Tibetan
བློ་གྲོས་གསར་བུ་ལ་ཕན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཉུང་ངུ་། བློ་གྲོས་གསར་བུ་ལ་ཕན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཉུང་ངུ་། བློ་གྲོས་གསར་བུ་ལ་ཕན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཉུང་དུ་བཞུགས། །ན་མོ་བུདྡྷ་ཡ། ཕྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་ནི། འདུས་བྱས་མི་རྟག །ཟག་བཅས་སྡུག་བསྔལ། མྱང་འདས་ཞི་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་ཕྱི་པ། ལེན་པ་ནང་པའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་གཙོ་བོར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནང་པ། མི་འགྲོ་བ་ཕྱི་པའོ། །ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ལ་ཐེག་དམན་དང་། ཐེག་ཆེན་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱི་དོན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་ཐེག་དམན། མི་འདོད་པ་ཐེག་ཆེན་ནོ། །ཐེག་དམན་ལའང་བྱེ་མདོ་གཉིས་ལས། དོན་ཤེས་ཐུག་ཕྲད་ཅེར་མཐོང་དུ་འཛིན་པར་འདོད་པ་བྱེ་སྨྲ། དོན་ཤེས་པའི་ལྐོག་གྱུར་དུ་འདོད་པ་མདོ་སྡེ་པའོ། །ཐེག་ཆེན་ལའང་དབུ་སེམས་གཉིས་ལས། སེམས་བདེན་པར་རྟོགས་ པ་སེམས་ཙམ་དང་། སེམས་ཀྱང་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དབུ་མ་པའོ། །སེམས་ཙམ་ལའང་རྣམ་བདེན་རྫུན་གཉིས་ལས། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་པ་གང་ཞིག །རྣམ་པ་ཙམ་དུ་བདེན་པར་འདོད་པ་རྣམ་བདེན་དང་། རྣམ་པ་དེ་ཡང་རྫུན་པར་འདོད་པ་རྣམ་རྫུན་པའོ། །དབུ་མ་ལའང་ཐལ་རང་གཉིས་ལས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འགོད་ཅིང་སྟོང་ཉིད་སོགས་སུ་ཁས་ལེན་པ་རང་རྒྱུད་པ་དང་། ཁས་ལེན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཐལ་འགྱུར་བའོ། །མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། མ་རྨོངས་པ་དང་། ཐབས་མང་བ་དང་། དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་ཁྱད་ཆོས་བཞིས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །སྔགས་ལའང་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ལས། བདག་ཐ་མལ་པའི་མདུན་དུ་ལྷ་བསྐྱེད་ནས་རྗེ་དཔོན་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་གྲུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་བྱ་རྒྱུད། བདག་མདུན་གཉིས་ཀ་ལྷར་བལྟས་ནས་གྲོགས་པོ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་གྲུབ་ལེན་པ་སྤྱོད་རྒྱུད། བདག་དམ་ཚིག་པར་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་ཐུན་མཚམས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་དཀྲོལ་བས་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ཏེ་རང་ཐ་མལ་པར་གནས་པ་རྣལ་འབྱོར། ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ་དམ་ཡེ་དབྱེར་མེད་པའི་ལྷ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱས་པ་ནི་བླ་མེད་དོ། །སྔགས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་སྨིན་བྱེད་ནི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ བའི་སྣོད་དང་། གྲོལ་བྱེད་ནི་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ་དེའང་གཙོ་བོའི་སྒོ་ནས་སོ། །གྲོལ་བྱེད་བསྐྱེད་རིམ་ལ། དྲོད་གཤེར་སྐྱེས་སྦྱོང་བ་མངོན་བྱང་ལྔ་བསྐྱེད། སྒོང་སྐྱེས་སྦྱོང་བ་ས་བོན་ཐིག་ལེ་ལས་བསྐྱེད་པ། མངལ་སྐྱེས་སྦྱོང་པ་མངལ་འབྱིན། རྫུས་སྐྱེས་སྦྱོང་བ་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་ཏེ་བཞི་ལས། དེ་རེ་རེས་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྦྱོང་ངོ་། །རྫོགས་རིམ་ལ། དབང་བར་བ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་མཚན་བཅས་དང་། ཕྱི་མའི་ལམ་མཚན་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་སོ་སོ་ལའང་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་རགས་ཕྲའི་དབང་གིས་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །རྟོགས་པའི་འོད་གསལ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལ་ལྟོས་ན་སློབ་པའི་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་ཉམས་ཀྱི་འོད་གསལ་ལོ། །སློབ་པ་ལའང་ཉིན་པར་ཉམས་དང་། མཚན་མོ་རྟོགས་པ། ཉིན་པར་འོད་གསལ་གྱི་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་མ་ནུབ་པ་ཉམས། ནུབ་པ་རྟོགས་པ། མཚན་མོ་སྣང་གསུམ་རྫོགས་པར་མ་ཐིམ་པ་ཉམས། ཐིམ་པ་རྟོགས་པ་སོགས་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་ངོ་། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཕྱག་ཆེན་ནི། སེམས་མ་བཅོས་པའི་གནས་ལུགས་གཞི། དེ་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ལམ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུའོ། །ཆེན་པོ་གསུམ་ནི། སྣང་བ་གཙོར་བཏོན་རྫོགས་ཆེན། སྟོང་པ་གཙོར་བཏོན་དབུ་མ། ཟུང་འཇུག་གཙོར་བཏོན་ ཕྱག་ཆེན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ནི། སེམས་སྟོང་གསལ་དུ་གནས་པ་རྩེ་གཅིག །རང་ངོ་ཇི་བཞིན་མཐོང་བ་སྤྲོས་བྲལ། སྣང་སེམས་ཟུང་དུ་ཆུད་པ་རོ་གཅིག །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་བསྒོམ་མེད་དོ། །དེས་ལམ་ལ་སྦྱོར་ལུགས་རེ་ཞིག་རྩེ་གཅིག་ཚོགས་སྦྱོར། སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་ལམ། རོ་གཅིག་མ་དག་ས་བདུན། སྒོམ་མེད་དག་ས་ལ་སྦྱོར་བར་སྣང་ངོ་། །སྡོམ་པ་གསུམ་ནི། གཞན་གནོད་གཞིར་བཅས་སྤང་བ་སོ་ཐར། གཞན་ཕན་ཅི་ནུས་བསྒྲུབ་པ་བྱང་སེམས། གཉིས་ཀ་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་པ་གསང་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གོ་ཆས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་དྲུག་ཀ་རེ་རེར་བསྡུས་ཏེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ཡོད་པ་ལྟར། སྔགས་སུ་ཡི་དམ་ལྷའི་སྒོམ་བཟླས་བསྡུས་པ་རེ་རེའང་ལམ་ལྔ་དང་སྦྱར་ཏེ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ། དང་པོ་སྐྱབས་སེམས་དང་ཚོགས་ཞིང་ལ་ཡན་ལག་བདུན་པས་ཚོགས་བསགས་པ་ཚོགས་ལམ་དང་། སྦྱོར་ལམ། སྭ་བྷཱ་ཝ་སོགས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྦྱངས་བའི་སྟོང་ཉིད་ནི་མཐོང་ལམ། དེ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བལྟ་བ་ནི་སྒོམ་ལམ་ས་བརྒྱད། གནས་གསུམ་བྱིན་རླབས་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་ནི་དག་པ་ས་གསུམ། དབང་བསྐུར་ནས་རིགས་བདག་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པ། བཟླས་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ། མཐར་འོད་གསལ་དུ་བསྡུ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། དེ་ལས་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུར
Chinese
对新学者有益的少量条目。 对新学者有益的少量条目。 为新学者准备的少量条目在此。 顶礼佛陀！ 外内之差别是：有为法无常，有漏皆苦。不承认涅槃寂静的是外道，承认的是内道。其中，主要皈依三宝的是内道，不皈依的是外道。内道宗派的说法有小乘和大乘两种。其中，认为外境实有的是小乘，不认为实有的是大乘。小乘又分为有部和经部。认为境识相触，现量可见的是有部，认为境识隐蔽的是经部。大乘又分为中观和唯识。认为心是实有的是唯识，认为心也无实有的是中观。唯识又分为相真和相假两种。现象是心，仅仅认为相是真实的是相真，认为相也是虚假的是相假。中观又分为自续和应成两种。建立自续推理，承认空性等的是自续派，息灭一切承认戏论的是应成派。显宗和密宗的差别是：不愚昧，方法多，不困难，适合根器利者，以这四个特点，密宗的法门更为殊胜。密宗又分为四部。自己作为凡夫，在面前观想本尊，以君臣的方式求取悉地是事部。自己和面前都观为本尊，以朋友的方式获取悉地是行部。自己作为誓言尊，迎请智慧尊融入，以四印加持，在座间解开手印，智慧尊返回，自己安住于凡夫是瑜伽部。在一切座间和座后，都将誓言尊和智慧尊视为无二无别，并且以大乐智慧作为特点的是无上瑜伽部。密宗道体的成熟方便是生起智慧的工具，解脱方便是真实生起智慧的方法，这也是就主要方面而言的。解脱方便的生起次第中，修持暖相、滴露，生起五现分，修持卵生，从种子明点中生起。
English
A few items beneficial to new scholars. A few items beneficial to new scholars. A few items prepared for new scholars are here. Homage to the Buddha! The difference between outer and inner is: conditioned phenomena are impermanent, all contaminated things are suffering. Those who do not accept nirvana as peace are outsiders, those who accept it are insiders. Among them, those who mainly take refuge in the Three Jewels are insiders, those who do not take refuge are outsiders. The tenets of the inner Buddhist schools are divided into two: Hinayana and Mahayana. Among them, those who believe that external objects are truly existent are Hinayana, those who do not believe they are truly existent are Mahayana. Hinayana is further divided into Vaibhashika and Sautrantika. Those who believe that objects and consciousness come into contact and are directly visible are Vaibhashika, those who believe that objects and consciousness are hidden are Sautrantika. Mahayana is further divided into Madhyamaka and Cittamatra. Those who believe that the mind is truly existent are Cittamatra, those who believe that the mind is also not truly existent are Madhyamaka. Cittamatra is further divided into true aspect and false aspect. Phenomena are mind, those who only believe that aspects are real are true aspect, those who believe that aspects are also false are false aspect. Madhyamaka is further divided into Svatantrika and Prasangika. Those who establish Svatantrika reasoning and acknowledge emptiness, etc., are Svatantrika, those who pacify all conceptual elaborations are Prasangika. The difference between Sutra and Tantra is: not being ignorant, having many methods, not being difficult, and being suitable for those with sharp faculties. With these four characteristics, the Tantric path is more excellent. Tantra is further divided into four classes. Generating the deity in front of oneself as an ordinary person, seeking siddhis in the manner of a lord and servant is Kriya Tantra. Viewing both oneself and the front as deities, obtaining siddhis in the manner of friends is Charya Tantra. Oneself as the Samaya Being, inviting the Wisdom Being to merge, sealing with the four seals, dissolving the mudras in the session break, the Wisdom Being departs, and oneself remains as an ordinary person is Yoga Tantra. In all sessions and session breaks, regarding the Samaya Being and Wisdom Being as inseparable, and characterized by the wisdom of great bliss is Anuttarayoga Tantra. The maturing means of the Tantric path is the vessel for generating wisdom, the liberating means is the method for actually generating wisdom, and this is also in terms of the main aspect. In the generation stage of the liberating means, practicing heat and moisture, generating the five manifest enlightenments, practicing egg-born, generating from the seed bindu.
Chinese
是这样的，胎生者通过入胎来调伏，化生者通过刹那忆念圆满来调伏，总共有四种方式。每一种方式都能有力地调伏一切。在圆满次第中，前两种灌顶之间的道是有相的，后面的道是无相的。然而，就个体而言，由于粗细的差别，有无相的区分是无尽的。证悟的究竟光明是佛陀的法身，与此相比，所有学道的光明都是体验的光明。在学道中，白天是体验，夜晚是证悟。白天，六种光明的显现没有消失是体验，消失是证悟。夜晚，三种显现没有完全融入是体验，融入是证悟等等，内部的区分有很多。 基道果的大手印是：心无造作的本性是基，认识到它自身是道，显现出来是果。三大是：着重显现的是大圆满，着重空性的是中观，着重双运的是大手印。大手印的四种瑜伽是：心安住于空明是专注一境，如实见到自性是离戏，显现与心融入一体是味一，所有相状都消失是无修。因此，将道应用于此的方法是，首先专注一境是资粮道和加行道，离戏是见道，味一是未净地七地，无修是净地。三律仪是：断除以伤害他人为基础的行为是别解脱戒，尽力帮助他人是菩萨戒，两者都被本尊和智慧所摄持是无上瑜伽密宗的律仪。就像在修持到彼岸时，将六度合一进行修持一样，在密宗中，将本尊的观修和念诵合一，与五道结合进行修持。首先，通过皈依和发心，以及七支供来积累资粮，这是资粮道。加行道。通过स्वभाव (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ།，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性)等咒语，将所有显现为执着的现象都净化为空性，这是见道。从那以后，观想为色身是修道八地。将三处加持和迎请智慧尊是净地三地。灌顶后，由部主进行印证是成佛。念诵是转法轮。最后融入光明是涅槃。从那以后，显现为双运身。
English
Thus, those born from the womb are tamed through entering the womb, and those born miraculously are tamed through instantaneous recollection and completion, making a total of four methods. Each of these methods powerfully tames everything. In the completion stage, the path between the first two empowerments is with signs, while the later path is without signs. However, individually, the distinctions of with and without signs are endless due to the differences in coarseness and subtlety. The ultimate clear light of realization is the Dharmakaya of the Buddha; compared to that, all clear lights of learning are clear lights of experience. In learning, daytime is experience, and nighttime is realization. During the day, the non-disappearance of the appearance of the six aggregates of clear light is experience, and their disappearance is realization. At night, the incomplete absorption of the three appearances is experience, and their absorption is realization, and so on, with many internal distinctions. The Mahamudra of ground, path, and fruition is: the uncorrected nature of mind is the ground, recognizing it as it is is the path, and its manifestation is the fruition. The three great ones are: Dzogchen, which emphasizes appearance; Madhyamaka, which emphasizes emptiness; and Mahamudra, which emphasizes union. The four yogas of Mahamudra are: mind abiding in emptiness and clarity is one-pointedness, seeing one's own nature as it is is freedom from elaboration, appearance and mind becoming one taste is one taste, and the exhaustion of all signs is no meditation. Therefore, the way to apply the path to this is that one-pointedness is the accumulation and joining paths, freedom from elaboration is the seeing path, one taste is the seven impure bhumis, and no meditation appears to be applied to the pure bhumis. The three vows are: abandoning actions that harm others as their basis is the Pratimoksha vow, accomplishing whatever benefits others is the Bodhisattva vow, and both being held by deities and wisdom is the unsurpassed secret mantra vow. Just as when practicing the perfections, all six are condensed and practiced individually, similarly in mantra, the visualization and recitation of the deity are condensed, and each is practiced in conjunction with the five paths. First, accumulating merit through refuge, bodhicitta, and the seven-branch practice to the field of merit is the accumulation path and the joining path. Through mantras such as स्वभाव (Tibetan: སྭ་བྷཱ་ཝ།, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhāva, Literal Chinese Meaning: self-nature), purifying all appearances of grasping and clinging into emptiness is the seeing path. After that, viewing oneself as the Rupakaya is the eight bhumis of the path of meditation. Blessing the three places and inviting the wisdom being is the three pure bhumis. After empowerment, being sealed by the family lord is Buddhahood. Recitation is turning the wheel of Dharma. Finally, dissolving into clear light is Nirvana. From then on, appearing as the union body.