Tibetan
༦༤ ༦༤ དེ་ལྟར་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་མཉམ་གཞག་དེའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསོག་དང༌། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསོད་ཚོགས་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསོད་ཚོགས་དམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཚོགས་གཉིས་ཀ་སོག་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ཕུལ་ཆེས་ཆེ་བས་སྒྲིབ་པའི་ཚོགས་རྩད་ནས་འདག་སྟོབས་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་ནས། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་འབྲི་ཁུང་པས། མཉམ་གཞག་ལས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང༌། །ཞེས་བཤད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པས་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རིམ་གྱི་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། འདིར་རྒྱལ་བ་རྒོད་ཚང་པ་དང་ཡང་དགོན་པ་སོགས་འབྲུག་སྐོར་བ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་རྗེས་ཤེས་གསུམ་དུ་གསུངས་ཏེ། རྗེས་ཤེས་ནི་མཉམ་གཞག་ལས་ལྡང་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་སུ་བཞག་ནས། རྗེས་ཤེས་ནི་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་ཨ་འཐས་ཐ་མལ་བ་གསུམ་དུ་མཛད་ནས། དང་པོ་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པའི་དག་པ་ཡན་ན་འབྱུང་བ་དང༌། གཉིས་པ་ས་དང་པོ་ནས་མ་དག་ས་བདུན་གྱི་བར་དང༌། གསུམ་པ་འཇིག་རྟེན་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་སར་ཕྱིན་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་དེ། འདི་དང་མཐུན་པར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་འགྲེལ་བྱེད་དག རྗེས་ཐོབ་ཟག་མེད་དང་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་ཞེས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་བ་ནི་རྗེས་ཤེས་ཨ་འཐས་སུ་ཤར་བ་ཞེས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྲིད་སྲོལ་འདི་ལ་གོལ་ས་གསུམ་དུ་མ་གོལ་ཞིང་ཤོར་བ་བཞི་རུ་མ་ཤོར་བ་ཞིག་དགོས་ཞེས་པའི་གོལ་ས་གསུམ་ནི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་པའི་གོལ་ས་དང༌། ཤོར་བ་བཞི་ནི་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་པའི་གོལ་ས་སྟེ། དེའང་ཁམས་གསུམ་པོ་འདིར་ཁམས་གོང་མ་ལ་ཐར་པ་དང་ཞི་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཁམས་གོང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཆེད་དུ་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་རྣམས་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་སྒྲུབ་པ་ནི་འདོད་ཁམས་བདེ་བའི་གོལ་ས་དང་འདིའི་ཞར་བྱུང་དུ་ངེས་འབྱུང་དང་བྲལ་བའི་བདེ་འགྲོ་ཙམ་གྱི་གོ་འཕང་འདོད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བའང་བདེ་བ་ལ་ཞེན་ན་འདོད་ཁམས་སུ་གོལ་བ་ཞེས་པ་དེ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་གྱི་མཐུན་ཁམས་གོང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་ཙམ་ལ་ཐར་པར་བལྟས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ངེས་འབྱུང་གི་སྒྲུབ་པ་དང་མི་ལྡན་ན་གསལ་བའི་སྙོམ་འཇུག་ལས་གཟུགས་ཁམས་དང་མི་རྟོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལས་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་གོལ་བའི་གོལ་སར་བཞག་གོ། ཤོར་བ་བཞི་ལས་སྟོང་ཉིད་གཤིས་ཤོར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཀྱི་ངང་ལ་མི་གཡོ་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་རྒྱ་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་བསག་སྦྱང་སོགས་ཀྱི་འབད་པས་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་བཟང་པོ་གསར་དུ་བསྒྲུབ་བྱར་མེད་ཅིང་འཁོར་བ་ངན་པ་སླར་སྤང་བྱར་མེད་ཅེས་བསག་སྦྱང་དང་སྤང་གཉེན་གྱི་འཇུག་པ་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་ས་ལམ་བགྲོད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་ཤོར་བ་དང༌། སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་ནི། འདི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ལས་ལ་མི་འདའ་བས་འཁོར་འདས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་བྱ་མི་དགོས་པར། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་གཤིས། གདོད་མའི་དགེ་བ་ཡེ་རྫོགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསག་སྦྱང་གི་འཇུག་པ་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་ས་ལམ་བགྲོད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་ཤོར་ས་དང༌། སྟོང་ཉིད་ལམ་ཤོར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སྟོང་པའི་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ས་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། ཐར་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་ནོར་བ་ཟད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་ཉམས་རྟོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་པར་བཟུང་ནས་བསག་སྦྱང་གི་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་ས་ལམ་བགྲོད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་ཤོར་བ་དང༌། སྟོང་ཉིད་གཉེན་པོར་ཤོར་བ་ནི། ལས་ཉོན་སོགས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་ཆོས་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོར་སྟོང་ཉིད་ཙམ་པོ་བ་ཞིག་ལྟ་སྒོམ་དུ་བྱས་པས་འཁོར་བའི་དངོས་བདེན་པ་ཞིག་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ག་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་བསག་སྦྱང་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་ས་ལམ་བགྲོད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་ཤོར་བ་སྟེ། ཕྱི་མ་འདི་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཐར་པ་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཞེས་པ་དང༌། ཐེག་དམན་གཞི་ཤེས་ཞེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་གསུངས་སོ། །ལྷག་མཐོང་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤོར་བ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བལྟ་སྤྱོད་ལས་ལོག་པའི་གཡང་ས་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ཤོར་བ་ཞེས་སོ་ཞེས་རྗེ་སྒམ་པོ་པ་ཁུ་དབོན་དག
Chinese
６４ ６４ 这样，如果将通常的意识的自性，一心安住，那么就领悟到该等持的对境和有境的一切远离戏论，这本身就是积聚智慧资粮。像这样，以领悟的不思议智慧本身，成为进入福德资粮的一切智慧之主，成为殊胜的福德资粮，这本身就是积聚二资粮的圆满资粮，因为非常殊胜，所以考虑到能够从根本上消除障碍的积聚的力量强大。三界怙主直贡巴说：“从等持中产生一切功德。”这样，因为产生果位佛的一切法的因是等持，所以在其后得时，果位佛的诸法次第现前。这里，嘉瓦果仓巴和扬贡巴等竹巴传承的人们说等持、后得、后识三种。后识是，从等持中起身之后，安立为获得后得功德之后的识。后识分为如虚空、如幻化、如庸常凡夫三种。第一种，发生在等持后得混合的清净之上。第二种，从初地到不净七地之间。第三种，安立为到达世间资粮道和加行道。与此相同，《现观庄严论》的注释说：后得无漏和后得清净，所谓的完全清净的后得清净者，就是后识显现为庸常凡夫。因此，这个引导传承，必须不堕入三个歧途，不落入四个迷失，所谓的三个歧途是依靠奢摩他的歧途，四个迷失是依靠毗钵舍那的歧途。也就是说，如果认为这三个界中，上界是解脱和寂静，那么为了产生上界果位的禅定，在欲界的所依上修持作为因的等至禅定，和生处的等持，以及贪欲心一缘专注，这是贪欲界安乐的歧途，并且在此顺便，如果希求脱离出离心的仅仅是善趣的果位，而守护戒律，如果贪执安乐，这就是堕入贪欲界。作为因的等至禅定的顺缘，上界生
English
64 64 Thus, if one single-pointedly abides in the nature of ordinary consciousness, then realizing that all the objects and subjects of that samadhi are free from elaboration is itself the accumulation of the wisdom collection. Likewise, by that very non-conceptual wisdom of realization, becoming the chief of all wisdom that enters into the merit collection, becoming the supreme merit collection, that itself is the complete accumulation of the two collections, because it is extremely excellent, considering that the power to eradicate the collection of obscurations from the root is great. The protector of the three realms, Drikungpa, said, "From samadhi, all qualities arise." Thus, because the cause for generating all the dharmas of the fruition Buddha is samadhi, in its post-meditation, the dharmas of the fruition Buddha gradually manifest. Here, Gyalwa Godtsangpa and Yang Gonpa, etc., the Drukpa tradition, speak of three: samadhi, post-meditation, and post-cognition. Post-cognition is, after rising from samadhi, it is established as the cognition after obtaining the qualities of post-meditation. Post-cognition is made into three: like space, like illusion, and like ordinary common people. The first occurs above the purity where samadhi and post-meditation are mixed. The second is from the first ground to the impure seven grounds. The third is applied to having reached the worldly accumulation and application stages. Similarly, the commentary on the Ornament for Clear Realization says: post-meditation without outflows and post-meditation pure, the so-called completely pure post-meditation pure is this very post-cognition appearing as an ordinary common person. Therefore, in this teaching tradition, one must not stray into the three wrong paths and not fall into the four losses. The so-called three wrong paths are the wrong paths based on shamatha, and the four losses are the wrong paths based on vipashyana. That is, if one thinks that in these three realms, the upper realm is liberation and peace, then in order to generate the fruition of the upper realm, practicing the samadhi of equipoise as the cause, and the samadhi of the birth place, and the one-pointedness of desire, on the basis of desire, is the wrong path of the bliss of the desire realm, and incidentally, if one desires only the state of a good rebirth without renunciation, and keeps the precepts, if one clings to bliss, that is called falling into the desire realm. As the conducive condition for the samadhi of equipoise as the cause, the upper realm birth
Chinese
然而，如果仅将此视为解脱，而不具备大乘出离心的修持，那么从明晰的等持中会堕入色界，从无分别的等持中会堕入无色界，并被安置于堕落之处。四种失误中，空性自性失误是指，一切法不离自性空性的寂灭状态，且不超越法界，因此认为无需通过积累净障等努力来新证得不居于任何处的殊胜寂灭，也无需再次断除恶劣的轮回，从而断绝积累净障和断除对治的行持，这是阻碍行进于道地的失误。空性广弘失误是指，如此这般，所有世俗有法之法皆不超越胜义法性，因此对于轮回涅槃等世俗有法之法，无需进行断除、取舍、遮止、成办。最初的普贤王如来之自性，将转变为原始的圆满大善，从而断绝积累净障的行持，这是阻碍行进于道地的失误。空性道失误是指，一切法本自空性的本空大空性即是所有地、道、果，解脱仅仅是耗尽错乱和错误，因此在稍微获得空性之理解体验时，便认为仅此就足够了，从而断绝积累净障的相续，这是阻碍行进于道地的失误。空性对治失误是指，业和烦恼等轮回的因果皆是实法，而作为其对治，仅仅将空性视为一种观修，从而使轮回的实有真实现象得以断绝，因此认为仅此就足够了，从而断绝获得大菩提果位的积累净障，这是阻碍行进于道地的失误。后者被称为小乘作意，又被称为自利作意之心，又被称为将解脱视为实有，又被称为小乘基础之见，被认为是阻碍大乘道之主要障碍的魔业。这种依赖于胜观智慧的失误，由于存在偏离大乘见修行之悬崖峭壁，所以被称为失误。这是冈波巴师徒所说。
English
However, if one merely regards this as liberation and does not possess the practice of the Great Vehicle's renunciation, then from clear samadhi, one will fall into the form realm, and from non-conceptual samadhi, one will fall into the formless realm, and be placed in a state of downfall. Among the four types of errors, the error of losing the nature of emptiness refers to the fact that all phenomena do not move from the state of nirvana of emptiness of inherent nature, and do not transcend the realm of phenomena. Therefore, one believes that there is no need to newly attain the excellent nirvana that does not abide anywhere through efforts such as accumulation and purification, and there is no need to abandon the evil samsara again, thereby cutting off the practice of accumulation and purification and abandoning the antidote. This is an error that hinders progress on the path. The error of expanding emptiness refers to the fact that all phenomena of conventional reality do not transcend the ultimate reality of dharmata. Therefore, for phenomena of conventional reality such as samsara and nirvana, there is no need to abandon, adopt, negate, or accomplish. The nature of the primordial Buddha Samantabhadra will transform into the original, perfect, great virtue, thereby cutting off the practice of accumulation and purification, which is an error that hinders progress on the path. The error of losing the path of emptiness refers to the fact that the great emptiness of inherent emptiness, which is the emptiness of all phenomena from the beginning, is all the ground, path, and fruit. Liberation is merely the exhaustion of delusion and error. Therefore, when one gains a slight understanding and experience of emptiness, one believes that this is sufficient, thereby cutting off the continuity of accumulation and purification, which is an error that hinders progress on the path. The error of emptiness as an antidote refers to the fact that the causes and effects of samsara, such as karma and afflictions, are all real phenomena. As an antidote to this, merely regarding emptiness as a contemplation and meditation will cut off the real and true appearance of samsara. Therefore, one believes that this is sufficient, thereby cutting off the accumulation and purification that leads to the attainment of the great enlightenment, which is an error that hinders progress on the path. The latter is called Hinayana mind-training, also called the mind of self-interest, also called viewing liberation as a real entity, and also called the basis of Hinayana knowledge. It is said to be the work of demons, which is the main obstacle to the path of the Great Vehicle. This error based on the wisdom of superior insight is called an error because there is a great precipice of deviating from the view and practice of the Great Vehicle. This is what Gampopa and his disciples said.