Tibetan
土杰尊珠大师全集JKTT13སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དཔལ་ཤྭ་རི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་བཞུགས་སོ། ། 2-112 ༄༅། །སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དཔལ་ཤྭ་རི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དཔལ་ཤྭ་ རི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ན་མཿགུ་རུ་བྷྱཿ དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་དང་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ། རྣལ་ འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་ནམ། ཐབས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ། དུས་གསུམ་གྱི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྣམས་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག སྦྱོར་ བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་འདི་ལ་སྤྱི་དོན་གཉིས་ཏེ། གདམས་པ་སྤྱི་དོན་དང་། གཞུང་དོན་ནོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་ཞུགས་པའི་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ ཆད་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་བླང་ལུགས་བསྟན་པའོ། ། དེའི་དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ དཔལ་ཤྭ་བ་རི་པ་ལ་དངོས་སུ་གསུངས། དེ་ལ་བླ་མ་བི་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲས་གསན་པ་ནི། བླ་མ་ཉིད་ བལ་ཡུལ་ཐང་བྷེ་ཧ་རི་ན་བཞུགས་པའི་དུས་སུ། རྒྱ་གར་ནས་བྱོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣ་ བ་ལ་རི་དྭགས་ཀྲི་ཎ་ས་ལེའི་རྭ་བཙུགས་པ། དེའི་ལྤགས་པས་སྐུ་སྨད་དཀྲིས་པ། རས་ཀྱི་ འགའ་ཆར་ཐབས་སུ་བསྣམས་པ། ལང་ཚོ་དར་ལ་བབ་པ་ཅིག་བྱོན་ནས་འདིར་ཞག་འགའ་ སྡོད་པ་ཡིན་གསུང་། དེར་སྒྲ་སློབ་ཏུ་བཅུག་པའི་བྲང་ཁང་དུ་བཞུགས་པས་སྒྲ་སློབ་པ་རྣམས་ 2-113 ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་ངོ་མཚར་ཅན་ཅིག་གདའ་ཟེར་བས། བླ་མ་པས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ ཆོས་ཀྱི་གསུང་གླེང་མཛད་པས། གང་ཞུས་པ་ཐམས་ཅད་ཤར་ཤར་བྱུང་བས། དཔལ་ཤྭ་བ་ རི་པ་ཡིན་པར་མཁྱེན་ཏེ། ཡིན་ནམ་ཞུས་པས་ཡིན་གསུང་བ་དང་། དེར་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ བསྐོར། མཎྜལ་ཕུལ་ནས་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གཅིག་ ཞུ་ཞུས་པས། སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་གདམས་པ་རྫོགས་པར་གནང་ནས། ད་ང་འགྲོ་ གསུང་། ཁྱེད་གར་གཤེགས་ཞུས་པས། ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་ཆེར་འགྲོ། གདུལ་བྱ་ལས་ཅན་ཡོད། དེ་ནས་དཔལ་གྱི་རི་ལ་འགྲོ་གསུངས་ནས་གཤེགས་སོ། །ཐང་བྷེ་ཧ་རིར་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ བཞུགས་སྐད་དོ། །བླ་མ་བི་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲ་ནི་རྒྱ་གར་ཡུལ་ཤར་ཕྱོགས་ནཱ་ལེནྡྲ་པ། དགོས་ཛ་གྷ་དྷ་ ར་པ་ཡིན་ཞིང་། རིགས་རྒྱལ་རིགས་མང་པོས་བསྐུར་བའི་སྡེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ། སྤྱིར་རིག་ པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་གསང་སྔགས་ལ་མཁས་པ། ཐོག་མར་འཇམ་ དཔལ་དང་། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐུགས་དམ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དུ་མ་ཞལ་གཟིགས་ ཤིང་། ལུང་བསྟན་ཐོབ
Chinese
土杰尊珠大师全集JKTT13，六支瑜伽传承自吉祥夏瓦里的教法。 六支瑜伽传承自吉祥夏瓦里的教法。 六支瑜伽传承自吉祥夏瓦里的教法。 ༄༅། །那嘛 咕噜 贝雅（藏文，梵文天城体：नमः गुरुभ्यः，梵文罗马拟音：namaḥ gurubhyaḥ，汉语字面意思：顶礼 गुरु 咕噜/上师）！ 顶礼吉祥上师圣众与吉祥时轮！ 所有无上瑜伽续之王的心髓，瑜伽自在者们最伟大的秘密，或者说是方便之门，过去、现在、未来一切薄伽梵金刚持的唯一道路，一切之究竟：此六支瑜伽，总共有两个要点：诀窍之总要，以及正文之要义。 首先，有两点：不间断地展示加持之水流注入的成就者传承，以及展示如何接受如此成就者传承的诀窍。 其第一点是：薄伽梵大金刚持，直接对瑜伽自在者吉祥夏瓦里巴宣说。比布底·旃陀罗上师听闻于：上师本人在尼泊尔唐贝哈日居住之时，从印度来了一位瑜伽士，耳朵上插着羚羊的角，下身围着羚羊皮，带着一块布作为遮羞布，正值青春年华，说要在这里住几天。于是安排他在一间房里学习声音，学声音的人们说：‘这位瑜伽士真是个奇人。’于是上师请他过来，与他谈论佛法，无论问什么他都对答如流，因此知道他是吉祥夏瓦里巴，问他是否如此，他说是的。于是举行会供轮，献上曼扎，请求说：‘请您传授所有续部的心髓，一切道路中最殊胜的唯一法门。’于是他完整地给予了六支瑜伽的诀窍，然后说：‘现在我要走了。’问：‘您要去哪里？’答：‘我要去西方喀什米尔，那里有可以调伏的具缘弟子，然后我要去吉祥山。’说完就走了。据说在唐贝哈日住了二十二天。比布底·旃陀罗上师是印度东方那烂陀寺的人，也是贾嘎达拉巴的人，从许多国王供养的僧团中出家，普遍精通五明，尤其精通密咒，最初见到文殊菩萨和胜乐金刚等许多本尊，并获得授记。
English
The Complete Works of Master Tujue Zunzhu JKTT13, The Teaching of the Six-Branched Yoga Transmitted from Glorious Shavari. The Teaching of the Six-Branched Yoga Transmitted from Glorious Shavari. The Teaching of the Six-Branched Yoga Transmitted from Glorious Shavari. ༄༅། །Namaḥ Gurubhyaḥ (Tibetan, Devanagari: नमः गुरुभ्यः, Romanized Sanskrit: namaḥ gurubhyaḥ, Literal meaning: Homage to the Gurus)! Homage to the glorious and holy Lamas and the glorious Kalachakra! The essence of all kings of the Anuttarayoga Tantras, the great secret of the lords of yoga, or the entrance to skillful means, the single path traversed by all Victorious Ones Vajradharas of the three times, the ultimate of all paths: This Six-Branched Yoga has two general points: the general meaning of the instructions, and the meaning of the text. First, there are two points: to show the unbroken lineage of accomplished ones into whom the stream of blessings has entered, and to show how to receive the instructions of such a lineage of accomplished ones. Its first point is: The Bhagavan Great Vajradhara, spoke directly to the Lord of Yoga, Glorious Shavaripa. Lama Vibhutichandra heard it: When the Lama himself was residing in Thangbehari in Nepal, a yogi came from India, with antelope horns inserted in his ears, his lower body wrapped in antelope skin, carrying a piece of cloth as a loincloth, in the prime of his youth, saying he would stay here for a few days. So he was placed in a room to study sounds, and the sound students said: 'This yogi is a wonderful person.' So the Lama invited him over and discussed Dharma with him, and whatever was asked, he answered fluently, so he knew that he was Glorious Shavaripa, and asked if it was so, and he said yes. So a feast was held, a mandala was offered, and he requested: 'Please grant me the essence of all the tantras, the single supreme path of all paths.' So he fully granted the instructions of the Six-Branched Yoga, and then said: 'Now I am leaving.' Asked: 'Where are you going?' He replied: 'I am going to Kashmir in the west, where there are disciples with karma to be tamed, and then I will go to Glorious Mountain.' Having said this, he left. It is said that he stayed in Thangbehari for twenty-two days. Lama Vibhutichandra was from Nalanda in the east of India, and also from Jagaddala, ordained from a monastic community offered by many kings, generally skilled in the five sciences, and especially skilled in secret mantra, initially seeing the faces of many deities of commitment such as Manjushri and Chakrasamvara, and receiving prophecies. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པ། རི་ཁྲོད་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ཐོབ་དུ་མ་ལ་གདམས་པ་ ཐོབ་པ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་མངའ་བ་དེ་ལ། བླ་མ་དཔྱལ་དོན་ཡོད་ བཟང་པོས་ཞུ་བ་པོ་མཛད་ནས། ལྷོ་པ་ཚུལ་གཞོན་དང་། མར་སྟོན་གཡང་འབར་དང་། ཆོས་ སྐུ་འོད་ཟེར་ལ་སོགས་པ་བདུན་ལ་གནང་། བླ་མ་མར་སྟོན་ལ་རྣལ་འབྱོར་སེང་གེ་འབུམ་ གྱིས་ཞུས། སེང་འབུམ་དང་། ཆོས་སྐུ་འོད་ཟེར་གཉིས་ཀ་ལ་དཔལ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེས་ཞུས་ པས་གནང་བ་ལགས་སོ། ། གཉིས་པ་གདམས་པ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལ་སྤྱི་དོན་གསུམ། གང་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་ པའི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། གང་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བ་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ཇི་ ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། ། 2-114 དང་པོ་ནི། རྟོག་པའི་དྲ་བ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་། འདི་ཉིད་ལ་མཆོག་གི་དངོས་ གྲུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་དང་། སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དང་། བླ་མ་ དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་དད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། དད་ དང་ངེས་དང་བསྟན་དང་ལྡན་པའི་མིས། །སྒྲུབ་ཐབས་དྲུག་བཤད་ཉམས་སུ་བླངས་གྱུར་ན། ། མི་དེས་བདེ་བ་ངེས་པར་ཐོབ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་གནས་ནི། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། དང་པོ་ནི། གནོད་སྦྱིན་དང་ གཅན་ཟན་ཁྲོ་བོ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་གཡེང་འཚེ་མེད་པ། མཐུན་རྐྱེན་འཛོམ་པ། ཡོ་ བྱད་སྒྲུབ་བླ་བ། གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་གནས་སུ་བསྔགས་པ་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པའོ། ། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། མཚན་མོ་དང་། ཉིན་མོའི་གནས་སོ། །དང་པོ་ནི། དབེན་ཁང་རང་བཞིན་གྱིས་མུན་པ་གནག་པ་རྡོ་རྗེ་གདན་ན་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་ཁང་ (དཔལ་ཤྭ་ཝ་རི་དབང་ཕྱུག་གིས་གཟིགས་གསུང་གསུང་ངོ་)ལྟ་བུ་ཕུག་གསུམ་རིམ་དང་ལྡན་པའམ། མདོར་ན་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་བུག་པ་ཁབ་མིག་ཙམ་ཡང་མེད་པའོ། །ཉིན་མོ་ནི། རིའི་རྩེ་མོ་ལ་ སོགས་ས་ཕྱོགས་དབེན་པར་རང་གི་ལས་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་ཙམ་སྐྱོར་བའོ། ། གསུམ་པ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་ལའང་གསུམ། སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་དང་ གསུམ་མོ། །སྔོན་འགྲོ་ནི་ལེ་ལོ་དང་། གཡེང་བས་མི་འཁྱེར་བར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་འཇུག་ པའི་གནད། འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་དང་། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་ དཀའ་བ་སྒོམ་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའི་གནད། བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་ ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། བྱིན་རླབས་མྱུར་དུ་འཇུག་པའི་གནད་མཎྜལ་འབུལ་ཞིང་ གསོལ་བ་སྒོ་གསུམ་གུས་པས་གདབ་པ་དང་། གང་བྱས་ཐར་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་གནད་ཅི་ བྱེད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་དང་། བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཤིང་མྱུར་དུ་ཡེ་ཤེས་ 2-115 སྐྱེ་བའི་གནད། ཡི་དམ
Chinese
巴。（巴，藏文种子字，梵文天城体：pa，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：巴）瑞曲旺秋（山居自在）等众多成就者获得了教导。他拥有无法用言语形容的功德。喇嘛贝顿云丹桑布（喇嘛贝顿贤吉祥）作为请法者，将教导传授给了洛巴楚勋（南方戒护）、玛顿扬巴（玛顿扬焰）和秋吉沃热（法身光）等七人。喇嘛玛顿（喇嘛玛顿）向瑜伽行者森给崩（狮子百万）请法。弥觉多吉（不动金刚）向森给崩（狮子百万）和秋吉沃热（法身光）二人请法，并获得了传授。 第二，关于修持教导，有三个共同要点：谁来修持之补特伽罗（补特伽罗，梵文，意为“人”）的特征；在哪里修持之处所的特征；以及如何修持之方式的阐述。 第一点是：不执着于生起次第之分别念网络，并且具有精进心，渴望在此生获得至上成就；具足三律仪；以及对上师和金刚持具有三种虔诚的信心。如经中所说：‘具足信心、定解和教导之人，若修持六种方便，则此人必定获得安乐。’ 第二点是处所：共同的和非共同的。首先是共同的：没有夜叉、食肉鬼、忿怒尊，以及人和非人的侵扰；顺缘具足；资具易得；适合修持密咒，被誉为修法之处的尸陀林等。其次是非共同的：夜晚和白天的处所。首先是夜晚：像邬金仁波切（莲花生大士）在桑耶青普（桑耶青普，意为“桑耶的岩洞”）或莲花生大士在多吉扎（金刚崖）的洞穴，或者像龙树菩萨在金刚座的自生黑暗房间（夏瓦日巴自在亲见并如是说）那样，具有三个依次排列的洞穴，或者简而言之，是没有一丝光线透入的房间。白天：在山顶等寂静之处，选择他人无法看到自己行为的地方。 第三，关于修持的方式，也有三个方面：前行、正行和后行。前行是：不被懈怠和散乱所控制，以精进心投入修持的关键；生起对轮回的厌离心，修持死亡无常和暇满难得；圆满福德资粮的关键；与上师和金刚兄弟姐妹一起举行会供轮；迅速获得加持的关键——以三门恭敬地献曼扎并祈请；以及将一切行为都转化为解脱道之关键——以菩提心摄持一切所作所为；以及不被障碍所阻碍，迅速生起智慧的关键——观修本尊。
English
Pa. Having received instructions from many accomplished masters such as Richö Wangchuk (Lord of Solitude), he possessed immeasurable qualities. Lama Pelton Dönyö Sangpo (Lama Pelton Excellent Meaningful) acted as the requester and bestowed the teachings upon seven individuals including Lopa Tsulshön (Southern Disciplined Youth), Martön Yangbar (Martön Blazing Light), and Chöku Özer (Dharmakaya Rays of Light). Lama Martön requested teachings from Yogi Senge Bum (Lion Million). Miyö Dorje (Immovable Vajra) requested teachings from both Senge Bum (Lion Million) and Chöku Özer (Dharmakaya Rays of Light), and they were bestowed. Second, regarding practicing the instructions, there are three common points: the characteristics of the individual who practices; the characteristics of the place where one practices; and the explanation of how to practice. The first is: not being attached to the network of conceptual thoughts of the generation stage, and having diligence with the desire to attain supreme accomplishment in this very life; possessing the three vows; and possessing the three faiths of manifest devotion to the lama and Vajradhara. As it is said in the tantra: 'A person who possesses faith, certainty, and teachings, if they practice the six methods of accomplishment, that person will surely attain bliss.' The second is the place: common and uncommon. The first is common: without interference from yakshas, flesh-eating demons, wrathful deities, and humans and non-humans; with conducive conditions complete; with provisions easily obtained; praised as a place for practicing secret mantra, such as charnel grounds. The second is uncommon: places for night and day. First is night: like the naturally dark room of darkness at Samye Chimpu (Samye Chimpu, meaning 'Samye's Hermitage') of Guru Rinpoche (Padmasambhava) or the cave of Padmasambhava at Dorje Drak (Vajra Cliff), or like the practice room of Acharya Nagarjuna at Vajrasana (which Pal Shavari Wangchuk saw and spoke), having three caves in sequence, or in short, a place without even a needle-hole through which light can appear. Day: in secluded places such as the top of a mountain, choosing a place where one's actions are not seen by others. Third, regarding the manner of practice, there are also three aspects: preliminaries, main practice, and conclusion. The preliminaries are: the key to engaging with diligence, not being carried away by laziness and distraction; the key to generating renunciation from samsara, contemplating death and impermanence, and the difficulty of obtaining leisure and endowment; the key to completing the accumulation of merit; the key to quickly receiving blessings—offering a mandala and supplicating with the three doors in reverence; and the key to transforming whatever one does into the path of liberation—ensuring that whatever one does is embraced by bodhicitta; and the key to not being obstructed by obstacles and quickly generating wisdom—visualizing the yidam. --------------------------------------------------------------------------------