Tibetan
ཡིད་དང་ཀུན་གཞིའི་དཀའ་བའི་གནས་ཀྱི་རྩ་བ། ཡིད་དང་ཀུན་གཞིའི་དཀའ་བའི་གནས་ཀྱི་རྩ་བ། ཡིད་དང་ཀུན་གཞིའི་དཀའ་བའི་གནས་ཀྱི་རྩ་བ་བཞུགས་སོ། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་གཤེགས་པའི་བཤུལ། །ལེགས་གསུངས་ལེགས་ལམ་ཇི་བཞིན་ཐུགས་ཆུད་ནས། །མ་ནོར་མ་འདྲེས་རྫོགས་པར་སྟོན་མཛད་པའི། །མཁས་པའི་མཁས་པ་དེ་ལ་མགོས་ཕྱག་འཚལ། །རྣམ་རིག་གཞུང་གི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་གནས། །ཡིད་དང་ཀུན་གཞི་གསལ་བར་བསྟན་པ་དང༌། །བདག་ཉིད་དྲན་པ་གསོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བླ་མའི་གསུང་ལ་བརྟེན་ནས་འདིར་བཤད་བྱ། །སྨྲ་བའི་དམ་པས་ཐེག་པ་མཆོག །འཛིན་པར་ལུང་བསྟན་འཕགས་པ་ཀླུས། །ཐེག་མཆོག་རྒྱས་པར་མཛད་པའི་རྗེས། །ལུང་བསྟན་བརྙེས་པའི་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། །སྲོལ་བཏོད་སྔོན་དུ་དབུ་མ་ཉིད། །མཚན་ཉིད་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། །དགུ་དང་གཅིག་ པུར་འདོད་པ་དགག །དོན་རྣམས་བཞི་ཡིས་ཀུན་གཞི་དང༌། ། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་ཤེས་པར་བྱ། །མཚན་ཉིད་གཉིས་ལས་ཀུན་གཞི་ནི། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །དེ་ལ་རྟེན་གྱུར་ཀུན་གཞི་ནི། །དོན་དང་སེམས་ཅན་བག་ཆགས་ལ། །རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིག་པ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་རེག་ལ་སོགས། །ལྔ་ཉིད་དང་ལྡན་ས་བོན་གྱི། །དབང་གིས་གནས་དོན་ལུས་སུ་ནི། །སྣང་ཕྱིར་དམིགས་པ་དག་ཏུ་འདོད། །ཀུན་གཞིའི་གཟུང་ཆ་དག་ལ་ནི། །རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་འཛིན་བྱེད་ཅིང༌། །དྲུག་པས་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་ན། །ཁམས་གཉིས་དག་ཏུ་ངེས་པ་སྟེ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གཟུགས་མེད་པ། །གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་འདས་ དང༌། །གཟུགས་ཅན་པ་རུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །ཤེས་ལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལས། །མ་གཏོགས་ཕྱི་རོལ་མེད་ཕྱིར་རོ། །འོག་ནའང་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་ནི། །ཀུན་གཞི་ལ་ནི་སྣོད་དང་བཅུད། །ཐམས་ཅད་སྣང་ན་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི། །ལྷ་ལའང་དམྱལ་སྣང་འབྱུང་བ་དང༌། །དམྱལ་བ་ལ་ཡང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི། །སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་འབྱུང་བ་དང༌། །ཐ་མལ་རྣམས་ལ་བསྐལ་པ་ཡི། །ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བར་འགྱུར། །དངོས་སུ་རང་གི་དབང་དོན་ནོ། །བརྒྱུད་ནས་དེ་ཡི་ཚོགས་དྲུག་གི། ཡུལ་དུ་སྣང་བ་གང་ནུས་པ། །ཀུན་གཞིའི་ཡུལ་དུའང་འཇོག་པ་ཡིན། །དབང་དོན་ལས་གཞན་དྲུག་པའི་ཡུལ། །ཀུན་གཞིའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །དྲུག་པ་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཅན་དང༌། །ཀུན་གཞི་བཀྲར་འཛིན་གྱིས་དབེན་ཕྱིར། །བག་ཆགས་བསྒོ་གཞི་ཡིན་ཕྱིར་དང༌། །དགེ་དང་མི་དགེ་མངོན་གྱུར་དང༌། །རྒྱུད་གཅིག་ལ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །མ་བསྒྲིབས་ལུང་
Chinese
意与阿赖耶识之难处之根本。 意与阿赖耶识之难处之根本。 意与阿赖耶识之难处之根本安住。 诸佛与佛子，行履之足迹。善说与善道，如实能领会。无误亦无杂，圆满能开示。智者中智者，顶礼于怙主。 为明示极难之唯识宗义，意与阿赖耶识，及为忆念自性。 依于上师之教言，于此处宣说。语自在圣者，授记持胜乘，圣龙树于胜乘，广弘之后，得授记之无著，开创先于中观宗，成立自宗之宗义，破斥九与一之宗义，以四义了知阿赖耶识与，染污意。二种体性中，阿赖耶识者，以所依与能依之差别，立为二种体性。其中所依之阿赖耶识者，于事物与有情习气上，异熟识非明非无明，无记触等，与五者具足，以种子之，力而住，事物于身中，显现故，立为对境。阿赖耶识之所取分上，五种识能执取，第六识施设名言故，定为二界，若非如此则无色者，不离色之想，且成有色者之过失，以识显现为色，除此之外无外境故。下文中，一有情之，阿赖耶识上，器与情，一切显现，则色界之，天人亦应生地狱之显现，地狱众亦应生天人之，器情显现，平凡者亦应显现劫之，种种境。实则为自己之增上义，间接为彼之六聚之，境而显现者，亦可立为阿赖耶识之境。除增上义外，第六识之境，不成为阿赖耶识之境，以第六识具有假立之境，且阿赖耶识远离显现执着故。以习气为寄托处故，善与非善现行，且于一相续中趣入故，无覆无记
English
The root of the difficult points of mind and Alaya. The root of the difficult points of mind and Alaya. The root of the difficult points of mind and Alaya resides. The traces of the Buddhas and Bodhisattvas who have passed away. The well-spoken words and the good path, understood as they are. Without error or mixture, perfectly revealing. To that wise one among the wise, I bow down to the Lord. In order to clarify the extremely difficult points of the Vijnanavada doctrine, the mind and the Alaya, and to restore the memory of self-nature. Based on the words of the Lama, I will explain here. The holy one of speech, prophesied to hold the supreme vehicle, the holy Nagarjuna, after widely propagating the supreme vehicle, the prophesied Asanga, who founded the tradition before the Madhyamaka, establishing the tenets of his own school, refuting the tenets of nine and one, with four meanings, understand the Alaya and the afflicted mind. Among the two natures, the Alaya is, with the difference of the support and the supported, established as two natures. Among them, the Alaya that is the support is, on the habits of things and sentient beings, the Alaya-vijnana, neither clear nor unclear, neutral touch, etc., possessing the five, dwelling by the power of the seed, things appearing in the body, therefore, established as objects. On the apprehended part of the Alaya, the five consciousnesses grasp, and the sixth consciousness applies names, therefore, it is determined as two realms, if not so, then the formless one, would not be separated from the thought of form, and it would be a fault of becoming a formful one, because consciousness appears as form, and there is no external object other than that. In the following, on the Alaya of one sentient being, if all the vessel and essence appear, then the gods of the form realm should also have the appearance of hell, and the hell beings should also have the appearance of the vessel and essence of the gods, and ordinary beings should also have the appearance of various realms of the kalpa. In reality, it is for one's own benefit, indirectly, whatever appears as the object of the six aggregates, can also be established as the object of the Alaya. Other than the empowering meaning, the object of the sixth consciousness, does not become the object of the Alaya, because the sixth consciousness has a falsely established object, and the Alaya is devoid of manifest clinging. Because habits are the place of entrustment, and because virtue and non-virtue manifest, and because they enter into one continuum, unobscured and neutral.
Tibetan
མ་བསྟན་དུ་གྲུབ། །ལུང་མ་བསྟན་དང་མི་གསལ་ཕྱིར། །རེག་སོགས་ལྔར་ངེས་ཚོར་བ་ནི། །བར་མའོ་འདི་ལ་བདག་ཏུ་ནི། །སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞིའོ། །ལྷག་མ་མེད་དང་རྡོ་རྗེ་ལྟའི། །བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་འཇུག །བརྟེན་པ་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ནི། །སྒོ་བར་བྱེད་པས་སྒོ་གཞི་ལ། །འགག་ལ་སྔོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ། །བཞག་པའི་ནུས་པའོ་སྒོ་གཞི་ནི། །བསྟན་ལུང་མ་བསྟན་བསྒོ་བྱ་བ། །སྒོ་བར་བྱེད་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། །མཐའ་གཅིག་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ། ཁྱད་པར་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །ཕྱི་དང་ནང་དང་མི་གསལ་བ། །གཉིས་དང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དང་ནི། །དམ་པའི་དོན་ཏེ་དེ་དག་ཀུན། །ས་བོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །གཞན་ཡང་མངོན་བརྗོད་བདག་ལྟ་དང༌། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བག་ཆགས་གསུམ། །ཐུན་མོང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་དང༌། །ཚོར་དང་བཅས་དང་ཚོར་མེད་པའི། །ས་བོན་རྣམ་བཞི་གནས་ངན་ལེན། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་དང་སྤྱད་ཟིན་དང༌། །མ་ཟིན་པ་དང་བཞི་རུའང་གསུངས། །བག་ཆགས་དེ་ཡང་རྟེན་ལས་ནི། །རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན། །ས་བོན་དམིགས་རྣམ་ཡོད་པ་དང༌། །འགྲོ་བ་ལྔ་ཡི་ས་བོན་རྣམས། །འཆོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། །ཁམས་ཀྱང་འཆོལ་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་མིན། །རྟེན་གཅིག་ལ་ནི་ཀུན་གཞི་གཉིས། །ཡོད་པར་འགྱུར་བས་སོ་སོ་མིན། །དེས་ན་རྟེན་ལས་དེ་ཉིད་དང༌། །གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། །བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་གནས་ཕྱིར་རོ། །འཇོག་བྱེད་དགེ་སོགས་གང་ཡིན་ཀྱང༌། །བཞག་པའི་བག་ཆགས་ལུང་མ་བསྟན། །དགེ་དང་མི་དགེ་མཚན་ཉིད་པར། །འདོད་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད། །བག་ཆགས་འཇོག་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སྔོན་མེད་བསྐྱེད། །དེ་དག་གཉིས་ཀར་འདོད་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཆོས་ཐམས་ཅད། །རྒྱུ་འམ་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རུ། །སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞིའོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་ཐོབ་དགྲ་བཅོམ་ལ། །ཀུན་གཞི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འཇོག་བྱེད་གཉིས་པོ་མེད་ ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་མཚན་ཉིད་ནི། །ཀུན་གཞི་རྣམ་སྨིན་ཆ་ཉིད་ལ། །བདག་ལྟ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན། །རེག་དང་ཆགས་སོགས་དགུ་ཁོ་ན། །འགོག་པ་མཉམ་གཞག་གནས་སྐབས་དུས། །དབང་ཐོབ་དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་གོ་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འཇོག་བྱེད་པའི། །གང་ཟག་འཛིན་པ་ལོག་གྱུར་ཀྱང༌། །དེ་ཡི་རིགས་ཙམ་ཡོད་ཕྱིར་དང༌། ། ཆོས་འཛིན་སྐྱེད་ནུས་མ་ལོག་ཕྱིར། །ཡིད་ཤེས་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །ཐོབ་པའི་སྐྱོན་གཉིས་རིང་དུ་སྤངས། །ཡིད་ཆེས་ལུང་དང་རིགས་པ་ཡིས། །རྣམ་ཤེས་དྲུག
Chinese
未示而成立。 因未示与不明显之故。 感觉确定为触等五者。 是中庸，于此执我。 因结合之故，是阿赖耶。 无余且如金刚。 于其中，令相续不断绝。 所依种子阿赖耶， 以门为中介，于门基。 于止息，先前趋向之时。 所立之能力，是门基。 所示、未示、所教诫， 以门为中介与关联， 成为唯一所依， 具足五种差别。 外与内与不明显， 二者与世俗谛， 及胜义谛，彼等一切， 立为六种种子。 另有，名言我见与， 有支习气三者。 共同与不共同， 具感觉与无感觉之， 四种种子恶趣因。 极调柔与已串习， 与未串习，亦说为四种。 彼习气亦从所依， 非一物亦非异物。 种子境相存在与， 五趣之诸种子。 成为混乱之自性， 界亦混乱故，非唯一。 于一所依，二阿赖耶， 成为存在，故非各自。 因此，从所依彼即与， 异体不可说， 因唯是假立而存在。 安立者善等为何， 所立之习气未示。 于善与非善之体性， 欲求而无能成立。 习气安立之方式有三， 法性而住，生起先前未有。 彼等二者皆许之。 一切遍染之诸法， 于因或果之事物中， 因结合之故，是阿赖耶。 因此，于得自在阿罗汉， 非有阿赖耶， 因无二者安立者之 故。 染污意之体性是， 阿赖耶异熟分上， 我见所覆且未示， 唯有触与贪等九者。 于灭尽等持之状态时， 得自在阿罗汉为究竟。于染污安立者之， 补特伽罗执著虽已颠倒， 然彼之种姓尚存故， 且法执生起之能力未颠倒故。 意识无有与等性， 远离获得之二过失。 以信赖教理与理智， 六种识。
English
It is established as unshown. Because of being unshown and unclear. Feeling is certain as the five, such as touch. It is neutral, and here one grasps at self. Because of combining, it is the Ālaya. Without remainder and like a vajra. Within it, it causes the continuum to be unbroken. The basis, the seed, the Ālaya, As a door is the intermediary, at the door-base. When previously tending towards cessation, The power that is established is the door-base. Shown, unshown, what is to be taught, As a door is the intermediary and connected, Having become the sole basis, Possessing five distinctions. Outer and inner and unclear, The two and the conventional truth, And the ultimate truth, all of those, Are considered six kinds of seeds. Furthermore, expression, self-view, and, The limb of existence, the three habitual tendencies. Common and uncommon, and, With feeling and without feeling, The four kinds of seeds, the cause of bad migrations. Extremely tamed and already habituated, and, Not yet habituated, are also said to be four kinds. That habitual tendency also from the basis, Is neither one substance nor a different substance. The seed's object-aspect exists, and, The seeds of the five migrations. Become the nature of confusion, And the realms are also confused, therefore not one. On one basis, two Ālayas, Become existent, therefore not separate. Therefore, from the basis, it is the same and, Other, cannot be expressed, Because it exists only as an imputation. Whatever is the establisher, such as virtue, The established habitual tendency is unshown. As the nature of virtue and non-virtue, One desires, but there is no establishment. There are three ways of establishing habitual tendencies, By the nature of phenomena, abiding, generating what was previously non-existent. Both of those are accepted. All completely afflicted phenomena, In the entity of cause or result, Because of combining, it is the Ālaya. Therefore, for the master, the Arhat, The Ālaya does not exist, Because there is no establisher of the two. Therefore. The nature of the afflicted mind is, On the division of the Ālaya's maturation, Covered by self-view and unshown, Only the nine, such as touch and attachment. At the time of the state of cessation and equipoise, The master, the Arhat, is ultimate. Of the establisher as afflicted, Although the grasping of the person has been reversed, Nevertheless, because the lineage of that still exists, And because the ability to generate the grasping of phenomena has not been reversed. The mind-consciousness is without and equal, Having abandoned the two faults of attainment. With reliance on scripture and reason, The six consciousnesses.