Tibetan
ལྟ་བའི་ཞལ་ཤེས་ཡིག་ཆུང་། ལྟ་བའི་ཞལ་ཤེས་ཡིག་ཆུང་། ལྟ་བའི་ཞལ་ཤེས་ཡིག་ཆུང་བཞུགས་སོ། ན་མོ་གུ་རུ་མནྩུ་གྷོ་ཥཱ་ལ། དེ་ལ་ཞི་ལྷག་གི་མཚན་ཉིད་དང་རྒྱུ་ཚོགས་བསྟན་པའི་རིམ་པ་རྣམས་མཐའ་དག་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། འདིར་དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་མེད་རི་རུང་གི་ཞལ་ཤེས་དག་བྲིས་པར་བྱའོ། དེ་ཡང་ཞི་ལྷག་གི་སྐབས་སུ་བྱིད་རྒོད། ཚོད་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བས། བྱིད་རྒོད་བཙན་ཐབས་སུ་སེལ་ཚུལ་ནི། བྱིད་རྒོད་ཤས་ཆུང་ཞིང་ལན་རེ་ཙམ་ལས་མི་འབྱུང་ན། །སྐབས་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་དྲན་ཤེས་བསྟན་པས་སེལ་ལ། བྱིད་རྒོད་ཤས་ཆུ་བཞིང་ཡང་ཡང་བྱུང་བ་ལ་ནི། འདི་ལྟར་བྱིང་རླུང་ཡང་ཡང་བྱུང་དུས་སུ་རང་གི་སེམས་དང་ནམ་མཁའ་གསལ་སྟོང་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་བསྲེས་ནས་བཟུང་པས་སེམས་གསལ་མ་དྭངས་ཤིང་ དམིགས་པ་ལ་འདོད་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན། རྒོད་པ་ལ་ནི་རླུང་སྦྱོར་བྱ་སྟེ། ནང་དུ་རླུང་བཟུང་བས་སེམས་ཀྱང་གནས། ཤིང་རིག་པ་དྭངས་སྙིགས་ལེགས་པར་ཕྱེ་འོང་བ་ཡིན། བྱིང་རྒོད་མཙན་ཐབས་སུ་གཅོད་པའི་ཞལ་ཤེས་སོ། གང་ལ་འཇོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འཇོག་པའི་དམིགས་ཚུལ་དང་། དམིགས་པ་བསྒོམས་པས་མྱོང་བ་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཕ་རགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་རྣམས་ཤེས་པར་བྱའོ། ལྷག་མཐོང་ལ་ཐོག་མར་དག་བྱའི་ཚད་འཆར་ཚུལ་ནི། ཐོག་མར་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ལང་ཙམ་དེ་ཇི་ལྟར་འཆར་པ་ལྟ། དེ་ངེས་ནས་བཙམ་དེང་པོ་སྙམ་པའི་བློ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟ། སྣང་ཚུལ་ངེས་ནས་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་དེས་ང་ཇི་ལྟར་བཟུང་ངེས་པ་བྱེད་ པ་སྲེ། དེ་ལ་ཡང་སྔོན་དུ་སྣང་བའི་ཆར་ཚུལ་གཉིས་ལ་རིམ་བཞིན་གཉེན་པོ་བསྟེན་དགོས་སོ། བལྟ་ཚུལ་ལང་འོ་སྙམ་པའི་བློ་མ་ཤོར་བ་བྱས་ནས་བློ་གཞན་ཡིག་གིས་ཟུར་ནས་བསྟན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བལྟས་པ་ན་ཐོག་མར་ཕུང་པོ་འཆར་པ་དང་མི་འཆར་བ་གཉིས། འཆར་བ་ལ་ཡང་ང་དེ་ཕུང་པོའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པ་ལྟར་འཆར་བ་དང་། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་མི་འཆར་བ་དང་། མི་འཆར་བ་ལ་ཡང་ཅང་མེད་ཀྱི་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་རས་ཆར་བ་དང་། ཁ་དོག་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཆག་བ་ནི་འཆར་ཚུལ་རྣམ་དག་མ་ཡིན་ནོ། དེས་ན་བློ་ལྷན་སྐྱེས་འདི་ལའང་དེ་ཡུལ་གང་ལ་ཡར་ལྟོས་པ་མེད་འདྲ་བའི་རལ་རང་ངོས་ནས་ལྷང་ངེ་འཆང་བ་ཞིག་འཆར་ལ། དེ་ཉིད་ཐ་སྟད་སྲོང་སྲོང་བ་དང་། ཕོབ་ཕོབ་པ་དང་། ནུས་པ་ལྷད་དེ་བ་དང་། ལམ་མེ་བ་གང་དང་སྦྱར་ཡང་འཆར་བ་འདྲ་བ་ཞིག་འོང་ངོ་། སྣང་བ་དེ་ཡང་ཡུན་ཐུང་བས་ཕྲ་ཙམ་རེ
Chinese
观之口诀小字。 观之口诀小字。 观之口诀小字 完毕。 那摩 咕噜 曼殊廓喀雅（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。于此，寂止和胜观的体性和因缘集合的次第等所有，当于菩提道次第中知晓。于此，于彼等之时，当书写麦日荣的口诀。彼亦于寂止和胜观之时，昏沉掉举，调伏极为重要。以强力调伏昏沉掉举之理是：昏沉掉举势力微弱，仅发生一两次时，如从其他时候发生一样，以提示正念和正知来调伏。昏沉掉举势力强大，屡屡发生时，则如此，昏沉之风屡屡发生之时，将自己的心和虚空，明空二者无别地混合而持之，心则不明显清澈，于所缘如欲而安住。掉举则当行风瑜伽，于内执持风，心亦安住。木，觉性清浊善加辨别将会到来。以强力斩断昏沉掉举之口诀。于何所安住之所缘，以及如何安住之所缘方式，以及修习所缘所生之体验方式，以及昏沉掉举粗细之差别和特点，当知晓。于胜观，最初当净治之量显现之方式是：最初，俱生智稍微显现，当观其如何显现。彼确定后，观于“仅仅如此”之念头如何显现。显现方式确定后，观“我”之念头如何执持我。于彼，亦当次第依止先前显现之两种显现方式之对治。观视之方式，于不失去“朗哦”之念头后，需以文字从旁提示其他念头。如是观视时，最初，蕴显现和不显现二者。显现者，亦有我如住于蕴之中央般显现，以及不显现蕴之外者，以及不显现者，亦有如空无所有的空性般显现，以及显现颜色和形状之相状，非为清净之显现方式。因此，于此俱生智，亦有如不仰仗任何对境般，从其自身朗然显现者。彼亦无论与直愣愣的，或膨胀的，或能力衰退的，或模糊的何者相合，亦会显现相似之显现。彼显现亦因时间短暂而微细。
English
A Small Text on the Oral Instructions on View. A Small Text on the Oral Instructions on View. A Small Text on the Oral Instructions on View. Finished. Namo Guru Manjughoshaya. Here, all the characteristics and causal collections of calm abiding and insight, and the stages of their manifestation, should be understood in the stages of the path to enlightenment. Here, at those times, the oral instructions of Meyri Rung will be written. Also, during calm abiding and insight, dullness and agitation, taming them is extremely important. The way to forcefully eliminate dullness and agitation is: if dullness and agitation are weak and occur only once in a while, then eliminate them by pointing out mindfulness and awareness, as if they occur at other times. If dullness and agitation are strong and occur repeatedly, then like this, when the wind of dullness occurs repeatedly, mix your own mind and space, clarity and emptiness, inseparably and hold them, then the mind will not be clear and pure, and will remain in the object as desired. For agitation, practice wind yoga, holding the wind inside, the mind will also remain. Wood, the discriminating awareness of clarity and turbidity will come well. Oral instructions on forcefully cutting off dullness and agitation. The object on which to place the mind, and the way to place the mind on the object, and the way experience arises from meditating on the object, and the differences and characteristics of gross and subtle dullness and agitation, should be known. In insight, the way the measure of what is to be purified first appears is: first, look at how the coemergent mind appears slightly. Once that is certain, look at how the mind that thinks "just like that" appears. Once the way it appears is certain, look at how the mind that thinks "I" grasps the I. On that, you must also rely on the antidotes to the two ways of appearing that appeared earlier, in sequence. The way to look, after not losing the mind that thinks "Lang-o," you must point out other minds from the side with words. When you look like that, first, there are two: the aggregates appear and do not appear. For those that appear, there is also the appearance of the I as if it dwells in the center of the aggregates, and the non-appearance of anything other than the aggregates, and for those that do not appear, there is also the appearance of emptiness as if it were nothing at all, and the appearance of the aspects of color and form, which is not a pure way of appearing. Therefore, for this coemergent mind, there is also the appearance of something that appears clearly from its own side, as if it does not rely on any object. That, whether it is combined with something that is straight and stiff, or swollen, or whose power has waned, or is dim, will also appear as a similar appearance. That appearance is also subtle because it is short-lived.
Tibetan
་ལས་མི་འཆར་རོ། དེ་བློ་དེ་དང་སྔོན་ནས་གྲུབ་གྲུབ་ཅིག་དྲན་པ་ལྟར་དུ་འཆར་རོ། འཆར་ཚུལ་དེ་ལ་ཡང་། ཕུང་པོ་དང་ཅིག་དང་ཐ་དད་གཉིས་ཀའི་འཆར་ཚུལ་འབྱུང་ངོ་། དེ་ཡང་ངན་ཞེས་པ་དང་ངའི་ལག་པ་ན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་མ་དོར་པ་རང་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ང་བཞེན་པ་ཡིན་ནོ། ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་ནི་ང་འགྲོང་སྔོན་སྙམ་པ་རྣམས་སོ། དེ་ལྟར་འཆར་ཚུལ་ཕེབ་ནས། དེ་ལྟར་གྲུབ་ན་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཚུལ་དང་། གཅིག་དང་ཐ་དད་གཉིས་ཀ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་པའི་ཚུལ་ བསམ་སྟེ། ང་སྣང་བ་དེ་ལྟར་དུ་མི་འདུག་པ་ལྟང་གིས་ངེས་ན། ངེས་ཤེས་ལྷང་ལྟང་བ་བར་མ་ཆད་དུ་སྐྱོང་བ་ནི་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་གནད་དམ་པའོ། དེའི་ཚེ་དགག་བྱ་གསར་དུ་གསལ་བཏབ་ནས་དེ་ལྟར་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། དང་པོ་དགག་བྱ་གསལ་བཏབ་སྟེ། དེ་ལྟར་དུ་མེད་པར་ངེས་ཤེས་ལྷང་གིས་སྐྱེས་པའི་མེད་དགག་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་གནད་པ་བཞིར་བྱས་ནས། དང་པོ་དགག་བྱད་ས་བའི་གནད། གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་གནད། གསུམ་པ་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཟུར་དང་བོ་ངེས་པ། བཞི་པ་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཟུར་ཕྱི་མ་ངེས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། ཚད་མ་བཞིར་བྱས་ནས་དགག་བྱའི་འཆར་ཚུལ་ངེས་པའི་ཚོད་མ། གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་ངེས་པའི་ཚད་མ། གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ངེས་པའི་ཚད་མ། ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ངེས་པའི་ཚད་མ་དང་བཞིའོ། དེ་ལ་བོ་ཞས་འདོན་པ་ནི། མཉམ་རྗེས་ཀྱི་སྐྱོང་ཚུལ་གཉིས་ལ་མཁས་པས་བོགས་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། གེགས་སེལ་བནི། ཆད་ལྷག་ནད་དང་པོའི་ཚད་མ་ངེས་པའི་ཚད་མ། བདག་ཆད་ཀྱི་དོགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི། སྣང་བསྐྱོན་མེད་འདི་གསེལ་ནུས་སོ། སྟོང་ཉིད་རྒྱད་ཆད་བསྒོམས་ན་བདེན་གྲུབ་གྱི་རྟག་མཐའ་བསྒོམས་པ་རབ་གྱུར་པས་བློ་དང་བསྲེས་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒོམ་མོ། ངའི་བློ་འཆར་ཚུལ་ནི། ང་ཡི་འོ་སྐམ་པའི་བློ་སྒྱི་ཁ་དིའི་འཆར་ཚུག ང་ཡི་འོ་ལྷམ་བུ་བསམ་པ་ན། བློ་དེ་དང་ལིང་ཆད་དུ་ ཆད་ཆད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་འཆར་ལ། དེ་སྙིང་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་ན་མིག་རྣ་སོགས་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས། གཅིག་ཏུ་གྲུབ་ན་ཐ་དད་གཏན་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས། མིག་ཤེས་ཀྱི་ཀྱང་སྐར་ཐོས། རྣ་བས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ན་ང་ཡིའོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འབུལ་ལ་ཡོངས་སྐྱོད་པ་ཡོད་པ་དང་། ངའི་བློ་རྣམས་བདེ་བ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་
Chinese
不会从中产生。那个心识，像是忆念先前已经存在的事物那样显现。在那显现的方式中，也会出现与蕴聚既是一体又是他异的两种显现方式。例如，说“我痛”或者“我的手痛”等等。像“与生俱来的显现不舍弃而自行运作”那样，就是执着于我。认为“我是”的心识，就是那些认为“我将要死亡”等等的想法。如此显现的方式出现后，如果那样成立，就要思考与蕴聚是一体还是他异都无法成立的方式，以及一体和他异两者都有过失的方式。 思考后，如果确信我显现并非如此，那么不间断地持续培养清晰明朗的定解，就是修持方式的关键。那时，不是新设立一个所破，然后认为它不存在，而是首先设立所破，然后对它不存在生起清晰的定解，将那无遮（不存在的遮遣）一心专注于此。对此，有四个要点：第一，所破的立足点；第二，确定周遍；第三，确定法相的第一方面；第四，确定法相的后一方面。有四种量：确定所破显现方式的量；确定是一体还是他异的量；确定不是一体的量；确定不是他异的量。从中提取精华，就是精通寂止和胜观两种修持方式而提取精华。遣除障碍，就是遣除断灭和增益的最初的量，以及对自我的断灭的怀疑的恐惧，这是后得的。能够消除这种无损的显现。如果修习空性断灭，就如同修习实有的常边，将心识与之混合，修习无二无别。我的心识显现方式是：我的干枯的心识的显现方式。当我想到我的鞋子时，会显现出一种像是与那个心识完全分离的东西。如果它像心一样成立，那么必须与眼、耳等是一体或他异。如果是一体，就会变成完全没有他异的一体，那么眼识也会听到声音，耳朵也会看到颜色。如果是他异，那么认为“我的”的心识本身就具有奉献和完全行动的能力，并且我的心识不是快乐的制造者。
English
It does not arise from that. That mind, appears as if remembering something that has already been established from before. In that way of appearing, there also arises the two ways of appearing, both as one and as other than the aggregates. For example, saying "I am in pain" or "My hand hurts," and so on. Like saying, "The innate appearance does not abandon itself and acts on its own," that is clinging to self. The mind that thinks "I am" is all those thoughts like "I am going to die." After such a way of appearing arises, if it is established in that way, one should contemplate the way in which it cannot be either one or other than the aggregates, and the way in which both one and other have faults. Having contemplated, if one is certain that the appearance of "I" is not like that, then continuously cultivating a clear and distinct ascertainment without interruption is the essential point of cultivation. At that time, one does not newly establish an object to be negated and then think that it does not exist like that, but rather, one first establishes the object to be negated, and then, having generated a clear ascertainment that it does not exist like that, one focuses single-pointedly on that non-affirming negation. For that, there are four key points: first, the key point of the basis of the object to be negated; second, the key point of ascertaining pervasiveness; third, ascertaining the first aspect of the property of the subject; fourth, ascertaining the later aspect of the property of the subject. There are four valid cognitions: the valid cognition that ascertains the way the object to be negated appears; the valid cognition that ascertains whether it is one or other; the valid cognition that ascertains that it is not established as one; the valid cognition that ascertains that it is not established as other. Extracting the essence from that is extracting the essence by being skilled in the two ways of cultivation, calm abiding and insight. Eliminating obstacles is eliminating the initial valid cognition of the sickness of nihilism and eternalism, and the fear of the doubt of the annihilation of self, which is the subsequent attainment. One is able to eliminate this faultless appearance. If one meditates on emptiness as annihilation, it is like meditating on the extreme of permanence of true existence, mixing the mind with it and meditating on it as non-dual. The way my mind appears is: the way my dry mind appears. When I think of my shoes, something appears that seems to be completely separate from that mind. If it is established like the heart, then it must be established as either one or other than the eyes, ears, and so on. If it is established as one, then it will become one that is completely without otherness, so the eye consciousness will also hear sounds, and the ear will also see forms. If it is established as other, then the mind that thinks "mine" itself has the ability to offer and act completely, and my minds are not the creators of happiness.