Tibetan
གཉིས་པ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པ་ནི། གཉིས་པ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པ་ནི། ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པར་མི་རྟོག་ཅིང་མི་དམིགས་ལ་མི་སེམས་པར་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་འབྱུང་བའམ། དངོས་པོ་གཟུགས་འཇིག་པའམ། དངོས་པོ་མེད། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཞི་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་བརྒྱད་ན། ཞེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བས་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པར་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །བམ་པོ་བརྒྱད་པ། གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བའི་དབང་གིས་སོ། །ཞེས་དང༌། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅུ་གསུམ་དང་ཕྲེང་གཉིས་ཅུང་མེད་ན། གཟུགས་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གསུམ་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་ན། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །སྤྱོད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྟོང་དང༌། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གསུམ་ཅུང་མེད་ན། བམ་པོ་དགུ་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་མཚན་མ་ཡོད། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གསུམ་དང་ཕྲེང་ལྔ་ཙམ་ན་སྦྱོར་བའི་ཚེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྨོན་པ་ཡོད། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གསུམ་དང་ཕྲེང་ལྔ་ཙམ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བརྒྱད་དང་ཕྲེང་བཅུ་གཅིག་ན། བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་རྣམ་པ་དུས་གསུམ་དང་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཞི་ན། བམ་པོ་བཅུ་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གསུམ་དང་ཕྲེང་གཅིག་ན། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་མེད་པས། སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་མི་དམིགས་སོ། །མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་མི་དམིགས་སོ།། ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་མི་དམིགས་སོ། །མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གཉིས་ནས། མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་དོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས་ལ་ཕྲེང་བཞི་ཆད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཆོས་རྣམས་ཐ་དད་པར་སྦྱོར་བའི་རྣམ་རྟོག་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བཞི་ནས། ལྟ་ག་ལ་འོང༌། ཞེས་བྱ་བས་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་ཀུན་བཏགས་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་བཤད་དོ། །བྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཅིག་དང་ཕྲེང་ལྔ་ན། བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བས་མངོན་པར་ཤེས་ཀྱིས་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་དེའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་ཏེ། ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། དེ་ནས་ཕྲེང་བརྒྱད་ན་འགྱུར་རོ། །ཕན་ཡོན་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་བོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནས་ཤོག་བུ་བཞི་དང༌། ཡིག་ཕྲེང་གསུམ་ན། ཚོགས་མི་ཆེ་བར་སྟེ་འབད་མི་དགོས་པར་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་གཉིས་ན། ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། འདུ་བ་འཁོར་བ། འདུ་འབྲལ་བར་འགྱུར་བ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང༌། འཁོར་བའི་ལས་འཕྲད་པའང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱི་ལས་མི་འཕྲད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་དམིགས་ཤིང༌། ཡང་དག་བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བས་འདུ་བ་དང་འབྲལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །ཤཱ་ར་དྭ་ཏྀའི་བུ། དེ་ནས་ཕྲེང་དགུ་ན། བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བསྟན་ཏོ། །མི་སྦྱོར། ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མི་སྦྱོར་བ་དང༌། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་དུ་མི་སྦྱོར་བའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཟུགས་སུ་
Chinese
第二是关于法宝的教诲： 第二是关于法宝的教诲： 舍利弗之子啊！在行持般若时，对于任何法，都不应思索、不应执著、不应作意其有无等，而应安住于离戏的境界中。因此，不应将“色生起”或“事物色坏灭”或“事物不存在”等语，与“从那里开始，在第四张纸和八个半行处”等语连用。以上表明应完全避免将生起和坏灭连用。第八品。不应将“色是常”等语连用，这是由于观点的缘故。以及，不应将“色是无常”等语连用，这是由于分别念的缘故。这是中观派所说。同样地，结合起来，从那里开始，在第十三张纸和缺少两行处，不应将“色寂灭”等语连用，这是因为遍计所执的色等，没有涅槃的体性。不应将“色不连用”等语连用，这是因为法性的色等，没有轮回的体性。这是中观派所说。从那里开始，在第三张纸和十三个半行处，不应将“不寂灭”等语连用，这是因为从那里开始，没有那样的分别念的场合。这是中观派所说。“精进”应如是说。以上表明应完全避免将一切法与常等连用。在行持时，由于没有分别念的场合，所以色是空性。从那里开始，在缺少三张纸处。第九品。在行持般若时，由于没有分别念的场合。色是有相。从那里开始，在第三张纸和五个行左右处连用时。由于没有分别念的场合，所以色是有愿。从那里开始，在第三张纸和五个行左右处。“于般若波罗蜜多精进”应如是说。以上表明应避免将一切法与三解脱门连用的分别念。舍利弗之子啊！从那里开始，在第八张纸和十一个行处。“精进”应如是说。以上表明应完全避免将法与三种时间连用的分别念。舍利弗之子啊！从那里开始，在第四张纸处。第十品。从那里开始，在第三张纸和一行处。那是智慧的
English
The second is the instruction on the Dharma Jewel: The second is the instruction on the Dharma Jewel: Son of Sharadvati! When practicing the Perfection, one should not think, cling to, or contemplate the existence or non-existence of any Dharma, but should abide in the state of freedom from elaboration. Therefore, one should not connect phrases such as "form arises" or "the object form disintegrates" or "the object does not exist" with phrases such as "from there, at the fourth page and eight and a half lines." This shows that one should completely avoid connecting arising and disintegration. Eighth chapter. One should not connect phrases such as "form is permanent," because of the view. And, one should not connect phrases such as "form is impermanent," because of conceptualization. This is what the Madhyamaka school says. Similarly, combining them, from there, at the thirteenth page and lacking two lines, one should not connect phrases such as "form is pacified," because the imputed form and so on, do not have the nature of Nirvana. One should not connect phrases such as "form is not connected," because the Dharma-nature form and so on, do not have the nature of Samsara. This is what the Madhyamaka school says. From there, at the third page and thirteen and a half lines, one should not connect phrases such as "not pacified," because from there, there is no occasion for such conceptualization. This is what the Madhyamaka school says. "Diligence" should be said thus. This shows that one should completely avoid connecting all Dharmas with permanence and so on. When practicing, because there is no occasion for conceptualization, form is emptiness. From there, at the place lacking three pages. Ninth chapter. When practicing the Perfection, because there is no occasion for conceptualization. Form has characteristics. From there, when connecting at the third page and about five lines. Because there is no occasion for conceptualization, form has aspiration. From there, at the third page and about five lines. "Diligence in the Perfection of Wisdom" should be said thus. This shows that one should avoid the conceptualization of connecting all Dharmas with the three doors of liberation. Son of Sharadvati! From there, at the eighth page and eleven lines. "Diligence" should be said thus. This shows that one should completely avoid the conceptualization of connecting Dharma with the three times. Son of Sharadvati! From there, at the fourth page. Tenth chapter. From there, at the third page and one line. That is the wisdom of
Chinese
当行持般若波罗蜜多时，由于没有分别念的余地，因此，在“行”这个词上，不执著于分别念。在“不行”这个词上，不执著于分别念。在“是”这个词上，不执著于分别念。在“不是”这个词上，不执著于分别念。从半行又两行开始，“不行”这个词，是因为一切法在法性上没有差别，执著于差别是不合理的。一切都与般若波罗蜜多的自性没有差别。这是中观派的观点。戒律的彼岸。从两张纸上断了四行，就叫做精进于般若波罗蜜多。这表明要完全舍弃将诸法视为不同的分别念。从半行又四行开始，“怎么会看得到呢？”这句话是因为现观是遍计所执的自性，并且是遍计所执的对境。所以这样说。在行为的解释中也同样适用。这是中观派的观点。就叫做精进。这表明要完全舍弃与现观结合的分别念。舍利子。从一张纸又五行开始，就叫做精进。这表明要完全舍弃以现观所作之事和结合的分别念。现在显示它的利益，舍利子。从八行开始就会改变。会获得那样的利益。那为什么呢？从四张纸和三行字开始，不需要大的努力就能显现。从两行开始，行持并安住于彼岸，聚集轮回，聚集分离，涅槃，轮回的业相遇，不与涅槃的业相遇，像这样不执著，就是真正的精进。这表明要完全舍弃聚集和分离的分别念。舍利子。从九行开始，就叫做精进。这表明要完全舍弃现证菩提的分别念。不结合。这句话是不将色与空性的自性结合，也不将色这个词与空性这个词结合。空性与色
English
When practicing the Prajnaparamita, since there is no room for conceptual thoughts, therefore, on the word "practice," there is no attachment to conceptual thoughts. On the word "non-practice," there is no attachment to conceptual thoughts. On the word "is," there is no attachment to conceptual thoughts. On the word "is not," there is no attachment to conceptual thoughts. Starting from half a line and two more lines, the word "non-practice" is because all dharmas have no difference in the nature of dharma, and it is unreasonable to be attached to differences. Everything is not different from the nature of the Prajnaparamita. This is the view of the Madhyamaka school. The other shore of discipline. From two sheets of paper with four lines cut off, it is called diligence in the Prajnaparamita. This shows that one should completely abandon the conceptual thoughts that regard dharmas as different. Starting from half a line and four more lines, the phrase "How can one see?" is because the Abhisamaya is the nature of the completely imputed and is the object of the completely imputed. Therefore, it is said that way. The same applies to the explanation of actions. This is the view of the Madhyamaka school. It is called diligence. This shows that one should completely abandon the conceptual thoughts associated with Abhisamaya. Shariputra. Starting from one sheet of paper and five more lines, it is called diligence. This shows that one should completely abandon the conceptual thoughts associated with the actions done by Abhisamaya. Now, to show its benefits, Shariputra. Starting from eight lines, it will change. One will obtain such benefits. Why is that? Starting from four sheets of paper and three lines of text, it will manifest without much effort. Starting from two lines, practicing and abiding in the other shore, gathering samsara, gathering separation, nirvana, encountering the karma of samsara, not encountering the karma of nirvana, like this, without attachment, is true diligence. This shows that one should completely abandon the conceptual thoughts of gathering and separation. Shariputra. Starting from nine lines, it is called diligence. This shows that one should completely abandon the conceptual thoughts of complete enlightenment. Not combining. This phrase means not combining form with the nature of emptiness, nor combining the word form with the word emptiness. Emptiness and form