Tibetan
༣༣ ༣༣ དེང་སང་གང་ཟག་གི་རིགས་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་མྱོང་བ་འདི་ཙམ་སྐྱེས་པ་ནས་རྟོགས་པའི་བོགས་སྐྱེད་ཆེར་མི་འབྱུང་བས་དེའི་དུས་ཚེ་འདི་བློས་བཏང་སྟེ་སྒྲུབ་པ་སྙུགས་སུ་ལོ་ཤས་འགའ་རེ་བསྲིངས་ནས་བསྒོམས་པས་ཉམས་མྱོང་དེ་ག་ལ་རེས་མོས་གུས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བོགས་ཐོན་ནས་ཤེས་པ་སྟོང་གསལ་རྟོག་བྲལ་གྱི་ངར་ཅན་དུ་འབྱུང་ལ། རེས་མོས་གུས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བོགས་ཐོན་ནས་བྱིང་རྨུགས་འཕྲོ་རྒོད་ཀྱི་ཤེས་པ་འཚུབ་པ་དང༌། རེས་ཉམས་བཟང་པོ་སྨྲ་བསམ་གྱིས་བརྗོད་མི་ཤེས་པས་ཉིན་མཚན་གར་སོང་ཆ་མེད་པར་ལྟོ་སྐོམ་སོགས་ཀྱང་བརྗེད་པ་དང༌། རེས་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་ནམ་སྐྱོང་དགེ་སྦྱོར་ལ་བློ་ལས་རུང་དུ་ཁྲེས་སེ་འགྲོ་བ་དང༌། དགེ་སྦྱོར་དེ་ཉིད་རྨི་ལམ་དུའང་འདྲོངས་པའི་ཉིན་མཚན་བསྲེ་ཐུབ་པ་འབྱུང་བས། འདི་ཙམ་ལ་ཆོག་ཚོད་བཟུང་ནས་བདག་ལ་དགེ་སྦྱོར་ཁོར་ཡུག་མ་ཡོད་ཅེས་རློམ་པ་བྱེད་པའང་འབྱུང་ལ། གང་ཟག་ལ་ལ་མྱོང་བ་འདི་ཙམ་སྐྱེས་པ་ན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གི་དབང་དུ་སོང་ནས་སྒྲུབ་པ་བཞག་སྟེ། ཚེ་འདིའི་དགྲ་བཏུལ་གཉེན་སྐྱོང་གི་ཆེད་ཀྱི་སྙད་ཀར་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་གཞི་སྐྱོང་བ་དང་གྲོང་ཆོག་འདྲེ་འདུལ་སོགས་ཀྱི་གཞན་དོན་ལྟར་བཅོས་པ་དང༌། ཚོགས་པ་སྐྱོང་བ་སྐད་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ནའང་ཉམས་མྱོང་དེ་ཉིད་གྲིབ་སོགས་མ་བྱུང་ན་མི་འཆོར་སྙམ་པ་དང༌། བྱུང་ན་འཆོར་སྙམ་པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལྟར་གཞན་དོན་ལྟར་བཅོས་པ་ན་དང་པོར་མྱོང་བ་དེས་ཟིན་ཀྱང་ཕྱིས་མྱོང་བ་དེ་ཡལ་ནས་ཐ་མལ་ཁྲེས་སེར་འགྲོ་ཞིང༌། སོང་བ་ན་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་འདི་དང་པོ་སྒོམ་ཆེན་པ་བཟང་པོ་ཡིན་པ་ལ་ད་སྡིག་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པའམ་ཆོས་བརྒྱད་ཅན་ཟེར་ནས་གཤེད་སྐུར་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ལ། སྒོམ་ཆེན་དེ་འདྲའི་རིགས་པ་ལ་ལས་ཁོང་རང་གིས་སྤྱོད་ངན་དེ་ལྟར་སྤྱད་པས་རྨ་བབ་ཀྱི་དགོས་པའི་ངོ་ཚས་སླར་དགེ་སྦྱོར་གྱིས་ཟིན་པ་སྐད་ཀྱི་གཡོ་སྒྱུའི་གྲོལ་ཆ་སྟོན་པ་དང༌། གང་ཟག་གི་རིགས་དེ་འདྲས་རང་ཉིད་ཀྱི་མྱོང་བ་ཡལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སྒོམ་ཆེན་རྣམས་ལའང་རྒྱས་བཀབ་པའམ། ཡང་རང་རྨ་བབ་ནས་གཞན་འགྲན་ཟླའི་སྒོམ་ཆེན་བཟང་པོ་ལ་བསོད་ནམས་འུར་བ་ལ་ཕྲག་དོག་སྐྱེ་སྟེ། སྤྱིར་སྒོམ་དང་སྒོམ་ཆེན་ཐམས་ཅད་ཟོག་པོ་ཡིན། ཆེ་གེ་འདིའི་དགེ་ཚོགས་ལས་བདག་གི་སྡིག་སྤྱོད་འདིའང་དགེ་བའི་མཆོག་དམ་པ་ཡིན་པས་ས་ལམ་བསྒྲོད་ཕུལ་ཆེ་ཟེར་བ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་སོག་པའི་རིགས་ཅན་ཀྱང
Chinese
33 33 如今大多数人产生这种体验后，证悟的增益不会大幅增长，因此放弃此时的生命，坚持几年苦修，在这种体验中，有时生起敬信和菩提心，从而产生空明离念的觉性。有时敬信和菩提心增长，导致昏沉掉举的念头纷乱。有时美好的体验难以言说，以至于忘记了日夜的流逝，甚至忘记了饥渴。有时以正念守护，行持善法变得轻松自如，甚至在梦中也能行持善法，日夜不分。因此，有些人会满足于此，自认为拥有良好的修行环境。有些人产生这种体验后，受世间八法的影响，停止修行，以今生的降伏敌人、守护亲友为借口，表面上为了利益他人而管理僧团的住所，主持城镇仪式，降伏鬼怪等。或者声称是为了管理僧团。这样做的时候，他们认为如果体验没有衰退就不会失去，如果衰退了就会失去。这样表面上利益他人，最初还能保持体验，但后来体验消失，变得庸俗不堪。消失后，其他人也会说：“这个人最初是个好的修行者，现在却成了罪恶的行为者或世间八法者”，从而产生各种诽谤。对于这种修行者，有些人因为自己做了恶行，出于惭愧，为了弥补过失，又以花言巧语来掩盖，重新开始修行。有些人因为自己的体验消失，就认为其他修行者也是如此。或者因为自己感到惭愧，就嫉妒其他优秀的修行者积累功德。他们会说：“总的来说，修行和修行者都是虚假的。某某的功德不如我的罪恶行为殊胜，我的罪恶行为才是最殊胜的，能超越地道。”等等，从而造下舍弃佛法的恶业。
English
33 33 Nowadays, most individuals, after having such experiences, do not see a significant increase in the benefits of realization. Therefore, they abandon this life and persevere in their practice for a few years. In that experience, sometimes reverence and the mind of enlightenment arise, leading to a clear and empty awareness free from concepts. Sometimes reverence and the mind of enlightenment increase, causing agitation from dullness and excitement. Sometimes the good experiences are inexpressible, to the point of forgetting the passage of day and night, even forgetting hunger and thirst. Sometimes, with mindfulness, engaging in virtuous activities becomes easy and effortless, even continuing in dreams, blurring the lines between day and night. Therefore, some become complacent, boasting that they have a good environment for practice. Some individuals, after having such experiences, become influenced by the eight worldly concerns and abandon their practice. Using the excuse of subduing enemies and protecting friends in this life, they outwardly pretend to benefit others by managing monastic residences, presiding over town ceremonies, and subduing spirits. Or they claim to be managing a sangha. In doing so, they think that if the experience does not diminish, they will not lose it, and if it diminishes, they will lose it. Thus, while outwardly pretending to benefit others, they initially maintain the experience, but later the experience fades and they become utterly mundane. After it fades, others will say, "This person was initially a good practitioner, but now has become a sinful actor or a person of the eight worldly concerns," leading to various slanders. For such practitioners, some, because they have committed evil deeds, out of shame, try to cover up their faults with eloquent words and resume their practice. Some, because their own experience has faded, assume that other practitioners are the same. Or, feeling ashamed, they become jealous of other excellent practitioners who accumulate merit. They will say, "In general, practice and practitioners are all false. So-and-so's merit is not as supreme as my sinful actions, and my sinful actions are the most supreme, capable of surpassing the bhumis and paths," and so on, thus creating the evil karma of abandoning the Dharma.
Tibetan
་འབྱུང་བར་སྣང་ཞིང༌། གང་ཟག་གི་རིགས་ལ་ལ་མྱོང་བ་འདི་ཙམ་དུ་སླེབ་པ་ན་མྱོང་བ་ལ་གཡེང་བ་སོགས་ཀྱིས་མི་གནོད་པར་འདུག་སྙམ་ནས་བཟོ་རྩིས་སྨན་སོགས་ཀྱིས་ནོར་རྫས་དཔག་མེད་བསྡུས་ནས་མཆོད་སྦྱིན་དང་ཁྱད་པར་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་རྙེད་བཀུར་དང་ལུས་ངག་གི་ཞབས་ཏོག་ལས་སྒྲུབ་པ་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་གང་ཟག་ལ་ལ་མྱོང་བ་འདི་ཙམ་དུ་སླེབས་པ་ན་ལོ་ཤས་དྲག་ཏུ་འབད་དེ་བསྒོམས་ཀྱང་རྟོགས་པ་ལ་ཆེར་བོགས་མ་ཐོན་པས་ཉམས་ལེན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་བཞིན་པའམ་མ་ཟིན་ཀྱང་ཉམས་ལེན་དེ་ཉིད་ཉམས་ཀྱང་སླའོ་སྙམ་ནས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་ཆེད་དུ་ལུས་ངག་གི་ཞབས་ཏོག་སྒྲུབ་པའི་བསག་སྦྱངས་ལ་འབད་པ་སོགས་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟར་གྱི་ཚེ་བླ་མ་མཚན་ལྡན་གྱི་བཀའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་བོགས་འདོན་ཐབས་ཀྱི་བསག་སྦྱང་ལ་བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་བསྩལ་དང་དུ་བླངས་ནས་སྲོག་སྡོས་སུ་སྒྲུབ་ན་ས་ལམ་བགྲོད་ཕུལ་ཆེ་ལ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ཀྱང་རང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཚོགས་ཅི་འཕེལ། སྡིག་སྒྲིབ་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཅི་ཆུང་གི་ཐབས་ཁོ་ན་ལ་འབད་ཅིང༌། གལ་སྲིད་སྐལ་བ་ངན་པས་ཆོས་གང་ཟག་ལ་ལོག་ལྟས་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་སུ་སྤྱོད་པར་གྱུར་ནའང་རྗེས་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེས་སྔར་བྱས་ཀྱི་ལས་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་རྗེ་བཙུན་བླ་མའི་གསུང་ཚད་མར་བྱས་ནས་སྔར་གྱི་དགེ་སྦྱོར་ལ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ཆག་ཅི་བྱུང་ཐམས་ཅད་བཤགས་སྡོམ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ལས་སྒྲིབ་མི་འདག་མི་སྲིད་ཅིང༌། ཕྱིན་ཆད་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྲོག་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ཆད་ཀྱང་ལས་ངན་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་འཕགས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་དགྱེས་པའི་ལྟ་སྤྱོད་རྣམ་པར་དག་པ་སྒྲུབ་པའི་སྐལ་ལྡན་དུ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཞེས་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྒོ་དུ་མ་ནས་སྒྲུབ་ཅིང༌། དགེ་བ་དེའང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་བསྔོའོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་མི་དགེ་བའི་ལས་ངན་སྤྱོད་སྤྱོད་པོ་ཞིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཅང་འཇུག་ནུས་སམ་སྙམ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་ཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ལས་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན། སེམས་ཅན་ལས་ཅི་ཙམ་ངན་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཡང་འཇུག་ཚབས་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རང་རེ་ལ་ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལའང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བླ་མ་ལ་ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས། དེས་རང་རེ་ལ་ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་རླ
Chinese
顯現出將要發生的情況。有些人在達到這種體驗程度時，認為自己不會因沉迷於體驗等而受到損害，於是通過工藝、占算、醫藥等積累了無數財物，卻不努力進行供養佈施，尤其是不對上師三寶進行供養和以身語承侍，還有一些人在達到這種體驗程度時，雖然努力修持了幾年，但覺悟並沒有明顯提升，因此認為即使繼續修持也難以進步，或者即使沒有進步，放棄修持也容易，因此不努力為上師和三寶積累資糧和淨化罪障，等等。在這種情況下，如果能遵從具德上師的教言，為了提升覺悟而努力積累資糧和淨化罪障，並接受上師的教導，甚至不惜生命去修持，那麼在菩提道上進步會非常迅速。如果不能這樣修持，也要努力尋找能增長自他相續中的福德資糧，減少罪障因緣的方法。如果因為惡劣的因緣，對佛法和修行人產生邪見和惡劣的言行，之後也能在三寶的加持下，對之前的行為產生後悔，並將上師的教言奉為圭臬，如法懺悔和防護之前善行中的身語意過失，這樣業障沒有不淨除的道理。從今以後，即使立即失去百倍的生命，也不再追隨惡業，而是祈願能得到加持，成為能夠修持令一切聖眾之主、至尊上師歡喜的清淨見行之有緣者，並從多個方面行持善根，並將這些善根迴向於菩提。像這樣，對於一個造作惡業的人，佛陀的加持是否還能融入呢？因為佛陀的慈悲和事業不可思議，眾生的業力也不可思議，所以眾生的業力越是惡劣，佛陀的慈悲就越容易融入。而且，佛陀對我們的慈悲加持，也是佛陀先慈悲加持上師，然後上師再慈悲加持我們。
English
It appears that things are about to happen. Some individuals, upon reaching this level of experience, think that they will not be harmed by being distracted by experiences, and thus accumulate countless wealth through crafts, calculations, medicine, etc., but do not diligently engage in offerings and generosity, especially not offering to the Lama and the Three Jewels, and not serving with body and speech. Also, some individuals, upon reaching this level of experience, although they have diligently meditated for several years, their realization has not significantly improved, so they think that even if they continue to practice, it will be difficult to progress, or even if they do not progress, it is easy to give up practice. Therefore, they do not strive to accumulate merit and purify obscurations for the sake of the Lama and the Three Jewels. In such cases, if one follows the instructions of a qualified Lama and strives to accumulate merit and purify obscurations to improve realization, and accepts the Lama's teachings, even risking one's life to practice, then progress on the path to enlightenment will be very rapid. If one cannot practice in this way, one should still strive to find ways to increase the accumulation of merit in one's own and others' minds and to reduce the causes of obscurations. If, due to bad karma, one develops wrong views and negative actions towards the Dharma and practitioners, one can still, through the grace of the Three Jewels, feel remorse for past actions and take the Lama's words as the standard, confessing and guarding against all physical, verbal, and mental faults in previous virtuous deeds. There is no way that karmic obscurations will not be purified. From now on, even if one were to lose a hundredfold lives immediately, one would not follow evil deeds, but would pray to be blessed to become a fortunate one who can practice the pure view and conduct that pleases the Lord of all the Holy Ones, the venerable Lama, and perform virtuous roots from many aspects, and dedicate these virtues to enlightenment. Like this, can the blessings of the Buddha still enter into someone who commits evil deeds? Because the compassion and activity of the Buddha are inconceivable, and the ways of sentient beings' karma are also inconceivable, the more evil the karma of sentient beings, the more easily the compassion of the Buddha enters. Moreover, the Buddha's compassionate blessing upon us is also because the Buddha first compassionately blessed the Lama, and then the Lama compassionately blessed us.