Tibetan
༣༤ ༣༤ དེས་ན་བླ་མ་ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱིས་ཁྲིད་པ་ན་སློབ་མའི་རིགས་ལ་ལ། སེམས་འཛིན་གྱི་དམིགས་སྐོར་གཅིག་གཉིས་དང་བསག་སྦྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བསྒྱུར་ཁ་སྣ་རེ་ཟུང་རེ་བསྟན་མ་ཐག་པར་མོས་གུས་དང་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་འགྱུར་ཕུལ་ཆེ་ཆེ་དང༌། སྒོམ་ཡང་བཟང་པོ་སྐྱེ་སྐྱེ་འདྲ་བ་ལ། དེ་ནས་སླར་བཏུད་དེ་བསྒོམས་པས་ནམ་གཞུག་ཆད་ཀའི་ཆར་ལྟར་རྒྱུད་ཐ་མལ་པར་ཐང་ངེ་བྲེང་ངེ་ལུས་ནས་མཐར་རབ་ཁ་བཏོན་ཡམ་མེ་བ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་སྣ་རེ་ཟུང་ལ་ཁ་འབྱར་ཞིང༌། ཐ་མ་མངག་གཞུག་པའམ་ཚོང་པ་དང་ཞིང་ལས་པ་སོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་འབྱུང་ལ། ཁ་གཅིག་དམིགས་སྐོར་བརྒྱ་ཕྲག་ལ་སེམས་འཛིན་བྱས་ཀྱང་སེམས་གནས་སུ་མི་འདོད་པ་ལ། སྐབས་ཤིག་ཡེངས་ཐབས་སུ་གནས་པ་རྩོལ་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་ལ་བསག་སྦྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ་མང་པོར་བྱས་ཀྱང་བློ་སྣ་གྱོང་ཀྱུ་རེ་གཤིས་ངན་ལོག་ལས་མེད་པ་ལ་སྐབས་ཤིག་ནས་ཞེན་ལོག་ངེས་འབྱུང་མོས་གུས་སྙིང་རྗེ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་གྱིས་འཆི་བ་སྙིང་གཟེར་གྱི་དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་སྙིང་ལ་བརྣགས་པའི་སྒྲུབ་པ་མཐར་འདོན་ཅན་འབྱུང་བ་དང༌། ཡང་ཁ་ཅིག་རེས་གནས་པའང་དམ་དུ་སྐྱེ་ཞིང༌། རེས་ཆགས་སྡང་ཕྲག་དོག་གི་ཟུར་མགོ་ཡང་རགས་ལ། རེས་གློ་བུར་དུ་མོས་དུང་དུང་སོགས་དང་ཞེན་ལོག་ཀམ་ཀམ་ཡང་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ལོ་དུ་མར་བསྒོམས་པ་ན་ལོ་རེ་ཙམ་དུ་ཡར་སྐྱེད་ཐོན་པ་འདྲ་ལོ་རེ་ཙམ་དུ་མར་སྐྱེད་ཡོང་བ་འདྲ་བའི་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བྱ་བ་གང་ལའང་རེས་གནས་ཀྱིས་ལན་པ་འདྲ། རེས་གྲོགས་ཀྱིས་ལན་པ་འདྲ། རེས་མཐུན་རྐྱེན་སོགས་ཀྱིས་ལན་པ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་ལས་ཉམས་མྱོང་གི་འགྱུར་ལྡོག་མ་ངེས་པ་ཅི་རིགས་འབྱུང་ལ། རྐྱེན་དེ་འདྲས་ཁ་ཅིག་སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་སྒོམ་ཆེན་ངེས་འབྱུང་ཅན་ལོང་མེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདི་བློས་བཏང་བའི་བྱ་བྲལ་ཆེན་པོའང་འབྱུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ཚེ་འདིའི་འུར་སྒྲོབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བླ་མ་དང་སྡེ་པ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་གིས་འཁོར་པོར་འགྱུར་བའི་བྱ་སྤུ་རླུང་ཁྱེར་ལྟ་བུའམ་ལ་ལ་མཁོས་མེད་ཀྱི་ཁ་བཏོན་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡོད་པའི་སྙོམས་ལས་པར་འགྱུར་ལ། ལ་ལ་བཟའ་བཏུང་སོགས་ཀད་ཀྲིག་གེར་བྱ་བ་གང་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཉིན་མཚན་ཆ་བགོས་པའི་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་ལམ་ཆོས་ལྟར་བཅོས་ནས་སྐྱེ་བོ་དག་གི་དབུས་སུ་གཡོ་ཐབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་པར་ཁས་བླངས་ནས། གྲོང་ཁྱེར་པ་དག་གིས་འདི་ནི་དེང་སང་སའི་སྟེང་ན་སྒྲུབ་ཚུགས་འགྲན་ཟླ་མེད་པའོ་ཞེས་
Chinese
３４ ３４ 因此，当有经验的上师引导时，有些学生，仅仅被展示了一两个心专注的所缘境，以及一两个积累净化的缘起转换方法后，便会生起极大的虔诚心和出离心，禅修也似乎变得很好。但之后继续禅修，就像晚上下阵雨一样，相续变得平凡，变得空虚无力，最终变得只是随便念诵，依附于一两种行为。最终，有些人会变成仆人、商人或农民等。有些人即使对成百上千的所缘境进行心专注，心也不想安住。有时，无勤地生起散乱的状态。有些人即使多年进行积累净化，除了变得越来越顽固和邪恶之外，什么也没有得到。但有时，由于厌离、出离、虔诚心和慈悲心等因素，他们会把死亡视为心之痛楚，把殊胜的佛法视为唯一珍藏于心的修行者，最终完成修行。还有些人，有时安住也变得稳固，有时也会粗略地显现贪嗔嫉妒的苗头，有时会突然生起强烈的虔诚心等，有时也会突然生起强烈的厌离心。像这样修持多年后，似乎每年都有所进步，又似乎每年都有所退步，对于任何善行，有时似乎是安住阻碍了进步，有时似乎是朋友阻碍了进步，有时似乎是顺缘等阻碍了进步，由于这些原因，会产生各种不确定的经验变化。由于这些原因，有些人会成为修行圆满的伟大禅修者，生起无伪的出离心，舍弃今世的瑜伽士。有些人会被今生的喧嚣所迷惑，受到伟大的上师和僧团的支配，像被风吹起的羽毛一样四处飘荡，或者有些人仅仅依靠毫无意义的念诵而成为懒惰者。有些人则一丝不苟地对待饮食等，所做的一切都为了今生，日夜分配时间，把行为伪装成佛法，在人们面前假装是瑜伽士。城市里的人们会说：‘这个人是当今世上无与伦比的修行者’。
English
34 34 Therefore, when guided by an experienced lama, some students, upon being shown just one or two objects of focus for mind-holding and one or two methods of transforming the connection of accumulation and purification, develop great devotion and renunciation, and their meditation seems to be going well. But then, continuing to meditate, like a brief evening shower, their minds become ordinary, empty, and weak, eventually becoming just casual recitation, clinging to one or two behaviors. Eventually, some become servants, merchants, or farmers, and so on. Some, even if they focus their minds on hundreds of objects, their minds do not want to settle. Sometimes, a state of effortless distraction arises. Some, even after doing accumulation and purification for many years, gain nothing but stubbornness and wickedness. But sometimes, due to factors such as aversion, renunciation, devotion, and compassion, they regard death as a pain in the heart, cherish the sacred Dharma as the only thing in their hearts, and become practitioners who ultimately complete their practice. Still others, sometimes their stability becomes firm, and sometimes they roughly manifest the seeds of attachment, hatred, and jealousy. Sometimes, they suddenly develop strong devotion and so on, and sometimes they suddenly develop strong aversion. Having meditated for many years in this way, it seems that they progress each year, and it seems that they regress each year. For any virtuous activity, sometimes it seems that stability hinders progress, sometimes it seems that friends hinder progress, and sometimes it seems that favorable conditions hinder progress. Due to these reasons, various uncertain changes in experience occur. Due to such reasons, some become great meditators who complete their practice, develop genuine renunciation, and abandon this life as great renunciates. Some are deluded by the noise and bustle of this life, dominated by great lamas and communities, wandering around like feathers blown by the wind, or some become lazy, relying only on meaningless recitations. Some are meticulous about food and drink, doing everything for the sake of this life, dividing their time day and night, pretending to be yogis in front of people, disguising their behavior as Dharma. The city people will say, 'This person is an unparalleled practitioner in the world today.'
Tibetan
བསྟོད་བསྔགས་དང་རྙེད་བཀུར་དོན་དུ་གཉེར་བ་སོགས་དུ་མ་འབྱུང་བས། སྙིགས་དུས་འདིར་སློབ་མར་བཟུང་ནས་བློ་རྒྱུད་དམ་པའི་ཆོས་སུ་འཁྲིད་པ་ན་སློབ་མ་སྐལ་བ་ངན་པ་དག་ཕལ་ཆེར་བདུད་དབང་དུ་འགྲོ་བ་ཤས་ཆེ་བས་ཕྱི་ནང་གི་བདུད་རྣམས་ལ་དཔོན་སློབ་གྲོགས་བཅས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་དུ་སྒོ་དུ་མ་ནས་བསྲུང་བར་བྱ་ཞིང༌། དམ་པའི་ཆོས་གཞན་དུ་བློ་བཀྲིར་རུང་བའི་སློབ་མའི་རིགས་ཐ་མ་ལའང་འདི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ། འཕྲལ་གནས་གྲོགས་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་གཞན་དབང་དུ་སོང་ཡང༌། ཕུགས་གཏིང་བློས་ཁེལ་བའི་བླ་མ་སྐྱབས་སུ་བཟུང་བ་དེ་ཉིད་སྐྱབས་གནས་བསླུ་བ་མེད་པར་ཤེས་པའི་དད་པ་འགྱུར་བ་མེད་པས་བླ་མ་དེའི་ཞབས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ས་ཡ་སྟོང་དུ་བཤིག་པའི་ཆ་ཤས་བདག་གི་སྤྱི་བོར་ནོད་པའི་སྐལ་བ་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སེམས་པས་བཀའ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ཅིང༌། སྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ཏེ། མི་ཁོམ་པའི་གནས་ཅི་འདྲར་སོང་ཡང༌། བླ་མ་དེ་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་བའི་སྒོ་ནས་བདག་གི་འདྲེན་པར་གྱུར་ཅིག་པའི་སྦྱོར་བས་བསྔོ་མ་ཐོགས་ནའང༌། སྨོན་པ་ལ་སུས་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་ཞིག་བྱུང་ན། བློ་སྔར་ཆོས་སུ་སོང་བ་དེ་ཡང་ཕྱིས་ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་རང་འགྲིག་ཏུ་འགྱུར་ལ། སྔར་བློ་ཆོས་སུ་མ་སོང་བ་ཡང་སླར་བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མིན་པའི་སྐྱབས་གནས་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་མ་ཁེལ་བ་དེ་འཕྲལ་དུ་ཞེན་པ་ལོག་པ་སྐད། གཏོང་ཕོད་ཆེ་བ་སྐད། སྙིང་རུས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བ་སྐད། ཚུལ་ཁྲིམས་གཙང་བ་སྐད་དུ་ལོ་ཤས་བྱས་པ་དེ་ཡང་བློ་ཆོས་སུ་མ་སོང་བས་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པས་ཆོས་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པར་སོང་བའི་དབང་གིས་ཆོས་དེ་ཉིད་ཐར་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་བས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཇི་ལྟར་སྐྱབས་ཀྱང་སྐྱོབ་པར་མི་ནུས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་མཐུ་རྡུགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱིས་སྐྱོབ་པར་ནུས་མི་ནུས་ཀྱང་རྩ་བའི་བླ་མའི་བཀའ་སྒྲུབ་ནུས་མི་ནུས་ལ་རག་ལས་པས། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་སྐྱབས་ལ་ཚད་མར་བཟུང་ནས་ཅི་གསུང་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཚིག་ཙམ་གྱིས་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྐྱབས་དང་བྲལ་བས་ཐར་ལམ་གྱི་སྐལ་བ་ལས་རིང་དུ་འགྱུར་ལ། དེས་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་སྐྱབས་འགྲོས་འབྱེད་པའང་གནད་འདི་ལ་ཐུག་གོ །དེས་ན་དགེ་སྦྱོར་
Chinese
由于赞颂和利养等诸多事情会发生，在这个五浊恶世，如果摄受弟子并引导其心相续进入正法，那么大多数恶劣的弟子往往会受到魔的控制，因此，上师、弟子和道友等所有人都应该从内外诸魔手中互相以多种方式守护。即使对于最下等的可以引导其心转向其他正法的弟子，也会发生这样的情况：虽然由于暂时的朋友等一些微小的不善因缘而受到他人的控制，但从根本上来说，如果信任并依止的上师是不可欺骗的皈依处，并且对此具有不变的信心，那么就会想，如果能有幸将那位上师的足尘分解成百万份，并将其中的一部分置于我的头顶，那该有多好啊！因此，会尽力去完成上师的教言。即使无法做到，无论去到多么不自由的地方，也要以不离开那位上师的方式，祈愿他成为我的引导者，即使没有回向，如果出现无论谁阻拦也不放弃的愿望，那么，以前已经转向佛法的心也会自然而然地成为未来走向佛法的助缘。以前没有转向佛法的心，也会再次转向佛法，并成为走向佛法的因缘。如果不是这样，对于没有信任的皈依处上师和三宝，会立刻说失去了兴趣，会说变得慷慨大方了，会说变得有毅力和精进了，会说变得持戒清净了等等，这样做了几年，也是因为心没有转向佛法，而是被今生的现象所驱使，导致佛法变得像佛法一样虚假，因此，这样的佛法不会成为解脱之道，无论上师和三宝如何救护也无法救护，甚至会削弱所有佛陀的事业力量。三宝能否救护，取决于能否遵从根本上师的教言。因此，如果不将上师和三宝的救护作为标准，不去做他们所说的事情，只是口头上皈依三宝，那么就会远离三宝的救护，从而远离解脱的机会。因此，区分内外，皈依的方式也取决于这个关键。因此，行善
English
Since many things such as praise and material gain will occur, in this degenerate age, if one takes on disciples and guides their minds into the sacred Dharma, then most of the unfortunate disciples will likely come under the control of demons. Therefore, all, including the teacher, disciples, and Dharma friends, should protect each other from both internal and external demons in various ways. Even for the lowest type of disciple who can have their mind turned to other sacred Dharmas, this can happen: although they may be influenced by others due to temporary friends or other minor negative circumstances, if they fundamentally trust and rely on the Lama as an infallible refuge, and have unwavering faith in this, then they will think, 'How wonderful it would be if I could have the fortune to break the dust of that Lama's feet into a million parts and place a portion of it on my head!' Therefore, they will strive to fulfill the Lama's instructions to the best of their ability. Even if they cannot do so, no matter how unfavorable the situation they may find themselves in, they will pray that the Lama will become their guide without ever being separated from him. Even if there is no dedication, if a wish arises that they will not give up no matter who tries to stop them, then the mind that has previously turned to Dharma will naturally become the cause for going on the path of Dharma in the future. Even the mind that has not previously turned to Dharma will turn to Dharma again and become a cause for going on the path of Dharma. If this is not the case, then for those who do not trust the refuge Lama and the Three Jewels, they will immediately say that they have lost interest, that they have become generous, that they have become persevering and diligent, that they have become pure in their morality, and so on. Even if they do this for several years, it is because their mind has not turned to Dharma, but is driven by the appearances of this life, causing the Dharma to become like a false Dharma. Therefore, such Dharma will not become the path to liberation, and no matter how the Lama and the Three Jewels try to protect them, they will not be able to protect them, and even the power of the activity of all the Buddhas will be diminished. Whether or not the Three Jewels can protect depends on whether or not one can follow the instructions of the root Lama. Therefore, if one does not take the protection of the Lama and the Three Jewels as the standard, and does not do what they say, but only verbally takes refuge in the Three Jewels, then one will be separated from the protection of the Three Jewels, and thus be far from the opportunity for liberation. Therefore, the difference between internal and external, the way of taking refuge, also depends on this key point. Therefore, virtuous practice