Tibetan
།དགེ་འདུན་ལ་སྨོད་དོ། །དེ་དག་ལུས་ཞིག་སྟེ་ཤི་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་དེར་བསྐལ་པ་མང་པོ་དང༌། བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་འདས་ནས་ཐར་པ་འཐོབ་སྟེ། ཡང་དེ་དག་དབུལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ལྟར་ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་བློ་གྲོས་བླུན་པོ་དག་གིས་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་ཤན་མི་ཕྱེད་པས་དགེ་སྡིག་རྣམ་སྨིན་མཉམ་པར་སྟོན་པའི་ལུང་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བ་བདེན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། ལུང་དེ་དག་བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོའི་ཁོང་ན་གནས་ཤིང༌། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་དོན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྤོབས་པའི་རྒྱུན་ཡང་གཅོད་པ་ལི་ཙཱ་བྱི་དྲི་མེད་གྲགས་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཚིག་དོན་དེ་དག་ལ་སྐྱོན་ཆགས་ན་ལུང་དེ་འདྲེན་པར་མི་སྲིད་ལ། དེ་དག་གི་དོན་ཅི་འདྲ་ཞིག་སྟོན་པར་འགྱུར་སྙམ་དུའང་སེམས་མི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ལས་ལྷག་པ་ཙམ་དུ་ང་རྒྱལ་བས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་གོའུ་ཏ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་སུ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱད་ཟེར་བ་དང་མཚུངས་ཤིང༌། རང་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་རྣོན་པོར་རློམ་པ་དེ་ཉིད་སྐྱོང་བྱེད་རྒན་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ་དད་པ་དང་དག་སྣང་གི་ཕྱོགས་ ལ་བསྙེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའང་རྒྱུད་ལུང་ཟབ་མོ་ལ་བསྟིང་ཚིག་སྨྲ་བ་དག་ལ་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས་ཨ་བྷ་ཡ་དྭཱི་པས་སོ། །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་རེ་དགུ་པའོ།། །། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་རེ་དགུ་པ། བརྟོན་པ་བཞི་ལྡན་གྱི་གཏམ་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོ།
Chinese
诋毁僧伽。那些人身体坏死后，会转生到众生地狱中。他们在那里度过许多劫，无数百千劫后才能解脱，然后他们又会转生到贫困的种姓中。就像这样。像这样，那些少闻寡智的愚人，不能分辨正说、不了义说和隐义说，即使他们真的对宣说善恶果报相同的经典感到恐惧，但这些经典都存在于完整的教法大论著中。论著作者的殊胜者，文殊菩萨的无畏气概的延续，与离垢称（梵：Vimalakīrti）无二无别，如果这些词句的意义有错谬，就不可能引用这些经典。他们不明白这些经典会阐述什么样的意义，这是因为他们傲慢地认为自己比论著的作者更胜一筹，这就像对圆满正等觉佛说“乔达摩，你为谁梵行”一样。他们应该明白，自以为是的敏锐思辨正是愚蠢老人的特征，因此应该亲近开启法显现之门的信心和清净显现。这也是阿巴亚德瓦帕（梵：Abhayadvīpa）以慈悲之心对那些对甚深密续经典说轻蔑之语的人所说的。谈话集第六十九章结束。 谈话集第六十九章，具足四种精进的谈话，是邪分别的对治。
English
They revile the Sangha. Those who die after their bodies are destroyed will be reborn in the hells of sentient beings. They will spend many eons there, and after countless hundreds of thousands of eons, they will be liberated, and then they will be reborn into poor families. It is like that. Like this, those ignorant fools who have heard little and have little intelligence cannot distinguish between direct, definitive, and hidden meanings. Even if they are truly afraid of the scriptures that teach that the results of good and evil are the same, these scriptures are contained within the great treatises of the complete teachings. The author of the treatise, the supreme one, the continuation of the fearless courage of Manjushri, is inseparable from Vimalakirti. If there were errors in the meaning of these words, it would be impossible to quote these scriptures. They do not understand what kind of meaning these scriptures will explain, because they arrogantly think that they are superior to the author of the treatise. This is like saying to the perfectly enlightened Buddha, "Gautama, for whom do you practice brahmacharya?" They should understand that self-righteous sharp speculation is the characteristic of a foolish old man, so they should approach faith and pure appearance, which open the door to the appearance of Dharma. This is also what Abhayadvipa said with compassion to those who speak contemptuously of the profound tantric scriptures. The sixty-ninth chapter of the Collection of Talks ends. The sixty-ninth chapter of the Collection of Talks, the talk possessing four diligences, is the antidote to wrong conceptions.