Tibetan
་ན། རང་ཉིད་འཇལ་བའི་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཚད་མས་རྙེད་དོན། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི་མྱུ་གུ་རང་ བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ལྟ་བུ། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་ནི། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེའང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་མཐོང་བའི་ཚད་མ་ཞིག་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། །འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་རྙེད་དོན་ལ། སྤྱིར་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་རྙེད་དོན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་བྱས་ན་བདེའོ། །དོན་དམ་བདེན་པའི་ངོ་བོའམ་སྟོང་གཞིའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཕྲ་མོ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཕྲ་མོ་གཉིས་སམ། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གམ། སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རྣམ་གྲངས་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་སོ། །ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་རྙེད་དོན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན། ལུགས་འདིར་སྤྱིར་ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་མི་བྱེད་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་ནས་དབྱེ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཕུག་འཁྲུལ་རྒྱུ་མ་རིག་པས་བསླད་པར་མཚུངས་ཀྱང་། འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་མ་བསླད་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་དང་པོ་ནི། མཐུན་པའི་ཡུལ་དང་། ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མྱུ་ གུ་བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཆ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། དེ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ལྟ་བུ། འདི་གཉིས་དོན་དམ་བདེན་པ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དངོས་མིན། ཕྱི་མ་ལའང་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱིས་དབྱེ་ན། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བུ་སྟེ། དོན་དམ་བདེན་པ། ཇི་ལྟ་བ། སྟོང་ཉིད། ཡོངས་གྲུབ། ཡང་དག་མཐའ། །ཆོས་དབྱིངས་རྣམས་དོན་གཅིག །གཉིས་པ་ནི། སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་དངོས་ཡིན་ཅེས་ཁ་ཅིག་བཞེད་ཀྱང་། དོན་དམ་དངོས་ནི་མིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་དབྱེ་བ་མི་བྱེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་མ་གྲུབ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དོན་ནི། བུམ་པ་བདེན་སྟོང་དེ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་བློ་དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་བདེན་ཅིང་གླུདོན་དམ་པར་བདེན་པ་ན་དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་དེར་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཡུལ་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཟིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལྟར་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན༴ བློ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ངོར་བདེན་ཡང་། དོན་དམ་གནས་ཚོད་ལ་བརྫུན་པས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །བདེན་འཛིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བརྗོད་པའི༴ དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་མི་རུང་སྟེ་འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བུམ་པ་བདེན་སྟོང་བསྒོམས་པས་བདེན་འཛིན་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཐ་དད་གཏན་མེད་ཀྱི་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བུམ་པ་མཐོང་བས་ཀྱང་བུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཐལ། འདོད་ན། སོ་སྐྱེས་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཐལ། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། འཕགས་ལམ་བསྐྱེད་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་ཅིང་། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། དེའང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇོག་པར་བཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཤེས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཤེས་ཏེ་ཚོགས་རྫོགས་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་པ་རྟོགས་ པར་འགྱུར་བ་དང་། གཞི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཤེས་ནས་ལམ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པས་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་གྲུབ་པར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། མ་ཤེས་པ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །དེ་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་གང་གིས་མི་ཤེས་པས། །དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ལོག་པའི་ལམ་ངན་ཞུགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལུང་དང་རིགས་པ་དུ་མས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། །ཞེས་པའང་ཉེར་མཁོའི་ལེའུ་ཚན་ནོ། །ཤུ་བྷཾ།། གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་སྙིང་པོའི་རྒྱན།
Chinese
那，以衡量自身的最终分析的知识量所证得的，是胜义谛的定义。例子就像苗芽自性空一样。最终分析的量，是分析胜义的量。也就是，是将色等胜义的实相见为量的。然而，佛陀圣者相续的胜义分析的量所证得的，如果不是普遍的胜义分析的量所证得的，那就好了。如果从胜义谛的体性或空性的角度来区分，则有补特伽罗的微细无我和法的微细无我两种，或者十六空性。如果从言语表达的角度来区分，则有名相的和非名相的胜义谛两种。以名言分析的量所证得的，是世俗谛的定义。例子就像苗芽。名言分析的量，是分析世俗的量。如果对此进行区分，虽然这个宗派一般不作正倒的区分，但根据世间知识的认识来区分。也就是说，虽然有境的心识的根本，被无明所染污这一点是相同的，但因为被暂时的错乱之因染污与否的差别，所以这样安立。一般来说，第一种是，相应的境和，有境胜义谛两种。第一种是，苗芽如真如空幻般显现的部分。第二种是，证悟它的比量。这两种是仅是假立的胜义谛，而非真实的。后者如果也从言语表达的角度来区分，则有境和有境胜义谛两种。第一种是，如空性，胜义谛，如所有性，空性，圆成实性，真实边际，法界等意义相同。第二种是，如学习者的相续中现量证悟空性的智慧，有些人认为这是非名相的真实胜义，但并非真实的胜义。不对世俗谛进行区分，因为对世俗谛来说，没有如显现般成立与不成立的两种区分。因为如果是世俗谛，则普遍具有不如显现般成立的缘故。词义是，瓶子真如空，之所以被称为胜义谛，是有原因的，因为它是智慧胜
English
That, what is realized by the ultimate analytical knowledge that measures oneself, is the definition of the ultimate truth. An example is like the emptiness of the nature of a sprout. The ultimate analytical measure is the measure that analyzes the ultimate. That is, it is considered a measure that sees the ultimate reality of forms, etc. However, it would be good if what is realized by the ultimate analytical measure in the continuum of the Buddhas and noble ones is not universally what is realized by the ultimate analytical measure. If we distinguish from the perspective of the nature of the ultimate truth or the basis of emptiness, there are two types: the subtle selflessness of the person and the subtle selflessness of phenomena, or the sixteen emptinesses. If we distinguish from the perspective of verbal expression, there are two types: nominal and non-nominal ultimate truths. What is realized by the measure of conventional analysis is the definition of conventional truth. An example is like a sprout. The measure of conventional analysis is the measure that analyzes the conventional. If we distinguish this, although this school generally does not make a distinction between correct and incorrect, it distinguishes according to the recognition of worldly knowledge. That is, although the root of the consciousness of the object is the same in that it is defiled by ignorance, it is established in this way because of the difference between being defiled or not defiled by the temporary cause of confusion. Generally, the first is the corresponding object and the object-possessing ultimate truth. The first is like the part where the sprout appears like truth, emptiness, and illusion. The second is like the inference that realizes it. These two are merely imputed ultimate truths, not real ones. If the latter is also distinguished from the perspective of verbal expression, there are two types: object and object-possessing ultimate truth. The first is like emptiness, ultimate truth, suchness, emptiness, perfect reality, true limit, the sphere of reality, etc., which have the same meaning. The second is like the wisdom that directly realizes emptiness in the continuum of the learner, and some consider this to be a non-nominal true ultimate, but it is not a true ultimate. There is no distinction made for conventional truth, because for conventional truth, there is no distinction between being established or not established as it appears. Because if it is conventional truth, it is universally not established as it appears. The meaning of the word is that the vase is truth and emptiness, and there is a reason why it is called the ultimate truth, because it is the wisdom ultimat
Chinese
因为在空性现量证悟的等持智慧的显现中，真实且极其真实，所以才那样说。因为等持的智慧以如实照见作为境的胜义谛之理，所以才那样说。因为瓶子被称为世俗谛的理由是……虽然在世俗的真执识前是真实的，但在胜义的安立中是虚假的，所以才那样说。真执被称为世俗的理由是……因为它遮蔽了仅此一件事的见解。二谛的自性不可是异体，因为那样会变成无关联的他物。如果修习瓶子的真性空，就无法断除真执，因为是绝对的他体。如果是那样，那么仅仅见到瓶子，也应能现量证悟瓶子的法性。如果承认，那么凡夫的眼识也应能现量证悟空性。不能承认，因为那样会使生起圣道变得毫无意义。因此，二谛的自性是一体，反体各异，并且成立为无则不生的关系。要知道，一切法自性皆空，并且空性也安立在这些法之上。如此了解二谛的建立是有必要的，因为能够了解诸佛经的密意，圆满二资粮而成佛，并且依靠名言的世俗安立，才能证悟胜义谛，而且因为了解了作为基础的二谛的建立，通过积累二资粮道，与作为果的二身成就相关联。不了解二谛是有过失的，如尊者月称所说： “世俗谛成为方便，胜义谛成为方便生，若以任何方式不了解二者之差别，则彼已步入邪分别的歧途。” 因此，以诸多教理和理证来确定二谛的实情，是极为重要的。这段话也是必要的章节。吉祥圆满！ 四宗二谛善说心庄严。
English
Because it is true and extremely true in the appearance of the Samadhi wisdom that directly realizes emptiness, that is why it is said that way. Because the Samadhi wisdom sees the ultimate truth as it is, that is why it is said that way. The reason why a pot is called conventional truth is... Although it is true in the presence of the conventional clinging to truth, it is false in the establishment of the ultimate, that is why it is said that way. The reason why clinging to truth is called conventional is... Because it obscures the view of that one thing alone. The nature of the two truths cannot be different entities, because that would become unrelated other things. If one meditates on the emptiness of the true nature of a pot, one will not be able to abandon clinging to truth, because it is an absolute otherness. If that is the case, then merely seeing a pot should also lead to the direct realization of the Dharma nature of the pot. If you admit that, then the eye consciousness of ordinary beings should also directly realize emptiness. You cannot admit that, because that would make the generation of the noble path meaningless. Therefore, the nature of the two truths is one, the aspects are different, and they are established as a relationship of arising dependently. It is necessary to understand that all phenomena are empty of inherent existence, and that emptiness is also established on top of those phenomena. It is necessary to know the establishment of the two truths in this way, because it is possible to understand the intention of the Buddha's scriptures, to complete the two accumulations and attain Buddhahood, and to realize the ultimate truth by relying on the conventional establishment of names, and because understanding the establishment of the two truths as the basis, accumulating the two accumulations of the path, is related to the accomplishment of the two bodies as the result. There are faults in not understanding the two truths, as the venerable Chandrakirti said: "Conventional truth becomes the means, and ultimate truth becomes the result of the means. Whoever does not understand the difference between the two in any way, has entered the wrong path of wrong conceptualization." Therefore, it is extremely important to ascertain the reality of the two truths with many scriptures and reasonings. This passage is also a necessary chapter. Auspicious and complete! The Ornament of the Heart of the Good Explanation of the Two Truths of the Four Schools.