Tibetan
གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་གཏམ་ངེས་དོན་རྣ་ཆ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་གཏམ་ངེས་དོན་རྣ་ཆ། ༈ གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་གཏམ་ངེས་དོན་རྣ་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡི། །རང་བཞིན་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཞལ། །སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བླ་མ་ལ། །བཏུད་ནས་དྲིས་ལན་མདོ་ཙམ་དབྱེ། །གཉིས་མེད་གསུང་བའི་དབང་ཕྱུག་གིས། །རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས། །རང་གི་བྱང་། ཆུབ་ལ་འགོད་ཕྱིར། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་བསམ་ཡས་བསྟན། །དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་ཀུན། །གནས་སྐབས་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བཟུང་ནས། །བསྟན་པ་དཀྲུགས་པ་ལྷ་ཆེན་པོའི། །རྣམ་ཐར་ཆོས་སུ་བཅོས་པ་ཡིན། །འདི་ན་ཉན་ཐོས་བྱེ་སྨྲ་ནས། །མཆོག་གསང་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་བར། །ཆོས་ཉིད་གཅིག་གི་དེ་ཁོ་ན། །རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་ཡང་དག་བསྟན། །ཅི་ཕྱིར་རྟག་ཆད་སྨྲ་བ་ལ། །མངོན་པར་དགའ་བའི་མུ་སྟེགས་ཀུན། །རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱུར་པའི། །གང་ཟག་བདག་ཉིད་ཡོད་པར་མཐུན། །དེ་ལ་རང་སྡེ་སྨྲ་བ་ཡིས། །ཕུང་པོ་ཉིད་ལས་གཅིག་ཐ་དད། །དེ་ལས་གཞན་དུའང་མ་དམིགས་ཕྱིར། ། མེད་པར་སྒྲུབ་པ་གཞིར་བྱས་ནས། །བྱེ་སྨྲས་གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲན་དང་། །འཛིན་ཤེས་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དུ། །བདེན་གྲུབ་འདོད་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག །རགས་པ་ཙམ་ཡང་སྤང་བ་མེད། །མདོ་སྡེ་པ་དག་ཕྱི་དོན་ཀུན། །སེམས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། །དེ་རྒྱུ་ཕྱི་དོན་ཉིད་འདོད་པས། །གཟུང་བའི་ཆོས་བདག་རགས་པ་སྤངས། །སེམས་ཙམ་གཟུགས་ཅན་ཕྱོགས་ཆ་དང་། །ཤེས་པ་དུས་ཆས་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །གཟུང་འཛིན་བདེན་མེད་ངེས་རྙེད་ཀྱང་། །གཉིས་མེད་ཡོངས་གྲུབ་བདེན་པར་འདོད། །རང་རྒྱུད་སྨྲ་བས་རིགས་ཆེན་ལྔས། །དེ་ཡང་བདེན་མེད་གཏན་དབབ་ནས། །དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་འཇོག །ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་སྒྲོ་སྐུར་གྱི། །ཁས་ལེན་སྤྲོས་པ་ཀུན་སྤངས་ནས། །གཞན་གྱི་འདོད་པ་ནང་འགལ་བའི། །རིག་པས་བཅོམ་པའི་ཁྱད་པར་ལྡན། །དེ་དང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས། །ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི། །བློ་འདས་ངང་དུ་རོ་གཅིག་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་གཞག་སེམས་ཀྱིས་ལྟོས། །སེམས་ཙམ་དྲི་མེད་དག་པ་དང་། །གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་མཚུངས་མིན་ཏེ། །སྔ་མས་རྣམ་ཤེས་ཕྱི་མ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་འདོད་ཕྱིར་རོ། །ལམ་འབྲས་པ་དག་སྣང་བ་སེམས། །སེམས་སྣང་སྒྱུ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱང་། །རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། །རྟེན་འབྲེལ་བརྗོད་བྲལ་གཉིས་ སུ་དབྱེ།
Chinese
宗派分类之语，实义耳饰。 宗派分类之语，实义耳饰。 ༈ 宗派分类之语，名为实义耳饰之论著。法性无为之，自性解脱三门面。心之金刚上师前，顶礼略分问答义。无二宣说之自在者，为令三类有情众，安置于自之菩提故，宣说因果无量乘。彼等未能悟解之众生，暂且执取欲乐方，搅乱教法大天之，解脱改造为正法也。此处从声闻毗婆沙，至胜秘密金刚藏，法性一之彼性故，如实宣说悟解法。何故常断论者前，显现欢喜外道众，随顺常一自在之，补特伽罗自性有。彼等自宗论者谓，蕴聚自性一异性，彼等之外亦未见，以无而立为基础。毗婆沙师所取境极微，与执识刹那无分故，欲真实成立法之我，粗分亦无所舍弃。经部师等一切外境，虽是心之显现分，然彼因即欲外境，故舍弃所取之法我。唯识有境方分与，识法时分未成立，故于能取所取无实性，获得定解然许二取，无二圆成实有。自续论者以五大理，彼亦确定无实性，胜义无自性与，世俗如是显现而安立。应成派则于增益之，一切承许戏论舍弃后，具有以理破除，他者所许内相违之特点。彼与大圆满二者，法性不可思议之，超离心识状态中，体味为一故，当以极寂止之心而观之。唯识无垢清净与，说他空者非相同，前者为阿赖耶识，后者许为智慧胜义谛故。道果派等显现心，心显现幻化彼性亦，于成立无自性之时，分为缘起不可说二者。
English
A Discourse on the Differentiation of Philosophical Tenets: Earrings of Definitive Meaning. A Discourse on the Differentiation of Philosophical Tenets: Earrings of Definitive Meaning. ༈ This is the treatise called "A Discourse on the Differentiation of Philosophical Tenets: Earrings of Definitive Meaning." The face of the three doors of the unconditioned nature of reality, the self-liberated essence. Having prostrated to the vajra guru of the mind, I will briefly differentiate the questions and answers. The powerful one who speaks of non-duality, in order to establish the disciples of the three types of beings in their own enlightenment, taught the immeasurable vehicles of cause and effect. All sentient beings who do not realize this, temporarily clinging to the side of desire, are those who disturb the teachings and transform the liberation of the great god into dharma. Here, from the Sravaka Vaibhashika to the supreme secret Vajra Essence, the very nature of the one reality is truly taught as a means of realization. Why are all the tirthikas who rejoice in speaking of permanence and annihilation in agreement that there is a self-nature of a person who is permanent, one, and independent? Those who speak of their own school say that the aggregates themselves are one and different, and since they are not seen as other than that, they establish the absence as the basis. The Vaibhashikas assert that the apprehended object is a subtle particle, and that the apprehending consciousness is an indivisible moment, and therefore they do not abandon even the gross aspect of the self of phenomena, desiring to establish it as truly existent. The Sutrantikas assert that all external objects are appearances of the mind, but since they desire the external object itself as the cause, they abandon the gross self of the apprehended object. Since the aspect of form and the aspect of consciousness are not established by the Mind-Only school, although they ascertain the absence of true existence of the apprehended and the apprehender, they assert that the perfectly established non-duality is truly existent. The Svatantrikas, with the five great reasonings, also establish that it is without true existence, and they establish the ultimate as without self-nature and the conventional as it appears. The Prasangikas, having abandoned all the proliferations of affirmation and denial, have the distinction of refuting the internal contradictions of the assertions of others with reason. Since that and the Great Perfection are of one taste in the state beyond the inconceivable nature of reality, look at it with a very still mind. The stainless purity of Mind-Only and the speakers of Other-Emptiness are not the same, because the former asserts the alaya-vijnana and the latter asserts the wisdom ultimate truth. The Lamdrepas, etc., are the appearance of the mind, and even that appearance of the mind is illusory. When establishing the absence of self-nature, it is divided into two: dependent arising and inexpressible.
Tibetan
།འོན་ཀྱང་སྣང་བ་སེམས་ཙམ་དུ། །འདོད་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དང་། །མཚུངས་སོ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་ནི། །རྣམ་དཔྱོད་ཞིབ་མོས་མ་བརྟགས་སྐྱོན། །ཅི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས་ཀྱང་། །རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་གང་ཟག་མེད། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་དོན་ནམ། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་དང་། སཾ་བུ་ཊི་ལས་ཀྱང་། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བརྟག །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཉིད་ནི། །གཞན་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཡི་འཐད་པ་ཡང་། །མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་སྐྱོབ་ཉིད་ཀྱིས། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ནི་རྣམ་གཅིག་ལ། །ཤེས་པ་ཐ་དད་རབ་འཇུག་སྟེ། །ཡིད་འོང་གཟུགས་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་གཞན་ལ་གཞན་དུ་སྣང་། །བུད་མེད་ལུས་ནི་གཅིག་ཉིད་ལ། །དཀའ་ཐུབ་ཆགས་ཅན་ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས། །མི་གཙང་འདོད་བྱ་བཟའ་བྱ་ཞེས། །རྣམ་པར་འདོད་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ། །ཁྱད་པར་སྣང་བ་སེམས་ཙམ་དུ། །འདོད་ཚུལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་། །མཚུངས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ། །འདོད་མིན་སྤྲོས་བྲལ་ལ་བཞེད་ཕྱིར། །གཞན་ཡང་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེ། །རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་སོགས་ལས། །རྟག་ཆད་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་ནས། །མཆོག་གསང་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་བར། ། ལྟ་རིམ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་བ་ལྟར། །དགྱེས་རྡོར་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཉིད་ལས། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བསྟན། །མདོ་སྡེ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་རྗེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཉིད། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་དབུ་མ་བསྟན། །ཅེས་སོགས་གསལ་བར་གསུངས་པ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་བིརླ་པས། །གང་ཟག་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །བཀྲལ་བའི་དགོངས་དོན་སྙིང་པོ་ནི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དུ། །བསྟན་པས་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་དང་། །མཚུངས་ཤིང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལས་འཕགས། །ཡུལ་མེད་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་དང་། །དེ་ལས་གཞན་པའི་གཉིས་མེད་པའང་། །རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་སྨྲ་བས། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་ཡང་། །དོན་དམ་འདི་ཞེས་དམ་བཅའ་བ། །འདོད་མིན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི། །དབུ་མ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འཕགས། །དེས་ན་གཟོད་ནས་བློས་བྱས་ཀྱི། །མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་ཀྱང་། །ཟུང་འཇུག་ཚུལ་དུ་ཉམས་བླང་བ། །ལམ་འདིའི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་ཡིན། །དེ་ཡང་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར། །དོན་དམ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཀློང་ནས་བརྡོལ་བའི་ཚེ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་རོ
Chinese
然而认为显现唯是心，与主张事物实有相同，这种邪念是未经精细观察的过失。为何金刚帐续中也说：从珍重心之外，没有佛陀和补特伽罗，没有识的处所和意义，也没有丝毫外在之物。如《桑布扎续》中也说：内外之自性，这些全部观为心，除了心之外，在其他地方是不存在的。所说这些的道理，怙主龙树救护者也以理智的方式成立：外境唯一，识却有多种进入，悦意的色，对某些人来说，对其他人来说则显现为其他。同一个女人身，苦行者、贪欲者、狗等，分别认为是：不净、欲求、食物，而变成三种不同的想法。特别是，虽然显现唯心的方式与瑜伽行派相同，但因为不承认心是真实成立的，而是安立为离戏论。此外，光明大圆满，自生大续等中，从常断论者的外道，到最胜秘密金刚藏之间，如详细区分见解次第一样。喜金刚根本续中说：其中宣说了分别说者，经部也是如此，之后是瑜伽行派，其后宣说了中观。如是清楚地宣说。瑜伽自在者毗瓦巴说：为了使有情次第进入，所解释的密意精华是：在蕴、界、处中，因为宣说了，所以与声闻二部相同，并且胜过外道。无境、有境的识，以及与此不同的二无，因为说没有自性成立，所以也胜过唯识。虽然世俗如幻显现，但如果立誓说胜义是这个，因为不承认自性为空性，所以也胜过中观。因此，从最初就超越了分别的四边戏论，以双运的方式修持，是此道见解的究竟。而且，这不仅仅是言语，当从胜义各自证悟的智慧中涌现时，就成为大圆满。
English
However, the mistaken notion that appearance is only mind, and that it is the same as asserting that things are real, is a fault of not examining with careful discernment. Why is it that even in the Vajra Tent Tantra, it says: "Apart from the precious mind, there is no Buddha or person, no place or meaning of consciousness, and not even a little external thing." Also, in the Sambhuti Tantra, it says: "The nature of outer and inner, all these are regarded as mind. Apart from mind, it does not exist elsewhere." The reason for saying this is also established by the protector Nagarjuna himself with reason: "The external object is one, but different consciousnesses enter into it. What is a pleasing form, appears differently to others. The same woman's body, ascetics, those with desire, and dogs, respectively think of it as: impure, desirable, food, and thus become three different thoughts." In particular, although the way of appearance being only mind is the same as the Yogachara school, it is because they do not accept that mind is truly established, but rather establish it as free from elaboration. Furthermore, in the Great Perfection of Clear Light, the Self-Arisen Great Tantra, etc., from the eternalist and nihilist heretics, to the supreme secret Vajra Essence, just as the stages of views are clearly distinguished. The Root Tantra of Hevajra says: "In it, the Vaibhashikas are taught, and so are the Sautrantikas. After that, the Yogachara, and after that, the Madhyamaka is taught." As it is clearly stated. The Lord of Yoga, Virupa, said: "In order for beings to enter gradually, the essence of the explained intention is: in the aggregates, elements, and sources, because it is taught, it is the same as the two Hearer schools, and superior to the heretics. The consciousness of objectless and object-possessing, and the non-duality different from that, because it is said that there is no self-nature, it is also superior to the Mind-Only. Although conventional appearances are like illusions, if one vows that the ultimate is this, because it does not accept self-nature as emptiness, it is also superior to the Madhyamaka. Therefore, from the beginning, even though it transcends the four extremes of conceptual elaboration, practicing in the way of union is the ultimate of the view of this path. Moreover, this is not just words, but when it arises from the wisdom of individually realizing the ultimate, it becomes the Great Perfection."