Tibetan
ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལམ་རིམ་མདོར་བསྡུས། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལམ་རིམ་མདོར་བསྡུས། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལམ་རིམ་མདོར་བསྡུས་བཞུགས་སོ། །ན་མོ་གུ་རུ་ཝེ། འཇམ་དབྱངས་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་ཐུབ་པ་དགོངས་གསལ་ལས། སྤྱོད་པ་བསྟན་པའི་གཞི་མ་འདུལ་བ་དང་། སྒོམ་པ་དང་བཤད་པ་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་མདོ་མངོན། གསང་སྔགས་བསྟན་པའི་ཉིང་ཁུ་རྒྱུད་སྡེ་དང་མཐུན་པ་གཅིག་དགོས་པར་གསུངས། དེ་ལས་ད་ལམ་སྐབས་སུ་བབས་པ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལམ་སྤྱིའི་མངོན་རྟོགས་མདོ་ཙམ་འཆད་ན། བྱེ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་འཇུག་ཅིང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དེ་སྟེང་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་ལྡོག་གཙོ་བོར་བྱེད། འོན་ཀྱང་བྱེ་སྨྲ་བས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་ལ། མདོ་སྡེ་པས་བྱེད་པ་དང་། རང་རྒྱལ་རྣམས་གཟུང་མེད་རྟོགས་པ་ལམ་བྱེད་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཐེག་ཆེན་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མི་གཏོང་དང་། །ཐུབ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡང་དག་བསྟེན། །དེ་ཉིད་ཤེས་པས་ ཚོལ་བ་ནི། །དོན་ཀུན་སྒྲུབ་བྱེད་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཅེས་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་གསུམ་དང་། ཐལ་འགྱུར་པ་རྣམས། ཟླ་བས་འཇུག་པ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ས་བཅུའི་ཉམས་ལེན་གྱིས་འཇུག་པར་བཤད་པ་དང་། གཞུང་ཕྱི་མའི་དབུ་མས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཅེས་བདེན་གཉིས་སུ་བསྡུས་ནས། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་པོའི་གང་ཟག་ཀྱང་དབང་པོ་རྣོ་བརྟུལ་གྱི་རིམ་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བཞེད་དེ། དེ་ཉིད་ཚོལ་ལ་ཐོག་མར་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །དོན་རྣམས་རྟོགས་ཤིང་ཆགས་མེད་ལ། །ཕྱིས་ནས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་དང་པོར་བཟློག །ཅེས་སོགས་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བཞེད། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། མན་ངག་པདྨ་སྤུངས་པར། རབ་ཀྱི། བདེ་འགྲོའི། ཞི་བའི། ངེས་འབྱུང་མཆོག་གི་སྤྱོད་པ་སྟེ་བཞིའི་རིམ་པས་འཇུག་པར་བཤད་དོ། །སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ནི། ཐེག་བསྡུས་ལས་བཤད་པ་ལྟར་བཅུའོ། །དེ་ལྟར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་ལམ་སྲོལ་ཆེན་པོ་ནི་དགུ་ཡིན་ལ། གཞན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། གང་ཞིག་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ནི། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་ པོ་ལྟར་བརྟན་དང
Chinese
大小乘道次第简编。 大小乘道次第简编。 大小乘道次第简编 敬礼 गुरुवे (藏文，梵文天城体，guruve， गुरुवे，上师)。 蒋扬·萨迦班智达在《能仁显密意》中说：行持教法的基础是律藏，修持和讲说教法的精要是经和论，秘密真言教法的精髓必须与续部相符。其中，现在要讲的是大小乘道总的现观略义。 声闻部和经部师们，如经中所说：具有戒行、听闻和思维者，应精进于禅修。 这样进入。 独觉佛们在此之上，主要修持缘起生灭。 然而，声闻部不以大悲为重，而经部则重视，独觉佛们以证悟无所执为道，这是差别。 大乘中观自续派，如《理智火焰》中所说：不舍菩提心，如实修持能仁的苦行，以智慧寻求，是成办一切义利的行为。 这样有三种行为次第。 应成派，如月称在《入中论》中所说，通过十地的修持而进入。 后期中观派认为，导师龙树说：诸佛所说的法，完全依赖于二谛。 这样归纳为二谛，而修持者也根据根器利钝的次第来修持。 如经中所说：首先要寻找，一切皆有。 证悟诸法且无执着，之后则是完全的寂静。 导师圣天说：首先遮止非福德。 等等，有三种次第。 导师英雄说：在《口诀莲花鬘》中，以增上生、善趣、寂静、殊胜出离这四种次第进入。 唯识宗，如《摄大乘论》中所说，有十种。 如此，大车轨们所开示的伟大道路有九种。 此外，龙树在《宝鬘论》中说：凡是想要获得自己和他人无上菩提者，菩提心是其根本，如山王般稳固。
English
A Brief Compilation of the Paths of the Great and Small Vehicles. A Brief Compilation of the Paths of the Great and Small Vehicles. A Brief Compilation of the Paths of the Great and Small Vehicles. Homage to the Guru! Jamyang Sakya Pandita, in his "Clarification of the Intent of the Sage," stated: The foundation for teaching conduct is the Vinaya; the essence of teaching meditation and explanation is the Sutras and Abhidharma; the quintessence of teaching secret mantra must be in accordance with the Tantras. Of these, what is relevant now is to briefly explain the general Abhisamaya of the paths of the Great and Small Vehicles. The Vaibhashikas and Sautrantikas enter as it is said: "Those who possess discipline, learning, and contemplation, should diligently engage in meditation." Pratyekabuddhas, on top of that, mainly practice the arising and ceasing of dependent origination. However, the Vaibhashikas do not emphasize great compassion, while the Sautrantikas do. The Pratyekabuddhas make the realization of non-apprehension the path, which is the difference. The Svatantrika Madhyamikas of the Great Vehicle, from the "Blazing Intellect," [say]: "Do not abandon the mind of enlightenment, and properly rely on the asceticism of the Sage. Seeking that very thing with knowledge is the conduct that accomplishes all purposes." Thus, there are three stages of conduct. The Prasangikas, as explained by Chandrakirti in the "Entering the Middle Way," are said to enter through the practice of the ten bhumis. The later Madhyamikas hold that the Buddha taught the Dharma relying entirely on the two truths, as Nagarjuna said. Thus, they condense it into the two truths, and the individuals who practice it also practice according to the order of sharp and dull faculties. As it is said: "In seeking that very thing, first, one should say that everything exists. Having realized the meanings and being without attachment, later, there is complete solitude." Acharya Aryadeva said: "First, avert non-merit." And so on, there are three stages. Acharya Hero said in the "Garland of Instructions": One enters through the four stages of the conduct of excellence, good rebirth, peace, and definitive emergence. The Mind-Only School, as explained in the "Compendium of Vehicles," has ten. Thus, the great traditions explained by the great charioteers are nine. Furthermore, Nagarjuna said in the "Precious Garland": "Whoever desires to attain unsurpassed enlightenment for themselves and others, the mind of enlightenment is the root of that, as stable as the king of mountains."
Tibetan
་། ཕྱོགས་མཐའ་གཏུགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ལགས། །ཞེས་ཆོས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་། མགོན་པོ་བྱམས་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་དེའི་དོན་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དང་། ཟབ་མོའི་མདོའི་དོན་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་མན་ངག་བདུན་དུ་བསྡུས་པ་སོགས་མཐའ་ཀླས་ཤིང་། དེའི་ནང་ནས་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་སྤྱོད་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་དང་། ལྟ་བའི་ཆ་ཟབ་མོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་ལམ་རིམ་དང་མཐུན་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་ཐུབ་པར་གོངས་གསལ་ལམ། རྒྱལ་སྲས་ལམ་བཟང་ངམ། ཚོགས་ཆོས་ཆེན་མོ་ཞེས། གྲགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་། རྒྱ་གར་དུ་ཇོ་བོའི་ལམ་སྒྲོན། འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཐུབ་པ་དགོངས་རྒྱན་སོགས་མང་པོ་དང་། བོད་དུ་གྲོ་ལུང་པའི་བསྟན་རིམ། ཕྲ་བའི་རྒྱལ་སྲས་འཇུག་ངོགས། །དྭགས་པོའི་ཐར་རྒྱན། ཕག་གྲུའི་ལམ་རིམ། ཙོང་ཁ་པའི་ལམ་རིམ་ཆེ་ཆུང་སོགས་ཤིན་ཏུ་མང་། དེའང་ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བརྩམས་ཏེ་རིམ་ཅན་གྱིས་བསླབ་པ་སྤྱོད་འཇུག་ལྟ་བུ་དང་། ཐོག་མར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བསླབ་སྟེ། གཟོད་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་བརྩམས་པ་ཐེག་བསྡུས་ཏེ། འདིའི་སྔ་མ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་དགོངས་ཤིང་། ཕྱི་མ་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དག་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་བསྒྱུར་བའི་ སླད་དུ་གདམས་པ་སྟེ། དེས་ན་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་དང་བསྟུན་པའོ། །གཞུང་འདིར། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་དང་། དེ་ནས་རྒྱུ་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླབས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། དེ་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཞི་སེམས་བསྐྱེད། སྤྱོད་པའི་དངོས་གཞི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྟེ། དེ་དག་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་བཞིའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཞེས་ས་བདུན་པ་མན། དེ་ནས་ཞིང་སྦྱོང་བ་དང་། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ལམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོར་སྟོན་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྟོན་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་སྔ་མ་བརྒྱད་ནི་འདིས་འདོང་བས་ན་ཐེག་པ་དང་། ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་འདིར་འདོང་བས་ན་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དངོས་པོ་བཅུའོ། །བཅུ་པ་དེ་འདིར་བདུན་དུ་
Chinese
遍及各方的慈悲，不依赖二元的智慧。如是，以三法来概括，弥勒怙主以《现观庄严论》将般若波罗蜜多的所有意义归纳为八种现观，并将甚深经的所有意义归纳为七种金刚句等，无边无际。其中，至尊萨迦班智达遵循行持方面极其广大的经和见解方面甚深的《般若波罗蜜多经》，并与《经庄严论》的道次第相符而确定，即是“能仁意明显”或“圣子妙道”或“大法会”之名声。此外，印度有觉沃的《菩提道灯论》，无畏生源的《能仁意庄严》等众多，藏地有卓隆巴的《教次第》，帕巴的《圣子入行论》，达波的《解脱庄严论》，帕竹的《道次第》，宗喀巴的《道次第广论》和《道次第略论》等极其众多。其中，首先从发心开始，次第修学如《入行论》一般，首先修学真如，然后从发心等开始的《摄类学》。此中的前者是针对钝根者，后者是针对利根者，为了将下面出现的所有的道转化为解脱分而作的教诲。因此，是与补特伽罗的差别相适应的。此论中，首先是具有根器的种姓，然后以因慈悲而不断熏习，皈依三宝而对法生起信心，然后是进入行持的基础——发心，行持的正行——六度，这些是信行地的四地。然后是进入菩萨的无过失行，即获得初地。然后是成熟有情，即第七地。然后是净治佛土和不住涅槃，即不退转的三地，这些是道。然后是菩提，即现证菩提，以及示现不住大涅槃，即示现有情之义，是果。前面的八个是依靠此而行，故称为乘，后面的三个是行于此，故称为乘，即十法。第十个在此为七个。
English
Compassion that reaches all directions, and wisdom that does not rely on duality. Thus, it is summarized by the three dharmas. Lord Maitreya, with the Ornament of Clear Realization, summarizes all the meanings of the Prajñāpāramitā into eight clear realizations, and all the meanings of the profound sutras into seven vajra statements, etc., which are boundless. Among them, Jetsun Sakya Paṇḍita follows the sutras that are extremely extensive in terms of practice and the profound Prajñāpāramitā Sutra in terms of view, and establishes it in accordance with the stages of the path in the Ornament of the Sutras, which is known as "Enlightened Intent of the Able One," or "Excellent Path of the Noble Sons," or "Great Dharma Assembly." Furthermore, in India, there is Jowo's Lamp for the Path of Awakening, Fearless Source's Ornament of the Intent of the Able One, and many others. In Tibet, there is Drolungpa's Stages of the Teachings, Phaba's Entrance to the Conduct of the Noble Sons, Dakpo's Ornament of Liberation, Phagdru's Stages of the Path, Tsongkhapa's Great Treatise on the Stages of the Path and Concise Treatise on the Stages of the Path, etc., which are extremely numerous. Among them, one first begins with generating the mind of enlightenment and gradually trains like the Bodhisattvacaryāvatāra, while another first trains in suchness and then begins with generating the mind of enlightenment, etc., like the Compendium of Vehicles. The former is intended for those with dull faculties, while the latter is for those with sharp faculties, as instructions for transforming all the paths that arise below into a condition conducive to liberation. Therefore, it is in accordance with the differences of individuals. In this text, first, there is the lineage of those who are endowed with the potential from the beginning, then one is constantly trained by the cause of compassion, takes refuge in the Three Jewels, and develops faith in the Dharma. Then, there is the basis for entering into practice—generating the mind of enlightenment—and the actual practice—the six perfections. These are the four grounds of practice with faith. Then, there is entering into the flawless conduct of a bodhisattva, which is called obtaining the first ground. Then, there is fully ripening sentient beings, which is the seventh ground. Then, there is purifying the fields and non-abiding nirvana, which are the three irreversible grounds. These are the path. Then, there is enlightenment, which is manifest enlightenment, and showing the great non-abiding nirvana, which is showing the meaning of sentient beings, which is the result. The first eight are called vehicles because one goes by them, and the last three are called vehicles because one goes in them, which are the ten dharmas. The tenth is here as seven.