Tibetan
སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྤྲིང་བ་སྐུར་འདེབས་དང་སྒྲོ་འདོགས་སྤང་བ་བཞུགས་སོ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྤྲིང་བ་སྐུར་འདེབས་དང་སྒྲོ་འདོགས་སྤང་བ་བཞུགས་སོ། ། ཨོཾ་བདེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག །ཡོད་པ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་ཤིང༌། མེད་པ་ལ་སྒྲོ་མི་འདོགས་པར་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ། རྟོགས་ནས་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དེ། སྐྱབས་སུ་སོང་ནས། རང་གི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྤྲིང་བ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་ཤིང༌། གསལ་པོར་གསུངས་པའི་རང་འགྲེལ་ཁྱད་འཕགས་མང་པོའི་ཁུངས་ཆོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་བློ་འཕེལ་ཕུལ་པོ་ཆེ་ཟབ་མོ་ཁྱད་འཕགས་མང་པོ་བསྟན་རྒྱུ་བདོག་གོ །དེ་ལ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་དཔག་ཡས་མངའ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ནས། གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་ཀྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ནང་ན། དོན་ལ་མི་བདེན་པའི་གྲགས་པ་མང་བར་གདའ་བས། དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བར་གདའོ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་བཀའ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་དུ་གྲགས་པ་འདིའང་མི་བདེན་པར་ལུང་རིགས་རྣམ་དག་གི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་ཐག་ཆོད་བདོག་གོ །ཐེག་ཆེན་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་བྱམས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་གཞུང་དུ་ཐག་ཆོད་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་དང༌། མྱང་འདས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཙམ་གྱི་མདོར་གྲགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཡང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་མདོར་ཐག་ཆོད། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་དང༌། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཙམ་པའི་པཎྜི་ཏར་གྲགས་པ་མང་པོ་ཡང་དབུ་མ་པར་ཐག་ཆོད་ཅིང༌། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུམ་སེམས་ཙམ་དུ་བཀྲལ་ཞེས་གྲགས་པ་འདི་ཡང་དོན་ལ་མི་བདེན་པར་ཐག་ཆོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གདའ་ན། ཡུམ་གསུམ་གྱི་གཞུང་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་ཞིབ་ཏུ་གཟིགས་པར་ཞུས་མཛོད། དེར་ཡང་རང་བཞིན་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྐད་བྱུང་བས། སེམས་ཙམ་དུ་བཀྲལ་འདུག་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་གདའ་ན། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པ་དང༌། ཁྲི་བརྒྱད་པའི་ལེའུ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་དང༌། ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པའི་ལེའུ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་རྣམས་ཞིབ་པ་རེ་གཟིགས་པར་ཞུ་མཛོད། གཞན་ཡང༌། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སེམས་ཙམ་ཁོ་ནའི་ཆོས་སྐད་ཡིན་ཞེས་གྲགས་པ་འདི་ཡང་དོན་ལ་མི་བདེན་པར་གདའོ། །གལ་ཏེ་བདེན་སྙམ་པ་གདའ་ན། དེ་ལ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་རྣམ་དག་མཆིས་སམ། མཆིས་ན་བསྟན་དུ་གསོལ། ཞེས་ཞུས་པ་བསྟན་རྒྱུ་གདའ་
Chinese
致弟子书：断除诽谤与增益 致弟子书：断除诽谤与增益 嗡，愿吉祥！对于存在的事物不加以诽谤，对于不存在的事物不加以增益，而是如实地，证悟后进行开示的诸位，我顶礼、供养、赞叹，并皈依。现在给我的弟子们写信：依靠佛陀薄伽梵善说且明说的，众多殊胜自释的可靠来源，我将向你们展示智慧增长的殊胜、深奥、卓越之处。其中，在圆满时代的佛法和具有无瑕疵、无量功德的圣者之后，对于以三者俱全的恶劣方式断定的佛法和圣者，在广为人知的名声中，存在着许多与事实不符的声誉，因此，对他们不可信任。其中，暂时来说，被称为第三法轮的唯识宗，也通过清净的教理和正理，完全确定为不真实。如《大乘经庄严论》等慈氏五论全部确定为中观大论；《华严经》和《大涅槃经》等被称为唯识宗经典的非常多的经典，也确定为中观大经。圣者无著昆仲和论师陈那等被称为唯识宗班智达的许多人，也确定为中观派；他们将《般若经》解释为唯识宗的说法，也被确定为与事实不符。如果对此有疑问，请详细阅读《般若经》三部经的释论《损减》。在那里也出现了三种自性的法相术语，如果因此产生误解，认为这是在解释唯识宗，请详细阅读《五百般若经》、《八千般若经》第八十三品和《二万五千般若经》第七十二品。此外，认为三种自性仅仅是唯识宗的法相术语的说法，也被确定为与事实不符。如果认为这是真实的，那么对此是否存在作为依据的清净教理和正理？如果存在，请展示出来。这样请求后，是否有可以展示的？
English
A Letter to Disciples: Abandoning Slander and Exaggeration A Letter to Disciples: Abandoning Slander and Exaggeration Om, may it be auspicious! I prostrate, offer, and praise all those who, without slandering what exists and without exaggerating what does not, but as it is, having realized, teach, and I take refuge. Now, I am writing to my disciples: Relying on the reliable sources of the many excellent self-commentaries that the Buddha, the Bhagavan, has well-spoken and clearly explained, I have to show you the excellent, profound, and extraordinary aspects of increasing wisdom. Among these, after the Dharma and individuals of the perfect age who possess infinite qualities without flaws, regarding the Dharma and individuals who are determined in a completely flawed manner, within the widely known reputation, there are many reputations that are not true to the facts, therefore, they are not to be trusted. Among these, for the time being, the so-called Third Turning of the Wheel of Dharma, the Mind-Only school, has also been completely determined to be untrue through pure scripture and reasoning. All the Maitreya's teachings, such as the Ornament of the Great Vehicle Sutras, have been determined to be great Madhyamaka treatises; and many sutras, such as the Avatamsaka Sutra and the Great Nirvana Sutra, which are known as Mind-Only sutras, have also been determined to be great Madhyamaka sutras. Many who are known as Mind-Only panditas, such as the noble Asanga brothers and the teacher Dignāga, have also been determined to be Madhyamikas; and the claim that they explained the Prajnaparamita as Mind-Only has also been determined to be untrue. If there is doubt about this, please carefully read the commentary that refutes objections to the three Prajnaparamita sutras. There, too, the terminology of the three natures appears, and if there is a misconception that this is an explanation of Mind-Only, please carefully read the Five Hundred Prajnaparamita Sutra, the eighty-third chapter of the Eight Thousand Prajnaparamita Sutra, and the seventy-second chapter of the Twenty-Five Thousand Prajnaparamita Sutra. Furthermore, the claim that the three natures are exclusively Mind-Only Dharma terminology has also been determined to be untrue. If it is thought to be true, then are there pure scriptures and reasoning that serve as evidence for this? If there are, please show them. After this request, is there anything to show?
Tibetan
ན་ཡི་གེར་ཡང་བྲིས་མཛོད། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་སེམས་ཙམ་པའི་པཎྜི་ཏར་འཁྲུངས་པས་སེམས་ཙམ་པ་ཞེ་ན། དབུ་མ་ལ་མ་སླེབ་ཅེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་འདི་ཡང་དོན་ལ་མི་བདེན་པར་གདའ་ཞིང༌། གལ་ཏེ་བདེན་སྙམ་པ་གདའ་ན། དེའི་ཤེས་བྱེད་དྲིས་ནས་ཡི་གེར་ཡང་བྲིས་མཛོད། ཁོང་པ་ལ་རང་བས་ལྷག་པའི་སློབ་མ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། ཕར་ཕྱིན་རང་བས་མཁས་པ་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ་ཡིན་ཞེས་གྲགས་པ་འདི་ཡང་དོན་ལ་མི་བདེན་པར་གདའ་ཞིང༌། གལ་ཏེ་བདེན་སྙམ་པ་གདའ་ན། དེའི་ཤེས་བྱེད་རྣམ་དག་དྲིས་ནས་ཡི་གེར་ཡང་བྲིས་མཛོད། ཉི་ཁྲི་ལེ་མང་དང་ལེ་བརྒྱད་མ་ལེའུ་མང་ཉུང་མ་གཏོགས་པ་གཅིག་རང་ཡིན་ཞེས་གྲགས་པ་འདི་ཡང་དོན་ལ་མི་བདེན་པར་གདའོ། །གལ་ཏེ་བདེན་སྙམ་པ་གདའ་ན། གཞུང་དེ་གཉིས་བསགས་ནས་ཞུ་དག་ཐེམས་པ་གཅིག་མཛད་པར་ཞུས་མཛོད་དང༌། དེ་ནས་གསལ་བར་འགྱུར་ལགས་ཀྱིས། གཞན་ཡང༌། ཉི་ཁྲི་ལེ་བརྒྱད་མ་བཀའ་ཡིན་ནམ་བསྟན་བཅོས་ཡིན། བསྟན་བཅོས་ཡིན་ན་མཛད་པ་པོ་སུ་ཡིན་མཁྱེན་ནམ་ཞུས་མཛོད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་འགྲེལ་ཁྱད་འཕགས་དེ་ལེའུ་མང་དུ་འོང་ལ། ལེའུ་བརྒྱད་མར་མི་འོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དེ་ལེ་བརྒྱད་མར་འོང་ལ། ལེ་མང་དུ་མི་འོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཞུས་མཛོད་དང༌། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཞུས་དག་གྲུབ་ནས་མ་བདེ་བ་ཞུ་རྒྱུ་འགའ་རེ་ཡོང་བར་གདའ་བས། ཐད་ཀ་ཐད་ཀར་ཞུས་ནས་ལན་གསུང་རྒྱུ་གདའ་ན་ཡི་གེར་བྲིས་མཛོད། ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ཡང་རྫོགས་ལྡན་གྱི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བདུན་ཅུ་ཚང་བའི་འབུམ་དང༌། ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་དང༌། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་རྣམས་ལ་གསུངས་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཁྲི་པ་དང༌། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ཟབ་མོ་སྟོན་ཀྱང༌། དོན་བདུན་ཅུ་མ་ཚང་བ་རྣམས་དང༌། གོ་རིམ་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་མ་གསུངས་ཤིང༌། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པ་ནི། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པའི་ལེའུ་གཅིག་ཡིན་ པས། སྲས་ཡུམ་བཅུ་བདུན་གྱི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་བར་མི་རིགས་པར་སྣང་སྟེ། རིགས་ན་ལེའུ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་མཚུངས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས། འགྲོ་དོན་རྩ་ལག་དབྱིག་གི་གཉེན། །རང་གི་མོས་པ་གཙོར་བྱེད་པས། །ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པ་ལ། །ཡང་དག་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་བཀྲོལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་སེམས་ཙམ་པ་དང༌། དེའི་གཞུང་འགྲེལ་ཡང་
Chinese
也请写在文字里。如果说世亲论师转生五百世为唯识宗的班智达，是唯识宗者，因为没有到达中观，这个说法广为人知，但实际上并不真实。如果认为这是真实的，请询问其证据并写在文字里。据说世亲论师有四位比自己更优秀的弟子，其中在般若方面比自己更精通的是圣解脱军，但实际上这也不真实。如果认为这是真实的，请询问其清净的证据并写在文字里。《二万颂》和《八千颂》除了章节多少之外，内容完全一样，这种说法也不真实。如果认为这是真实的，请将这两部经汇集起来，做成一个校订本。那样之后就会清楚了。另外，《二万颂》和《八千颂》是佛语还是论著？如果是论著，请问您知道作者是谁吗？名为《菩萨学处善分别品》的佛陀自释的殊胜论典，章节很多，不可能只有八个章节。请问这是什么原因？像犀牛角一样的经文是八千颂，不可能有很多章节，又是什么原因？请询问这些问题。这些问题校对清楚后，可能还有一些不妥之处需要询问，如果可以直接提问并回答，请写在文字里。关于《母经》的广、中、略三种，圆满时代的大学者们是对具有七十义的《十万颂》、《二万五千颂》和《一万八千颂》宣讲的，即使对《智慧一万颂》和《八千颂》等宣讲甚深之法，也不会对不具备七十义和顺序不一致的内容宣讲。功德宝聚是《一万八千颂》中的一章，似乎不应该被列为十七部母子经之一，因为如果这样，其他章节也会被同样对待，那就太过分了。论师僧伽跋陀罗说：利益众生的根本是世亲，因为他重视自己的意愿，所以依靠内在的知识，进行了正确的解释。基于这些话，世亲论师是唯识宗者，他的论著和注释也是
English
Please also write it down. It is widely known that the master Vasubandhu was born as a Vaibhāṣika scholar for five hundred lifetimes, and that he is a Vaibhāṣika because he did not reach the Madhyamaka, but this is actually not true. If you think it is true, please ask for the evidence and write it down. It is said that Vasubandhu had four disciples who were superior to him, and that Ārya Vimuktisena was more knowledgeable in Prajñāpāramitā than himself, but this is also not true. If you think it is true, please ask for the pure evidence and write it down. It is also not true that the Twenty Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra and the Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra are the same except for the number of chapters. If you think it is true, please compile these two texts and make a single corrected edition. Then it will become clear. Furthermore, is the Twenty Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra and the Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra the Buddha's words or treatises? If they are treatises, do you know who the author is? The excellent commentary of the Buddha himself, called "Chapter on the Excellent Differentiation of the Bodhisattva's Training," has many chapters and cannot have only eight chapters. What is the reason for this? The text like a rhinoceros horn is the Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra, and it cannot have many chapters. What is the reason for this? Please ask these questions. After these questions are clarified, there may be some inappropriate points that need to be asked. If you can ask and answer directly, please write it down. Regarding the three versions of the Mother Sutra, the extensive, intermediate, and concise, the great scholars of the perfect age taught the Hundred Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra, the Twenty-five Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra, and the Eighteen Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra, which have seventy meanings. Even when teaching profound teachings such as the Ten Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra and the Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra, they would not teach content that does not have seventy meanings or is not in the correct order. The Jewel Heap of Qualities is one chapter of the Eighteen Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra, and it does not seem appropriate to be counted as one of the seventeen Mother and Son Sutras, because if this were the case, other chapters would be treated the same, which would be too extreme. The teacher Sanghabhadra said: The root of benefiting beings is Vasubandhu, because he values his own wishes, he relied on inner knowledge and made correct explanations. Based on these words, the master Vasubandhu is a Vaibhāṣika, and his treatises and commentaries are also