Tibetan
ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ། གང་ཞིག་སློབ་པ་མིན་པའི་ཟུང་འཇུག་ལ། །དཀྲི་བའི་ལམ་ཆེན་ཕྱིན་དྲུག་ཡོན་ཏན་ཀུན། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་ཡང་དག་བསྟེན། །ལམ་དེ་ནམ་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུར་ མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་མི་གནས་ཤིང༌། །མཐའ་བྲལ་དོན་ལ་དབུ་མར་གཟུང་བའང་མེད། །ངོ་བོ་ཉིད་སྤངས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲུབ། །རྩོད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་རྟོག་གེ་ནི། །བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔགས་པའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང༌། །དོན་དམ་ཡུལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་ཅན། །སོ་སོ་རང་རིག་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །དངོས་པོར་སྨྲ་པ་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་དང༌། །ས་མཚམས་དམན་པ་སོ་སྐྱེའི་རྟོག་གེ་ཡི། །རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །གདོད་ནས་གྲོལ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ། །ཤེས་བྱ་སྣང་བས་མ་བཅིངས་སྟོང་པའི་དངོས། །སྟོང་པ་རང་བཞིན་གསལ་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །རིག་པར་བཞུགས་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཁམས། །འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་བཞིན། །གང་ལ་བློ་ཡི་རིམ་པའི་འཇལ་ལུགས་གསུམ། །སེམས་ཀྱི་སྡེ་ནི་རོལ་པའི་རྩལ་དུ་ཤར། །ཀློང་གི་སྡེ་ནི་རང་སྣང་བཀོད་པའི་རྒྱན། །མན་ངག་སྡེ་ནི་མེད་སྣང་སྟོང་པའི་གཟུགས། །ཀུན་ཀྱང་དགྲོལ་གཞི་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གང་གིས་འགྲོལ་བ་སྤངས་པའི་རང་གསལ་གདྭངས། །གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པའི་ཀློང་ན་གསལ། །བྱས་ཤིང་བཅོས་པ་མེད་པས་ཡེ་གྲོལ་ཡིན། །རང་ གི་རང་གྲོལ་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལུས། །གཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་ལྟོས་གཞི་ཀུན་དང་བྲལ། །གཅིག་དང་དུ་མར་གདགས་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ། །གཅིག་པོ་རིག་པར་གྲོལ་བས་མཚན་ཉིད་མེད། །གང་དག་སེམས་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ནི། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་གཞི་ལས་རིག་པར་གྲོལ། །མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་ངང་དུ་འཁོར། །རྣམ་པས་དབྱེ་ན་ཆུ་དང་ཆུ་ལྦུར་བཞིན། །རྟོག་མེད་ཙམ་དུ་སེམས་རིག་མཚུངས་ནའང༌། །རིག་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཟང་ཐལ་ལ། །སེམས་ནི་ལྟེང་ཀ་ལྟ་བུར་འཁྱིལ་ཞིང་རྨོངས། །རིག་པ་གནམ་སྟོང་ཟླ་བ་གཏིང་གསལ་འདྲ། །སེམས་ནི་བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་ཡུལ་འདྲེས་མཚུངས། །དྭངས་ལ་ཡུལ་མེད་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་ཏེ། །ཡུལ་དང་ཀུན་ནས་འདྲེས་པ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད། །དེ་བཞིན་རིག་པ་རང་གནས་ཤེས་རབ་སྟེ། །བསམ་གཏན་ཐབས་ལ་མ་ལྟོས་བྱིང་རྒོད་བྲལ། །སེམས་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྩེ་གཅིག་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འབྲེལ། །རིག་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་ཀྱང་སྣང་བ་ཡི། །ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་དངུལ་ཆུ་སར་ལྷུང་འདྲ། །སེམས་ནི་གཟུང་འཛིན་ཆ་དང་བཅས་པ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕྱོགས་དང་འདྲེས། །རིག་པས་སེམས་ཉིད་གཞན་དུ་མ་སྤངས་ཀྱང༌། །སེམས་ དང་རིག་པ་ལྷན་ཅིག་མི་འདུ་བས། །ཡུལ་དང་རྣམ་པར་རང་དང་རྫས་གཅིག་པའི། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྦྲན་ནས་བྲོས། །དེ་ལྟར་ཕྲོས་པས་ཉོན་མོངས་བཙོན་ར་ལས། །ངེས་པར་འབྱིན་པ་མན་ངག་སྡེ་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་ཆོས་ཏེ་གཞན་དུ་ཉོན་མོངས་ཚོགས། །ཉན་རང་སྤོང་ཞིང་བྱང་སེམས་གཉེན་པོས་འདུལ། །སྔགས་སྤྱིར་ལམ་གཏོང་སེམས་སྡེར་གཤིས་ཐོག་དགྲོལ། །ཀློང་སྡེར་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་དག་བྱེད་པ། །རིག་པའི་ཀློང་ན་རང་ཚུགས་ཞིག་པ་མཚར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུ་གཉིས། །དབྱིངས་སུ་གཅིག་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་རྒྱ་མཚོ་འདྲ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡི་སྒྲིབ་ཆ་སྟེ། །གྲུ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་ལྡིང༌། །གཞི་དེ་ཉིད་ནས་འཁྲུལ་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །གཉིད་དུ་སོང་དང་དེ་ལས་སད་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་དབང་པོ་ཉམས་པའི་གཉིད་སྟུག་བཞིན། །གྲོལ་བ་དེ་ལས་སད་པའི་གནས་སྐབས་འདྲ། །ཐོག་མའི་ངེས་མེད་གཞི་ཡི་ལྷུན་གྲུབ་དང༌། །མཐར་གྱི་གྲོལ་སའི་ཀ་དག་དྲི་བྲལ་གཉིས། །རྫས་སུ་གཅིག་ཀྱང་སླད་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་གཞི། །བྱེད་དང་མི་བྱེད་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་གཅེས། །དེ་བཞིན་དབྱིངས་ཀྱི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་དང༌། །ད་ལྟའི་ལམ་གྱི་རིག་པ་ཀ་དག་གཉིས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་ མཉམ་ནའང༌། །གྲོལ་ས་ཉིད་ནི་རླུང་སེམས་ཆ་དང་བཅས། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་འཁོར་འདས་ཀ་དག་སྟེ། །ལམ་དུས་རླུང་སེམས་མ་དག་རྐྱེན་དབང་དང༌། །འགྲོགས་ཤིང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དྲི་མའི་ཆོས། །བསླད་ཅིང་ཁུར་བས་དངོས་གནས་རེས་འགའ་ཙམ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་རིག་གདྭངས་དང༌། །རྟོག་བཅས་གོམས་པའི་ལྷ་ཡི་སྒྱུ་ལུས་གཉིས། །ལྷ་སྐུར་མཚུངས་ཀྱང་སྣང་བ་ཞིང་ཁམས་སུ། །ཤར་ཞིང་ཤེས་ཐོག་གྲོལ་དང་མི་གྲོལ་ཁྱད། །ཁྱད་པར་ལམ་འདིར་ཞུགས་པའི་དམ་ཚིག་ཅན། །ས་བཅུའི་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་ལོངས་སྐུ་ལ། །འཐོགས་པ་མ་ཡིན་དེ་ཡི་དཔེ་བྱད་ནི། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་པར་བཀོད་ལ་མྱུར་དུ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་མཆོག་སྟེ། །གདོད་ནས་གྲོལ་བའི་རིག་པ་ཀ་དག་ནི། །སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསམ་བརྗོད་འདས། །མཚན་ཉིད་བློ་ཡི་བརྗོད་པས་ཐུག་པ་སྤངས། །སྨོན་པ་མེད་ལ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས། །རིག་པའང་
Chinese
第十二章 第十二章 对于那不需学习的俱生（双运）者， 圆满具足六度等广大道之功德， 完全依赖般若波罗蜜多， 此道永不成为他者的因。 如是，乃一切圆满佛陀之秘密， 空性之中，自性不成立， 离边之义，亦不执为中观。 自性空寂，成就大圆满。 争论增长的分别念， 追随考察与推测之后， 胜义谛的境界，与之相违， 各自自证，超越言说之境。 执著实有的有宗分别念， 以及境界低劣的凡夫分别念， 超越思虑的胜者智慧， 本初解脱，乃大圆满之道。 不为所知显现所束缚的空性之物， 空性自性光明的精华， 乃安住于明觉之身与智慧界， 无有聚散，如太阳之精华。 对于何者，以智慧的三种次第衡量， 心之部，显现为嬉戏之才华， 界之部，乃自显庄严之饰， 口诀部，乃无有显现的空性之相。 一切皆是无有解脱之基的菩提心， 以何解脱？乃舍弃的自明之音。 于无基无根的虚空中显现， 不作不修，故为本初解脱。 自之自解脱，不依赖于任何因缘， 因是赤裸解脱，故远离一切所依， 从安立一与多的边中解脱， 唯一明觉中解脱，故无有自性。 凡是超越心识的明觉， 乃自性大圆满的特点。 证悟者从基中解脱为明觉， 未证悟的有情于彼自性中流转。 若以相来区分，如水与水泡， 虽于无念的少许状态中，心与明觉相似， 然明觉无有自性，通彻空明， 心如漩涡般盘旋而愚昧。 明觉如晴空皓月般清澈， 心如十五之月与境相杂。 清净无境，乃明觉之功德， 与境完全相杂，乃心之特点。 如是，明觉乃自住之智慧， 不依赖禅定方便，离沉掉。 心乃于所缘境上专注一缘， 故有能持与所持之系缚。
English
Chapter Twelve Chapter Twelve For the spontaneously co-emergent one who does not need to learn, Perfectly possessing all the qualities of the vast path of the six perfections, Relying completely on the Prajnaparamita, That path will never become the cause of another. Thus, it is the secret of all perfect Buddhas, In emptiness, characteristics do not abide, In the meaning of freedom from extremes, there is no grasping at the Middle Way, Essence is devoid of self-nature, accomplished as the Great Perfection. The conceptualization of disputes manifestly increasing, Follows after examination and inference, The realm of ultimate truth is contrary to that, Self-aware individually, it transcends the realm of expression. The conceptualization of the upholders of entities and philosophical tenets, And the conceptualization of ordinary beings with inferior boundaries, The wisdom of the victorious ones, transcending thought and analysis, Primordially liberated, is the path of the Great Perfection. Unbound by knowable appearances, the entity of emptiness, The essence of emptiness, the luminous heart, Is the body and wisdom realm abiding in awareness, Inseparable, like the essence of the sun. For whomsoever, the three levels of intelligence are measured, The class of mind manifests as the talent of play, The class of space is the ornament of self-appearing arrangement, The class of pith instructions is the form of emptiness without appearance. Everything is the Bodhicitta without a basis for liberation, By what is it liberated? It is the self-luminous sound that has been abandoned. It is clear in the space without basis or root, Without doing or correcting, it is primordially liberated. One's own self-liberation does not depend on any conditions, Because it is naked liberation, it is separate from all dependencies, Liberated from the extremes of establishing one and many, Liberated in the single awareness, therefore without characteristics. Whatever awareness transcends the mind, Is the special characteristic of the self-existing Great Perfection. Those who have realized are liberated from the ground as awareness, The sentient beings who have not realized wander in that very nature. If distinguished by aspects, like water and water bubbles, Although mind and awareness are similar in a state of non-thought, Awareness is without self-nature, thoroughly clear, The mind swirls and is deluded like a whirlpool. Awareness is like the clear moon in the empty sky, The mind is like the fifteenth day moon mixed with objects. Clear and without objects is the quality of awareness, Being completely mixed with objects is the characteristic of mind. Likewise, awareness is self-abiding wisdom, Not relying on meditation methods, free from sinking and excitement. The mind is single-pointed on the object of focus, Therefore, there is the bondage of the holder and the held.
Chinese
关联。 觉性虽于境上显现，然其景象， 如银液落地般无法抑制。 心识与能取所取之分相伴， 与分别念亲近摄取的方面相混。 觉性虽未将心性舍弃于他处， 然心与觉性不会同时并存。 境与显现，自与体性相同之， 烦恼诸般亦一同混杂而逃离。 如是逃离，从烦恼牢狱中， 定能解脱，乃口诀部的， 殊胜之法，否则烦恼众， 声闻独觉舍弃，菩萨以对治调伏。 总的来说，密咒道放任自流，心部于本性上解脱， 界部于法性中令其唯一清净。 觉性之界中，自性瓦解甚为奇妙。 如是，普基与法身二者， 于界中虽一，然法身如海。 普基之阿赖耶识乃其障蔽之分， 如船夫般于轮回涅槃二者中漂荡。 从彼基位自性中，迷乱解脱之法性亦， 如入睡与从彼醒来般。 迷乱如感官衰退之沉重睡眠， 解脱如从彼醒来之状态。 初始无定基位之任运自成， 与终极解脱处之本来清净无垢二者， 体性虽一，然后期迷乱之基， 作与不作，了知其差别至关重要。 如是，界之解脱处本来清净， 与当下道之觉性本来清净二者， 虽无有广狭偏袒而平等， 然解脱处即是风心之分相伴， 完全清净之轮回涅槃本来清净。 道时风心未净，受因缘所支配， 与心及心所垢染之法， 混杂且负重，故真实情况偶有发生。 如是，法性中阴之觉性明光， 与具念串习之天神幻身二者， 虽与天神身相同，然于显现刹土中， 显现且知即解脱与不解脱有差别。 特别是，入此道之具誓者， 以十地之显现所摄之报身上， 并非执着，彼之相好， 于自性化身中安立且迅速前往。 是故，此乃金刚乘之殊胜道， 本初解脱之觉性本来清净， 空性无自性，超离思议言说， 体性断绝心识言语之尽头， 无有希求，觉性之功德圆满。 觉性亦
English
Relationship. Although awareness arises in the realm of objects, its appearance is Like molten silver falling to the ground, impossible to contain. The mind, with its aspects of grasping and being grasped, Mixes with the side of closely taking up conceptual thoughts. Although awareness does not abandon the nature of mind to another place, Because mind and awareness do not gather together, The afflictions, which are of the same nature and substance as objects and appearances, Also mix together and flee. Having fled in that way, from the prison of afflictions, Certainly liberating is the special teaching of the Instruction Section, Otherwise, the assembly of afflictions, The Hearers and Solitary Realizers abandon, and Bodhisattvas subdue with antidotes. In general, mantra sends the path, in the Mind Section, liberation is at the root of nature, In the Space Section, it purifies into one single nature of reality. In the expanse of awareness, the collapse of self-possession is wondrous. Likewise, the Ground of All and the Dharmakaya, Although one in the expanse, the Dharmakaya is like an ocean. The alaya-consciousness of the Ground of All is its obscuring aspect, Like a boatman, it floats in both samsara and nirvana. From that very ground, the nature of reality of delusion and liberation is also Like falling asleep and awakening from it. Delusion is like the heavy sleep of impaired senses, Liberation is like the state of awakening from it. The initially undetermined, spontaneously present ground, And the ultimately liberated state of original purity, stainless, are two. Although one in substance, it is crucial to know the difference between Acting and not acting as the basis for later delusion. Likewise, the original purity of the liberated state of the expanse, And the original purity of the awareness of the present path, Although equal without limitation or partiality, The liberated state itself is the original purity of samsara and nirvana, Accompanied by aspects of wind and mind, completely purified. At the time of the path, wind and mind are not purified, under the power of conditions, And accompanied by the mind and mental factors, the defiled dharmas, Contaminate and burden, so the true situation occurs only occasionally. Likewise, the clear light of awareness in the bardo of reality, And the illusory body of a deity familiar through conceptualization, Although similar to the form of a deity, in the appearance of a pure land, There is a difference between appearing and knowing, liberating and not liberating. Especially, those with samaya who have entered this path, Do not cling to the Sambhogakaya gathered by the appearances of the ten bhumis, Its marks and signs, Are quickly established in the Nirmanakaya of self-nature. Therefore, this is the supreme Vajra path, The awareness of original purity, liberated from the beginning, Emptiness, without inherent existence, beyond thought and expression, Its characteristics abandon the end of expression by the mind, Without aspiration, the qualities of awareness are perfected. Awareness also