Tibetan
ལ། བཟང་ངན་ཡོངས་གྲོལ་དུ་ཤེས་པས་ཕྱོགས་འཛིན་དང་བླང་དོར་ཟད་པའི་གདེངས་ཐོབ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་རིག་རྟོག་པ་ཀུན་བྲལ་བ། །གྲོལ་ལུགས་ཆེན་པོ་བཞི་དང་བཅས། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད། །ངང་གིས་གྲོལ་བས་གཉེན་པོ་མེད། །ཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་མེད། ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གྲོལ་བ་ཞེས་སུ་བཏགས་པའི་ཤེས་པའམ་རྟོག་པ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ། གང་ནས་ཀྱང་མ་འོང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ཡུལ་འདས། སྟོང་གསལ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་གཞི་ལ་ཕན་གནོད་མེད་པར་ཕྱོགས་རིས་དང་འཛིན་རྩོལ་གྱི་གཟའ་གཏད་བྲལ་བའི་གང་ཤར་གཏད་མེད་རྩ་བྲལ་གྱི་རིག་པ་རང་ཐོག་ཉིད་དུ་རང་ཤར་དུ་འདུག་པས་རང་གྲོལ་དུ་གྲོལ། །ངེས་མེད་དུ་འདུག་པས་འཛིན་མེད་དུ་གྲོལ། ཡེ་གྲོལ་དུ་འདུག་པས་གཞི་བྲལ་དུ་གྲོལ། ཐོག་བབ་ཏུ་འདུག་པས་བཅར་ཕོག་ཏུ་གྲོལ། ཤར་ཐོག་ཏུ་འདུག་པས་སྣང་སྟོང་དུ་གྲོལ་ནས་ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་མ་བསྒོམ་ཀ་དག་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་མངོན་གྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་སེམས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་མེད། །གང་གིས་བཀྲོལ་བ་མེད་པའི་སེམས། །གཞི་ནས་རྫོགས་པས་འགྲོ་འོང་མེད། །བརྟགས་པས་མ་རྙེད་རྒྱུན་ཆད་མེད། །གཞི་རྩ་བྲལ་བས་སྟོང་གསལ་གནས། །རང་གསལ་གནས་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ཕྱོགས་རིས་མེད། །དུས་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ལྟོས་གཞི་མེད། །འབད་མེད་གྲོལ་བས་བརྩོན་འགྲུས་མེད། ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ཟབ་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཁྲིད་རྣམས་སོང་ནས། འགག་བསྡམ་པ།
Chinese
了。由于知晓好坏皆是彻底解脱，获得了对舍弃取舍的定解。如《顿悟经》所说：自性觉悟离一切分别，具足四种大解脱之法。本来解脱故，无须重立基础。自然解脱故，无需对治。当下解脱故，于所见处消失。完全解脱故，无需勤作努力。如是。所谓解脱之名，其所指的觉性或分别念，也仅仅是假立之名，无所去处，亦无所从来，超越因缘境。犹如空明镜中的影像，无论如何显现，对基无有损益，远离偏颇和执著的劳作，所显现的一切无有执著，根除的觉性于其自身当下，自显而住，故为自解脱而解脱。无有定准而住，故为无执著而解脱。本初解脱而住，故为离基而解脱。当下顿现而住，故为当下击中而解脱。显现当下而住，故为显空而解脱，从而显现解脱无别大平等中，无需修习，本净原始之本性得以显现而解脱。又是《顿悟经》所说：所谓自心解脱，非从一处往他处。无有能解脱之心，从基圆满故，无有去来。不经寻觅，故无断绝。离基离根，故空明而住。自明而住之心性，以要诀而解脱，故无有偏颇。以时机而解脱，故无有依赖。无勤而解脱，故无有精进。如是说。如是，噶达托嘎觉悟的甚深要义的修持引导至此结束。 闭关。
English
La. Having realized that good and bad are both completely liberated, one gains confidence in abandoning acceptance and rejection. As the Thallgyur states: Self-awareness is free from all concepts, endowed with four great modes of liberation. Liberated from the beginning, there is no need to re-establish a foundation. Naturally liberated, there is no need for antidotes. Liberated immediately, it vanishes in the place of seeing. Completely liberated, there is no need for effort. Thus, the knowing or conceptualization that is labeled as liberation is merely a label; it goes nowhere and comes from nowhere. It transcends causes, conditions, and objects. Like reflections in a clear mirror, no matter how they appear, they neither benefit nor harm the ground. Free from bias and the effort of grasping, whatever arises is without attachment, and the rootless awareness abides in its own state of self-arising, thus it is liberated as self-liberation. Abiding without certainty, it is liberated as non-grasping. Abiding as primordially liberated, it is liberated as groundless. Abiding as spontaneously present, it is liberated as directly struck. Abiding as the arising itself, it is liberated as appearance and emptiness, and thus, in the great equality of appearance and liberation without distinction, without meditation, the original state of primordial purity is realized and liberated. Furthermore, the Thallgyur states: What is called the liberation of one's own mind does not go from one place to another. The mind that is not liberated by anything, being complete from the ground, has no coming or going. It is not found by searching, and there is no cessation. Being rootless and baseless, it abides as emptiness and clarity. The nature of mind that abides as self-illumination is liberated by the key point, so there is no bias. Liberated by timing, there is no dependence. Liberated without effort, there is no diligence. So it is said. Thus, the instructions for practicing the profound meaning of Kadag Trekchö are completed. Seclusion.