Tibetan
ཀློང་ཆེན་སྙིང་གི་ཐིག་ལེ་ལསཿ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་ཉམས། ཀློང་ཆེན་སྙིང་གི་ཐིག་ལེ་ལསཿ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་ཉམས། ༂ ཀློང་ཆེན་སྙིང་གི་ཐིག་ལེ་ལསཿ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་ཉམས་བཞུགསཿ དྲན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོཿ རྩ་བ་ཆོད་པའི་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲཿ ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་དམིགས་སུ་མེདཿ དེ་བཞིན་རིག་པ་དཔེ་ཡིས་མི་མཚོན་ཡངཿ ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་གནད་ཀྱི་མན་ངག་བཤདཿ ཇི་ལྟར་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་གཏེར་བཟང་པོཿ རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་མ་རིག་པསཿ དབུལ་པོའི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལྟརཿ མ་རིག་རྟོག་པའི་དྲྭ་བར་འཐུམས་ཆེས་པའིཿ མ་རྟོགས་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་སྙིང་རེ་རྗེཿ ཇི་ལྟར་རྣལ་མའི་ལམ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ནསཿ ལོག་པའི་འདུ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པསཿ རྟག་ཆད་ཁ་ན་མ་ཐོས་གྲུབ་པའི་མཐའཿ ཕྱོགས་གཅིག་ཁོ་ནར་འཛིན་པའི་དཀའ་ཐུབ་ཅནཿ ལོག་རྟོགས་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ཉོན་རེ་མོངསཿ གདོད་ནས་དག་པའི་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཁམསཿ ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཙལ་བྱས་ཀྱངཿ སྲིན་བུའི་ཁ་ཆུས་དེ་ཉིད་འཆིང་བ་ལྟརཿ དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་དོན་ཞེན་ཅནཿ ཉན་ཐོས་འགོག་པའི་བློ་ཅན་ཨ་ཐང་ཆདཿ འཁོར་འདས་ཀུན་ཀྱི་རྩ་བ་རང་གི་སེམསཿ བཅས་བཅོས་མེད་པའི་ངང་དུ་སངས་རྒྱས་པཿ མ་རིག་རྟེན་འབྲེལ་འཁོར་བའི་ཆོས་འཁོར་ལཿ འདུ་ཤེས་གཅིག་ཏུ་གཞུངས་པའི་ཕྱོགས་ འཛིན་ཅནཿ རང་རྒྱལ་བཅོས་མའི་སངས་རྒྱས་ཉམས་རེ་དགའཿ གདོད་ནས་རང་རྩལ་རྫོགས་པའི་སེམས་ཉིད་དེཿ མ་བཅོས་གཉུག་མའི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པ་ལཿ བདེན་གཉིས་ཚིག་ལ་འཆེལ་བའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིསཿ ཡིན་ཚུལ་བཅོས་མར་གཏོང་བའི་ཚུལ་འཆོས་ཅནཿ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གྲུབ་མཐའ་ཕྱི་ཐག་རིངཿ བཟང་ངན་བླང་དོར་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལཿ གཙང་བཙོག་སྤོང་ལེན་སྒྲིན་པོའི་ལྷད་ཀྱིས་བསླདཿ གཉིས་མེད་དོན་ལ་གཉིས་འཛིན་གཟུགས་ཀྱིས་བཅོསཿ ཐོབ་བྱ་མེད་ལ་གོ་འཕང་དོན་གཉེར་བའིཿ བྱ་རྒྱུད་ཀྲི་ཡའི་གྲུབ་མཐའ་ཉམས་རེ་མཚརཿ བཟང་ངན་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ལཿ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་ཐ་སྙད་འགགས་ན་ཡངཿ ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པའི་དངོས་འཛིན་བློསཿ བྱར་མེད་བྱ་བར་གཡེལ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ཅནཿ སྤྱོད་རྒྱུད་ཨུ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཐང་རེ་ཆདཿ ཕྱི་ནང་བར་མཚམས་མེད་པ་དྲན་པའི་གཤིསཿ བཅོས་མའི་བློ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ལཿ ཟབ་གསལ་ཕྱག་རྒྱར་བཅོས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅནཿ རྣལ་འབྱོར་ཡོ་གའི་གྲུབ་མཐའ་ཆོད་རེ་ཆུངཿ འབད་རྩོལ་
Chinese
《龙钦心髓》中，普贤王如来的意之体验。 《龙钦心髓》中，普贤王如来的意之体验。 ༂ 《龙钦心髓》中，安住普贤王如来的意之体验。向持念普贤王如来者敬礼！ 根已断绝之心性如虚空，虚空之自性无有虚空之目标。 如是觉性虽不能以譬喻示，然依方便宣说要诀之口诀。 如贫者家之珍宝，虽于自身有，然因不识彼，如贫者之自性无有改变。 如是为无明分别之网缠缚，未悟轮回之有情真可悲！ 如从真实之道路背过身，以颠倒之意识甚为不悦。 常断之语未曾闻之宗派，执着唯一边之苦行者，邪见外道之徒真可怜！ 本来清净之心性虚空之界，以所知之法如何寻觅亦如是。 如虫之口水束缚彼，于意义背过身之义贪者，声闻阻断之智者真可叹！ 轮回涅槃一切之根本自心，于无有造作之状态中成佛。 于无明缘起轮回之法轮，以一意识守护之宗派执持者，自诩造作之佛陀真可笑！ 本来圆满自力之心性，于无有造作本初之胎藏中进入者，以二谛之词句争论之分别念。 以是之方式造作而放任之伪装者，菩提萨埵之宗派外道甚远！ 于无有善恶取舍之心性，以清净垢染取舍精勤之掺杂物涂污。 于无二之意义以二取之形象改造，于无有可得之处追求果位者，事部克里亚之宗派真稀奇！ 于无有善恶增减之本性中，虽断绝见修行为之言说，然以方便与智慧行持之实执着。 于无有可为之事中散乱作为之宗派执持者，行部乌巴之苦行真可悲！ 内外间隔无有之忆念之品性，于远离造作之心性中，以深明大手印改造之分别念者，瑜伽瑜伽士之宗派真狭隘！ 努力
English
From the Longchen Nyingtik: The Realization of Samantabhadra's Intentions. From the Longchen Nyingtik: The Realization of Samantabhadra's Intentions. ༂ From the Longchen Nyingtik: Abiding in the Realization of Samantabhadra's Intentions. I prostrate to the mindfulness of Samantabhadra! The nature of mind, with its root severed, is like space; the nature of space has no object of space. Likewise, awareness cannot be shown by example, yet relying on skillful means, the essential instructions are explained. Like a precious treasure in the house of a poor person, although it is within oneself, one does not recognize it. Like the nature of poverty that does not change, those sentient beings of samsara who are obscured by the net of ignorance and conceptualization are truly pitiable! Like turning one's back on the genuine path, with a distorted perception that is extremely unpleasant. The proponents of eternalism and nihilism, sects unheard of, ascetics who cling to only one side, those misled heretics are truly confused! The nature of mind, primordially pure, is the realm of space; no matter how one searches with the objects of knowledge, it is like that. Like a silkworm binding itself with its own saliva, those who turn their backs on the meaning and are attached to meaning, those Shravakas with minds that obstruct are truly exhausted! The root of all samsara and nirvana is one's own mind, enlightened in a state without fabrication. Those who cling to a single perception of the Dharma wheel of dependent origination in samsara, due to ignorance, those self-proclaimed fabricated Buddhas are truly amusing! The nature of mind, primordially complete with its own power, those who enter into the womb of the original, unfabricated state, with discriminating thoughts that cling to the words of the two truths, those pretenders who fabricate and let go of what is, the Bodhisattva's path is far away! In the nature of mind without good or bad, acceptance or rejection, they taint it with the impurities of diligently accepting and rejecting. They transform the meaning of non-duality with the appearance of dualistic clinging, those who seek attainment in a place where there is nothing to be attained, the Kriya Tantra sect is truly strange! In the nature of reality without good or bad, increase or decrease, although the terms of view, meditation, and action are cut off, with a mind that clings to the reality of practicing skillful means and wisdom, those who cling to a sect that is distracted by doing what cannot be done, the conduct of the Upa Yoga sect is truly exhausting! The quality of mindfulness without inner, outer, or intermediate boundaries, in the nature of mind free from fabricated minds, those with conceptual thoughts that fabricate the profound and clear Mahamudra, the Yoga Yogi sect is truly narrow! Effort
Tibetan
རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་སེམས་ཀྱི་ངངཿ འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལཿ རྩ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ངལ་བསོས་དབུགས་འབྱིན་པའིཿ སྤྲོས་བཅས་ ཨ་ནུའི་གྲུབ་མཐའ་ཐང་རེ་ཆདཿ ཞལ་ཕྱག་མཚན་མ་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ལཿ སྣང་སྲིད་ལྷ་སྐུར་ལྟ་བའི་གོལ་ས་དངཿ སྒྲར་གྲགས་སྔགས་སུ་གོལ་བའི་འཛིན་རྟོག་ཅནཿ མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་ལམ་གྱིས་འདི་མི་མཐོངཿ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་ཉམས་ལསཿ ཐེག་བརྒྱད་བློ་ཡི་གྲུབ་མཐའ་གཞག་པའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོཿ ཀྱེ་ཧོཿ ང་ཡི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལཿ འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་སྤངས་ཐོབ་བྲལ་བར་རྫོགསཿ མན་ངག་གནད་རྣམས་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་རྫོགསཿ ལྟ་བའི་གནད་རྣམས་རྟག་ཆད་མེད་པར་རྫོགསཿ སྒོམ་པའི་ལམ་རྣམས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་རྫོགསཿ སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་གནང་བཀག་མེད་པར་རྫོགསཿ འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡིད་སྨོན་བྲལ་བར་རྫོགསཿ རྫོགས་ཞེས་བྱ་བའང་བློས་བཏགས་ཙམ་དུ་ཟདཿ ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཀྱི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམསཿ སངས་རྒྱས་ཀུན་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམསཿ སེམས་ཅན་ཡོངས་ཀྱི་སྲོག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམསཿ བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་མེདཿ མེད་ཅེས་སྨྲ་ནས་སྟོང་པར་རྒྱས་མིག་གདབཿ ཡོད་ཅེས་བཟུང་ནས་རྟག་པར་བློས་མི་འཆོསཿ མ་བཟུང་མ་བཏང་རང་གར་བློ་འདས་དབྱིངསཿ བསམ་ཡུལ་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཀློངཿ དེ་ལ་ བཅོས་མའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཕྱིརཿ དགེ་སྡིག་ལས་དང་འབྲས་བུ་གཏན་ནས་ཟདཿ ལྷ་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱཿ བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ང་མ་ཡིནཿ ང་ཡི་རང་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་ཆེན་པོ་ལཿ ས་ལམ་བགྲོད་པས་མཐོང་བ་ག་ལ་སྲིདཿ དེ་ཕྱིར་རེ་དོགས་འཇུར་བུར་མི་འཆིང་བརཿ ལྟ་བ་བཟང་པོའི་ངར་དང་ཕྲོལ་ལ་ཞོགཿ སྒོམ་པ་ཟབ་མོའི་ཤུབས་ནས་ཐོན་ལ་ཞོགཿ སྤྱོད་པ་འཇུར་བའི་ཚུལ་འཆོས་ཤིག་ལ་ཞོགཿ འབྲས་བུ་ཆེན་པོའི་རེ་དོགས་བསྐྱུར་ལ་ཞོགཿ སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་ལས་འདས་དྲན་པའི་ངངཿ བྱ་དང་མི་བྱའི་རྩིས་གདབ་དབྱིངས་སུ་ཡལཿ སྟོང་དང་མི་སྟོང་ལས་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམསཿ ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཞིག་གཉུག་མའི་ཀློངཿ སྨྲ་བསམ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རིག་པ་ལཿ དེར་འཛིན་གཉེན་པོ་མེད་པའི་སྲོག་ཤིང་ཅནཿ གཅེར་བུ་ལྷིང་པ་རང་གྲོལ་སོ་མའི་གཤིསཿ འབད་རྩོལ་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཀློངཿ དུས་གསུམ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་ངང་ལ་གནསཿ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་ཉམས་ལསཿ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་གྲོལ་སོར་གཞག་ཏུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།ཀྱེ་ཧོཿ དེ་
Chinese
不观待因，于心之自性中，果于道用之法性中，以脉气心之劳乏而呼吸之，有戏论之 阿努之宗派彻底断绝，于离身语表相之心性中，视显有为本尊之歧途，执著于闻声为咒之分别念，此不见于大瑜伽之道，于普贤之意境体验中，安立八乘心意宗派之品，此为第一品。 嗟呼！我之自性大圆满中，轮涅诸法于舍弃证得离中圆满，口诀要义于自解脱大中圆满，见之要义于常断无中圆满，修道之路于无勤作中圆满，行之法于无允禁中圆满，果之体性于离意愿中圆满，言圆满亦仅为心之假立。 诸法皆为菩提心之体性，诸佛皆为菩提心之意，一切有情之命亦为菩提心，菩提心无世俗胜义之分，言无而于空性中增益眼目，执有而于常有中不以心造作，不执不舍，任运超心之界，离思议戏论一切之虚空，于彼中， 以无造作之分别念故，善恶业及果彻底穷尽，天咒三摩地有何用？非修成之佛为我，我之自性周遍广大中，以地道行之岂能见耶？是故莫为希忧如虫缚，安住于善见之傲慢与解脱中，安住于甚深禅定之鞘中而出，安住于如虫之行仪，舍弃大果之希忧，于超离修与不修之忆念中，能做与不能做之算计于界中消失，于超离空与不空之菩提心中，于有与无之边解脱本元之虚空，于言思表达皆不可得之觉性中，具彼无执对治之命根，赤裸寂静自解脱之本性，离勤作戏论一切之虚空，安住于三时无增减之状态中，于普贤之意境体验中，开显大圆满本来解脱任运安住之品，此为第二品。 嗟呼！彼
English
Without depending on causes, in the nature of mind; in the Dharma-nature of making the fruit the path; breathing out with the weariness of the root-winds and mind; with elaborations, The tenets of Anu are completely severed; in the mind-essence devoid of signs of body and speech; the mistaken view of seeing appearances and existence as deity forms; the clinging thoughts of mistaking sound and resonance as mantra; this is not seen by the path of Maha Yoga; from the experiential realization of Samantabhadra; the chapter establishing the tenets of the eight vehicles of mind, this is the first chapter. Hooray! In my own nature, the Great Perfection, all phenomena of samsara and nirvana are perfected in being free from abandonment and attainment; the essential points of the instructions are perfected in the Great Self-Liberation; the essential points of the view are perfected in being free from permanence and annihilation; the paths of meditation are perfected in being free from effort; the Dharmas of conduct are perfected in being free from permission and prohibition; the essence of the fruit is perfected in being free from wishful thinking; even the term "perfection" is merely a mental construct. The essence of all Dharmas is Bodhicitta; the heart of all Buddhas is also Bodhicitta; the life of all sentient beings is also Bodhicitta; in Bodhicitta there is no conventional or ultimate. Saying "non-existent" and planting the eye of increase in emptiness; grasping "existent" and not fabricating with the mind in permanence; not grasping, not abandoning, the spontaneously free sphere beyond mind; a space free from all objects of thought and elaboration; in that, Because there are no artificial thoughts, virtuous and non-virtuous actions and their results are completely exhausted; what is the use of deities, mantras, and samadhi? I am not a Buddha attained through practice; in my own nature, the Great All-Pervading, how could it be possible to see by traversing grounds and paths? Therefore, without being bound by hope and fear like a worm, rest in the pride and freedom of a good view; emerge from the sheath of profound meditation and rest; rest in the pretense of a worm-like conduct; abandon hope and fear for the Great Fruit; in the state of mindfulness beyond meditation and non-meditation, the calculations of what to do and what not to do vanish into space; Bodhicitta beyond emptiness and non-emptiness; the space of original purity, liberating from the extremes of existence and non-existence; in the awareness that is beyond speech, thought, and expression, possessing the life-force of non-grasping antidote; the nature of naked stillness, spontaneously liberated, fresh; a space free from all effort and elaboration; abiding in a state free from increase and decrease in the three times; from the experiential realization of Samantabhadra, the chapter showing the Great Perfection, Primordial Liberation, remaining as it is, this is the second chapter. Hooray! That