Tibetan
གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་རེ་བདུན་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཏམ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོ་ཧ་མཛོད། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་རེ་བདུན་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཏམ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོ་ཧ་མཛོད། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཏམ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་སནྡྷི་ཛྙཱ་ན་ས་མུ་དྲ་པ་ར་མི་ཏ་པ་ར་མི་ཏ་དྭ་ཧ་ཀོ་ཤ་བཛྲ་གིརྟི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ལས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཏམ་དྭ་ ཧ་མཛོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ཞེས་བྱ་བ། ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་ཀློང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། །སྨོན་པ་མེད་ཅེས་རྒྱལ་བས་རབ་བསྔགས་ཀྱང༌། །ཚིག་གིས་དོན་བསྒྲིབས་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་གོལ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་ཡང༌། །མཚན་མའི་གཞན་དབང་གྱུར་ནས་གོ་འཕང་ལ། །སྨོན་པས་འཇུག་པ་ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་འཚོལ་ཕྱིར། །མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དབུ་མར་གནས་པའི་བློས། །ཐལ་འགྱུར་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོ་བརྡར་བྱས་ཀྱང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལས་དཀྲོགས། །སྟོང་པ་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་བཞིན། །སྣང་བ་རྫུན་པར་མྱོང་བའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །བསྲེས་ནས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་འཚོལ་བ་ཡང༌། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་ཞགས་པས་འཆིང༌། །ཕུང་སོགས་སྟོང་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཆོས་དང་མ་བྲལ་ན། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་རྩོད་བྱེད་ཀྱང༌། །ཞི་བའི་དོན་ལ་མི་རེག་སྲིད་པས་འཛིན། །རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་བདེན་པས་འཚང་རྒྱ་ན། །མཉམ་པར་བཞག་དང་མ་བཞག་རྫུན་པའི་ཆོས། །བཞག་པས་རྒྱ་ན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དང༌། །མ་གཞག་རྒྱ་ན་སེམས་ཅན་ཅི་ལ་འཁོར། །འདོད་དང་གཟུགས་ཁམས་གཟུགས་ མེད་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གནས་རིགས་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། །བྲལ་བའི་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི། །བདེན་པ་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཡོད། །གང་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ལྡན་ལ་སྙིང་རྗེས་འབྲེལ། །སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་རློམ་པ། །སངས་རྒྱས་མུ་སྟེགས་བྱེད་དེ་སྲིན་འབུ་ཡིས། །ཉུངས་འབྲུ་ཕུག་པའི་སྟོང་པར་བལྟ་དང་མཚུངས། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ནས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བའི་ལམ། །རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱས་འགོག་པ་མངོན་བྱེད་པ། །འདི་ནི་ཞི་བདེར་དམིགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཏེ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དོན་ལ་རི
Chinese
语集第七品。般若波罗蜜多语圆满大成就之朵哈藏。 语集第七品。般若波罗蜜多语圆满大成就之朵哈藏。 名为般若波罗蜜多语圆满大成就之朵哈藏。印度语：玛哈桑地吉那萨木札帕拉米达帕拉米达朵哈阔夏瓦吉ra吉日底那玛。藏语：大圆满智慧海彼岸之彼岸语朵哈藏之金刚歌。 顶礼未造作之法性虚空。解脱之门即此，空性与无相，以及无愿，虽为诸佛所赞叹，然以言词蔽其义，空性误解为实有。周遍计度之八边离戏论，然成相之他性，于果位，以愿欲趣入乃见之糟粕。何为寻求空性之义故，舍弃二边而住于中观之智，虽磨砺猛利之破斥论式，然从无自性寂灭之界中扰动。空性以自性不成立之故，显现虚妄所受用之世俗，混合而寻求二谛无别者，亦为唯识者之索所缚。蕴等观为空性之自性，若不离取蕴之法，虽于般若波罗蜜多作诤论，然不触及寂灭之义，而执持有寂。若以自性圆满智以真谛成佛，等住与不等住乃虚妄之法。以住而量度乃禅定无色，不住而量度众生何所转。欲界与色界，无色三界之，处类于界所缘之作意，离彼无缘大悲者，唯有见真谛之菩提萨埵有。何以故，具空性而连结大悲，离大悲而自诩空性者，乃佛教外道，如虫蛀油菜籽之空洞观。
English
Verse Collection, Chapter Seventeen. Dohakosha Treasury of the Great Perfection of Speech on the Perfection of Wisdom. Verse Collection, Chapter Seventeen. Dohakosha Treasury of the Great Perfection of Speech on the Great Perfection of Speech on the Perfection of Wisdom. This is called the Dohakosha Treasury of the Great Perfection of Speech on the Perfection of Wisdom. In Sanskrit: Mahasandhi Jñana Samudra Paramita Paramita Dohakosha Vajra Girti Nama. In Tibetan: The Vajra Song of the Dohakosha Treasury of Speech on the Perfection Beyond the Perfection of the Great Perfection of Wisdom Ocean. Homage to the uncreated expanse of Dharma-nature! This is the gate of liberation: emptiness, signlessness, and wishlessness, though praised by the Victorious Ones, are obscured by words, and emptiness is mistaken for a thing. The eight extremes of complete fabrication are free from elaboration, but having become dependent on signs, entering the state with wishes is the dregs of view. Whoever seeks the meaning of emptiness, abandoning the two extremes and abiding in the Middle Way, though sharpening the sharp weapon of consequentialism, is disturbed from the realm of quiescence, devoid of own-being. As emptiness is not established by its own nature, and the conventional is experienced as false appearances, mixing them and seeking the inseparability of the two truths is also bound by the noose of the consciousness-only. The very nature of conceiving the aggregates and so forth as empty, if not separate from the phenomena of appropriation, though arguing about the Perfection of Wisdom, does not touch the meaning of quiescence and grasps at existence. If one attains enlightenment with the truth of complete knowledge of one's own nature, then meditative equipoise and non-equipoise are false phenomena. Measuring with equipoise is the formless absorption of meditation, and measuring without equipoise, what do sentient beings transmigrate into? The desire realm, the form realm, and the formless three realms, the abodes and types of realms, the conceptualization focused on the realms, and the great compassion free from that focus, are only possessed by the Bodhisattva who sees the truth. Because emptiness is connected with compassion, and claiming emptiness while separated from compassion is a Buddhist heretic, like a worm looking at the emptiness of a mustard seed.
Tibetan
ང༌། །ཀློག་དང་འཛིན་དང་ཉན་དང་བསྟན་བཅོས་འཆད། །ཐོས་དང་བསམ་དང་བསྒོམ་པས་གདུང་བྱེད་པ། །དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་མ་བཀག་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཚེ་འཁྲུལ། །ལྟ་བར་གོ་བར་བྱ་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །ལུང་དང་རིག་པ་ལྟ་བའི་མིག་བུ་ཡིན། །ལྟ་བ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་དུས་དག་ན། །སེམས་དང་རིག་པའི་ལ་ཤན་ཕྱེད་པར་བྱ། །ལྟ་བ་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་དུས་དག་ན། །སློབ་པས་བཅིངས་པའི་བྱ་བཏང་ཉམས་རེ་མཚར། །གྲུབ་མཐས་བཅོས་པའི་ལྟ་སྒོམ་ཡི་རེ་མུག །འདུས་མ་བྱས་དང་འགལ་བའི་ལམ་བདེན་བརྫུན། །གཟུགས་ཚོར་འདུ་ཤེས་ ལ་སོགས་ཕུང་ཁམས་ཀྱི། །ཆོས་ལ་མི་གནས་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ། །སྔགས་སུ་གདན་གསུམ་ཚང་བའི་ལྟར་བསྟན་ཡང༌། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་མ་རེག་གོ །ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཀ་ནས་དག་པ་ལ། །བལྟ་བར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ཏེ། །ངང་དང་རང་བཞིན་མ་ཉམས་བདེན་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་པའི་རྫུན་ཕུགས་གཏིང་ནས་སུན་འབྱིན་ཏོ། །རིག་པ་གདོད་ནས་མངོན་སངས་རྒྱས་པ་འདི། །སྤངས་ནས་སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་རྣམས། །སེམས་བྱུང་ཇག་པས་བསྐོར་བ་མ་མཐོང་ནས། །རྟོག་དཔྱོད་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ཞེས་འོ་དོད་འབོད། །གཟུགས་ནི་ཕ་རོལ་ཡིན་ལ་འདུ་ཤེས་ཚུ་རོལ་ཡིན། །ཚོར་བ་བར་ན་གནས་པས་འདུ་བྱེད་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཁོར་བའི་གཏིང་རྡོར་བསྐྱུར་བྱས་པས། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་སྙིང་རེ་རྗེ། །རང་ངོ་གདོད་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་ཞིག་གྱུར་ཀྱང༌། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང༌། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ། །ཇི་ལྟར་བཟུང་ན་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །སྣང་སྟོང་ཚིག་གིས་ཤ་བའི་རྭ་ལྟར་བཅོས། །འདོད་ ཁའི་བློ་ཡི་བསེ་རུ་ལྟ་བུར་བཟུང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཉིད་མ་རིག་གོ །མ་རིག་ལས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང༌། །བཅུ་གཉིས་རྒྱུན་ལ་འཁོར་འདི་ནང་རིག་པས། །ལྡོག་སྟེ་གཉུག་མའི་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་ན། །སྒྲ་ཚད་བཟོ་དང་གསོ་བས་རྣམ་པར་འཁྱམ། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས། །ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མ་ཡིན་བརྫུན་པའང་མིན། །གཉིས་ཀར་མི་གནས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་པོ། །རྟོགས་པར་འདོད་ནས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །བསྟེན་གོམས་བྱས་པས་ཤེས་བྱའི་ཚུ་རོལ་ལུས། །རང་སར་བཞག་པས་བསམ་གཏན་རྒྱ་རལ་ནས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང༌། །བྱ་རྩོལ་མེད་ལ
Chinese
我。 阅读、执持、听闻与讲说论典， 以闻、思、修而精进者， 对于最初的业者们不应阻碍， 若了知诸法无自性时则迷谬。 于应理解见解之时， 经论与理证是见解的眼目。 于应体验见解之时， 应区分心与觉性的界限。 于见解已证悟之时， 被学识束缚的苦行，多么稀奇！ 被宗派改造的见修行，多么令人厌倦！ 与无为相违背的道，真假难辨。 色、受、想等蕴界， 不住于法，而住于法性。 虽于密法中宣说具备三座之相， 然未触及大圆满之义。 见之自性，本来清净， 无有丝毫可见之物。 以本性与自性未失之真谛， 从根摧毁迷谬之虚假。 觉性本初即已现前成佛， 舍弃此而欲于心中求佛者， 未见心生之盗贼所围绕， 却呼喊分别思辨是胜观。 色是彼岸，想是此岸， 受于其间安住，行连接二者， 将识抛入轮回之深渊。 此等有情，无有解脱之机，何其可悲！ 于自性本初清净之法性中， 纵然舍弃有无之偏执， 然孩童们妄加二取， 智者们执着于一而迷谬。 若如何执着，则真谛分为二， 以空有之词，如兔角般虚构， 如欲语之心的珊瑚般执着， 未识俱生之本然。 从无明产生依赖缘起， 十二缘起轮转，若不以内在觉性， 反观本初之本然， 则于声明、量学、工巧及医方中徒劳漂泊。 因此，轮回与涅槃之法， 一切非真非假， 不住二者，乃大圆满之义。 如虚空之自性，无量之大殿。 欲证悟此，而修持般若波罗蜜多， 最终却滞留在所知之此岸。 安住于自性，则禅定崩溃， 现见善逝之本然。 无有勤作。
English
I. Reading, holding, listening, and explaining treatises, Those who strive through hearing, thinking, and meditating, Should not be hindered, especially those who are beginners, For when one realizes that all phenomena are without inherent existence, one is mistaken. At the time when one should understand the view, Scripture and reasoning are the eyes of the view. At the time when one should experience the view, one should distinguish between mind and awareness. At the time when the view has been realized, the asceticism bound by learning is truly amazing! The view and meditation fabricated by sectarianism are truly tiresome! The path that contradicts the unconditioned is neither true nor false. Form, feeling, perception, and so on, the aggregates and elements, Do not abide in phenomena, but abide in the nature of phenomena. Although it is taught in mantra as having the aspect of the three seats, it does not touch the meaning of the Great Perfection. In the nature of the view, which is primordially pure, there is not even a little something to be viewed. With the essence and nature undiminished, by the truth, it utterly refutes the root of the falsehood of delusion. This awareness, which is primordially manifestly enlightened, those who abandon it and desire enlightenment in the mind, Without seeing that they are surrounded by the thieves of mental events, they shout that conceptual analysis is superior insight. Form is the other shore, and perception is this shore, Feeling abides in between, connecting the formations, Throwing consciousness into the depths of samsara, These sentient beings have no chance of liberation, how pitiful! In the nature of phenomena, which is primordially pure, even if the clinging to the sides of existence and non-existence is abandoned, children fabricate duality, and scholars are mistaken by clinging to oneness. If one clings in what way, then the truth is divided into two, With the words of appearance and emptiness, it is fabricated like a rabbit's horn, Clinging like a coral of the mind that desires to speak, One does not recognize the co-emergent suchness. From ignorance arises dependent origination, In the twelvefold chain, this cycle, if one does not, through inner awareness, Reverse and see the original suchness, one wanders in sound, logic, crafts, and medicine. Therefore, the phenomena of samsara and nirvana, all are neither true nor false. Not abiding in either, is the meaning of the Great Perfection, Like the nature of space, a great immeasurable palace. Desiring to realize this, and cultivating the Perfection of Wisdom, one remains on this shore of knowable objects. By leaving it in its own place, meditation is shattered, And one directly sees the suchness of the Sugata. Without effort.