Tibetan
དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསྟོད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གི་འགྲེལ་པ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསྟོད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གི་འགྲེལ་པ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསྟོད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གི་འགྲེལ་པ་བཞུགས་སོ། །ན་མཿཤྲཱི་ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཡ། མདོར་བསྡུས་དང་པོར་མཆོག་གི་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཀྱི་དོན་འཆད་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་པད་དཀར་གྱིས་འགྲེལ་ཆེན་བརྩམས་པའི་ཐོག་མར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། ལུས་ཀྱི་ལག་པའི་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་བཞག །པུས་མོའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས། ངག་གིས་བསྟོད་ཚིག་བརྗོད། ཡིད་ཀྱིས་དེའི་དོན་བསྒོམས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཔལ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ལྡན་པ། ཕུང་སོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་དུས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བས་སྒྲིབ་བྲལ་དུ་བྱས་པའི་དུས་འཁོར་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱག་འཚལ་ཚུལ་དེ་ལ་ངེས་དོན་དུ་བཤད་ན། གཡས་གཡོན་དཀྱིལ་འཁོར་བཅུའི་རླུང་རྣམས་དབུ་མར་བཅིངས་པ་ནི་ལག་པ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་ངེས་དོན་དང་། དེ་ལས་རླུང་ཕྱིར་འཕོ་བ་བཀག་པ་ནི་བསྟོད་ཚིག་གི་ངེས་དོན་དང་། དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་དང་གསང་བའི་པདྨོར་བྱང་སེམས་བཟུང་བ་ནི་པུས་མོའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་པའི་ངེས་དོན་དང་། དེ་ལྟར་བཟུང་བ་ལས་བྱང་སེམས་གྱེན་དུ་དྲངས་པ་ནི་དོན་བསྒོམ་པའི་ངེས་དོན་དང་། དེ་ལས་རླུང་བཅུ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་པ་ནི་ཐལ་མོ་བཅུ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་པའི་ངེས་དོན། དེ་ལས་དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ངེས་དོན་ཡིན་ཏེ། དབང་མདོར་བསྟན་ལས། སོར་མོ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་དུ། །དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་པོ་ཡང་དག་སྦྱོར། །སྤྱི་བོར་ལག་པའི་མཐིལ་སྦྱར་དག །རྩེ་གཅིག་དེ་ནི་གྲི་གུག་གོ ། ཞེས་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ངག་དོན་ནི། རྒྱལ་པོ་པདྨ་དཀར་པོས་འགྲེལ་ཆེན་བརྩམས་པའི་ཐོག་མར་མཆོད་བརྗོད་མཛད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བདུད་དང་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང་། དམ་པའི་ལམ་རྣམ་པར་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསྟོད་ཕྱག་མཛད་པས་དམ་པའི་ལམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་མཛད་པས་འབྲས་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྒྱས་པར་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་དུས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་དུས་ཀྱི་འཁོ
Chinese
吉祥时轮赞颂偈颂一释。 吉祥时轮赞颂偈颂一释。 吉祥时轮赞颂偈颂一释 敬礼！那嘛 希日 嘎拉 匝扎雅（藏文，梵文天城体，namaḥ śrīkālacakrāya，梵文罗马拟音，敬礼吉祥时轮）。简略而言，首先是礼敬至上的欲天，以及阐述空性、慈悲等意义。莲花王在撰写大疏时，最初有礼敬欲天的方式，即：身体方面，将手掌合十置于头顶；膝盖着地；口中念诵赞颂之词；心中思索其义，并通过领悟智慧的意义，以这种方式，与无二智慧之吉祥融为一体。由于一切蕴等的轮转，都以不随时间流逝的安乐，使之远离遮蔽，因此礼敬时轮。如果从胜义谛的角度解释这种礼敬的方式，那么，将左右十轮的风脉束缚于中脉，就是手掌合十的胜义； 阻止风脉向外流动，就是念诵赞颂之词的胜义；从那之中，在金刚宝和秘密莲花中执持菩提心，就是膝盖着地的胜义；像这样执持后，将菩提心向上提引，就是思索其义的胜义；从那之中，将十风脉束缚于头顶，就是将十个手掌合十于头顶的胜义；从那之中，获得无垢的真如，就是领悟智慧之义的胜义。如《灌顶略义》中所说：“手指互相间，十轮亦真实合。头顶手掌合，专注彼乃弯刀。”又如《名号赞》中所说：“合掌已作后。”等等。从语言文字的意义上讲，莲花王在撰写大疏之初进行供养赞颂，这是有必要的。因为有使一切魔障衰退，以及使圣道完全确定的必要。通过赞颂礼敬，存在着使圣道完全确定的方式。因为如此行持，通过广为称颂果时之功德，从而使与之相应的道时之法得以确定。那么，时轮
English
A Commentary on One Verse of Praise to Glorious Kalachakra. A Commentary on One Verse of Praise to Glorious Kalachakra. A Commentary on One Verse of Praise to Glorious Kalachakra. Homage! namaḥ śrīkālacakrāya (藏文，梵文天城体，namaḥ śrīkālacakrāya，梵文罗马拟音，Homage to Glorious Kalachakra). In brief, first, paying homage to the supreme deity of desire, and explaining the meaning of emptiness, compassion, etc. When King Pundarika composed the great commentary, there was initially a way of paying homage to the deity of desire, namely: in terms of body, placing the palms of the hands together on the crown of the head; planting the kneecaps on the ground; uttering words of praise with the mouth; contemplating its meaning in the mind, and through realizing the meaning of wisdom, in this way, possessing the glory of non-dual wisdom as one's own nature. Because all the wheels of the aggregates, etc., are made free from obscuration by the unchanging bliss of time, therefore homage is paid to Kalachakra. If we explain this way of paying homage in terms of definitive meaning, then binding the winds of the ten mandalas on the left and right in the central channel is the definitive meaning of joining the palms of the hands; Preventing the outward movement of the winds is the definitive meaning of uttering words of praise; from that, holding the bodhicitta in the vajra jewel and the secret lotus is the definitive meaning of planting the kneecaps on the ground; having held it in this way, drawing the bodhicitta upwards is the definitive meaning of contemplating its meaning; from that, binding the ten winds on the crown of the head is the definitive meaning of binding the ten palms together on the crown of the head; from that, obtaining the stainless Suchness is the definitive meaning of realizing the meaning of wisdom. As it says in the Condensed Exposition of Empowerment: "The fingers are mutually, the ten mandalas are also truly joined. The palms of the hands should be joined on the crown of the head, single-pointed, that is a hooked knife." And as it says in the Praise of Names: "Having made the palms joined." etc. From the point of view of the meaning of the words, it is necessary for King Pundarika to make offerings and praises at the beginning of writing the great commentary. Because there is a need to make all demons and obstacles subside, and to make the holy path completely certain. By making praises and prostrations, there is a way to make the holy path completely certain. Because by acting in this way, through extensively praising the qualities of the result time, the Dharma of the path time that corresponds to it will be certain. So, Kalachakra
Tibetan
ར་ལོ་དེ་ ཁྱད་ཆོས་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། ཁྱད་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ལས། དང་པོ་སྟོན་པ་ལ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་འདི་བྱུང་། འདིའི་དོན་ནི། འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆོས་ཅན། །ཁྱད་པར་དང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ངོ་བོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། འདིར་བསྟན་སྟོང་ཉིད་ལ་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཆོས་ཅན་སྟོང་གཟུགས་དང་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། སྙིང་རྗེ་དེ་ལ་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱི་མ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའང་སྙིང་རྗེའི་སྐད་དོད་ཀ་རུ་ཎ་ལ་ངེས་ཚིག་གིས་བཤད་ན། ཀ་ལ་ཐིག་ལེ་བྱིན་པས་ཀཾ །བདེ་བ་དང་། རུ་ཎ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་པས་བདེ་འགོག་སྟེ། ཐུན་མོང་བའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སྦྱར་ན། དེ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་སེམས་ཅན་གཞན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བ་ལ་མི་བཟོད་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཞི་བདེ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བྱེད་ལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་སྦྱར་ན་འགྱུར་བ་དེ་བཀག་པའི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ཡང་ན་སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱིས་རུ་ཎ་བསྡུས་པར་འཇུག་པར་བཤད་པ་ལྟར་ན། དགའ་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་བདེ་བ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ བསྡུས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་ཏེ་སྔ་མ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་གོ །ཁྱད་པར་གཉིས་པ་སྟོན་པ་ལ། སྲིད་གསུམ་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་མེད། །ཅེས་བྱུང་། དོན་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་དོན་དམ་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པར་བཤད་པ་ནི་མི་ལེགས་ཏེ། དེ་དུས་འཁོར་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། བཤད་སྦྱར་སྙིང་པོ་སྣང་བ་ལས། དུས་འཁོར་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གཉིས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། སྲིད་པ་ཁམས་གསུམ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐྱེ་བ་དང་། ལས་ཉོན་གཉིས་འཇིག་པ་སྟེ་ཟད་པ་ཙམ་ནི་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མཐའ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཐུགས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་ཆེན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པས་སྲིད་མཐའ་དང་། སྐུ་སྟོང་གཟུགས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་བར་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ཞི་མཐའ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་མདོར་བསྟན་ལས། མྱ་ངན་འདས་པ་བྲལ་བ་གཟུགས། །འཁོར་བ་ལས་འདས་མི་འགྱུར་བ། །རྟག་དང་ཆད་ལས་ངེས་པར་གྲོལ། །དེ་དག་སྦྱོར་བ་གཉིས་མེད་མ
Chinese
若问，那饶洛具有怎样的特点呢？具有三种特点。第一，显示为：空性大悲之自性。 这句话出现了。这句话的意思是：果位的时轮法，具有第一个特点，因为具有空性与大悲不变大乐，体性无别的自性之特点。此处所说的空性，从以名言诠释的角度来分，有法，空色，和法性，如是性两种。大悲，从以名言诠释的角度来分，有共同和不共同两种，后者是大乐之智慧。对此，如果以词源学来解释大悲的梵文（karuṇā），“ka”是给予明点，所以是“kam”（梵文天城体：कम्，梵文罗马拟音：kam，汉语字面意思：乐），“ruṇa”是遮止，所以是乐遮止。如果与共同的大悲结合，那么它在自相续中生起时，对于其他众生被痛苦折磨，会产生无法忍受的，遮止自相续寂静的相状。如果与不共同的大悲结合，那么就是遮止了变化的不变大乐。或者，如莲花生大师所说，“ruṇa”是收摄的意思，那么就是逐渐收摄前三个喜的安乐，是俱生的大乐，与前者体性相同。第二个特点，显示为：三有生灭皆无有。 这句话出现了。意思是后来的智者们说不滞留于胜义有寂的边，是不好的，因为那时不能成为时轮的不共功德。自宗是，如《释续精华光明》中所说，时轮法，具有第二个特点，因为具有在三有中结生的生，以及业和烦恼二者坏灭，仅仅是穷尽，是没有寂灭一边的边之特点。原因在于，心恒常安住于不变大乐，所以是有的边，身为空色父母的相，尽虚空际利益有情，所以是舍弃寂灭边的缘故。如《入曼荼罗释》中所说：离苦灭尽是色身，超越轮回无迁变，永恒断灭定解脱，彼等结合无二别。
English
If asked, what kind of characteristics does that Ralo have? It has three characteristics. First, it appears as: The nature of emptiness and great compassion. This sentence appeared. The meaning of this sentence is: The Kalachakra Dharma of the fruition stage has the first characteristic, because it has the characteristic of emptiness and great compassion, unchanging great bliss, and the nature of inseparable essence. The emptiness mentioned here, from the perspective of expressing with words, has Dharma, empty form, and Dharma nature, suchness. Great compassion, from the perspective of expressing with words, has two types: common and uncommon, the latter being the wisdom of great bliss. Regarding this, if we explain the Sanskrit word for great compassion (karuṇā) etymologically, "ka" is giving bindu, so it is "kam" (梵文天城体：कम्，梵文罗马拟音：kam，汉语字面意思：Joy), "ruṇa" means to prevent, so it is joy-prevention. If combined with common great compassion, then when it arises in one's own mindstream, it will produce an unbearable state that prevents the peace of one's own mindstream for other sentient beings who are tormented by suffering. If combined with uncommon great compassion, then it is the unchanging great bliss that prevents change. Or, as Guru Rinpoche said, "ruṇa" means to gather, then it is the co-emergent great bliss that gradually gathers the bliss of the first three joys, which is the same in essence as the former. The second characteristic appears as: There is no birth or destruction in the three realms. This sentence appeared. It means that it is not good for later scholars to say that they do not dwell on the extremes of samsara and nirvana in the ultimate sense, because at that time it cannot become an uncommon quality of Kalachakra. Our own system is, as stated in the Essence Light of the Commentary, the Kalachakra Dharma has the second characteristic, because it has the characteristic of birth, which connects the three realms of existence, and the destruction of the two, karma and afflictions, which is merely exhaustion, and the characteristic of not having the extreme of one-sided quiescence. The reason is that the mind constantly abides in unchanging great bliss, so it is the side of existence, and the body is the form of empty form father and mother, benefiting sentient beings as far as space exists, so it is abandoning the side of quiescence. As stated in the Empowerment Summary: Separation from suffering and extinction is the form body, Transcending samsara is immutable, Eternity and annihilation are definitely liberated, The union of these is non-dual.
Tibetan
ཆོག །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྐྱེ་བ་བླངས་པ་སྲིད་པ་ཡིན་པས་སྟོང་གཟུགས་དེ་ཡང་སྲིད་མཐར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐུགས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་ ཀྱང་ཞི་མཐར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་རང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དབང་མདོར་བསྟན་ལས། གཟུགས་ནི་སྲིད་པར་མི་འགྲོ་སྟེ། །འགྱུར་མེད་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྲོ། །ཕན་ཚུན་འཁྱུད་པའི་ཞི་བ་ནི། །མ་ནིང་གི་ནི་གོ་འཕང་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་གསུམ་པ་སྟོན་པ་ལ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་གཅིག་པའི་སྐུ། །ཞེས་བྱུང་། དོན་ནི། དུས་འཁོར་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གསུམ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། ཤེས་པ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དང་། ཤེས་བྱ་སྟོང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྐུ་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་དེ་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལ་ཚིགས་བཅད་ཕྱི་མ་རྣམས་བྱུང་སྟེ། འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །ཤུབྷཾ།། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསྟོད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གི་འགྲེལ་པ།
Chinese
好的。因为这样说了。如果有人问，既然有些像梵天一样具有手相的人会受生，那么空色也会变成有生之终结吗？不会变的，因为那是被不变化的智慧之乐所摄持的缘故。虽然恒常安住于此，也不会变成寂灭之终结，因为那是被与自己本体成为一体的空色所摄持的缘故。《灌顶略义》中说：“色不入有生，不入不变之涅槃，互相拥抱之寂静，乃为非男之胜位。”因为这样说了。为了宣说第三种差别，出现了“智慧与所知一体之身”的说法。意思是，时轮法，具有第三种差别，因为具有智慧不变化的乐，与所知空色金刚持之相的二身不可分离的差别之缘故。为了广说空性大悲之自性，出现了后面的偈颂，这里不再赘述。吉祥！ 《吉祥时轮赞》一偈之释。