་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། འདོད་པ་གཉིས་པ་ནི་བོད་སྔ་ཕྱིའི་ཕྱག་རྫོགས་ཞི་བྱེད་གཅོད་ཡུལ་བར་ཁས་འཆེ་བ་ཕལ་ཆེ་བ་དག་གི་བཞེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་བཙན་ཐབས་སུ་འགགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཀས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ལས་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་བསགས་སྦྱང་སོགས་བྱེད་མི་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྒྱུའི་ཚོགས་གཉིས་སྤངས་པར་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ལས་རིང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་འདོད་པ་གསུམ་པ་ནི་རི་བོ་དགེ་ལྡན་པ་དག་གི་བཞེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ལྟར་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་ཚད་མས་གྲུབ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རང་སྟོང་དུ་མ་སོང་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་ཆོས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱི་བདེན་གྲུབ་ལྟར་སྣང་བའི་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ཆོས་གཞན་པ་ཞིག་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱང༌། རང་ཉིད་མཚན་མར་སྤྱོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་དངོས་མཚན་གྱི་འཁྲུལ་པ་བཟློག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་བཞེད་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་འཁོར་བའི་དངོ
Chinese
这是由……善妙宣说，故于噶举派中得名。不仅如此，如今对于证悟深奥空性的方式，也显现出如下的错谬险境： 达仓洛扎瓦·谢饶仁钦说： “空性实有他空应成派， 现象上妄加否定之应成派， 以名言衡量以理成立应成派， 二空实有唯识应成派， 此四者依仗相似之理证， 自诩中观广为宣扬， 然因分别念所染，实居于有边中。 以初始及终结皆许实有故， 以二者舍弃一切方便之方故， 以三者于虚妄与不欺，于共同之基础上， 考察而说故具矛盾之自性。” 如是说故，第一种观点是觉囊派的主张。若如是，若空性以实有而存在，则有何不空之物？于一切法上，以空性作为对治实物执着颠倒之敌对而修习，然空性本身却成为实有，故不能成为舍弃实有法之对治，故为此而努力则成无意义。 第二种观点是前后藏大手印、大圆满、息解派、断法派等自诩者之共同主张。若如是，于证悟深奥空性之时，一切世俗之法皆被强行止息，仅凭此便从轮回中解脱，故无需为解脱而积资净障等。仅因此便舍弃了成就菩提之因——二资粮，故远离了一切智智之果位。 第三种观点是格鲁派的主张。若如是，若以理分析名言世俗之谛，以量成立，然其自身之体性未成自空，故于世俗之实法之外，未成立自性实有之事物，却证悟了相似于自性实有之无关联之他法为空性，然亦不能遮止以自相而行持之世俗谛之实执迷乱。 即使你们所主张的空性得以证悟，然世俗轮回之物
English
This is well-proclaimed by ..., hence it is known in the Kagyu lineage. Moreover, nowadays, regarding the way to realize the profound emptiness, such pitfalls also appear: Taktsang Lotsawa Sherab Rinchen said: "Emptiness truly established Other-empty Madhyamaka, Denying appearances Appearance-eliminating Madhyamaka, Measuring with terms Reasoning-established Madhyamaka, Two emptinesses truly established Mind-only Madhyamaka, These four rely on seemingly valid reasons, Claiming to be Madhyamaka and widely proclaiming, But because they are tainted by conceptualization, they reside within the extreme of existence. Because they desire the true establishment of both beginning and end, And because the second abandons all means of skillful methods, And because the third examines falsehood and non-deception on a common basis, Therefore, speaking after examination is of contradictory nature." As it appears, the first view is the assertion of the Jonangpas. If that is the case, if emptiness exists as truly established, then what is not empty? On all dharmas, even if one practices emptiness as an antidote to the mistaken grasping of objects, emptiness itself becomes truly established, so it will not become an antidote to abandoning real dharmas. Therefore, striving for that becomes meaningless. The second view is the common assertion of most of those who claim to be Mahamudra, Dzogchen, Shije, and Chö practitioners of both earlier and later Tibet. If that is the case, when realizing profound emptiness, all conventional dharmas are forcibly ceased, and by that alone, one is liberated from samsara, so there is no need to accumulate merit and purify obscurations for liberation. For that very reason, one abandons the two accumulations, which are the cause of great enlightenment, and therefore one becomes distant from the state of omniscient wisdom. The third view is the assertion of the Gelugpas. If that is the case, if the conventional truth of terms is analyzed by reasoning and established by valid cognition, then since its own essence has not become empty of itself, even if one realizes emptiness as another unrelated dharma that appears to be truly established by nature, other than the real dharmas of convention, it will not prevent the delusion of grasping at the reality of conventional truth, which is practiced with self-grasping. Even if the emptiness you assert is realized, the conventional samsaric things
Tibetan
ས་ཆོས་ཀྱི་མྱ་ངན་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་བས། ཁྱེད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཆེད་དུ་ངལ་བས་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཆུ་ལ་མར་སྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་གྱི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱིས་ཀྱི་ཟི་ལུང་ཤཱཀྱ་མཆོག་ཆེན་པའི་བཞེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ཀྱང༌། ད་དུང་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་ལྷག་མར་མི་སྟོང་བར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ལུས་ཤིང་དེ་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བལྟས་ན་དེ་ལ་མཚན་འཛིན་མི་བཟློག་པས། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་གསལ་རིག་གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དངོས་ཆོས་རྟག་བདེན་གྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ལྟ་སྒོམ་དེས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་མྱ་ངན་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདའ་བར་མི་འགྱུར་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ག་ལ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་བཞི་པ་དེས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་འདོད་པ་དག་གིས་ས་ལམ་བགྲོད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ཤོར་གོལ་དུ་འགྱུར་བས་གེགས་རྐྱེན་ངན་པ་འདི་དག་གི་དབང་དུ་མ་སོང་བར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ལྟ་སྒོམ་ལོག་པའི་ཤོར་གོལ་དང་བྲལ་བའི་ཉམས་ལེན་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ༦༤
Chinese
由于无法超越世间的悲伤和痛苦，你们的那些见解和禅修，即使为了伟大的菩提而努力修持，也如同在水中搅拌酥油一般。第三种是，依赖唯识宗的虚假论典，是后来的孜隆·释迦秋钦（Zi lung Shākya mchog chen）的观点。如果这样，即使将色等一切法都确定为空性，但二取的识仍然没有空，而是以实有的方式存在，如果将它视为实有，那么就无法避免执着于相。因为众生的心，以明亮的觉知，执着于能取所取所空的实法，作为常恒真实的相。如果这种见解和禅修连轮回的痛苦和悲伤都无法超越，又怎么能获得一切智者的果位呢？像这样的第四种空性见解和禅修，对于那些想要获得伟大菩提果位的人来说，会变成阻碍他们行进于道地的巨大悬崖，变成迷途。因此，不要受到这些恶劣障碍的影响，而要努力修持大手印瑜伽，避免错误的见解和禅修的迷途。 64
English
Since it will not transcend the sorrow and suffering of the world, your views and meditations, even if diligently practiced for the sake of great Bodhi, are like churning butter in water. The third is, relying on the false treatises of Cittamātra, it is the view of the later Zilong Shakya Chokchen. If that is the case, even if all dharmas such as form are determined to be emptiness, the consciousness of the two graspers still does not become empty, but remains as truly existent, and if it is regarded as truly existent, then attachment to characteristics cannot be reversed. Because the minds of sentient beings, with clear awareness, grasp the real dharmas that are empty of grasper and grasped as the characteristics of permanence and truth. If this view and meditation cannot even transcend the suffering and sorrow of samsara, how can one attain the state of omniscience? Such a fourth view and meditation on emptiness, for those who desire to attain the state of great Bodhi, will become a great cliff that hinders their progress on the paths and bhumis, becoming a straying into error. Therefore, without being influenced by these bad obstacles, one should strive to practice Mahāmudrā yoga, avoiding the straying into error of wrong views and meditations. 64